Kleuren, bedenkingen, gedachten en verzinsels in de webstraat
Wat ziet mijn lodderig oog in de gazet van vandaag?
Volgende foto:
Jean-Luc die - naar eigen zeggen - een stem op zichzelf uitbracht. Maar als je goed kijkt (het is beter te zien in de papieren krant), dan zie je dat de man verkeerd aan het stemmen is. De magneetstrip moet volgens de tekening naar voor gericht zijn, weg van de camera. Hij is het kaartje dus omgekeerd in de bus aan het steken.
En dan verwonderd zijn dat Guy meer voorkeursstemmen heeft. Puh!
Het is zover, kiezingszondag!
En net zoals bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 heb ik de propaganda die in mijn bus viel, netjes bijgehouden, om er wat statistiekjes uit te trekken.
Het verschil met toen is opmerkelijk: toen had ik een stapeltje van bijna 4 centimeter en bijna 800 gram, nu 1 centimeter en 268 gram. Waar er toen vooral veelkleurenboekskes in de bus vielen, bleef het nu vooral bij gazetjes. Zit de crisis er voor iets tussen? Of het ecologisch bewustzijn? Dat laatste zal wel niet…
Akkoord, akkoord, ik ben appelen met peren aan het vergelijken: toen woonde ik in Leuven, nu in Dendermonde. En toen waren het gemeenteraadsverkiezingen, waarbij de lokale politici sowieso veel harder hun best gaan doen en u meer gaan bestoken dan bij deze Vlaamse verkiezingen, waarbij de kopstukken op den teevee komen. Maar toch, ik vond het een opmerkelijk verschil.
Nog cijfertjes? CD&V heeft het hardst zijn best gedaan om via mijn bus mijn sympathie te winnen: 1 boekske, 1 brief, 1 gazetje, 2 flyers en 1 plooifoldertje; 6 stuks in totaal. Daarna volgen Vlaams Belang, N-VA & Open VLD, met elk 3 stuks: 2 gazetjes en een belastingsbrief van VB, een boekske, een gazetje en een flyerke van N-VA, en een gazetje, een boekske met Jean-Jacques zijn griezelige kop levensgroot op de cover en een flyerke van Open VLD. Van SP-A ontving ik 1 boekje en 1 flyertje, en Groen! tenslotte hield het sober en ecologisch met 1 boekske.
Maar dat wil ook zeggen: nul komma nul propaganda van SLP, Lijst Dedecker en PVDA. SLP heeft zijn campagne vooral via kranten en tijdschriften gevoerd, PVDA heeft nooit een erg visibele campagne, en euhm… Lijst Dedecker? Buiten Jean-Marie zijne kop op teevee en hier en daar wat borden langs de straat heb ik daar eigenlijk bijzónder weinig van gezien…
Soit, ik ga er niet wakker liggen. Mijn stem is bepaald, zometeen ga ik die uitbrengen. En dat de beste mogen winnen zeker?
Ik was eerlijk gezegd een beetje geschrokken toen ik deze namiddag de inhoud zag van het mailtje dat in naam van onze kardinaal naar onze hele universiteit moest gestuurd worden: het mandaat van rector Marc Vervenne wordt niet verlengd, er komen nieuwe rectorsverkiezingen.
Over het waarom van die beslissing zult u mij hier niet horen speculeren (geloof niet alles wat de gazet schrijft) en ik wil al helemaal niet nadenken over wat voor klap deze beslissing niet moet zijn voor de man achter de rector - dat Marc Vervenne een warme mens is, staat buiten kijf.
Neen, geen gerouw, maar vooruitkijken: wie wordt de volgende rector? Misschien kan de komende rectorverkiezing het voorbeeld van de Amerikaanse presidentsverkiezingen volgen: een oude rot, een vrouw en een zwarte professor stellen zich kandidaat. De vrouw valt af in de eerste ronde, en uiteindelijk gaat de strijd tussen de witharige en de zwarte professor. Deze laatste wint, en wordt de allereerste zwarte rector uit de Leuvense geschiedenis. Hij stelt een fantastisch bestuursteam samen, en onder andere zijn voormalige rivale wordt vicerector.
Neen? 
Ewel, als dat niet goed is, stel ik me zelf kandidaat. Nèh!
Als we binnenkort dan toch misschien opnieuw naar de stembus moeten, loop je de kans om opgeroepen te worden als bijzitter.
Als je daar helemaal geen zin in hebt, kan je nu maar al beter je excuus beginnen bedenken.
Dit lijstje met excuses die op 10 juni werden bovengehaald is alvast een leuk vertrekpunt…
Zoals vorige week al aangehaald, wil ik me zoveel mogelijk onthouden van politieke commentaren op deze blog. Alhoewel het serieus kriebelt na een verkiezingsuitslag als die van gisteren.
Maar het kriebelt vooral als ik de commentaren op alle andere blogs in mijn feedreader lees. Hoewel Vlaanderen gisteren heel rechts gestemd heeft, schreeuwt de hele blogosfeer zijn verontwaardiging uit voor deze verkiezingsuitslag, en de ontgoocheling voor de achteruitgang van paars.
Ik ben politicoloog, socioloog noch analist, maar ik vind dat op z’n minst opvallend. Hoe ik weinig tot geen reacties lees van mensen die blij zijn met de uitslag.
Dat kan vele verklaringen hebben.
Ik heb er geen idee van welke van bovenstaande verklaringen correct is, maar ik vind het zeer curieus.
Ik ben nog curieuzer naar de komende coalitie-onderhandelingen. Want dat wordt een héél moeilijke puzzel, zeker als CD&V/NVA op z’n tweederde-meerderheid staat.
En ik ben supercurieus hoe de nieuwe regering het er zal afbrengen. Of het goed bestuur vage woorden blijven, of concrete daden worden. Ik geef ze het voordeel van de twijfel, en een eerlijke kans.
En tenslotte nog dit: de afscheidsspeech van Verhofstadt was zeer professioneel. Knap.
Hoedje af voor onze ex-premier, veel succes voor onze toekomstige.
Voila se, vandaag voor de allerlaatste keer gestemd in Leuven. Daarmee zit het woonhoofdstuk Leuven er definitief op.
Ik vond wel dat ik serieus door mijn benen moest zakken om dat scherm te kunnen lezen. Toen ik achteraf aan de voorzitter terloops zei dat hun stemcomputers wel erg laag stonden voor grote mensen, volgde prompt een verontschuldiging:
Oei, we hebben u per ongeluk in een stemhok voor rolstoelgebruikers gezet!
Ik dacht al dat het niet voor de kinderen was…
Morgen is het verkiezingszondag. Dan kiest België zijn nieuwe politieke vertegenwoordigers. De uitslag is een raadsel tot morgen, maar het staat vast dat er klappen gaan vallen, en dat enkele gevestigde zetels zullen verdwijnen.
Volgens de voorspellingen zal Groen! dan weer enkele zetels winnen. Wat dacht u van bovenstaand model?
‘t Is er aan te merken dat het zondag bolleke-kleur is. Ge kunt de krant niet meer open slaan, ‘t internet niet meer aanzetten, den tv niet meer beloeren of geen blog niet meer lezen, of er is wel een debat te zien, er is een artikel te lezen over dat debat, of een blogger geeft zijn gedacht over dat debat en de deelnemende politici.
Veel bloggers hebben in de afgelopen weken deelgenomen aan de stemtest op VRTnieuws.net of destandaard.be, en hebben die resultaten ook gepost op hun blog. Ook ik heb dergelijke testjes wel eens doorlopen, maar die resultaten zult u niet zien op dit weblog.
Omdat ik bang ben om kleur te bekennen? Niet echt - wie mij kent zal mijn politieke overtuiging wel kunnen raden. Maar ik vind niet dat mijn politieke ideeën een meerwaarde bieden aan een blog als deze. Met het soort berichtjes dat hier verschijnt doet het er niet toe of ik purper, groen of blauw* zie. Dus ik hou de boel hier liever neutraal.
En toch kriebelt het om wat te schrijven. Want politiek interesseert me, en ik volg de peilingen en de debatten graag, maar het begint er toch wat over te zijn. Deze verkiezingen schijnen niet meer over waarden, ideeën en ideologieën te gaan, maar over persoonlijkheden, zwartmakerij en opportunisme. In de debatten worden de mensen met veel show en drama tegen elkaar uitgespeeld, en in de kranten en op het web wordt er gesmeten met zinloze statistiekjes en totaal niet-representatieve polls. Ik ben het non-nieuws stilaan beu.
Dat het maar gauw zondag is. Dan hoeft de schijn niet meer opgehouden te worden, kunnen de maskers afvallen en kunnen de echte onderhandelingen beginnen.
En dan maar hopen dat we er beter van worden…
Tot zover dit zinloze bericht.
Ondanks wat de titel laat vermoeden, is dit geen minuscule geboorte-aankondiging.
Neen, zoals het een goede kiezer betaamt, heb ik de afgelopen weken netjes alle verkiezingspropaganda die in mijn bus geduwd werd, bewaard. Kwestie van kijk-en-vergelijk te kunnen doen en op de juste te kunnen stemmen.
En het levert statistisch materiaal op. Het eindsaldo: 3,93 centimeter drukwerk, goed voor 787 gram papier. De papierslagen gaan weer gelukkig zijn.
En nu de resultaten afwachten, ze beginnen binnen te komen. Leuven blijft alvast Tobbackville. Nu even wat radio luisteren en internet afschuimen op zoek naar nieuwtjes uit de rest van Vlaanderen.
Op weg naar mijn werk vanochtend ben ik nog maar eens heel hard geschrokken van de opvliegendheid en de agressiviteit van autobestuurders, van het Leuvense verkeer en van het verkeer in het algemeen.
Alles zat weer potdicht vanochtend. Ellenlange files, en zeer licht ontvlambare chauffeurs tot gevolg. Twee chauffeurs vlogen elkaar voor een niemendalletje bijna in de haren; ruitje open, en maar schreeuwen, en maar claxonneren, en maar doen. En ondertussen de rest maar faren en tuutten. En ik daar dan met mijn fietske zo voorzichtig mogelijk langs.
Sommige mensen worden ongemanierde varkens als ze achter hun stuur zitten. De file haalt hen het bloed onder de nagels, en dat moeten en zullen ze afgereageerd krijgen op hun medebestuurders. Die uiteindelijk gewoon in hetzelfde schuitje zitten.
Het stemt me allemaal bijzonder somber en pessimistisch. Ze zeggen dat mobiliteit en verkeer dé inzet wordt van de komende verkiezingen, maar dat lijkt me nonsens. Wié kan in godsnaam dít verkeersinfarct oplossen??? 
:(
Recente reacties