Na maanden reikhalzend uitkijken…

Van het thuisfront

Ik ben een chocoliefhebber. Enorm. Ik smeer er veel te veel op mijn boterhammen, en ik probeer graag vele soortjes uit.

In april 2009 schreef ik dit. Over een nieuwe soort choco van Meli, die ik overheerlijk vond (en ik was niet alleen). Maar die helaas heel snel uit de rekken genomen is, wegens een gistingsprobleempje, met ontploffende flessen tot gevolg.

Meli had toen beloofd dat ze na een paar maand de choco terug in de handel gingen brengen, als ze het probleempje onder controle hadden.

Maar het probleempje liet zich niet zo snel onder controle brengen. Maanden – wat zeg ik, jaren – passeerde ik iedere week in de Colruyt aan de chocorayon terwijl ik reikhalzend uitkeek naar de terugkeer. Maar niets, telkens niets. En ook de Meli-website zweeg in alle talen.

Dus je denkt: die zien we nooit meer terug. En dan, na meer dan 4 jaar, de verrassing: vanochtend, terwijl ik voorbij de chocorayon in de Colruyt slenterde, zag ik dit:

Terug van weggeweest. En het beste van al: nog even lekker!

“Nieuw” schrijven ze. Ha. Wij weten wel beter.

Lekker. Echt lekker.

Het zit erop

Van het thuisfront

Morgen is het Pasen. Dat betekent het einde van mijn (iets meer dan) 40 Dagen Zonder Vlees. En in mijn geval ook zonder zoetigheid en alcohol.

En zie: mijn kalendertje:

42/46! Da’s de 40 voorbij. En da’s 91%. Dat zijn de drie uitzonderingsdagen die ik op voorhand had vastgelegd, en bijkomend een nerdconferentie waar er alleen maar broodjes met vlees of vis waren, en ik er dus zo eentje naar binnen gespeeld heb.

Enige reflectie achteraf? Dat dat verrassend goed meeviel, zo vlees achterwege laten. Zeker voor de warme maaltijden. Er bestaan echt gewéldige alternatieven voor vlees, als je even op zoek gaat. Lekkere spinazieburgers! Wortelburgers! Valse gehaktballetjes! Wokreepjes! Pesto! En ik ga die dingen blijven eten voorbij deze vasten. Geheel uit vrije wil.

Enig nadeel: heel veel van de warme alternatieven, zijn gepaneerd, om het geheel wat bijeen te houden. En gepaneerde dingen hebben zo de neiging om het vet in de pan op te slorpen. Dus da’s minder. Maar niet getreurd, want er bestaan ook genoeg lekkere dingen zonder chapelure.

En de leukste vaststelling van al: de kindjes vinden vleesvrij ook helemaal niet erg. Neem nu de wokreepjes bijvoorbeeld. Onze kindjes waren er dól op. Zo dol dat ze enthousiast uitriepen: “Njam! Lekkere vleesfrietjes!”
Missie geslaagd, heet dat dan.

Ja hoor, wees maar zeker dat ik in het komende jaar minstens nog eens 40 vleesvrije dagen ga hebben. Gewoon omdat het lekker is.

Wat ik wat moeilijker vond om vleesvrij te houden, was het boterhambeleg. Ik heb graag een sneetje hesp, kippewit of vleeskoek tussen mijn boterhammetjes. En ik ben minder dol op kaas. Dus heb ik wat geëxperimenteerd met vegetarisch vleesbrood en vegetarische preparé (op basis van wortel), en die dingen waren allemaal wel redelijk okee, maar ze bewaarden niet lang, en ze hadden voor mij geen enkele meerwaarde. Dus ik ga blij zijn om terug een sneetje beest tussen mijn bo’kes te leggen.

NutellaZeker aangezien ik niet kon teruggrijpen naar zoet, want dat was ook uit den boze tijdens mijn vasten. En dààr heb ik het een stuk moeilijker mee gehad. Ik heb meerdere desserbuffetten moeten laten links liggen. En de drang naar zoet was de laatste dagen zó groot dat ik het bijna niet meer uithield. En wees dus maar zeker dat ik morgen mijn paasei ga bestormen. En choco. Chóco! Boterhammen met choco. Man man man, wat heb ik dat gemist.

Sowieso heb ik mijn bedoelingen gaandeweg wat moeten bijstellen. Mijn oorspronkelijke doel was om àlle zoetigheid (behalve fruit in zuivere vorm) achterwege te laten. Dus: suikers, vervangsuikers, maar ook andere natuurlijke zoetstoffen. Maar dan zat ik op den duur alleen boterhammen met smeerkaas, met margarine of met pindakaas te eten. Dus gaandeweg heb ik dat wat versoepeld, en ben ik honing beginnen eten, en Luikse siroop zonder toegevoegde suikers. Zo had ik wat meer afwisseling, en was het haalbaar.

Nét. Want echt eh. De potten choco waren de laatste 2 weken mentaal voor mijn ogen aan het dànsen. En als ik ‘s ochtends de bo’kes van de kindjes aan het smeren was, moest ik mij inhouden om ze niet te verslinden. De bo’kes, that is.

En als de kindjes dan nog eens hele dagen de onderstaande fijne song van Zingaburia aan het zingen zijn, dan wordt het wel heel moeilijk.

Dus: Leve de vele fijne vleesvervangers! Leve de vasten! Maar ook: leve Pasen! En vooral: leve choco!

De tweede week: we zijn op dreef

Van het thuisfront

En we zijn weer een weekske verder in de vasten. En ja hoor, alles gaat naar wens.

Vooral dat vleesvrije eigenlijk. Die andere beperking die ik mezelf heb opgelegd – van zoete dingen afblijven – is wat moeilijker. Ik sta stilaan op punt om een moord te begaan voor een boterham met choco.

Maar vlees? Neen, geen grote drang. Absoluut niet.

En lekkere dingen dat ik ondertussen al gegeten heb! Neem nu bijvoorbeeld het bordje eten van vanmiddag:

Pasta pesto

Een machtig goeie pasta pesto, met oventomaatjes. Gevonden op tinternet (klik naar daar voor een schoonder fotootje, hierboven is’t mijn eigen creatie).

Een zelfgemaakte pesto, heel smeuïg en zacht van smaak. Met lekkere oventomaatjes. En helemaal vegetarisch. En helemaal niet veel werk aan. En best of all: de kindjes waren er dol op! Toppertje.*

En zo hebben we deze week ook al met zijn allen gesmuld van een spinazieburger, een notenburger, en spaghetti bolognaise met vegetarisch gehakt. En dat loopt allemaal heel goed. Ja, ik denk dat er vanaf nu wat vaker veggie zal gegeten worden te huize Titeca. Opzet van de actie geslaagd dus.

Broodbeleg blijft moeilijker, maar ook daar ben ik nu wat aan het experimenteren, met bv. vegetarisch vleesbrood (waar halen ze het?) en vegetarische preparé (op basis van wortel). Wat weird allemaal, maar zeer eetbaar.

Aja, en de vegetarische spaghetti die Jeroen Meus deze week gemaakt heeft, die wil ik heel binnenkort ook graag uitproberen. Onder andere.

Nog zoveel ideeën.

*) Nog een tip bij het pesto-receptje. De geroosterde ajuintjes uit het recept had ik niet in huis. En ik vond op internet bitter weinig over zelf geroosterde uitjes maken. Dus heb ik mijn plan getrokken met een fijn gesnipperde ui, een hete antikleefpan en een grill. Ik heb de ui samen met een klein beetje zout eventjes opgeschud in de hete pan, en na een paar minuutjes de pan dan onder de grill gezet, ook weer voor een paar minuutjes. Het resultaat zie je op de foto, en ‘t was lekker!

De eerste week zonder

Van het thuisfront

En ondertussen zijn we al negen dagen aan het vasten… Dus ik krijg redelijk vaak de vraag: “En? Lukt het?”

Wel ja. Eigenlijk wel. Heel goed zelfs.

Ik hunker absoluut niet naar een goed stuk vlees. De fijne vegetarische receptjes worden dezer dagen gewoon naar je hoofd gesmeten – teveel om allemaal te volgen. Ik heb de afgelopen weken een lekkere groentenomelet gegeten, verrassend lekkere vegetarische balletjes van de Colruyt (Eger), een lekkere spinazieburger, ietwat zachte maar toch best wel smakelijke soya-reepjes van Alpro, …: zeer fijn allemaal!

Wat ik wel moeilijk vind, is boterhambeleg. Ik leg graag een sneetje ham of kippenwit tussen mijn boterham, en nu ben ik aangewezen om smeerkaas, margarine of plakjes kaas (en daar ben ik niet zo dol op).

‘t Is zeker moeilijk om de boterham te beleggen omdat ik mezelf ook heb opgelegd om geen zoetigheden te eten tijdens de vasten. Dus choco en confituur zijn ook uitgesloten.

Choco. Goh man. Een goeie boterham met Nutella. Dààr snak ik nu wel naar zie.

Maar bon, we zijn goed bezig, en ik hoop van u hetzelfde!

40 dagen zonder

In de keuken

Vandaag is het Vette Dinsdag. De dag voor de vasten begint. En ik ga dat letterlijk nemen, dit jaar. Vandaag nog eens goed aan de dessertjes zitten. Boterhammen met choco. En vlees, veel vlees. Kebab vanavond. En misschien nog een biertje erbij.

Vanaf morgen doe ik van kinneklop. Het is tijd voor een beetje karaktertraining, en ik ga 40* dagen zonder doen.

40 dagen zonder vlees. Maar terwijl we bezig zijn, ook 40 dagen zonder zoetigheid. En zonder alcohol. Al ga ik met dat laatste nog het minste moeite hebben.

En waarom nu in godsnaam?? Waarom zoude zoiets doen?

Wel, zoals ik al zei: karaktertraining. Ik vind van mezelf dat ik een hele zwakke wilskracht heb. Dat ik heel snel aan verleidingen toegeef. In eten, in dingen kopen, in luiheid. Dus ik wil een wedstrijdje met mezelf houden om te zien of ik het kan.

Ik sta ook achter de ecologische boodschap van Dagen Zonder Vlees. Als ik een koei minder eet, scheelt dat toch weer wat. En ja, ik weet dat dat niet veel zin heeft als ik nu vandaag loop te schransen, en ook na die 40 dagen weer vollen bak vlees begin te fretten, maar de bedoeling is net om het met minder te leren doen tijdens die 40 dagen, en zo achteraf ook een stukje gematigder te zijn, dankzij de vele nieuwe keukenervaringen die ik (hopelijk) ga opdoen.

Sinds mijn dieet van 2011 heb ik mijn vleesconsumptie bij een maaltijd al teruggebracht tot 150 gram. Nu moet dat “dagelijkse moetes” er nog uit.

En de zoetigheid: da’s om me een beetje van de suikerkick af te helpen, die langzaam maar zeker teruggeslopen is sinds het dieet. Een tijdje zonder suiker kan zeker geen kwaad. En meteen voeren we ook nultolerantie in voor vervangsuikers en andere zoetstoffen.

En ga ik dan echt niet valsspelen? Ga ik het echt de volle 40 dagen uithouden?

Kijk, dat weet ik nu natuurlijk nog niet. Maar ik neem het me wel voor. Op 2 uitzonderingen na: komende zondag, en de zondag erop. Zaken die al lang vastliggen, en waar het absurd is om me per se aan de regel te willen houden. Ja, dat is valsspelen, maar als het helemaal op voorhand vastgelegd is, bestaan er toch ergere dingen, niet?

Voor de rest ben ik van plan om geen uitzonderingen te maken. Dus ook niet voor mijn kooklessen (waar we wekelijks een goede lap vlees en een zoet dessertje klaarmaken), en ook niet voor een weekend Center Parcs dat gepland is vlak voor Pasen.

Maar schransen op Vette Dinsdag? Daar zijn we helemaal voor te vinden.

Het wordt moeilijk. Maar niet ondoenbaar.
Ik hou jullie op de hoogte.

*) Die 40 zijn er eigenlijk 46. Maar dat heb ik eerder al eens uitgelegd.

Een warme werkdag

Van het thuisfront

Het was vandaag een warme werkdag te huize Titeca, vol bedrijvigheid.

Hieronder enkele sfeerfoto’s.

Dinsdag en woensdag volgen nog twee warme werkdagen – dan gaan we het putteke weer vullen.

Terrasje uitgraven

Terrasje uitgraven

Containertje vullen

Containertje vullen