Kleuren, bedenkingen, gedachten en verzinsels in de webstraat
Wie enkel deze blog volgt, en niet die van onze kindjes, en ook geen Facebook-vriendje is, is misschien niet zo erg geinteresseerd in mijn thuissituatie.
Bent u dat tóch, dan moet u misschien de blog van de kindjes eens bijlezen. Ik heb deze week al de nodige tijd in het ziekenhuis doorgebracht aan het ziekbed van mijn jongste spruit, en het einde is nog niet direct in zicht.
Even een kleine update over hoe het nog met onze gezinssituatie is, na de bewogen week. De rollercoaster begint het wat rustiger aan te doen…
Eveline is sinds vandaag thuis. Ik ben haar na mijn werk gaan ophalen in het ziekenhuis, en op dit eigenste moment ligt ze zalig te slapen in ons eigen, vertrouwde bedje. Ik ben blij dat ze terug is.
Ook onze Kobe was merkbaar gelukkig om zijn mama terug in huis te hebben. We zijn deze week wel iedere dag langsgeweest in de kliniek, maar dat waren korte en vrij hectische bezoekjes. En hier thuis was onze vent wel heel flink, maar vanavond was hij gewoon uitermate vrolijk. Hij heeft hier de hele tijd lopen te tateren en te lopen en te spelen en te doen. Ons gezinnetje is weer compleet!
En nu is het vooral rusten voor Eveline. Ze is nog wel enkele weekjes thuis, en moet het héél rustig aan doen. Maar kom, er zit duidelijk vooruitgang in, en dat kunnen we alleen maar toejuichen.
Ondertussen heb ik ook niet stilgezeten rond ons huisje dat we gekocht hebben. De lening krijgt stilaan vorm, de keuken is zo goed als gekozen, de planning is bijna rond, en de nodige stielmannen zijn geboekt. En weet je wat? We zien alles goed zitten.
Maar we gaan nog drukke tijden tegemoet. Maar we weten waarvoor we het doen eh 
En nu eerst: rust roest!
Ik ben absoluut niet vaak ziek. Hout vasthouden natuurlijk, en hopen dat het nog lang zo mag blijven, maar één keer om de twee jaar volstaat voor mij. En als ik al ziek ben, ben ik turbo-ziek: een halve dag goed afzien, en we mogen onszelf weer tot de levenden rekenen.
Maandagavond was het van dat. Na de cursus Photoshop ben ik mij plots grellig mottig beginnen voelen, en ik heb maandagnacht een paar bijzonder ziekelijke uurtjes beleefd. Gelukkig (voor mij, maar ook voor mijn cursisten Photoshop van dinsdag) kon ik dinsdag alweer gaan werken, al was het op halve kracht. En Eveline had gisteren duidelijk ook een paar van de rondvliegende ziektekiemen opgevangen, en heeft een zware dag achter de rug.
Maar vandaag kan ik er weer in full force invliegen! En da’s goed ook, want ik heb een drukke dag voor de boeg. Hup hup, aan de slag!
Recente reacties