Pendelaar

Van het thuisfront

Tjoeketjoek!Allee, nog een berichtje dat gerelateerd is met onze verhuis. Ons huis ligt nog niet helemaal op orde, nog niet alles is uit dozen, en nog niet alle spullen zijn gevonden. We zitten nog niet helemaal op de normale dagorde dus. Ondertussen ben ik wel weer aan de slag (vandaag werkdag 3), en we krijgen dus zicht op mijn pendelbestaan.

Ik heb er alle vertrouwen in dat alles op zijn pootjes valt, maar voorlopig is het nog even zoeken. Logisch ook, als je enige pendelervaring tot nu toe het wekelijkse thuis-kot-verkeer tijdens je studentenloopbaan is.

‘s Ochtends gaat alles supervlotjes, dan heb ik immers een rechtstreekse trein tussen Dendermonde en Leuven. Daar zitten redelijk wat scholieren op, maar hij is niet tot de nok toe gevuld, dus er is ruim plaats voor mijn vouwfiets en mezelve. Een bevredigende ervaring.

‘s Avonds is een ander paar mouwen. Dinsdag heb ik over Brussel geprobeerd, maar mijn trein in Leuven heeft het station met tien minuten vertraging verlaten (en hij was zo schoon op tijd!), waardoor ik mijn aansluiting in Brussel gemist heb, en mijn toevlucht moest zoeken tot een volgende trein, wat gelukkig slechts vijf minuten wachten betekende.

Gisteren dan effe over Mechelen geprobeerd. Met de treinen was er niets mis, maar ik zat twintig minuten voor vertrek van de trein nog nietsvermoedend op het bureau van een collega, waar ik de klok volledig uit het oog verloren was. Oeps, dat was effe een spurt, maar ik zeg u: vouwfietsgewijs van diep in Heverlee naar het station in Leuven in 13,5 minuten: het kàn. Het zweet moet je er wel bijnemen.

Vandaag dan heb ik om praktische redenen nogmaals het vierwielig rijtuig van stal gehaald: ik ben hier vandaag (en morgen) auto-gewijs. Aangezien die rit me over de Ring van Brussel voert, is zeer vroeg opstaan geboden, maar het werpt wel zijn vruchten af: 6.20h thuis vertrokken, 6.50h op de A12, 6.55h op de Brusselse Ring, 7.10h afrit Leuven, 7.15h op mijn bureau. Netjes en vlot. Maar wel vroeg ­čÖé

Ach ja. Het pendelaarsbestaan. Het moet nog even indringen. Maar het went wel, daar ben ik zeker van. We hebben er goesting in!

Vouwfiets II

Van het thuisfront

Een Brompton in opgevouwde toestandHoera, hoera!

Vandaag over drie weken verhuizen Eveline en ik. En vanaf dan treed ik het pendelbestaan binnen. En zoals aangekondigd zal ik dat vouwfietsgewijs doen.

Die vouwfiets, dat is een Brompton geworden. En ik mocht hem deze week afhalen bij Fietsen Koen. Ik ben vanaf nu een Bromptoniaan, of hoe dat mensenras ook mag heten.

Voor foto’s heb ik nog geen tijd gehad, ik heb er zelfs nog maar twee beperkte testritten opzitten, maar dat volgt allemaal nog wel.

Ik heb van de gelegenheid ook gebruik gemaakt om mezelf een fietshelm aan te schaffen. Het is misschien geen zicht, maar het voelt alsof het geen overbodige luxe is, als je weet dat een collega van mij een tijdje geleden met zijn gloednieuwe vouwfiets een vooroverkanteling-met-vliegmaneuver-over-het-stuur gemaakt heeft, en daarbij zijn kaakbeen gebroken heeft. Veiligheid voor alles, en zo, en een gewaarschuwd man die er twee waard is, maar allee, toch heb ik maar ├ę├ęn fietshelm gekocht.

En waarom uiteindelijk een Brompton, en niet bv. een A-bike zoals in de commentaren van het vorige artikel aangeprezen?
Goh… feeling. Een Brompton is het ideale compromis tussen supercompactheid en een stevige, z├ę├ęr deftige fiets waarmee je hoge snelheden haalt.

Als er nog twijfelaars in de zaal zijn, dan heb ik nog twee linkjes voor u.

Continue reading

Vouwfiets

Van het thuisfront

Wat een weer vandaag! Geweldig zonneke! Alleen spijtig dat het eigenlijk winter is, en dus koud hoort te zijn, en dat het klimaat dus nog steeds zijn kluts kwijt is…

Ik heb nog enkele verlofdagen staan die voor eind februari op moeten, dus vandaag en morgen ben ik thuis. Tijd dus voor wat huishoudelijk werk, voor een fietstochtje, voor wat foto’s, en om een paar toekomstige projectjes aan te snijden.

Zo ben ik tijdens het fietsen bij Fietsen Koen in Kessel-Lo gestopt om mij te informeren over een toekomstige hobby: vouwfietsen.

Een Brompton vouwfietsWant vroeg of laat trekken Eveline en ik weg uit ons appartementje, en zal ik niet meer op fietsafstand van mijn werk wonen, en word ik een pendelaar. En dan wil ik snel en flexibel transport van het station van mijn werk. Een vouwfiets dus – ik heb er al j├áren zin in, en nu gaat het er eindelijk van komen.

Maar goed. Ikke leek op het gebied van vouwfietsen. Dus ikke binnengesprongen bij Koen, om informatie te vrageuh. En zeer vriendelijke en volledige informatie gekregen. En een prijslijstje. En ik mag binnenkort binnenspringen om een testmodelletje op te halen om een paar daagjes mee rond te fietsen. Zeer fijn is dat allemaal.

Omwille van de compactheid wordt het normaal gezien een Brompton, de standaard-naam in vouwfietsenland. Tenzij u mij van het tegendeel overtuigt, lieve lezer.

Want nu is het aan u. Ik heb mij geïnformeerd bij Fietsen Koen, ik heb het internet afgeschuimd en ben terecht gekomen bij Vlerick fietsen in De Pinte, ik heb een vouwfietsende collega aan zijn oren getrokken, en ik ben al weken vouwfietsjes in het verkeer met argusogen in de gaten aan het houden. Maar een mens kan nooit genoeg geïnformeerd zijn. Ik weet dat er onder mijn medebloggers nog vouwfietsende mensen zijn (ja, ú daar), en ook mijn niet-bloggend lezerspubliek heeft vast fijne tips of raad voor mij.

Vertel mij uw ervaringen. Waarom zou ik beter niet voor een Brompton gaan? Waarom zou ik ├╝berhaupt beter niet voor een vouwfiets gaan? Waarom zou ik misschien beter niet verhuizen?? Ga ik naar Fietsen Koen, naar Vlerick fietsen, of naar nog een andere behulpzame medemens? En welke opties of snufjes moet ik zeker wel en zeker niet hebben?

Vertel het mij. Bel me, schrijf me, laat een reactie achter, of spreek me aan op de BlogMeet. De fietsende werkmens dankt u.

PS: De prijs voor origineelste foutmelding gaat naar brompton.be.