Kleuren, bedenkingen, gedachten en verzinsels in de webstraat
Onze Kobe stapt sinds deze week alleen. Een nieuwe mijlpaal in zijn kleine leventje.
Vorige week heb ik wat stapfoto’s getrokken van onze vent, terwijl hij aan één handje stapt. Met zijn nieuwe mutsje en zijn wintervestje.
Als je hem zo ziet, op de rug, zo gewoon op stap aan de hand van zijn mama, dan ziet het er toch al zó’n grote kerel uit. Onze vent.
Gisterenochtend geen krant in de bus. Vreemd, maar kan gebeuren. Effe melden aan de klantendienst, en de weekendkrant lezen op de trein - no harm done.
’s Avonds bleek dat vrienden van een paar straten verder ook geen krant hadden ontvangen. En dat vrienden van nog een paar straten verder óók niets in de bus hadden gekregen. Geen nieuws voor Sint-Gillis, gisteren.
Deze ochtend zaten er twéé kranten in de bus: die van gisteren en die van vandaag. Praktisch gezien van de krantenman: één ronde met twee kranten gaat vlotter dan twee rondes.
Maar sta me toe de situatie op zijn minst toch een beetje bizar te vinden.
Enfin, nu weet ik tenminste welk weer het gisteren gaat worden. Handig!
Een ondeugend hondje trekt aan een lakentje. Een bekend tafereel uit ‘Lady and the vagebond’, vorige zondag verbeeld in de 58ste bloemencorso die door de straten van Sint-Gillis-bij-Dendermonde trok.
Enkele sfeerbeelden van enkele wagens vind je in dit Flickr-setje…
Elke laatste donderdag van augustus trekt de Katuit door de Dendermondse straten - de traditionele reuzenommegang. Dit jaar was dat dus afgelopen donderdag het geval.
Ik heb mij dit jaar fotografisch niet zo met de stoet bezig gehouden, maar meer met het vuurwerk achteraf. Het resultaat vind je in een Flickr-setje. Foto’s van vorig jaar vind je in een andere set.
Alleen van de kopvleesfretters heb ik stoetfoto’s. De kopvleesfretters is de bijnaam van de Dendermondenaars en het kopvlees of hoofdvlees wordt tijdens de Katuit dan ook voortdurend bereid en uitgedeeld.
Noteer ook 30 mei 2010 al in je agenda, want dan trekt het peirt weer door de Dendermondse straten…
Afgelopen woensdag trad CPeX - de formatie rond de Antwerpse popkenner Clement Peerens - op in jeugdhuis Zenith in Dendermonde.
Het was een fijne avond met Clement, met zijn bassist Sylvain Aertbeliën en nieuwkomer aan de drums Dave Depeuter, een waardige vervanger voor de Swa.
Toen Sylvain ook eens een nummerke mocht schrijven en zingen, is dat “There is only one Sylvain” geworden. Een waarheid als een koe, en hij had er heel de zaal mee op zijn hand.
De afgelopen twee weken waren Eveline, Kobe en ik met vakantie. Vandaar ook de redelijke blogstilte.
Aha, denkt u nu, jullie waren op reis. Wel, neen, eigenlijk. We zijn op vakantie geweest in Dendermonde. Thuis dus. En dus ik had de hele tijd toegang tot computer en internet, maar de computer aan de kant laten is ook een beetje vakantie.
Er zijn heel wat nuttige klusjes in huis gebeurd, maar we hebben vooral twee hele fijne weken gehad met ons drietjes. En we zijn helemaal klaar om er maandag weer in te vliegen!
… samen de temperatuursensor van de buurman warm houden.
Gespot op verschillende plaatsen in Dendermonde: iemand die Sofie doodgraag ziet, of haar dood graag ziet.
Is dat nu mijn gedacht, of staat dat anker op zijn kop?
Vorige week was het carnaval in Dendermonde. Zondag trok een stoet wagens door de Dendermondse straten. Vlak voor het vertrek wilden de Jimmyniekes er zeker van zijn dat ze een uitstekend zicht zouden hebben vanuit de bestuurderscabine…
Een windhoos raasde in de nacht van dinsdag op woensdag door Dendermonde en zijn deelgemeente Sint-Gillis. Terwijl de wind op enkele minuten gigantische schade aanricht, komt de zon ’s ochtends gewoon weer op en begint een nieuwe dag.
Stel: je staat om elf uur ’s avonds in je keuken af te wassen. Buiten stormt het. Het regent in vlagen, en plots begint het te bliksemen. Ondertussen zie je de bomen hevig heen en weer zwiepen. En dan plots begint heel het huis te daveren en te trillen. Je hoort boven een deur met een keiharde smak dichtslaan, je hoort buiten dingen omvallen, je hoort glas breken. En twee minuten later is alles weer voorbij, is het buiten weer gewoon aan het waaien en aan het regenen.
Dan denk je even: jeezes, hier is net een tornado gepasseerd. Maar even later kom je weer bij je verstand en zeg je neen, dat kan niet.
En dan lees je dit de volgende ochtend in den digitalen krant.
Slik…
Recente reacties