Pendelaarswijsheid

Van het thuisfront

Tjoeketjoek!“En? Hoe valt het pendelen mee?”

‘t Is een veelgehoorde vraag dezer dagen. Een niet onlogische vraag ook. We wonen ondertussen 3,5 maand in Dendermonde. 15 weken lang al heb ik mijn dagelijkse fietstocht van 10 minuten doorheen Heverlee ingeruild voor een klein uurtje treinen van Dendermonde naar Leuven en een kwartiertje vouwfietsen van Leuven naar Heverlee. En dat was een gok. Logisch dat de mensen na 100 dagen willen weten of het wat meevalt.

Ewel: ja. Onverhoopt goed, eigenlijk. Ik voel me al op en top pendelaar, en ik voel me er niet slecht bij.

In het begin is dat natuurlijk wat zoeken zo. Welke treinen neem ik best? Welke neem ik best niet? Waar ga ik zitten? Hoe doe ik dat met die vouwfiets? Waar zet ik die? Welke aansluitingen lopen vlotjes? Welke treinen vertrekken steevast te laat?

Dat was zoekwerk voor de eerste twee weken. Maar daarna heb je het wel beet hoor. Ondertussen heb ik mijn vast lijstje treinen die ik kan nemen, en mis ik zelden tot nooit nog een aansluiting. Op een uitzondering na. Zoals nu; op het eigenste ogenblik dat ik dit zit te schrijven, heb ik net een trein richting Brussel gemist. Maar da’s dan ook mijn eigen dikke vette schuld, ik had het telefoongesprek dat ik aan het voeren was maar wat vroeger moeten afbreken.

“En ‘s ochtends?” vragen de mensen vervolgens. “Is het vroege opstaan niet lastig?”

Eerlijk? Ja. Ja, da’s lastig. Maar het gaat. Ik ben langzaamaan mijn ritme aan het verleggen. Ik lig voorwaar meestal tegen middernacht in mijn nest, tegenwoordig. Maar het blijft lastig, om tegen 7 uur uit mijn bed te rollen. Maar hey, dat heb ik er wel voor over. Ik zie het als een training: binnenkort hebben we er een nieuwe wekker bij, die op de meest onmogelijke momenten zal aflopen.

En toegegeven, ik heb de laatste tijd al een paar keer serieus mogen lopen om ‘s ochtends mijn trein te halen. Vorige week heb ik tot twee keer toe mijn veters thuis niet dichtgeknoopt, omdat ik het anders niet meer ging halen. Maar kom, living on the edge is fun, nietwaar? ­čÖé

U hoort een al bij al zeer tevreden pendelaar, dus. Met dagelijks een uitgelezen krant. Mijn kop bulkt van de actualiteitskennis.

Pendelaarswijsheid.

Vouwfiets

Van het thuisfront

Wat een weer vandaag! Geweldig zonneke! Alleen spijtig dat het eigenlijk winter is, en dus koud hoort te zijn, en dat het klimaat dus nog steeds zijn kluts kwijt is…

Ik heb nog enkele verlofdagen staan die voor eind februari op moeten, dus vandaag en morgen ben ik thuis. Tijd dus voor wat huishoudelijk werk, voor een fietstochtje, voor wat foto’s, en om een paar toekomstige projectjes aan te snijden.

Zo ben ik tijdens het fietsen bij Fietsen Koen in Kessel-Lo gestopt om mij te informeren over een toekomstige hobby: vouwfietsen.

Een Brompton vouwfietsWant vroeg of laat trekken Eveline en ik weg uit ons appartementje, en zal ik niet meer op fietsafstand van mijn werk wonen, en word ik een pendelaar. En dan wil ik snel en flexibel transport van het station van mijn werk. Een vouwfiets dus – ik heb er al j├áren zin in, en nu gaat het er eindelijk van komen.

Maar goed. Ikke leek op het gebied van vouwfietsen. Dus ikke binnengesprongen bij Koen, om informatie te vrageuh. En zeer vriendelijke en volledige informatie gekregen. En een prijslijstje. En ik mag binnenkort binnenspringen om een testmodelletje op te halen om een paar daagjes mee rond te fietsen. Zeer fijn is dat allemaal.

Omwille van de compactheid wordt het normaal gezien een Brompton, de standaard-naam in vouwfietsenland. Tenzij u mij van het tegendeel overtuigt, lieve lezer.

Want nu is het aan u. Ik heb mij geïnformeerd bij Fietsen Koen, ik heb het internet afgeschuimd en ben terecht gekomen bij Vlerick fietsen in De Pinte, ik heb een vouwfietsende collega aan zijn oren getrokken, en ik ben al weken vouwfietsjes in het verkeer met argusogen in de gaten aan het houden. Maar een mens kan nooit genoeg geïnformeerd zijn. Ik weet dat er onder mijn medebloggers nog vouwfietsende mensen zijn (ja, ú daar), en ook mijn niet-bloggend lezerspubliek heeft vast fijne tips of raad voor mij.

Vertel mij uw ervaringen. Waarom zou ik beter niet voor een Brompton gaan? Waarom zou ik ├╝berhaupt beter niet voor een vouwfiets gaan? Waarom zou ik misschien beter niet verhuizen?? Ga ik naar Fietsen Koen, naar Vlerick fietsen, of naar nog een andere behulpzame medemens? En welke opties of snufjes moet ik zeker wel en zeker niet hebben?

Vertel het mij. Bel me, schrijf me, laat een reactie achter, of spreek me aan op de BlogMeet. De fietsende werkmens dankt u.

PS: De prijs voor origineelste foutmelding gaat naar brompton.be.