Tag archief van'nmbs'

Open treinendag

BoemHet was al weer een paar weken geleden dat ik nog eens ambiance had meegemaakt met onze vrienden van de NMBS, dus het lot vond het de hoogste tijd om daar vandaag nog eens iets aan te doen. Maar het verhaaltje heeft een verrassend aangenaam staartje gekregen.

Een piepklein artikeltje in de schermkrant, maar een accidentje met grote gevolgen voor het nationale treinverkeer. Een ongeval in Diegem waardoor alle treinen van Brussel naar Leuven omgeleid werden via Mechelen. Een ongeval met een wissel, waardoor alle seinen in ‘alarmfase’ gingen. En dus bovenop die extra miserie en drukte leverde dat dus ‘gestoorde overwegen’ op.

Ik trein vanochtend braafjes en vlotjes van Dendermonde naar Mechelen. In Mechelen plots een melding:

Dames en heren, door een probleem met gestoorde overwegen* zal deze trein vertrekken met een vertraging van 5 minuten.

Vijf minuten later:

Dames en heren, door een probleem met gestoorde overwegen zal deze trein vertrekken met een vertraging van 10 minuten.

Bon. Over vijf minuten een kwartier? Neen:

Dames en heren, door een probleem met gestoorde overwegen wordt deze trein afgeschaft.

Lap! Boem patat. Iedereen buiten. En ik was net zwaar geladen, maar soit.

Kijken, wat is de eerste trein naar Leuven. Ah ze roepen het om.

De eerste trein naar Leuven is de stoptrein van 8.17h die met 5 minuten vertraging zal vertrekken op spoor 2.

Tegen dat de trein binnenkwam, was die vermoedelijke vertraging opgelopen tot 10 minuten, maar vol goede moed klauteren we met zijn allen op de goedgevulde trein, en ik vind warempel een zitplaatsje. En de deuren gaan direct dicht! Hoera!

Vijf minuten staan we nog steeds ter plekke, en ik voel nattigheid. En ja hoor:

Dames en heren, door een probleem met gestoorde overwegen heeft deze trein een onbepaalde vertraging. De eerstvolgende trein naar Leuven is de trein op het spoor 3.

Een zucht van verontwaardiging gaat door de trein, maar kom, iedereen haast zich weer van de trein en propt zichzelf op de trein op het buurspoor. Klein detail: die nieuwe trein is maar half zo lang als de vorige. Ai. Drie olifanten in een Twingo hebben er geen lap aan.

Ik weet mezelf er rechtstaand bij te proppen, en zet met wat hulp van mijn mede-sardienen mijn fiets op het toilet. Hij moest hoognodig.

Ondertussen is het sfeertje los en luchtig (ondanks het gebrek aan lucht): bij zo’n gebeurtenissen slaat de ergernis op een bepaald moment altijd over in hilariteit. Dan ga je dollen met je medereizigers. En fijn dat dat is.

We hebben geluk met de treinbegeleidster en de bestuurder. ‘t Zijn toffe. We mogen onze knuffelhouding verlaten, en ook de ruimte helemaal vooraan het rijtuig (waar fietsen en goederen staan) bezetten. Dat levert ons wat meer ademruimte.

Maar vooral: dat geeft ons zicht op de cockpit van de bestuurder. En die bestuurder, dat was echte ne toffe. Die heeft van de nood een deugd gemaakt door te zeggen:

Bwa ja, terwijl ge hier nu toch zijt, zal ik eens uitleggen hoe dat hier marcheert.

Het werd een bijzonder boeiende rit naar Leuven. Ik mocht tot in de cockpit, en de bestuurder heeft alle bordjes langs de weg, alle tekens, alle seinen, alle knopjes haarfijn uitgelegd. En de noodprocedures. Wist je dat er onder bepaalde seinen (verkeerslichten) een telefoon hangt? En als dat sein op rood staat, moet de bestuurder uit de trein om te gaan bellen. Wat vandaag ook gebeurd is. Dus het was een allesbehalve saaie rit; traag rijden, toeteren, in nood een overweg overrijden, telefoneren aan een sein, …: het zat er allemaal bij.

Uiteindelijk met ’slechts’ 50 minuten vertraging, en gewapend met een boel nieuwe ervaringen, in Leuven binnengetuft. Dankuwel aan het betrokken NMBS-personeel om in dergelijke moeilijke omstandigheden het hoofd koel te houden!

*) Denkt u bij ‘gestoorde overwegen’ ook aan op- en neerzwiepende slagbomen die rijp zijn voor de psychiatrie?

Spoorbundel

Postkaart anno 2008

De elegante spoorbundel van het vormingsstation in Schaarbeek.

Mottig weer en koperkabels

Van het thuisfront

Listwaar se repète! Enen algemenen volkswijsheid. En ‘t is nog waar ook.

Want ik was van plan om vanochtend in alle vroegte te schrijven over het feit dat het voor het vijfde jaar op rij mottig weer is op den 20sten augustus. 3 jaar geleden zijn Eveline en ik getrouwd op deze dag (hoera!), en het jaar ervoor hadden we het weer ook al in de mot. Dus van 2004 tot 2008: mottig weer op 20/08.

Maar goed, die “in alle vroegte” werd gedwarsboomd door koperdieven die in alle vroegte den droad doorgeknipt hebben in Wijgmaal, waardoor alle treinen tussen Mechelen en Leuven “ernstig verstoord” waren. Met een afgeschafte trein en anderhalf uur vertraging tot gevolg. En kijk, terwijl ik mijn artikeltje over de regen op 20/08 van vorig jaar aan het opzoeken was, merkte ik dat het artikeltje erna ging over een koperdiefstal in Mechelen. Oh! Een patroon!

Maar Karel toch, ge zoekt het weer veel te ver eh. Jaja inderdaad, het weer schijnt al bij al nog mee te vallen vandaag, en een bobijn koperdraad die gestolen wordt in Mechelen is nog iets anders dan een kabel die doorgeknipt wordt in Wijgmaal. Ik weet het, ik weet het.

Maar ach, vergeef het mij. Een mens moet toch iets schrijven om zijn frustratie omwille van de vertraging van zich af te schrijven. En nog meer tijd te verliezen.

 

Waterzakje

Waterzakje

Dit waterzakje is het enige tastbare souvenir dat ik overhou aan het treinongeluk van deze week. En geloof me, ik hoef geen andere souvenirs.

Ik vind zo’n zakje wel grappig. Het is de eerste keer dat ik zoiets zie, laat staan dat ik het vast heb. Het grappige is dat daar dus geen scheurhoekje of prikgaatje of wat dan ook in zit. Dat is gewoon een toegelast zakje met water. Zonder gebruiksaanwijzing.

Ik heb me er nog niet aan gewaagd om het te openen, maar volgens mij kletst de helft daar uit als je dat probeert open te scheuren. Aan de andere kant ben ik overtuigd dat iemand die het écht nodig heeft wel een manier zal vinden om het voorzichtig te openen en zuinig te genieten van dit kostbare wondermiddel.

Schol!

De hitteslag van het treinverkeer

Van het thuisfront

Zoals beloofd, het uitgebreide verslag (ahum, zéér uitgebreid) van mijn wedervaren op de Leuvense trein vanavond.

Een verslag zonder foto’s. Ik zat op de eerste rij om alles mee te maken, maar ik had geen fototoestel bij me. Op zo’n moment denk je wel ‘ns “Had ik nu maar een GSM met een camera” maar aan de andere kant ben je eigenlijk blij dat je daar de ramptoerist niet aan het uithangen bent. Niemand trouwens, ik heb geen enkel fototoestel gezien.

Wel cameramannen. Van regionale zender ROB-TV, van VTM, en wat later ook van de VRT. VRT en VTM hebben over het ongeluk bericht in hun journaal van vanavond, ROB doet dat morgen, Webpalet doet dat nu.

Ik was aan de late kant om mijn trein te halen vanavond. Ik was iets te laat vertrokken op mijn bureau, en ik was nog teruggelopen om mijn flesje water mee te gritsen. “Want,” dacht ik, “dat ga ik kunnen gebruiken als ik me zo moet haasten in dit weer.”

Na een behoorlijk snelle fietstocht kwam ik om 17.02h aan in het Leuvense station. Daar heb ik om 17.04h een trein over Brussel, die net het station binnenreed, en om 17.05h een trein over Mechelen. Dikkie kwam ook net toe, om die trein naar Mechelen-Antwerpen te nemen.

Wanneer ik toekom in het station, kijk ik altijd even op de tv’s of de treinen uit Brussel geen vertragingen hebben. Als dat wel het geval is, riskeer ik niet mezelf vast te zetten in Brussel, en ga ik over Mechelen. De treinen uit Brussel hàdden bijna allemaal vertraging, maar de trein naar Mechelen had óók een kwartier vertraging. Het was het dagje niet voor de treinen.

Twijfel. Ga ik over Mechelen, mee met Dikkie, of toch over Brussel. Beslissing: over Brussel. Hup die trein in. Ondanks een probleem in Diegem, waar we moeten passeren. We zien wel.

Op de trein ontmoet ik Paul, een mede-pendelaar die ook naar Dendermonde moet. Meestal knikken we enkel, maar nu knopen we een gesprekje aan. Over de vertragingen. “Maar,” zegt Paul, “met deze trein heb ik nog nooit problemen gehad.”

Amper een minuut later gebeurt het. Ken je dat geluid, wanneer je in de auto zit, en er vallen takken op het dak? Stel je dat geluid voor, maar dan veel luider. Je zit in de wagon, je bent nét het station uit en plotseling hoor je dat geluid. Gekletter. Getril. De trein hangt scheef op een brug. Je hoort een kabel knappen. En dan het gepiep van plooiend ijzer. Je ziet stukken naar beneden komen. De “voelsprieten” die op het dak van de trein staan (om de bovenleidingen af te tappen) plooien, en met een harde klap bungelt er plots een van die ijzerstellen naast het raampje waar je zit. En dan begint de trein hard af te remmen, en staat ze stil. Scheefhangend, op de brug.

Klik hier om het artikel ‘De hitteslag van het treinverkeer’ verder te lezen

Klein beetje vertraging

Van het thuisfront

Mannekes lieve deugd. Ik ben net thuis met drie uur vertraging, en dan valt dat nog mee, gezien de gebeurtenissen. Ik heb een pak te vertellen, dat ik rustig en gestructureerd ga proberen neer te pennen, om later op de avond of morgen te posten.

Maar kort: ik heb de trein van 17.04h in Leuven genomen, die om 17.06h de bovenleiding van het spoor aan flarden getrokken heeft, wat op zijn beurt de bovenkant van onze wagon vernield heeft. Gevolg: een kapotte trein, een serieuze bermbrand tussen de sporen met fikse rookontwikkeling, een complete verstoring van het treinverkeer tussen Leuven en Brussel, 2 uur wachten op een stilstaande, broeierige, rokerige trein tot we bevrijd werden en waterzakjes kregen, en het aanschouwen van de machteloosheid van de brandweer, die anderhalf uur nodig had om de plaats van de brand te bereiken.

Ondertussen zijn we veilig en wel thuis. Meer nieuws op allerhande tv-zenders, op het internet, en later op deze blog!

Spetterend

Algemeen

Zoals elk jaar was het deze ochtend weer duidelijk zichtbaar op de treinen en in het Leuvense station dat het Werchter-festival er weer aankomt.

Het was dan ook bijzonder sympathiek van de conducteur treinbegeleider om bij aankomst in Leuven door de luidprekers de volgende boodschap te verspreiden:

Dames en heren, we komen aan in Leuven. We wensen alle festivalgangers een spetterend weekend toe!

Goh zeg. Nu nog alle pendelaars dagelijks een spetterende werkdag toewensen, en we kunnen helemààl met de brede glimlach de dagtaak aanvangen! :-D

Hoe roken gezond kan zijn

Bedenkingen en hersenkronkels

Rokende conducteurs, je ziet ze geregeld staan op het perron. Terwijl hun trein vijf minuten halte houdt, roken ze vlug een sigaretje, want op de trein zelf mag het niet meer sinds een paar jaar.

Eigenlijk mag het op het perron ook niet meer, maar daar lapt iedereen zijn laars aan. En dat kan op een bizarre manier goed zijn voor mijn gezondheid.

Deze week kwam ik op een ochtend toe in het station van Leuven, toen ik zag dat ik nog nét op tijd kon zijn voor de trein naar Heverlee. Zonder mij vreselijk te haasten begaf ik me dus richting spoor D, waar de trein stond te wachten.

Toen ik bovenaan de trap kwam, zag ik de trein staan (op enige afstand), dus ik wandelde er heen, met mijn fiets aan de hand.

Hélemaal aan de andere kant van het perron, stond de conducteur, naast zijn trein. En toen zag ik plots zijn hand naar zijn mond gaan.

Mijn hersencellen zetten zich in werking: die mens gaat op zijn fluitje blazen, en daarna gaan alle deuren dicht, op de zijne na. Zijn deur, dat haal ik nooit meer, dus ik moet zorgen dat ik binnen de vijf seconden aan een van de andere deuren sta. Dus: lopen!

En voor ik het wist, was ik aan het sporten. Lekker gezond.

Maar de deuren gingen niet dicht. En er klonk geen fluitje. De conducteur bracht gewoon even lekker zijn sigaret naar zijn mond, om nog een trekje te nemen, een minuutje voor hij op zijn fluitje zou blazen.

Een gratis sportmoment, zomaar voor niets.

In achteruit

Van het thuisfront

VersnellingspookDe trein, altijd garant voor dolle pret op uw reistraject.

Deze ochtend, de trein tussen Mechelen en Leuven. We zijn lekker aan het bollen, wanneer plots - ergens halverwege tussen Mechelen en Leuven - de trein nogal bruusk stopt. Tiens, iets op het spoor zeker? Of een rood licht of zo. Niets abnormaals.

Tot plots, na een paar minuten, de trein achteruit begint te rijden. Rare, nieuwgierige blikken bij de reizigers. Wat is er aan de hand?

De trein bleef achteruit rijden, en na nog eens een paar minuten werd duidelijk waarom: de trein was lompweg vergeten te stoppen in Haacht, en was gewoon teruggekeerd.

Ik moet u vast niet zeggen dat er de nodige hilariteit was bij de reizigers. En spreuken als “De trein is altijd een beetje reizen” en “‘t Is maandagochtend voor die mannen ook” waren her en der te horen.

Inderdaad. Goeiemorgen.

Thuiswerk

Van het thuisfront

Webcam-manIk moet het u niet meer zeggen, dat de NMBS vandaag staakt.

Ik moet u waarschijnlijk ook niet zeggen dat het redelijk onbegonnen werk is om vandaag van in Dendermonde tot in Leuven te raken.

De trein is om evidente redenen geen optie. De auto zie ik eerlijk gezegd ook niet zitten: het gebeurt af en toe eens dat ik met de auto naar mijn werk ga, en op een normale werkdag moet ik dan om 6.20h vertrekken om een beetje vlotjes in Leuven te raken (aankomst: 7.15h). Dat wil zeggen, met de voorspelde monsterfiles van vandaag: dat ik om 5.30h had moeten vertrekken, om pas vanavond laat terug te zijn. Neen, dank u.

En de fiets? Sjah, ik wil op een mooie zomerdag nog wel eens de 65 km-lange tocht van hier tot in Leuven doen, maar om er dan nog een werkdag aan vast te plakken… Hmmm…

Dus ik werk thuis vandaag. De simpelste oplossing, zowel voor mij, als voor mijn werkgever. Het kan best nog wel leuk worden vandaag: ook Eveline werkt thuis vandaag, dus altijd een kletscollega in de buurt. Voor mijn middagpauze hebben we afgesproken met enkele andere vastzittende pendelaars uit de buurt. En straks om 11 uur neem ik deel aan een vergadering op het werk per wiki, per webcam en per MSN.

Maar bovenal wordt het vandaag een productieve dag! Dus hup! Gedaan met bloggen! Werken!!

 

Gratis krantenlezers gezocht

Bedenkingen en hersenkronkels

Morgen staakt de NMBS. Er zullen geen treinen rijden, en dus ook geen reizigers op en van treinen stappen. Er zal dus ook geen pendelverkeer in de Belgische stations zijn.

Bij mijn weten staakt de gratis krant Metro morgen niet. En zullen er morgen dus gigantische oplages gratis kranten liggen wachten op lezers, op reizigers.

Doe die kranten een plezier. En de redacteurs, die vandaag weer pennevruchten uit hun toetsenbord zullen persen, om die kranten gevuld te krijgen. Woont u in de buurt van een station, of passeert u er morgen op weg naar uw werk of de supermarkt, spring dan even binnen in het station of de tunnel, en pik een Metro mee. En neem er direct nog een mee voor uw vrienden of collega’s.

U maakt er een boel lettertjes heel gelukkig mee.

Van her naar hot

Van het thuisfront

Tjoeketjoek!Het is op het moment van schrijven 19.25h. Ik bevind me op de stoptrein van Brussel-Noord naar Dendermonde. Als het een beetje meezit, ben ik vele kleine haltes later om 20.15h in Dendermonde. Mijn zoontje zal op dat moment al in zijn bed zitten, mijn eten zal al koud zijn, dus echt haast is er niet meer bij. Het komt niet op een uurtje meer of minder.

Normaal gezien was ik thuis verwacht om 18.55h, een half uur geleden. Dat is mijn normale uur van thuiskomst als ik in Leuven om 18.04h de trein richting Brussel neem. Had ik één minuut later de trein richting Mechelen genomen, dan was ik iets voor 19h thuis geweest. Maar ik ben dus op de bewuste trein richting Brussel gesprongen, en dat bleek fout. Zeer fout.

“Tengevolge van een brand in een seinhuis tussen Brussel-Centraal en Brussel-Noord is het treinverkeer ernstig verstoord”. Als er treinen van 2 uur geleden op het aankondigingsbord staan, kan je al eens spreken van ernstig, en van verstoord. Complete chaos in Brussel-Noord. Verdwazing en frustratie bij de reizigers. En na een tijd gelach. Want als je er niet om kan huilen, moet je er mee lachen. Ik kan me hier zitten opeten van frustratie omdat ik in Leuven niet de trein richting Mechelen heb genomen, maar ik kan er even goed laconiek een blogartikeltje over schrijven, en denken dat Godzilla het station van Mechelen heeft opgegeten.

De treinen kwamen één na één het station binnengerold, maar je kon nooit meer dan vijf minuten op voorhand weten welke trein ze er in Centraal nu juist doorgelaten hadden, en welke er dus aankwam. Dus van geschatte vertragingen was helemaal geen sprake. Het had wel iets spannends, het aankondigingsbord in de gaten houden, en bij iedere trein die verschijnt hopen dat het de jouwe is.

Het vertrek van mijn trein was in het boekje voorzien om 18.30h. Toen het 18.50h was, had ik al verschillende treinen richting Leuven zien passeren, en was het al een paar keer door mijn hoofd geschoten om misschien gewoon terug te keren naar Leuven, om vandaaruit naar Mechelen te gaan, en zo naar huis. Maar ja, voor hetzelfde geld was mijn trein naar Dendermonde daar binnen de kortste keren, en was mijn Leuvense plan puur tijdsverlies.

Toen er om 19.15h nog steeds geen spoor was van de trein naar Dendermonde, besloot ik gewaagd te doen, en de trein naar Antwerpen te nemen, die met een uur vertraging in aantocht was naar spoor 11. Die had als tweede halte Mechelen, en vandaar zou ik rustig naar huis sporen.

Bibi nam zijn vouwfietske ter hand en peddelde door de drukke mensenmassa helemaal van spoor 1 naar spoor 11, om daar toegekomen te merken dat er een half voetbalstadion stond te wachten op die trein; weg goesting om richting Antwerpen te sporen. En net op dat moment verscheen het magische woord ‘Dendermonde’ op de aankondigings-tv. Maar owee de tv, want eveneens op dat moment werd omgeroepen dat de trein naar Antwerpen niet op het spoor 11, maar wel op het spoor 6 het station binnenrolde. Gevolg: een collectieve zucht, en dat halve voetbalstadion dat zich naar de trappen repte om kuddegewijs naar spoor 6 te stommelen. Probleem voor mij, want terwijl mijn langverwachte trein richting Dendermonde eindelijk het station op spoor 1 binnenreed, zat ik vast in de massa op de trap van spoor 11. Duw, wring, trek, spurt spurt, trap hol op, vouwfiets sleur.

Ik was nog net op tijd. Fluks jumpte ik op de trein, en zocht ik me een plekje, om vervolgens eventjes goed te stomen. Want het mag dan al afgekoeld zijn, het is nog te warm voor een wereldkampioenschap vouwfietslopen. Van hot naar her, van her naar very hot.

De geboarde trein bleek de stoptrein te zijn, in plaats van de rechtstreekse trein van 18.30h, maar dat kon me op dat moment niets meer schelen.

Ik zit hier lekker te dampen met mijn laptop op mijn schoot, en over een dik half uur kan ik mijn vrouw begroeten en een boterham in mijn mond proppen. Wat zou een mens dan nog klagen?

En nu even nadenken hoe ik de treinstaking van dinsdag ga doorkomen.

De Nonkel

Humor

Deze ochtend op de trein Brussel-Leuven. De vaste conducteursaankondiging:

Dames en heren, u bevindt zich op de trein richting Leuven-Landen-Genk. De volgende haltes zijn Leuven, Tienen en Landen.

Op zich niets abnormaals mee natuurlijk, ware het niet dat de man een volle minuut nodig had om bovenstaande zin kuchend en krakend uit te spreken. Op een blog kan ik natuurlijk geen stem nadoen, maar ik zou gezworen hebben dat het niemand minder was dan Nonkel Van Grauwel! Het was op zijn minst zijn broer!

Het enige wat ik nog miste in de aankondiging was het nananananaaaaa-liedje en de volgende aankondiging:

En als ge niet maakt dat ge rap genoeg uitgestapt zijt, dan bel ik de duuuuivel, en dan komt die overgeven op jullie warme zeteltjes.


Welkom bij Webpalet, de weblog van Karel Titeca

Dit is het archief van Webpalet
Stem Webpalet

Quote

Wie de denker van Rodin niet kent, is het niet waard om te denken!
Eveline De Vos
november 2008
M D W D V Z Z
« Okt    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

Recente reacties

RSS