Goh zeg. Nostalgie overviel mij toen ik deze titel zag in de digitale gazet:
Een contaminatie! Wat was dat lang geleden zeg!
Iets kan in duigen vallen, of aan diggelen vallen, maar dus niet aan duigen of in diggelen. Een iPhone is duur of kost veel, maar zeggen dat hij duur kost, is dezelfde stijlfout: een contaminatie.
Op Wikipedia vind je er (uiteraard) een heel artikeltje over, met grappige contaminatie-uitdrukkingen die doen denken aan een Alles Kan Beter-sketch: Dweilen met de pet op, Je moet niet zoveel hooi op je kerfstok nemen of Zelfs de beste breister laat wel eens een paard struikelen.
De nostalgie is afkomstig van de lagere school, waar we al die stijlfouten een voor een overliepen. Mee in het rijtje stonden ook nog: het pleonasme (een dood lijk) en de tautologie (ik heb dat gratis cadeau gekregen). En dan was er natuurlijk ook nog de indrukwekkend klinkende contradictio in terminis (vloeibaar ijs).
Ben ik belangrijke stijlfouten aan het vergeten?
Het Zeugma!
De personificatie en het barbarisme!
Kijk eens aan. De term ‘Zeugma’ was me niet bekend maar de stijlfout in kwestie des te meer.
Daar had ik toch zo overheen gelezen..
De iPhone die ‘duur kost’ hoor je wat vaker.
Ikzelf gebruik teveel de telegramstijl. Ook niet goed. Maar doe het toch.
Leerde jij dat al in de lagere school? Ik geloof dat ik toch al in het middelbaar zat toen ik zulke dingen te horen kreeg. Maar wat maakt het uit? ‘t Zijn fouten waar vaak tegen gezondigd wordt.
Het staat me voor dat dat in het lager was. Maar ik ben het natuurlijk ook niet meer 100% zeker…