Kleuren, bedenkingen, gedachten en verzinsels in de webstraat
Aan al die mensen die op mijn weblog terecht komen via de Google-zoekopdracht
“Hoe lang moet je boontjes koken”
Ik weet niet waarom u dat allemaal zo massaal op het internet komt opzoeken, maar het antwoord is heel eenvoudig:
10 minuten.
Neh. Graag gedaan.
Dit is de vierde aflevering in de reeks ‘Fotografie in mensentaal’. In 5 artikels vertel ik meer over de body, de lens, de flitser, de accessoires en de software die bij fotografie komen kijken. Lees meer in de proloog.
We hebben het gehad over de camera zelf, over de lens die we erop steken, en over de flitser die voor de sfeerverlichting zorgt. Daarmee hebben we het belangrijkste van de fotografie wel gehad.
Er komt echter nog meer bij kijken. Er bestaan allerlei speeltjes die het leven aangenamer maken. En het wordt helemaal aangenaam als we die kunnen opbergen in een nette tas.
Statief, reinigingsproducten, geheugenkaartjes, kabeltjes, …: allemaal fijne extraatjes voor de doorwinterde fotograaf.
We hebben vanavond een bezoekje gebracht aan een vriendin met een héél laag geplaatste afwasbak in de keuken. En wat doe je dan als je groot bent en je rug wil sparen terwijl je de afwas doet? Op je knieën gaan zitten!
Onze gastvrouw in kwestie wilde precies heel erg dat hierover fotografisch bewijsmateriaal op deze blog verscheen, maar kà n zoiets wel, beste gastvrouw? Is dat geen al te grove schending van de privacy? 8)
Misschien moet ik het gewoon bij een foto van de kat houden?
Dit is de derde aflevering in de reeks ‘Fotografie in mensentaal’. In 5 artikels vertel ik meer over de body, de lens, de flitser, de accessoires en de software die bij fotografie komen kijken. Lees meer in de proloog.
Ondanks alle hulpmiddelen en truukjes zoals lichtsterke lenzen, beeldstabilisatie, hoge ISO-waarden en het gebruik van een statief, is er soms te weinig licht om een goede foto te kunnen maken. En dan moeten we licht bijcreëren met behulp van een flitser.
Een flitser is een zeer felle lamp die Рindien opgeladen Рvoor een fractie van een seconde een lichtflits geeft. De flitser is gesynchroniseerd met de sluiter: dit wil zeggen dat de lamp zijn licht n̩t geeft wanneer de sluiter open is, zodat de foto bijgelicht wordt.
Een flitser is ingebouwd in elke moderne camera, compact of reflex, maar bestaat in allerlei maten en soorten.
Er zijn interne flitsers en externe flitsers, er zijn regelbare flitsers en niet regelbare flitsers, en er zijn een boel instellingen mogelijk en hulpmiddelen beschikbaar voor het gebruik van flitsers. Met die hulpmiddelen kan je tenslotte geavanceerde technieken zoals indirect flitsen of draadloos flitsen toepassen.
Dit is de tweede aflevering in de reeks ‘Fotografie in mensentaal’. In 5 artikels vertel ik meer over de body, de lens, de flitser, de accessoires en de software die bij fotografie komen kijken. Lees meer in de proloog.
Een fototoestel vangt licht op, en legt dit vast op de sensor of op een filmpje. Dat licht komt de camera binnen via de opening vooraan. Op die opening zit een lens gemonteerd.
“Lens” is eigenlijk een verkeerd woord. Als we over de lens van een camera spreken, bedoelen we eigenlijk het objectief.
Eén objectief bestaat uit meerdere lenzen.
Een lens is een glazen schijfje waardoor het licht valt en gebundeld wordt.
Een objectief van een camera is een compleet voorzetstuk dat op een camera kan geschroefd worden, dat uit meerdere (evt. bewegende) lenzen bestaat.
Gemakshalve wordt er in de volksmond echter over ne lens gesproken wanneer we eigenlijk het objectief bedoelen.
Het objectief is een noodzakelijk element van een fototoestel. Het objectief vangt het licht op en leidt het gericht door het diafragma. Het diafragma maakt ook deel uit van het objectief, in tegenstelling tot de sluiter, die zich op de body bevindt.
Meer over de body, over sluitertijd en over diafragma, kan je lezen in de aflevering van gisteren.
Dit is de eerste (en ook langste) aflevering in de reeks ‘Fotografie in mensentaal’. In 5 artikels vertel ik meer over de body, de lens, de flitser, de accessoires en de software die bij fotografie komen kijken. Lees meer in de proloog.
Fotografie begint bij een fototoestel. Naast de fotograaf is het fototoestel een basisvereiste, denk ik. De beste lens ter wereld is alleen nuttig als decoratiestuk als er geen ‘body’ aanhangt.
Bij compactcamera’s – de meerderheid van de gewone consumententoestelletjes – zijn body en lens geïntegreerd. De lens is m.a.w. een vast onderdeel van het totale toestel, en je hebt dus niet te kiezen met welke lens je werkt. Het enige wat je eventueel kan, is een lensconvertor gebruiken. Mijn compactcamera bv. (Nikon Coolpix 4500) heeft een ingebouwde lens met 4x optische zoom, maar ik kan er een teleconvertor voor extra zoom, of een breedhoekconvertor voor een extra grote hoek, op vastschroeven.
Dat is anders bij reflexcamera’s. Bij deze meer professionele camera’s bevat het toestel zelf geen lens (zie foto, Nikon D80 body). Dat is ook niet vreemd: er is zo’n grote keuze aan lenzen voor alle mogelijke gelegenheden, dat het een serieuze beperking zou zijn als elke lens vast zat aan één toestel. Een natuurfotograaf wil een superzoomlens, terwijl een portretfotograaf een korte, lichtgevoelige lens zal willen. Door body en lens te scheiden, kunnen beide fotografen dezelfde body gebruiken, en kan er voor elke gelegenheid de optimale lens op het toestel geklikt worden.
Over lenzen lees je meer in het artikel van morgen.
Maria kijkt vol verwachting uit naar de komst van de Mensenzoon, Jezus Christus.
Op dit eigenste moment (25 december, 0.00 u.) start de Middernachtsmis in talloze kerken overal ter wereld.
In de kathedraal van Sint-Maarten en Sint-Niklaas in Ieper start deze viering met het in-de-kribbe-leggen van het beeld van het kindje Jezus, in deze stal.
Ik wens alle lezers van ganser harte een Zalig Kerstfeest, en een heerlijke kerstperiode bij familie en vrienden.
Een klein meisje laat een geldstukje kletteren in ons emmertje voor het Kinderkankerfonds.
Vorige week zong Solidareitskoor Caminhando op straat in het kader van Noot voor Nood. Op 2 uur tijd hebben we 251,84 euro en een fles chocoladejenever ingezameld.
Bedankt aan alle shoppende voorbijgangers!
Ik heb er vorige week al iets over geschreven: volgende week krijg je elke dag een artikel over fotografie voorgeschoteld.
De bedoeling van de reeks is Fotografie voor dummies, door een dummie. Aangezien Fotografie voor dummies reeds bezet is, krijgt de reeks als titel Fotografie in mensentaal mee.
Ik ben al enkele jaren gepassioneerd door fotografie, en eind oktober heb ik me eindelijk een digitale reflexcamera gekocht. Over het twijfel- en beslissingsproces en de uiteindelijke aankoop van mijn Nikon D80 kon je alles lezen op deze weblog.
Maar bij digitale fotografie komt veel meer kijken dan alleen maar een toestel kopen. Bij een digitale reflexcamera moet je ook beslissen welke lens je gaat gebruiken, of je een externe flitser koopt of niet, welke uitrusting je nog nodig hebt, en welke instellingen je nu in godsnaam moet gebruiken op dat ingewikkeld ding.
Ik ben zelf absoluut geen specialist, maar de informatie die ik bijeengesprokkeld heb in mijn beslissings- en aankoopproces, wil ik delen op deze weblog. En ik wil dat doen in verstaanbare taal, zodat elke twijfelaar of geïnteresseerde – van welk niveau dan ook – er iets aan heeft.
De reeks verschijnt in 5 delen: (klik op de links om naar de artikels te gaan)
Zaterdag volgt tenslotte nog een kleine nabeschouwing.
Alle opmerkingen en suggesties zijn zoals steeds welkom!
Veel plezier met deze minireeks!
Opmerking: in de verschillende artikels maak ik een aantal keren vergelijkingen tussen verschillende toestellen, in het bijzonder tussen de digitale reflexcamera’s van Nikon (D40, D50, D70, D80, D200).
Hou hierbij rekening dat ik een Nikon-gebruiker ben, en die toestellen dus het best ken. Canon, Sony of andere merken hebben echter even goede toestellen in huis – ik ken ze alleen niet. Baseer je eventuele aankopen dus niet puur op advies uit deze reeks!
Kerstbomen. Sehr schön, zeer sfeervol. Maar wees er voorzichtig mee.
Da’s de boodschap van de Belgische Brandwondenstichting. Omdat een beeld meer zegt dan duizend woorden, hebben ze er een hallucinant filmpje rond op hun website gezet.
Een halve minuut heeft de kerstboom nodig om van een klein flakkerend vlammetje naar een gezellig fikkende living te gaan.
Toch maar opletten met kaarsjes en andere sfeerelementen.
Vanavond was het weer wassalon-tijd. Hoog tijd om onze kleertjes aan een waskuur te onderwerpen.
In een trommel van een machine uit het wassalon kan je al eens spannende ontdekkingen doen. Maar zolang het kleren zijn die achterblijven, is het nog vrij onschuldig.
Vanavond echter moet een of andere lolligaard iets van papieren zakdoekjes of zo achtergelaten hebben in de trommel waarin we onze kookwas gedaan hebben.
Resultaat: met elk hemdje, doekje en broekje mochten we een halve minuut staan schudden om er de meeste papiersnippertjes van te krijgen. Na een half uur intensief was ophangen was ons tapijt werkelijk bezaaid met snippers.
Grumpf. Leuk is anders.
Papieren zakdoekjes… Hatsjoe nog aan toe!
Auw, een stokske van BVLG tegen mijne kop. Een blogstokske. Stokskes doorgeven is een gewoonte onder bloggers: je krijgt een vraag van een blogger, je schrijft er een artikel over, en je stelt zelf de vraag door aan andere bloggers.
Bruno wil 5 dingen horen die hij nog niet van mij wist. Tsjah, gezien ik Bruno niet zo goed ken, is er natuurlijk veel dat hij nog niet van mij weet, maar kom, we proberen het algemeen te houden. 😉
Voor wie geïnteresseerd is: 5 nutteloze weetjes over mezelve…
Maar enfin toch. De blogs en technologiewebsites staan vandaag bol van het nieuws dat Cisco een iPhone heeft uitgebracht, terwijl iedereen al maanden zit te wachten op een iPhone van Apple (zie bv. hier en hier en hier).
En er is her en der ontgoocheling. “Hoe, maar Apple ging toch een iPhone uitbrengen?”, “Hoe konden ze zo stom zijn om die naam niet te registreren?” en “Gaat de Apple GSM er nu niet komen??”
Kijk, Apple heeft nooit bevestigd dat ze aan een telefoon aan het werken zijn, laat staan dat ze gezegd hebben dat hij de voorspelbare en wat saaie naam iPhone zou hebben. Dat zijn puur geruchten.
Geruchten. Apple drijft er op. Het bedrijf hult zich rond nieuwe berichten steeds in angstvallige geheimhouding, wat het mysterie rond nieuwe aankondigingen en de persaandacht alleen maar opdrijft. PR-gewijs geweldig sterk dus voor Apple. Maar de keerzijde van de medaille is dat Apple afgerekend wordt op ontgoochelingen omdat de geruchten lang niet altijd kloppen. Geruchten ontstaan, geruchten groeien, geruchten worden voor waar aangenomen, en als ze dan niet blijken te kloppen is iedereen boos op Apple. Grappig eigenlijk.
Zo dus ook met de iPhone. Er zijn al jaren geruchten over Apple die een eigen GSM aan het ontwerpen is, en de laatste maanden zijn die geruchten sterker dan ooit. Iedereen zit te wachten op de Apple GSM, en iedereen gaat er van uit dat die er vroeg of laat komt. Maar misschien is Apple daar gewoon helemaal niet in geïnteresseerd, en er dus gewoon ook niet mee bezig. Enkel wanneer Steve Jobs, de big boss, een aankondiging doet, is het the real thing. En de boodschap is dus gewoon: afwachten. Net zoals voor de langverwachte true video iPod.
Zouden ze om al die geruchten smakelijk, of eerder groen, lachen in Cupertino?