Music For Life loopt goed. De StuBru-actie haalde al ruim 800.000 euro binnen, en daar zijn nog heel veel reeds verzamelde bedragen nog niet bijgeteld.
De weldoeners hopen beter te doen dan vorig jaar. Ik gun het ze van harte, maar wordt dat niet problematisch als je weet dat ze de afgelopen 2 jaar telkens een smàk geld kregen (vorig jaar meer dan een miljoen) van onze federale overheid, en dat we dit jaar geen federale overheid meer hébben…
Ik hoop voor hen dat Yves of Wilfried een creatieve oplossing in de mouw hebben, want anders worden de 3 miljoen eurootjes van vorig jaar een beetje moeilijk bereikbaar, vrees ik.
En nu gaan we zelf eens een plaatje aanvragen zie. Alle beetjes helpen.
Update: Blijkbaar heeft naamgenoot De Gucht nog een wit konijn in zijn hoed zitten voor morgen…
Voorwaar een schoon muzikaal moment. Een van mijn favoriete zangers heeft een plaatje gemaakt met een van mijn favoriete zangeressen. En het klikt. Het klikt gewéldig goed.
Allemaal leuk voor die radiopresentatoren, de tijdelijke tv-bekendheid van de Music for Life-tv uitzending, maar het nadeel voor de mensen in kwestie is dat we extra veel tijd hebben om hun tics te bestuderen terwijl ze achter de micro staan.
Van Peter heb ik niet echt nieuwe dingen ontdekt, behalve dat hij de hele tijd staat te roepen en te springen (maar dat wisten we al), maar bij Tomas valt me op dat hij zijn micro enorm knuffelt (vastnemen met beide handen en continu van plaats veranderen), en Siska zit continu aan haar haar te frunikken.
Ambetant eh, zo van die mensen die op uw vingers zitten te zien?
Gisteren ben ik gaan werken zonder plooifiets. Ik wilde me niet teveel riskeren op de gladde wegen met mijn niet zo wegstabiele fietsje. Dus ik ben te voet van het station van Heverlee naar mijn werk gegaan. En ik heb me kóstelijk geamuseerd, want ik had mijn fototoestel bij om later nog even langs het Glazen Huis te gaan, en Leuven lag bedekt onder een wit sneeuwtapijt(je).
Best wel leuk, het digitale tv-kanaal waarop StuBru’s Music for Life 24 uur op 24 te bekijken is (post 903 op Telenet DTV). Je kijkt radio, wat in het geval van Music for Life heel leuk is (vooral als Peterke verkleed als pak friet of hamburger de studio binnenwandelt), maar je maakt ook alles mee alsof je zelf in Leuven staat, met dat verschil dat je tenen niet afvriezen, maar je knus in je warme zetel kan blijven zitten.
Zo ook tijdens de technische panne waar ze op dit eigenste moment (half twaalf ’s avonds) mee te kampen hebben. Der is iets kapoet, en op de radio krijg je in tussentijd non-stop plaatjes, maar op tv kan je lekker meevolgen hoe Siska en Peter technisch werkloos zijn, en hoe Peter ondertussen soundcheckt door schunnigheden in de micro te brullen en de plaatselijke fanfare oproept om “Broek af tetten bloot” te zingen voor Siska.
Music for life is vandaag goed en wel van start gegaan, en alle leuke acties om geld in te zamelen voor de drinkwater-actie, schieten als paddestoelen uit de grond. Een lezer van deze blog suggereert dat bevriende bloggers zouden moeten samenleggen voor één of andere actie. Zeer goed idee, beste zoroos, maar de inspiratie ontglipt me momenteel. Alle suggesties zijn welkom.
Haha, zonet - iets voor 9 - gespot op de tv-uitzending van Music for Life: Dirk van Dikkie.net, schermvullend in beeld, met zijn fototoestel in de aanslag.
Yup yup, Music for Life is van start gegaan, ze zijn eraan begonnen daar in het glazen huis in Leuven. Voor een fotoverslag kan je binnenkort ongetwijfeld terecht bij Dikkie, en vast en zeker bij een triljoen andere Vlaamsche blogs.
Woensdag start aan het station in Leuven een nieuwe editie van ‘Music For Life‘ van Studio Brussel. Het glazen huis van waaruit radio gaat gemaakt worden, is in volle opbouw…
Ik weet niet goed welk van de twee ik nu moet denken. Maar Music for Life, de benefietactie van Studio Brussel vanuit een glazen huis aan het station in Leuven, komt terug. Van 19 tot 24 december later Peter Van de Veire, Thomas de Soete en Siska Schoeters (Lambi-Bambi is er dit jaar niet bij) zich opsluiten in het glazen huis, van waaruit ze aangevraagde plaatjes draaien en leuke radio maken, allemaal ten voordele van zuiver water dit jaar.
Kijk, ik vond het vorig jaar gewéldige radio. En een gewéldig succes. En een gewéldige sfeer aan dat glazen huis in Leuven. Ik herinner me hoe Eveline en ik vol spanning in de auto zaten te luisteren naar de slotshow, wachtend op het bedrag dat bijeengesprokkeld was. En met een spijtig gevoel omdat het afgelopen was, want we hadden echt wel graag geluisterd.
Op zich leuk dus dat het terugkomt, maar een mens vreest toch voor een doorslagje, niet? Ik hoop dat het weer heel leuke radio wordt, en ik ga zeker weer een kijkje nemen, en we zetten onze radio die week extra veel aan, maar hopelijk is de bedoeling niet “Waah dat was leuk, laten we dat gewoon nóg een keer doen!”
Hopelijk weten de programmamakers (en het publiek!) genoeg creativiteit aan de dag te brengen om van deze tweede editie een even geslaagde als de eerste te maken!
Recente reacties