Na maanden reikhalzend uitkijken…

Van het thuisfront

Ik ben een chocoliefhebber. Enorm. Ik smeer er veel te veel op mijn boterhammen, en ik probeer graag vele soortjes uit.

In april 2009 schreef ik dit. Over een nieuwe soort choco van Meli, die ik overheerlijk vond (en ik was niet alleen). Maar die helaas heel snel uit de rekken genomen is, wegens een gistingsprobleempje, met ontploffende flessen tot gevolg.

Meli had toen beloofd dat ze na een paar maand de choco terug in de handel gingen brengen, als ze het probleempje onder controle hadden.

Maar het probleempje liet zich niet zo snel onder controle brengen. Maanden – wat zeg ik, jaren – passeerde ik iedere week in de Colruyt aan de chocorayon terwijl ik reikhalzend uitkeek naar de terugkeer. Maar niets, telkens niets. En ook de Meli-website zweeg in alle talen.

Dus je denkt: die zien we nooit meer terug. En dan, na meer dan 4 jaar, de verrassing: vanochtend, terwijl ik voorbij de chocorayon in de Colruyt slenterde, zag ik dit:

Terug van weggeweest. En het beste van al: nog even lekker!

“Nieuw” schrijven ze. Ha. Wij weten wel beter.

Lekker. Echt lekker.

Ontploffing

Van het thuisfront

Er heeft zich vanochtend aan de ontbijttafel een ontploffing voorgedaan te huize Titeca!

Choco DéliceIk was binnenkort van plan op deze blog eens de lofzang te zingen over ‘Choco Délice‘, de nieuwste spruit in de familie van Meli-producten: vloeibare choco met hazelnoten en honing. Manneke lieve deugd, ik kan u zeggen: hemelse lekkernij. De Choco Délice heeft alle andere potten van de ontbijttafel verbannen, en is door de zoon zelfs al omgedoopt tot “papasjoo”, hetgeen bewijst wat voor een liefhebber ondergetekende is.

Maar goed, dat lofdicht is voor een andere keer. Ik wijk af.

Die heerlijke lekkernij zit in een handige knijpfles. Zo van die flessen die met de dop naar beneden staan, en waar je gewoon de gewenste hoeveelheid (veel!) spuit over je boterham.

Vanochtend was er het nodige komische prrrrot-geluid bij het leegknijpen van een fles, dus het was tijd voor een nieuwe. Papa loopt naar de berging, papa neemt een nieuwe fles, papa denkt al bij zichzelf “tiens, die fles staat precies zo bol”, papa zet zich weer aan tafel bij vrouw en zoon, papa neemt een boterham, papa neemt de fles, papa opent het dopje, en….

*PLOTSJ!!*

Op 1 seconde tijd is de volledig boterham, het omringende bord, een stuk van de tafel, en de handen van papa voorzien van heerlijke papasjoo, dit tot groot jolijt van onze schaterende zoon. Een choco-ontploffing, voorwaar!

Het was dus geen gedacht van mij, dat die fles bol stond. Een vriendelijke Meli-werknemer heeft voor mij een fles éxtra vol gedaan, en daarna vlug het dopje erop gepropt. Met het nodige dip-, lek- en kuisplezier tot gevolg.

Hoed u voor bolle flessen choco! Ze bevatten een bonusportie, ze creëren een komisch effect, maar ze durven wel eens te bevuilen!