Da’s nu al de tweede avond op rij dat ik ’s avonds laat thuiskom na een dagje kliniek, en dat ik in mijn hoofd het liedje “Een vrijgezel die gaat pas slapen” van Benny Neyman hoor. En ik ben nochtans géén fan.
Niet dat ik normaal niet op een huishouden kan letten, maar momenteel ligt alles wat overeind, het huishouden is status quo gebleven sinds de nacht van vrijdag op zaterdag. Er staat nog een afwas, er liggen kleren in het rond, en er staan heel veel spulletjes en cadeaus verspreid…
Jaja, deze jongen is een tijdje vrijgezel in huis. Alhoewel, een échte vrijgezel steekt niet direct een wasmachine met slaapkleedjes van zijn vrouw in als hij thuiskomt…
Maar een vrijgezel die gaat pas slapen
Als ‘ie alle sterren heeft gezien
Als ‘ie van z’n vrijheid heeft genoten
Als ‘ie zegt “‘t was fijn, bedankt, tot ziens”
Een kersverse papa die gaat pas slapen
Als ‘ie over zijn zoontje heeft geblogd.
Inderdaad, Karel. Een wonder, onbeschrijfelijk en diets meer. Van harte proficiat trouwens met de geboorte van Kobe, een schitterende zaak is dat. Ja, ik ben wat laat, maar een vers kindje én bloggen, hmm, moeilijk. Maar dat had je al wel gemerkt… Geniet ervan, zonder mate!