Brandweerhond

Hond in nood

Fluks springt Duplo de brandweerhond uit de reddingshelikopter, om een heldhaftige reddingsdaad aan te vangen. Een gebouw staat in brand, levens zijn in nood. Dat Lassie daar maar eens een voorbeeld aan neemt.

Fotopalet

Fotografie

Zaterdagmiddag, 12 uur. Normaal gezien verschijnt er nu een wekelijkse foto op deze blog, in de rubriek “Foto op zaterdag”.

Maar niet vandaag. Ik heb geen foto voor jullie klaar, en weet je wat? Ik vind het niet erg.

Ik heb op mijn fotografisch gezaag van vorige week heel wat zinvolle reacties gekregen per blog en per mail, waarvoor dank. Vooral in mijn mailbox zijn enkele zeer mooie en treffende schrijfsels verschenen, en dat heeft mijn grijze massa in werking gezet. Dat rijp denkproces heeft onder andere het besluit opgeleverd om de ‘foto op zaterdag’ te schrappen.

Op zich was er niets mis met het ‘Foto’-aspect, maar wel met het ‘op zaterdag’-deel.

In Toy Story 2 zit er een scene waarbij een oude man wat speelgoed komt restaureren en daarbij ruim zijn tijd neemt met het geweldige excuus “you can’t rush art”. Ik heb absoluut niet de pretentie te zeggen dat mijn foto’s art zijn, maar ik besef nu wel dat tijdsdruk verkeerd is. Als ik fotografie als plezante hobby wil houden, moet ik gewoon op mijn eigen tempo mijn eigen ding zoeken en doen, en daarbij niet per se elke week een publicatie doen. Een strak tijdschema breekt de spontaniteit, en kan het plezier wegnemen. Dus voortaan krijgt u van mij een foto wanneer het past.

Er worden vandaag dus geen bruggen opgeblazen en geen fototoestellen uit het raam gesmeten; de rubriek wordt gewoon herdoopt tot Fotopalet. Weg tijdsaanduiding.

U zult mij voorlopig niet meer horen zagen over mijn fotografie. Ik zoek verder mijn eigen ding uit. En als ik zin heb, laat ik u een foto zien. En als u zin heeft, reageert u daar op. Maar met zelf meer dan 100 blogs in mijn feedreader besef ik nu ook dat een gebrek aan reacties niet per se wijst op een gebrek aan interesse. Wat zijn we op een week tijd oud en wijs geworden.

En daarmee heb ik voorlopig genoeg van uw kostbare tijd gevergd. Bedankt voor uwaaaandacht en een fijne zaterdag verder!

Signalisatiekerkhof

Signaal

1 november vandaag, Allerheiligen. Veel mensen brengen vandaag en morgen een jaarlijks bezoekje aan hun geliefden op het kerkhof.

In Dendermonde is er een spoorwegsignalisatiekerkhof, waar vergane spoorwegglorie een laatste rustplaats heeft. Geen treinbegeleider die er vandaag een bloemetje zal neerleggen.

Een paar fotootjes zijn terug te vinden op mijn Flickr.

Fotografisch gezaag

Fotografie

Mag ik even zagen? Mag ik eens een heel egocentrisch artikel schrijven?

Vandaag twee jaar geleden ben ik naar Duitsland gereden, om daar een fototoestel te kopen. Twee jaar geleden heb ik mijn D80, mijn eerste spiegelreflexcamera gekocht, om een stapje hoger te gaan in mijn fotografische hobby.

Op 2 jaar tijd is er veel gebeurd. Ik heb mijn D80 nog steeds, maar ik ga er op een totaal andere manier mee om dan toen. Ik denk dat ik wel mag zeggen dat ik gegroeid ben in mijn fotografie. Ik heb me veel begrippen van de fotografie eigen gemaakt, ik heb er een vrij succesvolle reeks over geschreven, ik ken mijn toestel van binnen en van buiten, en ik hanteer het op een andere manier. Ook mijn uitrusting is ondertussen respectabel gegroeid.

Ik weet ook dat mijn foto’s geapprecieerd worden. Vrienden en familie appreciëren het als ik foto’s neem van hun kindjes en die achteraf bezorg, of als ik fotoverslaggever op een feestje ben. Mijn familie is dol op de honderden foto’s van Kobe die ik al getrokken heb, en tonen ze trots aan collega’s en vrienden, die er ook complimentjes op geven. Ik wéét dus dat ik er iéts van kan, en dat ik geslaagde foto’s kan trekken.

Ook mijn schrijfsels over fotografie op mijn blog worden door een schare fans trouw gevolgd. Ik heb enige autoriteit op foto-uitleg-gebied verworven, en ik heb er recent een invitation-only fotoshoot op zitten.

En toch. Voortdurend knaagt de twijfel. Ik kijk rond op andere amateurblogs en ik denk: “man ik ben toch een foefelaarke”. Ik beheers mijn toestel zeer goed, en ik ben ongelofelijk handig met Photoshop, maar ik heb het gevoel dat ik mijn composities, mijn kadrering niet beheers. Dat mijn foto’s ordinaire foto’s zijn die technisch vrij goed in elkaar zitten.

Een gebrek aan feedback maakt het er niet gemakkelijker op. Ik steek werk in een fotoshoot, ik publiceer de foto’s op een webpagina, stuur de webpagina door naar een hele reeks betrokken mensen, en ik krijg… nul reactie. Geen dank je, geen “knappe foto’s”, maar ook geen “trekt op geen zak”. Gewoon geen reactie. Behoorlijk frustrerend, hoor.

Of mijn rubriek ‘Foto op zaterdag’. Twee jaar nu krijgen jullie elke zaterdag een foto voorgeschoteld – 102 zijn er nu gepasseerd. Ik krijg daar soms reacties op, maar die zijn meestal inhoudelijk, zelden tot nooit gaan die over de foto zelf.

Ik wéét dus gewoon niet wat de wereld van mijn foto’s vindt. Ik wéét niet voor wat of voor wie ik het doe. Ik wéét niet of er iemand wakker van zou liggen als ik plots op zaterdag geen foto’s meer zou publiceren.

Ik wil soms wat meer uittrekken om mijn fototoestel te nemen en rond te fietsen, op zoek naar plaatjes. Maar de motivering om die tijd vrij te maken, is er niet altijd.

Mag ik u daarom, lieve lezer, vragen om uit uw schulp te komen, en het reactieformulier voor een keer hyperactief te gebruiken? Mag ik heel egoïstisch vragen om mij feedback te geven? Geef gewoon héél eerlijk uw mening. Bekijk mijn foto’s en zeg eerlijk ‘rommel’, ‘gewoontjes’, ‘kunst’, ‘grappig’, of weet ik veel wat u wil zeggen over mijn foto’s. Maar zeg het gewoon, dan weet ik het tenminste. Dan weet ik waarin ik tijd en geld investeer. Dan weet ik waarvoor ik het doe.

Dank u zeer vriendelijk daarvoor. En eveneens dank om naar mijn gezaag te luisteren.

Broodnodig

Broodjes

Nog één foto van de Canon-fotoshoot van vorige week. Daar werd de innerlijke mens ook gesoigneerd, met een keur aan broodjens.

Giv’me a kizz

Giv'me a kizz
(modellen: Imm Model Management)

Nog een fotootje van Istvám, vanop de Canon bloggers handson van afgelopen donderdag. Mijn foto’s zijn ondertussen verwerkt, en dat heeft een oogst van een 13-tal foto’s opgeleverd. De volledige set vind je op Flickr.

Het was geen makkelijke fotoshoot aangezien ik Canon-toestellen absoluut niet ken, en ik achteraf aan de slag moest met JPG-bestanden in plaats van RAW-bestanden. Al moet ik eerlijk toegeven dat ik met mijn Nikon ook wel enkele fotootjes getrokken heb.

Op zich wel geestig om met professionele modellen te werken, aan wie je niets moet vragen. Ze kijken gewoon professioneel, en bij elke klik veranderen ze van blik of van houding. Nice. Misschien een idee voor een volgende ‘gewone’ BlogMeet in het Leuvense: met een troepje amateurfotografen samen een model huren. En dan maar schieten…

Istvam Lea Henri

Canon bloggers hands-on

Fotografie

Deze namiddag had ik verlof, om een paar dingetjes te regelen, en tegen 17h te vroemen richting Anderlecht, waar ik met een 15 à 20 andere bloggers uitgenodigd was om te gaan spelen met wat Canon-gerief, in het bijzonder de nieuwe 5D Mark III II. Een heel leuk initiatief van Canon, vooral als je weet dat de nieuwe 5D nog niet op de markt is, en nog bijzonder weinig mensen hem in handen hebben gehad. (En ja, dàt was het mysterieuze geheugenkaartje)

Het resultaat was een gezellige bijeenkomst van fotografen van alle slag en soort, die met professioneel materiaal en professionele modellen aan de slag konden. Er waren Istvám en Lea – de twee modellen, er was een 5D, er waren verscheidene 1D’s, 50D’s, een 450D, en er was een heel gamma aan lenzen beschikbaar. Waardoor binnen de kortste keren iedereen foto’s van de modellen of van elkaar aan het nemen was.

Pief poef paf

Ik had het op voorhand nog zo duidelijk gezegd tegen Stefan, die me de uitnodiging bezorgde: “Je weet dat ik een Nikon man ben eh?”“Jaja!”. Zeer leuk dat ik als Nikon-man welkom was bij Canon (en ik was niet de enige), maar dat maakte dat ik me wel wat onwennig voelde met de toestellen. Zo’n Canon werkt toch helemaal anders dan een Nikon, en ik vond er gewoon mijn weg niet in terug, en kon dus ook de instellingen niet naar mijn hand zetten. Het resultaat is dat het aantal geslaagde foto’s minimaal is.

Istvám Lea
(modellen: Imm Model Management)

Een ruimere selectie volgt later. Volg ook de andere deelnemers hun foto’s op Flickr.

Niet alleen door de toestellen voelde ik me wat onwennig – ook door het aanwezige volk. Zoals ik schreef waren er fotografen van alle slag en soort, maar er waren vooral fotografen die een stuk professioneler met fotografie bezig zijn dan ikzelf, en dat maakte dat ik me daar een van de rookies voelde, en moeilijk mijn plaats durfde opeisen tussen de toestellen en de modellen. Zeker al niet met een Canon… Gelukkig waren er ook mensen met minder fotografie-ervaring dan ikzelf – dat maakte dat ik me toch iets beter op mijn gemak voelde.

Ik zag en herkende Pietel, Michel, Bert, Nico, Bruno, Ake, Luc, Artur en Serge – mensen wiens foto’s en schrijfsels ik online volg. Maar speelt mijn verlegenheid me op zo’n momenten parten, en heb ik dan niet de moed om die mensen ook daadwerkelijk aan te spreken. Zeker als het soms lijkt op een ons-kent-ons-clubje waar je wat buiten staat. Enkel Pietel nam zoals steeds de tijd om even met me te babbelen, en met stadsgenoot Artur heb ik zelf even een kort babbeltje aangeknoopt. Maar er waren nog veel meer mensen die ik graag iets wilde zeggen of vragen, maar ik vrees dat ik zo’n typische geek ben die online veel te zeggen heeft, maar in het echt een veel te klein hartje heeft. Maar zo waren er vanavond nog…

Maar kom. Ik vond het fijn, en leerrijk. Ik heb geleerd dat Canon-toestellen toch heel anders aanvoelen dan Nikons, dat de 50D en de 5D fijne toestellen zijn, en dat bruikbare hoge ISO-waarden werkelijk butt kicken!!

Dankuwel, Canon en Adhese, voor de organisatie.

O Nikon, wanneer organiseren jullie eens een D700-event voor bloggers? 🙂

[Blogkermis] Mijn fotografie workflow

Fotografie

Het is kermis vandaag op het internet. Photofacts – een uitstekende blog met fotografie-nieuws – organiseert vandaag een blogkermis over workflow. Dat houdt in dat allerhande bloggers in Vlaanderen en Nederland vandaag schrijven over hun workflow – het proces van het nemen van een foto over het sorteren tot het afleveren van de foto. Het overzicht van alle artikels die vandaag verschenen zijn, krijg je vanavond op Photofacts. Hier volgt alvast mijn bijdrage.

Een foto begint bij de bron: het fototoestel. Digitaal kan je heel veel foto’s maken zonder je om je filmpje te moeten bekommeren, wat erg leuk is, maar ervoor zorgt dat je achteraf des te beter moet schiften. Dus na het importeren van de foto’s volgt het selecteren: het scheiden van het kaf en koren. Met die selectie ga ik dan aan de slag om kleine retouches en correcties aan te brengen, en foto’s die onbruikbaar zijn alsnog te verwijderen. Uiteindelijk volgt – na bewerken – de ultieme schifting. Eens de selectie klaar staat, is het kwestie van de foto’s nog te labelen (met trefwoorden en metadata), en ze te exporteren, hetzij naar Flickr, hetzij naar een afdrukcentrale, hetzij naar een ander formaat.

In stappen uiteengezet wordt dat:

  1. De fotoshoot
  2. Importeren op de PC
  3. Eerste schifting
  4. Individueel bekijken en bewerken en tweede schifting
  5. Definitieve schifting
  6. Labelen van foto’s en fotoreeks
  7. Exporteren

Deze hele workflow verloopt bij mij in Adobe Photoshop Lightroom 2, het workflow-programma bij uitstek.

Uitleg over de verschillende stappen volgt hieronder.

Continue reading

Grote vent

Op wandel met mama

Onze Kobe stapt sinds deze week alleen. Een nieuwe mijlpaal in zijn kleine leventje.

Vorige week heb ik wat stapfoto’s getrokken van onze vent, terwijl hij aan één handje stapt. Met zijn nieuwe mutsje en zijn wintervestje.

Als je hem zo ziet, op de rug, zo gewoon op stap aan de hand van zijn mama, dan ziet het er toch al zó’n grote kerel uit. Onze vent.

Niek

Niek

Dit is Niek, een neef van Eveline, op het familiefeest van afgelopen zondag. Ik vond de foto als portret eigenlijk best wel geslaagd, en vond dat hij daarom hier een plaatsje verdiende…

Clown Kobe

Pippo de clown

Een rood stuk speelgoed nonchalant voor de neus, en je hebt een clowntje.

Dit ventje wordt overmorgen één jaar oud, en dat vieren we straks met de meters en de peters. Wat een jaar is het geweest!

Deze foto komt uit een recente fotosessie in onze living. Na de fotosessie op witte achtergrond van een tijd geleden, wilde ik het eens proberen op een zwarte achtergrond. Ik ben niet onverdeeld gelukkig met het resultaat (ik heb technisch nog veel te leren), en de volgende keer krijgt onze vent gewoon weer kleren aan. Maar deze clownfoto vond ik wel leuk…

Canon 5D Mark II

Fotografie

U weet als trouwe lezer dat ik op fotografie-gebied vooral Nikon-minded ben. Van de andere merken zal u van mij dan ook geen uitgebreide besprekingen of meningen lezen, maar dat wil niet zeggen dat we de “concurrentie” geen warm hart toedragen.

Ik heb er dan ook geen probleem mee om te vermelden dat Canon vandaag de 5D Mark II heeft voorgesteld, een baanbrekend toestel voor pro’s en semi-pro’s. Met zijn adviesprijs van 2500 euro is hij niet direct koopvoer voor de meeste lezers, maar het is op zijn minst vermeldenswaardig dat deze camera een full frame sensor heeft, en vooral: video-functie. Na de Nikon D90 die onlangs voorgesteld werd is dit de tweede reflexcamera die deze functie aan boord heeft.

Waarschijnlijk kunnen we dan ook van een trend spreken: video komt eraan op reflexcamera’s, óók op de professionele, en full-frame zet ook steeds verder door (maar dan wel enkel op de professionele toestellen). Nikon-adepten kunnen volgend jaar dus een D400 met video verwachten, en het jaar erop een full-frame D800 met video. En voor degenen die met een Canon schieten zal er volgend jaar ook wel ergens een 500D en een 55D met video-functie bijzitten…

En nu: hup hup, allemaal een Lotto-biljetje gaan kopen!