Category: Van het thuisfront

Na zoveel dagen hittegolf was het onvermijdelijk: een ferm onweer.

Het heeft op zich laten wachten maar – amaai nog nie – het was een iel ferm!
Eveline en ik zaten in het wassalon toen we de donkere wolken zagen samenpakken en een fikse wind voelden opsteken. Toen onze was even later weer lentefris was, zaten we in de auto, zwemmend door de gulpende stromen in de Leuvense straten, aan 30 km per uur, met ruitewissers op XTC-snelheid. Twee seconden had Eveline nodig om van de auto naar de garagepoort te rennen, en klétsnat te zijn.

En ondertussen maar bliksemen, én bliksemen. Serieus wat kapotte TL-lampen in de hemel. En ondertussen licht zorgen maken: als er maar niets gebeurt.

Even later: groot machtsvertoon. Sirenes langs alle kanten. Veel sirenes. Oei. Iets gebeurd. Tot onze verbazing komen de sirenes dichterbij. En draaien ze plots onze straat in. Drie brandweerwagens. Om te stoppen voor ons appartementsgebouw.

Continue reading “Vals alarm”

Een gelukkige Nationale Feestdag aan allen!

En een warme! Deze voormiddag moest ik werken (zalig chillen in onze frisse computerzaal), maar deze middag zat ik samen met Eveline terug in de broeierige hitte van ons appartement.

We zijn onze woonst dus ontvlucht, om ons in Heverlee bos te gaan installeren in de schaduw van de bomen, gewapend met een rugzak vol simpel geluk: een dekentje, een paar gekoelde drankjes, en pak koekjes, voor elk een leesboek, de krant en… mijn laptop en een DVD’tje.

Jawel, we hebben lekker geeky naar een filmpje zitten kijken in het bos! Erg he?

Zeer nerderig… maar wel zeer fijn!

De 20 kilometer door Brussel… Het lijkt alweer een eeuwigheid geleden, maar in werkelijkheid is het nog geen twee maanden achter de rug. De eerlijkheid gebiedt me wel te bekennen dat ik sindsdien geen meter meer gelopen heb, en dit weer zal daar niet echt verandering in brengen.

Ik kreeg deze week een mailtje van de organisatie om te melden dat ik mijn diploma mocht afdrukken vanop hun site. Hoho, een diploma.

En daar vond ik een link naar de site van Interfot, een bedrijfje dat zich blijkbaar bezig houdt met het trekken van foto’s tijdens sportevenementen, om ze achteraf te verkopen (op basis van borstnummer).

Een heel leuk idee vind ik dat. Even op zoek gegaan, en voorwaar: mijn borstnummer (19780) werd teruggevonden in de databank en leverde deze foto op:

Echt overduidelijk is het niet, omdat ik mij wat op de achtergrond bevind, en niet bepaald in de lens aan het kijken ben, maar ik sta er op. Ik vermoed dat de foto vlak voor de aankomst getrokken werd, wat de gepijnigde gezichten kan verklaren, en mijn quasi-wandelhouding.

Een betere resolutie is niet beschikbaar, tenzij je 13,90 euro neertelt. En dat vind ik wat prijzig.
Maar het is wel leuk om toch een fotootje te zien van jezelf, of van je vrienden. Want je kan opzoeken wie je wil – het enige wat je nodig hebt is het borstnummer, en dat vind je netjes op de site van de 20 km van Brussel.

Zo kan je bijvoorbeeld Koen Fillet opzoeken (19274), alhoewel die zeer moeilijk te onderscheiden is op de foto. Of lopende blogger Lien (16924). Of winnaar Rik Ceulemans (8).

En zo weet ik dat ik op de foto verkeer in het gezelschap van Catherine, Hamid en Damian. Kijk ‘ns aan. Aangenaam!

Hellep. ‘t Is klungelweek precies. Ik mag hier bijna een nieuwe rubriek beginnen, genaamd “Hoe het niet moet”.

Na mijn gebroken-ovenschotel-verhaal van vorige week is het tijd voor de volgende verstrooide stoot.

Zaterdagavond was het nog eens tijd voor een onderhoudsbeurtje van onzen Olaf, mijn auto. Mijn broer en ik hebben de bandenspanning van het beestje nog eens nagekeken, hebben de knaap van vier blinkend nieuwe bougies (ontstekingskaarsen!) voorzien, en hebben de olie ververst. En bij dat laatste is het een beetje fout gelopen.

Wanneer we klaar waren met het onderhoud, heb ik de moterkap dichtgesmeten. Zonder eerst nog alle dopjes en schroefjes te controleren. En de dop van de olietank, die lag er gewoon losjes op.

Gevolg: bij ons ritje van Ieper naar Waregem, gisteren, roken we plots – letterlijk – onraad. En onraad rook naar verbrand plastiek. Maar niet getreurd, want we waren bijna bij Evelines ouderlijk huis, dus nog effe doorrijden. Maar de geur ging niet weg, en bij het oprijden van de oprit van het huis, zagen we rook van onder de moterkap komen. Veel rook. Het ding dus onmiddellijk stilgelegd, vlug de moterkap opengezwierd, en daar kwam de aap uit de mouw: de kokende olie was lekker langs de losliggende dop heen geslipt, en had de helft van de moter ondergespat. Gevolg: een hete moter, druipend van de kokende en rokende vettigheid.

Enkele uren, een halve fles thinner, héél veel keukenpapier en veel geduld later zag de moter er weer proper uit. Tijdens de Leuvenwaartse rit van vandaag zijn de laatste restjes opgebrand, en de toestand lijkt weer genormaliseerd.

Maar vergeet nooit alle dopjes en schroefjes na te kijken, na je onderhoud. Nooit!

Voila se, vandaag weer één van de tien geboden geëerbiedigd:

“Doe nooit wat onkuisheid is”

Aha, we hebben vandaag zéér kuis geleefd. Een zomerkuisje! De temperaturen waren geschikt, ons dagske verlof was goedgekeurd, en we zijn alle stof, vettigheid en rommel zwaar te lijf gegaan. Ik vrees alleen dat er ook wat spinnen en huisstofmijten op het slagveld gesneuveld zijn. Ai, da’s dan zondigen tegen een ander gebod zeker?

Moge de spin Sebastiaan het goed hebben in onze stofzuigerzak. 😐

En voila. Missie 2 voor dit weekend ook volbracht. Ons tweede petekindje, Rune, is vandaag gedoopt in de parochie in Herent, samen met drie andere kindjes (Xander, Luna en Wout).

Samen met ouders Sief en Bert, de andere familieleden, de vrienden, en het meterkoppel Patrick en Els hebben we Rune vandaag verteld dat we hem opnemen in onze leefwereld, en mee willen bouwen aan zijn leven, mee willen helpen om hem de wereld te leren ontdekken.

Achteraf was er een gezellig samenzijn, buiten, in de schaduw. Een luie, warme zondagmiddag. Fijn.

Ook feestvarken Rune wist duidelijk van de warmte, maar tegen de avond is hij toch vredig in slaap gesukkeld. Slaap zacht, Rune!