Category: Algemeen

Ik maak normaal gezien geen goede voornemens bij het begin van een nieuw jaar. Het is een gekunsteld moment om te beslissen om je leven te beteren, en als een nieuw jaar de reden is om gezonder of spaarzamer te leven, dan hou je dat meestal niet vol.

Maar goed, ik ben wel fan van symboliek en symbolische datums. Vandaar dat ik meer dan een maand geleden al aankondigde om exact op 1 januari 2026 Meta vaarwel te zeggen.

Als ik dan nu toch bezig ben, ga ik er nog een schepje bovenop doen. Want de wereld staat in brand, harder dan ooit. En de ogen sluiten en af en toe opportunistisch eens open doen is niet langer een optie. Ik wil in mijn eentje een kleine revolutie starten om een kiezelsteen te verleggen in een rivier. We zijn de aarde kapot aan het consumeren, en we zijn de vrije wereld kapot aan het maken door massaal in de val te lopen van enerzijds de Big Tech, maar anderzijds ook Temu, Shein, Alibaba, en andere hypervervuilende, onethische geldwolven.

Genoeg is genoeg. Ik ga consuminderen. Dit is wat ik in 2026 wil doen om een streep te zetten onder enkele kwalijke gewoonten:

1. Heb ik het nodig? Nog meer dan anders wil ik in 2026 bij elke aankoop stilstaan, en enkel aankopen wat ik écht nodig heb. Geen overbodige snufjes, geen bordspellen die stof staan te verzamelen, geen eten dat weggesmeten moet worden.
2. Nultolerantie voor fast fashion en andere Chinese webshops. VRT NWS schreef onlangs nog over het verborgen gevaar van webshops als Temu, Shein, en Alibaba, die spotgoedkope brol op de markt brengen. Naast het gevaar van het verzamelen van je data is er het probleem van de uitputting van grondstoffen, het massale internationale handelsverkeer en de bijhorende uitstoot, en de wegwerpcultuur die aangemoedigd wordt. En de veiligheid — Test-Aankoop vond 70% van de geteste producten onveilig. Ik was al geen fan van die webshops, maar ik ga in 2026 nog een stap verder: ik ga me actief verzetten tegen elke aankoop waar ik van ver of van dichtbij bij betrokken ben. Dus: als er voor het werk of carnaval wordt gezegd “kom we bestellen het daar, het is goedkoop en het is voor eenmalig gebruik” dan ga ik niet langer een oogje dichtknijpen, maar ga ik me er dwars voor leggen.
3. Onderzoek naar de oorsprong van producten. Ik heb niet gezegd dat ik niets meer in China wil kopen. Ik doe freelance werk voor Stonemaier Games, en die bordspellen worden allemaal in China geproduceerd, maar wel op een duurzame, kwalitatieve, en menselijke manier. Maar ik wil me bewust zijn van waar een product vandaan komt, en ik wil garanties over de omstandigheden waarin het product gemaakt is. En ja, dat is lastig voor iPhones, die niet bekend staan voor de beste fabrieksomstandigheden.
4. Lokale producten eerst. Minder webshops, meer lokaal kopen. Minder buitenland, meer België. Minder USA, meer Europa. Ik probeer voor elke aankoop te kijken hoe ik het zo lokaal mogelijk kan aankopen, ook al kost dat wat meer.
5. Duurzaamheid boven gebruiksgemak: gratis levering bestaat niet. Sowieso wil ik mijn aandeel pakjes van webshops sterk verminderen, door goed na te denken over elke aankoop en door lokaal eerst te kopen, maar als het dan toch van een webshop moet komen, dan ga ik niet op zoek naar gratis verzending. Want gratis bestaat niet. Ik kies voor webshops die op een duurzame manier verzenden, die in een automaat of een afhaalpunt leveren, en die de optie geven om niet de volgende dag te leveren, maar gewoon op het moment dat voor hen het beste past.
6. Tweedehands en repair eerst. Een product wordt pas vervangen als het écht, écht kapot of versleten is, en niet meer kan gerepareerd worden. En voor vervanging kijk ik eerst in kringloopwinkels en op Vinted.
7. Zo weinig mogelijk afhankelijkheid van Big Tech. Dit hangt samen met mijn afscheid van Meta natuurlijk. Weg met de macht en afhankelijkheid van WhatsApp. Weg met Instagram. Weg met Facebook. En Google gebruikte ik al nauwelijks. Generatieve Artificiële Intelligentie gebruik ik spaarzaam en enkel wanneer het meerwaarde heeft. En voor alles wat ik gebruik betaal ik: zoekmachine (Kagi), GenAI (Perplexity), en andere diensten. Zodat ik niet / zo weinig mogelijk met mijn data betaal. Ook hier is Apple de olifant in de kamer — ik kom er zometeen nog wel even op terug. O ja, en ik gebruik Spotify niet. Er zijn betere manieren om muziek te luisteren dan via die uitbuiters.
8. Niet iedereen kan deze voornemens zomaar maken, daar wil ik ook iets aan proberen te doen. Ik besef heel goed dat ik vele van deze voornemens alleen maar kan doen omdat ik geld op tafel kan leggen, voor diensten of voor duurdere producten. Niet iedereen kan dit, en ik wil dus strategisch onze maandelijkse giften verhogen, met een focus op armoede-organisatie. Ook wil ik kijken wat ik kan betekenen voor organisaties die de digitale kloof proberen te dichten (verhogen van digitale geletterdheid, digitale inclusie).
9. Minder perfectie, meer volhouden. Het kan een zwaktebod lijken om deze lijst voornemens af te sluiten met een disclaimer, maar zo zie ik het niet. Ik kan dure eden zweren en zeggen dat ik alles keihard ga volhouden, of ik kan op voorhand zeggen dat ik hier en daar ga zondigen en een regel ga breken als het moet. In het eerste geval gaan mijn voornemens stilletjes verloren als ik ze noodgedwongen toch moet breken, in het tweede geval kan ik me herpakken en vol moed verder gaan. Dus ja: ik ga soms eens een regel breken. En ik ga al eens hypocriet zijn. Maar ik ga wel mijn uiterste best doen om regels te breken als het nódig is, en niet gewoon als het me goed uitkomt. Dat ik geen WhatsApp meer ga hebben, dat ga ik voelen in mijn sociale leven, en dat is dan maar zo. Dat ik bepaalde snufjes niet meer kan kopen, dat ga ik missen, en dat is dan maar zo.

Tot slot kom ik, als Apple-fanboy, nog even terug op Apple. De productie-omstandigheden van de iPhones zijn vaak gecontesteerd, en Apple heeft absoluut zijn plaats in het Big Tech-clubje dat de wereld bestuurt. Is het dan niet hypocriet om trouw te blijven zweren aan dat premium-merk?

Kijk, waarom ik Apple vertrouw met mijn data heb ik in het Meta-artikel al uitgelegd. De productie-omstandigheden: daar zou ik graag Apple harder zijn best zien doen, maar wat is eerlijk gezegd mijn alternatief? Geen apparaten, dat is geen serieus alternatief. Een Fairphone draait op Android, en ik probeer Google te vermijden. En mijn volledige leven is georganiseerd op het ecosysteem van Apple. Mijn belofte is dat ik mijn producten minstens vijf jaar houd (en meestal langer), en dat ik wegloop zodra ze betrapt worden op écht boosaardig gedrag. Tot het zover is, zijn ze voor mij het minste van alle kwalen.

Dat is mijn lijstje voor 2026. Het lijstje waarmee ik hoop een piepklein verschil te maken. Want het is nodig.

I don’t usually make New Year’s resolutions. It’s an artificial moment to decide to improve your life, and if a new year is the reason to live healthier or more frugally, you usually don’t stick to it.

But anyway, I am a fan of symbolism and symbolic dates. That’s why I announced more than a month ago that I would say goodbye to Meta on 1 January 2026.

While I’m at it, I’m going to go one step further. Because the world is on fire, now more than ever. And closing our eyes and occasionally opening them opportunistically is no longer an option. I want to start a small revolution on my own to move a small stone in a river.

We are consuming the earth to death, and we are destroying the free world by falling en masse into the trap of Big Tech on the one hand, but also Temu, Shein, Alibaba, and other hyper-polluting, unethical greedy wolves on the other.

Enough is enough. I am going to consume less. This is what I want to do in 2026 to put an end to some bad habits:

1. Do I need it? Even more than before, in 2026 I want to think carefully about every purchase and only buy what I really need. No unnecessary gadgets, no board games gathering dust, no food that has to be thrown away.
2. Zero tolerance for fast fashion and other Chinese online shops that produce cheap rubbish. In addition to the danger of your data being collected, there is the problem of the depletion of natural resources, massive international trade and the associated emissions, and the culture of disposability that is being encouraged. I was already not a fan of these webshops, but in 2026 I will go one step further: I will actively oppose any purchase in which I am involved, whether directly or indirectly. So, if someone says, ‘Let’s order it there, it’s cheap and it’s for one-time use’ for work or carnival, I will no longer turn a blind eye, but will actively oppose it.
3. Research into the origin of products. I didn’t say I don’t want to buy anything from China anymore. I do freelance work for Stonemaier Games, and those board games are all produced in China, but in a sustainable, high-quality, and humane way. But I want to be aware of where a product comes from, and I want guarantees about the conditions in which the product is made. And yes, that’s difficult for iPhones, which are not known for the best factory conditions.
4. Local products first. Fewer webshops, more local shopping. Less from abroad, more from Belgium. Less from the USA, more from Europe. For every purchase, I try to see how I can buy as locally as possible, even if it costs a little more.
5. Sustainability over convenience: there’s no such thing as free delivery. In any case, I want to significantly reduce the number of parcels I receive from online shops by thinking carefully about every purchase and buying locally first, but if it really has to come from an online shop, I’m not going to look for free shipping. Because free doesn’t exist. I choose online shops that ship sustainably, that deliver to a parcel locker or collection point, and that offer the option of not delivering the next day, but simply when it suits them best.
6. Second-hand and repair first. A product is only replaced when it is really, truly broken or worn out and can no longer be repaired. And when replacing something, I first look in thrift shops and on Vinted.
7. As little dependence on Big Tech as possible. This is related to my departure from Meta, of course. Away with the dominance and dependence on WhatsApp. Away with Instagram. Away with Facebook. And I hardly ever used Google anyway. I use Generative Artificial Intelligence sparingly and only when it adds value. And I pay for everything I use: search engine (Kagi), GenAI (Perplexity), and other services. So that I don’t pay with my data, or as little as possible. Here too, Apple is the elephant in the room—I’ll come back to that in a moment. Oh, and I don’t use Spotify. They don’t pay the artists what they deserve and they have malicious ways of deceiving people.
8. Not everyone can make these resolutions just like that, and I want to try to do something about that. I realise very well that I can only make many of these resolutions because I can afford to pay for services or more expensive products. Not everyone can do this, so I want to strategically increase our monthly donations, with a focus on poverty organisations. I also want to see what I can do for organisations that are trying to close the digital gap (increasing digital literacy).
9. Less perfection, more perseverance. It may seem like a weak move to end this list of resolutions with a disclaimer, but I don’t see it that way. I can make grand promises and say that I will persevere no matter what, or I can say in advance that I will occasionally sin and break a rule if I have to. In the first case, my resolutions will quietly disappear if I am forced to break them, in the second case, I can pick myself up and continue with courage. So yes: I will sometimes break a rule. And I will sometimes be hypocritical. But I will do my utmost to only break rules when necessary, and not just when it suits me. I will feel the impact of no longer having WhatsApp in my social life, and that’s fine. I will miss not being able to buy certain gadgets, and that’s fine too.

Finally, as an Apple fanboy, I would like to circle back to Apple. The production conditions of iPhones are often contested, and Apple definitely has its place in the Big Tech club that rules the world. So isn’t it hypocritical to remain loyal to that premium brand?

Look, I already explained why I trust Apple with my data in the Meta article. The production conditions: I would like to see Apple make more of an effort there, but honestly, what is my alternative? No devices, that’s not a serious alternative. A Fairphone runs on Android, and I try to avoid Google. And my entire life is organised around the Apple ecosystem. My promise is that I will keep my products for at least five years (and usually longer), and that I will walk away as soon as they are caught engaging in truly malicious behaviour. Until then, they are the least of all evils for me.

That’s my list for 2026. The list with which I hope to make a tiny difference. Because it’s necessary.

De opkomst in de stembureaus mag vandaag dan misschien kleiner zijn dan de voorbije verkiezingen — de opkomst in mijn brievenbus is dat niet.

‘t Is te zeggen. In vergelijking met de verkiezingen van dit voorjaar zat er drie keer meer drukwerk in mijn brievenbus. Maar! Het verleden heeft al aangetoond dat gemeenteraadsverkiezingen traditioneel veel meer drukwerk opleveren dan de federale verkiezingen, omdat lokale partijen minder de kans hebben om hun programma uit de doeken te doen in de pers. Dus de eerlijkere vergelijking is met de verkiezingen van 2018, en in vergelijking met toen zat er dit jaar iéts minder drukwerk in mijn bus (in aantal exemplaren) en vooral veel meer kleinere dingetjes (gewicht en dikte zijn naar beneden).

Het volledige lijstje sinds 2006:

• Gemeenteraadsverkiezingen oktober 2006 (Leuven): 3,93 cm – 787 gram
• Vlaamse en Europese verkiezingen juni 2009 (Oost-Vlaanderen): 1,1 cm – 268 gram
• Federale verkiezingen juni 2010 (Oost-Vlaanderen): 9 mm – 274 gram
• Gemeenteraadsverkiezingen oktober 2012 (Dendermonde): 3,7 cm – 620 gram
• Federale, Vlaamse en Europese verkiezingen mei 2014 (Oost-Vlaanderen): 2,1 cm – 398 gram
• Gemeenteraadsverkiezingen oktober 2018 (Dendermonde): 1,9 cm – 497 gram
• Federale, Vlaamse en Europese verkiezingen mei 2019 (Oost-Vlaanderen): 1,3 cm – 389 gram
• Federale, Vlaamse en Europese verkiezingen juni 2024 (Oost-Vlaanderen): 0,4 cm – 159 gram
• Gemeenteraadsverkiezingen oktober 2024 (Dendermonde): 1,4 cm – 342 gram

Een overzicht per (Dendermondse) partij:

• Vooruit: 1 algemeen foldertje, 1 deelgemeentefoldertje, 1 provinciefoldertje, 4 kaartjes: 7 stuks
• Groen: (kwam niet op in de gemeente): 1 provinciefoldertje: 1 stuk
• Zwakke Weggebruiker: lokale eenmanslijst: 0 stuks
• CD&V: (lijst die momenteel de burgemeester aanlevert): 2 krantjes, 1 deelgemeentefoldertje, 6 kaartjes: 9 stuks
• Vernieuwing / Open VLD: (Vernieuwing is de lokale versie van Open VLD): 1 gemeentefolder, 1 provinciefolder, 2 kaartjes: 4 stuks
• N-VA: 2 gemeentefolders, 1 deelgemeentefolder, 2 brieven, 4 kaartjes: 7 stuks
• Vlaams Blok: 1 folder

In totaal 29 stuks dus, waarbij de bestaande bestuurscoalitie (CD&V en N-VA) het hardst zijn best lijkt te doen om de stem van de kiezer te winnen, gevolgd door de belangrijkste uitdager, Vooruit.

En nu vijf jaar geen foldertjes.

Gelukkig nieuwjaar. 2020 biedt 366 dagen om de goede voornemens te vervullen die je vandaag luidop uitspreekt.

Ik ben alvast zeer tevreden van mijn 2019. Ik heb aan mijn gezondheid gewerkt en ik heb genoten van mijn vrije tijd. Vermagerd, veel bewogen en honderden keren een gezelschapsspel gespeeld.

Mijn afgelopen jaar in 19 cijfers:

Zoals ik dat voor de laatste vier verkiezingen gedaan had, heb ik ook nu weer keurig bijgehouden wat er sinds het einde van de sperperiode allemaal in mijn brievenbus gevallen is van verkiezingsdrukwerk. Het is leuk om te kijken welke partijen er veel investeren in de brievenbus en welke weinig. Maar ook om te zien hoe gemeenteraadsverkiezingen duidelijk meer papier in de bus laten belanden dan federale, Vlaamse en Europese verkiezingen.

Die laatste drie soorten verkiezingen vallen deze keer wel samen, en dat is ook te zien aan de hoeveelheid drukwerk. Het stapeltje is deze keer 2,1 cm hoog en weegt 398 gram. Dat is aanzienlijk meer dan bij de verkiezingen van 2009 en 2010, maar een stuk minder dan bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 en 2012.

De vergelijking met de vorige “metingen”:

• Gemeenteraadsverkiezingen oktober 2006 (Leuven): 3,93 cm – 787 gram
• Vlaamse en Europese verkiezingen juni 2009: 1,1 cm – 268 gram
• Federale verkiezingen juni 2010: 9 mm – 274 gram
• Gemeenteraadsverkiezingen oktober 2012 (Dendermonde): 3,7 cm – 620 gram
• Federale, Vlaamse en Europese verkiezingen mei 2014: 2,1 cm – 398 gram

Zoals altijd kijk ik ook naar de verdeling van de flyers over de partijen heen. Traditioneel zijn SP-A en CD&V hier de koplopers, maar hoewel ze ook goed hun best gedaan hebben, spant Open VLD deze keer de kroon met 8 stuks. Al moet ik er bij zeggen dat er 2 dubbels tussen zitten, net als bij SP-A met zijn 7 stuks (waarvan 2 dubbels). De kampioen van de unieke flyers is dus eigenlijk N-VA, met 7 stuks. CD&V volgt met 5 stuks. Groen, PVDA+ en Vlaams Belang houden het ecologisch of budgettair met respectievelijk 1, 1 en 2 stuks. Ik heb in ieder geval het gevoel voldoende geïnformeerd te zijn, zeker als ik de partijwebsites er bij neem.

Het overzicht per partij (in volgorde van aantal):

• Open VLD: 8 stuks: 2 brieven van de lijsttrekkers (1 voor mij, 1 voor mijn vrouw), 1 krantje van een Dendermondse kandidaat, 2 keer (dezelfde) flyer van diezelfde Dendermondse kandidaat, 3 kaartjes van de Vlaamse en federale lijsttrekkers
• SP-A: 7 stuks: 1 uitgebreide brochure met de voorstelling van alle kandidaten, 1 brochure met de streekgenoten, 2 keer (dezelfde) brief aan de inwoners van de stad (van een kandidate), 2 keer (dezelfde!) brochure uit naam van het plaatselijk kopstuk, 1 kaartje van een Vlaamse kandidaat
• N-VA: 7 stuks: 1 brochure met de korte voorstelling van het programma, 1 flyer met de voorstelling van de lijsttrekkers, 1 brief op naam van mijn vrouw van een streekgenote, 1 brief op naam van mijn vrouw van een lijsttrekker, 3 kaartjes van plaatselijke politici
• CD&V: 5 stuks: 1 open brief van een regionale kandidaat, 1 krantje met de Oost-Vlaamse kandidaten, 2 boekjes van de Dendermondse kandidaten, 1 kaartje van de Dendermondse kandidaten
• Vlaams Belang: 2 stuks: 1 Oost-Vlaamse folder, 1 regionale folder
• Groen: 1 stuk: 1 krantje waarin alle kandidaten en het programma voorgesteld worden
• PVDA+: 1 stuk: 1 flyer met een korte voorstelling van het programma

31 stuks in totaal. Een goed geïnformeerde kiezer stapt morgen het feest der democratie tegemoet!

Goh, ik waan mij direct in 2007 of zo. Ik heb nog eens een blogstokje toegeworpen gekregen. 🙂

En wel van yab. Met de volgende 11 vragen:

1. Welk boek kan je blijven herlezen?
   Okee, met het risico om al direct heel soft over te komen: de Harry Potter boeken. Er zijn veel boeken die ik goed vind, en ik heb er ook een aantal die ik al een aantal keer herlezen heb, maar ik grijp erg vaak terug naar de boeken van Harry Potter, gewoon omdat ze zo toegankelijk en vlot verteerbaar zijn.
   Een nipte tweede plaats gaat naar In De Ban Van De Ring.
2. Is er een gebeurtenis uit je jeugd die een onuitwisbare indruk heeft achter gelaten?
   Goh. Moeilijke vraag. Aan de ene kant: neen, er is niet één bijzondere gebeurtenis die ik er tussenuit kan halen.
   Aan de andere kant: zowat alles. Ik heb een heel vervelend geheugen, vind ik zelf. Mijn langetermijngeheugen vergeet niet veel. Dat is handig en bloedergerlijk tegelijkertijd. Want dat wil zeggen dat ik mij heel veel leuke dingen herinner, maar dat ik ook heel wat nare, schaamtevolle en ongemakkelijke herinneringen blijf onthouden. En ik kan dus eender waar door een associatie, door iets te zien, 20 jaar terug in de tijd gekatapulteerd worden, naar een nare herinnering. Of ik kan een persoon na lange tijd weer zien, en metéén terugdenken aan iets gênants wat ik die persoon ooit gezegd heb. Ook al is die persoon dat vast al lang vergeten. En dus schaam ik mij op dat moment te pletter en voel ik me helemaal ongemakkelijk, terwijl de andere zich van geen kwaad bewust is. Heel lastig is dat.
3. Wat is je favoriete YouTube kanaal?
   Dat varieert. Momenteel kan ik me wel amuseren met Birdbox Studio.
4. Koken of op restaurant gaan?
   Moeilijke keuze – ik vind het allebei heel fijn. Maar toch een lichte voorkeur voor zelf koken. Als ik de afwas niet meereken. 🙂
5. Smartphone of tablet?
   Da’s geen moeilijke: absoluut smartphone. Ik heb ondertussen 2 jaar een tablet, en ik vind het nog altijd niet evident om die een plekje te geven tussen mijn smartphone en mijn laptop. Ofwel ben ik onderweg en gebruik ik mijn foon, ofwel ben ik thuis en gebruik ik mijn laptop. De tablet valt daar wat onbeslist tussenin.
6. Wat was je favoriete vak in het middelbaar?
   Biologie.
7. Wat vind jij belangrijk in het leven? (Antwoord met iets anders dan gelukkig zijn.)
   Okee, dan antwoord ik met een ander huizenhoog cliché: een goede gezondheid. Mensen wensen elkaar dat rond nieuwjaar heel gemakkelijk toe, maar ik meen het de laatste jaren echt ongelofelijk hard. Gewoon omdat ik in mijn omgeving te veel mensen allerlei vreemde en hardnekkige kwaaltjes heb zien ontwikkelen. En omdat ik ergere dingen heb gezien dan “kwaaltjes”. Als je gezond bent, en je naasten zijn gezond, dan heb je eigenlijk ongeveer alles wat je nodig hebt. De rest is relatief. Echt.
8. Carrière of gezin?
   Gezin!
9. Naar welk land gaat je volgende reis, waarom heb je dit land gekozen?
   En het meest teleurstellende antwoord is……… Nederland! 🙂
   Noch Eveline noch ikzelf zijn grote reizigers. Dus voor ons moet een vakantie simpel en relax zijn. Als het niet thuis is, is het al vakantie voor ons. Dus we gaan heel vaak binnen België op vakantie, maar nu hebben we toevallig een reisje naar Nederland op de planning staan. Gezellig land hoor.
10. Heb je een bijzonder talent?
    Dit is misschien nog de moeilijkste vraag van allemaal. Een lastige. Want om deze te beantwoorden moet je eerlijk en open kunnen zijn over jezelf, en tegelijk het evenwicht bewaren tussen jezelf bewieroken en jezelf wegcijferen, wat wellicht op valse bescheidenheid wijst.
    Ik denk trouwens dat de vraagstelster zelf heel geïnteresseerd is in de antwoorden op deze vraag, want ik weet dat zij op dit vlak wat met hetzelfde worstelt als ikzelf. 🙂
    Het punt is: ik kan niet voor de vuist weg een talent op tafel leggen dat ik uitgesproken bezit. Maar ik weet wel van mezelf dat ik in heel wat zaken goed ben: ik ben snel van begrip en heb een scherp inzicht, ik kan vrij goed schrijven, ik kan best wel creatief uit de hoek komen, ik weet het een en ander af van fotografie en digitaal design, ik heb een straf geheugen (zie vraag 2), ik ben goed in nutteloze weetjes, ik heb een goed muzikaal gehoor, ik ben een goede programmeur, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik ben van vele markten thuis, maar is er één van die vaardigheden waar ik echt mega in uitblink? Ik vind persoonlijk van niet. En dat is soms best wel frustrerend om te beseffen. Dat ik niet één uitzonderlijk talent heb.
    Maar aan de andere kant besef ik dan weer dat het best wel een talent is om van zo veel markten tegelijk thuis te zijn. En dat daar mijn werkelijke talent wellicht zit.
11. Schrijf een haiku om dit lijstje af te sluiten.
    Japanse dichtvorm
    waar hersens van knetteren
    Geen talent van mij

De verdoken twaalfde vraag is om 11 nieuwe vragen te verzinnen, en aan 11 andere bloggers door te geven. Ik ga eerlijk zijn: dat doorgeven ben ik niet dol op, zeker niet anno 2013, waar de blogfrequentie van de meeste mensen die ik volg toch niet meer echt hoog ligt. Dus: 11 vragen, en pakke het stokje wie het pakken wil!

1. Wat wou je worden toen je klein was?
2. Trein of auto?
3. Wat zou je doen als je de Lotto zou winnen?
4. Zomer of winter?
5. Ruimtereizen. Zou het iets voor jou zijn?
6. Waarvoor wil je herinnerd worden?
7. Aan welk speelgoed uit je kindertijd heb je fantastische herinneringen?
8. De wijde wereld of het warme nest?
9. Een bar, een koffie, een gesprekspartner. Gelijk wie. Wie?
10. Welke nieuwsbronnen volg je?
11. Welk muzieknummer heeft een speciale betekenis voor jou?

Leg uw diepste zieleroerselen bloot… vanaf NU!