Deze week kwam Eveline thuis van de supermarkt met een zowel voor haar als voor mij onbekende groente, met als opschrift:
De Pastinaak, een vergeten smaak, vitamines voor morgen
Eveline had er iets over gelezen in de krant, over deze wortelachtige wintergroente. En dus heeft ze een pakje gekocht, om pastinakensoep van te maken. Ik vond de naam in ieder geval al geweldig (de pastinààk!), nu nog de smaak;
Wikipedia weet het volgende te vertellen over de pastinaak:
Pastinaak (Pastinaca sativa subsp. sativa), pinksternakel of witte wortel is een circa 20 cm lang wortelgewas met een zoete anijsachtige smaak en een crème-witte kleur.
Dit is het recept dat we gevolgd hebben:
600 gram pastinaken, 2 wortels, 1 ui, 1 aardappel, 1 koffielepel plantaardige olie, 70 cl bouillon, 35 cl melk, bieslook
Snij de wortelen, pastinaken, ui en aardappel in stukken. Doe de olie in een pan en voeg de gesneden stukken toe. Voeg 1 liter water toe en laat het geheel 20 minuten garen op een zacht vuurtje. Voeg al roerend de bouillon toe en laat nog 10 minuten koken zonder deksel. Mix daarna alles fijn, voeg de melk toe en verwarm opnieuw zonder het te laten koken. Werk af met bieslook.
Het resultaat: een stevig maar glad wintersoepje met een zoetachtige maar zeer lekkere smaak. Het geslaagde soepje had voorwaar iets feestelijks! En dat in deze feestelijke winterdagen!
Smakelijk!
Ik ben ze verschrikkelijk beugegeten sinds m’n vader ze op het veld heeft gezet. De aardappelen hebben de grote vervangingstest met glans doorstaan, enkele eeuwen geleden. Een typische wintergroente is het. Bij ons worden ze zo groot als pakweg een ramenas, 40 cm enzovoorts! Ze zijn lekker in stoemp (zoals wortelstoemp, maar dan met pastinaken) en als soepgroente. ‘t Is ook een aanrader in spaghettisaus!