Vouwfiets

Wat een weer vandaag! Geweldig zonneke! Alleen spijtig dat het eigenlijk winter is, en dus koud hoort te zijn, en dat het klimaat dus nog steeds zijn kluts kwijt is…

Ik heb nog enkele verlofdagen staan die voor eind februari op moeten, dus vandaag en morgen ben ik thuis. Tijd dus voor wat huishoudelijk werk, voor een fietstochtje, voor wat foto’s, en om een paar toekomstige projectjes aan te snijden.

Zo ben ik tijdens het fietsen bij Fietsen Koen in Kessel-Lo gestopt om mij te informeren over een toekomstige hobby: vouwfietsen.

Een Brompton vouwfietsWant vroeg of laat trekken Eveline en ik weg uit ons appartementje, en zal ik niet meer op fietsafstand van mijn werk wonen, en word ik een pendelaar. En dan wil ik snel en flexibel transport van het station van mijn werk. Een vouwfiets dus – ik heb er al jàren zin in, en nu gaat het er eindelijk van komen.

Maar goed. Ikke leek op het gebied van vouwfietsen. Dus ikke binnengesprongen bij Koen, om informatie te vrageuh. En zeer vriendelijke en volledige informatie gekregen. En een prijslijstje. En ik mag binnenkort binnenspringen om een testmodelletje op te halen om een paar daagjes mee rond te fietsen. Zeer fijn is dat allemaal.

Omwille van de compactheid wordt het normaal gezien een Brompton, de standaard-naam in vouwfietsenland. Tenzij u mij van het tegendeel overtuigt, lieve lezer.

Want nu is het aan u. Ik heb mij geïnformeerd bij Fietsen Koen, ik heb het internet afgeschuimd en ben terecht gekomen bij Vlerick fietsen in De Pinte, ik heb een vouwfietsende collega aan zijn oren getrokken, en ik ben al weken vouwfietsjes in het verkeer met argusogen in de gaten aan het houden. Maar een mens kan nooit genoeg geïnformeerd zijn. Ik weet dat er onder mijn medebloggers nog vouwfietsende mensen zijn (ja, ú daar), en ook mijn niet-bloggend lezerspubliek heeft vast fijne tips of raad voor mij.

Vertel mij uw ervaringen. Waarom zou ik beter niet voor een Brompton gaan? Waarom zou ik überhaupt beter niet voor een vouwfiets gaan? Waarom zou ik misschien beter niet verhuizen?? Ga ik naar Fietsen Koen, naar Vlerick fietsen, of naar nog een andere behulpzame medemens? En welke opties of snufjes moet ik zeker wel en zeker niet hebben?

Vertel het mij. Bel me, schrijf me, laat een reactie achter, of spreek me aan op de BlogMeet. De fietsende werkmens dankt u.

PS: De prijs voor origineelste foutmelding gaat naar brompton.be.

Terug van vakantie

Swimboy

Eveline en ik zijn net terug van een midweekje SunParks. Yup, de berichtjes die afgelopen week op deze weblog verschenen waren voorgeprogrammeerd.

Het was een heerlijk ontspannend weekje met een portie luieren, een portie wandelen en veel porties zwemmen.

Wat meer sfeerfotootjes staan op Flickr.

Energiefactuur

ElektriciteitHoera, hoera. Vandaag is de afrekening van de elektriciteit van het energiejaar 2006 in de bus gevallen. En het was goed nieuws, we krijgen een smak terug.

Ja, in deze tijden waarin energiebesparing een hot issue is (vergeet je lichten niet uit te doen, donderdag) ben ik eigenlijk trots dat we ons verbruik van 2023 kWh naar 1766 kWh gekregen hebben. Jochei!

Verdere toekomstige besparende plannen te huize Titeca:

  • een huisje vinden met een goede isolatie en een dag- én nachtteller
  • voor in dat huisje een nieuwe diepvrieskast kopen van energieklasse A om het huidige, aftandse en energiezuipende model te vervangen
  • meer aan/uit-knopjes op de schakelaars (voor bv. mijn wireless basisstation)
  • minder in het stopcontact zittende adapters en zinloze toestellen

En nu vlug stoppen met zinloze, energiezuipende blogposts schrijven 🙂

Elektriek

Ik en elektriek, we gaan toch nooit goeie vrienden worden. Als multimedia-gebruiker ben ik een hevig afnemer van de zapperigheid, maar als er iets fout mee gaat, ben ik er nooit gerust op.

Deze namiddag zaten mijn collega en ik rustig te werken op ons bureau, toen we plots de geur van verbrand rubber begonnen te ruiken. Gang gecontroleerd: niets. Kop buiten gestoken: niets. Andere bureaus gecheckt: niets. Voedingen van de computers gecontroleerd: niets.

Maar kijk, daar heeft een bedrijf een technische dienst voor: centrale dispatch gebeld, en die hebben een technieker gestuurd.

De diagnose was snel gesteld: “De lampen, meneer. De draden van de lampen die aan het doorsmelten zijn door nen oververhitten ballast.”

Allee vooruit. Als gij het zegt. Maar gelijk had hij: lampebak opengetrokken, een keer (met een tang!) aan een draadje getrokken en… poef!

Man man man, zo’n kortsluiting met grote vonk blijft en luide poef blijft echt wel verschietachtig zunne… Maar allee, wijle blij dat het probleem gelokaliseerd is. De technieker is momenteel druk in de weer met de reparatie – gelukkig ben ik het gewoon om in het donker mijn toetsen te zoeken.

Merci, technische dienst. En awoe vieze geurtjes en kortsluitende knallen.

Afwas

We hebben vanavond een bezoekje gebracht aan een vriendin met een héél laag geplaatste afwasbak in de keuken. En wat doe je dan als je groot bent en je rug wil sparen terwijl je de afwas doet? Op je knieën gaan zitten!

Onze gastvrouw in kwestie wilde precies heel erg dat hierover fotografisch bewijsmateriaal op deze blog verscheen, maar kàn zoiets wel, beste gastvrouw? Is dat geen al te grove schending van de privacy? 8)

Misschien moet ik het gewoon bij een foto van de kat houden?

Leo

Lollig hoor

Vanavond was het weer wassalon-tijd. Hoog tijd om onze kleertjes aan een waskuur te onderwerpen.

In een trommel van een machine uit het wassalon kan je al eens spannende ontdekkingen doen. Maar zolang het kleren zijn die achterblijven, is het nog vrij onschuldig.

Vanavond echter moet een of andere lolligaard iets van papieren zakdoekjes of zo achtergelaten hebben in de trommel waarin we onze kookwas gedaan hebben.

Resultaat: met elk hemdje, doekje en broekje mochten we een halve minuut staan schudden om er de meeste papiersnippertjes van te krijgen. Na een half uur intensief was ophangen was ons tapijt werkelijk bezaaid met snippers.

Snippers

Grumpf. Leuk is anders.

Papieren zakdoekjes… Hatsjoe nog aan toe!

5 dingen op een stokske

Stok!Auw, een stokske van BVLG tegen mijne kop. Een blogstokske. Stokskes doorgeven is een gewoonte onder bloggers: je krijgt een vraag van een blogger, je schrijft er een artikel over, en je stelt zelf de vraag door aan andere bloggers.

Bruno wil 5 dingen horen die hij nog niet van mij wist. Tsjah, gezien ik Bruno niet zo goed ken, is er natuurlijk veel dat hij nog niet van mij weet, maar kom, we proberen het algemeen te houden. 😉

Voor wie geïnteresseerd is: 5 nutteloze weetjes over mezelve…

Continue reading “5 dingen op een stokske”

Sonore basstem

Euhm… grom grom een grom goeiemorgen.

Ik loop al een paar dagen rond met iets dat van ver op een verkoudheid trekt, maar dat zich vooral op mijn keel gezet heeft.

Vannacht heeft het ding zijn hoogtepunt bereikt, en mij lekker uit mijn slaap gehouden. En ondertussen lelijk huisgehouden in mijn keel.

Resultaat: ik ben deze ochtend vreselijk vermoeid en met de diepste basstem die ik mezelf kon dromen, opgestaan. De enige klanken die uit mijn mond komen zijn oerklanken waarvan de meubels gaan trillen.

En dat terwijl ik vanmiddag een presentatie heb op mijn werk. Over weblogs nog wel. Dat wordt plezant. Plak de meubels alvast vast.

Allee how, waar is die fles honing hier, dat ik mijn mond aan de teut zet.

Grom grom brom brom.

Vleessla

Mijn spel van zaterdag zit erop. Alles is goed verlopen, en de avonturiers hebben hun missie tot een goed einde gebracht, zijnde het vernietigen van een regenboogmachine die alle kleur aan het land onttrok. Een uitgebreidere spelsamenvatting volgt later misschien.

Maar kijk, een meester moet niet alleen het verhaal voorbereiden, maar is ook gastheer van dienst. Dat wil zeggen: chips, koekskes, andere knabbelingskes en water en frisdrank voorzien, maar ook een maaltijd voor ‘s avonds. In mijn geval: pistolets met charcuterie. En in de inschatting van de charcuterie heb ik mij wat vergist… ik heb nog hopen hesp en kipfilet en andere zaken die gelukkig in de diepvries kunnen, maar ook nog bijna een kilo… vleessla. Eén kilo vleessla. Da’s véél. En dat kan je niet invriezen.

Als iemand dus sublieme receptideeën heeft met vleessla: laat maar komen. Vanmiddag alvast: boterhammekes met… vleessla. En morgen? Vleessla misschien?

De speelstukken staan klaar

Een kleine Sneak Peek voor mijn spel van zaterdag‘t Is af! De laatste letter van mijn voorbereidingen staat op papier! Ik ben er klaar voor!

Klaar voor wat? Voor mijn meesterschap, zaterdag.

Iets kinky? Neen hoor. Wartaal? Nop.

Vier keer per jaar kom ik met een groepje vrienden samen om een RPG te spelen. RPG staat voor Role Playing Game, oftewel fantasierollenspel. Wikipedia kan je daar veel meer over vertellen, maar in het kort komt het neer op een fantasiewereld (die u kent uit Lord of the Rings) waarin onze personages vertoeven, en daar ondernemen zij een avontuur. Elke speler heeft zijn eigen personages, die meegroeien in de loop der avonturen, en die sterker en ervaringsrijker worden.

Om zo’n spel in goede banen te leiden, is er een meester nodig. Iemand die het spel op voorhand uitdenkt, en de groep doorheen de mogelijkheden loodst. De groep maakt de keuzes (bv. aan een splitsing naar links of rechts gaan) maar de meester bepaalt wat er achter die keuzes schuil gaat.

Continue reading “De speelstukken staan klaar”

Stijf

Toeme toch. Ik heb vannacht blijkbaar weer compleet verkeerd gelegen in bed, met als gevolg dat ik zo stijf als een hark ben opgestaan. Da’s al de tweede keer in een paar weken tijd. Iedere kleine beweging van mijn nek of armen, is een pijnscheut.

Dat was dus niet handig fietsen vanochtend, al helemaal niet om achterover te kijken in het drukke verkeer, maar dat wordt vooral ambetant sebiet om 13 uur wanneer ik een infosessie moet geven.

Iemand tips voor supersnelle maak-je-lichaam-eens-los-technieken?
Of een massage mag natuurlijk ook altijd…

Mikado

MikadoIk moet mezelf beter opvoeden. Ik moet leren om een pak spaghetti aan de juiste kant open te doen: als de tekst normaal leesbaar is aan de bovenkant dus. Want anders krijg je toestanden! Bijvoorbeeld als je de keuken aan het opruimen bent, en een pak spaghetti naar de berging wil brengen. En dan neem je dat pak vast, terwijl de opening eigenlijk onderaan zit, en dan krijg je…

Juist, ja.

Mission impossible

Man man man. Heverlee was weer in chaos vanochtend. Mijn werk is momenteel quasi onbereikbaar.

Er is een overweg vlak bij mijn werk. Die overweg is momenteel een heel belangrijke verkeersweg, omdat de naburige overweg (aan het Kantineplein) momenteel wegens wegenwerken afgesloten is.

Vanochtend kom ik met mijn fietsje aan die overweg toe, met de bedoeling erover te rijden en dan de laatste 100 meter naar mijn werk te rijden, wanneer ik zie dat het er krioelt van politiewagens, wagens van de gasmaatschappij en een ziekenwagen. Overweg afgesloten. Een groot gaslek. Geen doorgang. Ook niet voor voetgangers.

Geen doorgang. Terugkeren. Maar da’s natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan, met de dichtsbijzijnde overweg die eveneens afgesloten is. Met de fiets is het uiteindelijk een omweg van een kwartier geworden, een heel stuk terug, en uiteindelijk zelfs nog via binnenwegjes over de universitaire campus. Met de auto? Geen idee, maar ik denk: chaos. En ik dus weeral ‘ns blij dat ik hier met de fiets ben.

Het is trouwens te merken aan de hoeveelheid volk hier op het werk. ‘t Is magertjes 🙂