Ik doe mijn best om dagelijks een appeltje te eten. Lekker, gezond, goed voor de dorst, en wat weet ik nog allemaal.
Ik heb op mijn bureau een paar plantjes staan. Groen, gezond, goed voor de lucht, en wat weet ik nog allemaal.
Vorige week had ik tijdens het eten van mijn appel een lumineus idee: als ik nu eens wat van die appelpitjes uit het klokhuis haal en in één van mijn plantenpotten steek, wat zou dat geven? Niks, waarschijnlijk.
En kijk. Warempel, zoals ze in ‘t schoon Nederlands zeggen. Er komt een plantje uit de aarde gekropen.
Dames en heren, der groeit nen appelboom in mijnen bureau. Intekenen op de eerste vruchtexemplaren kan vanaf nu.
Zeker dat het geen klavertje (al dan niet vier) is?
Ha, dat gaan we over een paar jaar weten, als we onze tanden in den eersten vrucht zetten!
Gaat dat zo vlot? Met mango’s en nectarines heb ik maar een pover resultaat. Op twee maanden is de mango’boom’ welgeteld 4 cm hoog
Tjah ik weet het niet, maar ik weet alleen dat er in mijn bloempot een plantje staat waar er twee weken geleden niets stond.
Het kan ook toevallig onkruid zijn, nietwaar