Toen ik daarnet langs het Arenbergkasteel hier in Heverlee fietste, zag ik dat er op de Dijle een groepje enthousiastelingen vrolijk aan het kajakken was.
Bwa ja, het is er het weertje voor.
Tag archief van'water'
Dit waterzakje is het enige tastbare souvenir dat ik overhou aan het treinongeluk van deze week. En geloof me, ik hoef geen andere souvenirs.
Ik vind zo’n zakje wel grappig. Het is de eerste keer dat ik zoiets zie, laat staan dat ik het vast heb. Het grappige is dat daar dus geen scheurhoekje of prikgaatje of wat dan ook in zit. Dat is gewoon een toegelast zakje met water. Zonder gebruiksaanwijzing.
Ik heb me er nog niet aan gewaagd om het te openen, maar volgens mij kletst de helft daar uit als je dat probeert open te scheuren. Aan de andere kant ben ik overtuigd dat iemand die het écht nodig heeft wel een manier zal vinden om het voorzichtig te openen en zuinig te genieten van dit kostbare wondermiddel.
Schol!
Dankzij internet kan alles. In Dendermonde bijvoorbeeld kan je de stand van het water live volgen vanop je computerscherm.
Handig!
“Water is water.” Niets van! Het ene water is het andere niet, en als u mij niet gelooft mag u de Zenne eens langs een Pacifisch strand laten stromen.
Sinds enkele jaren hebben we op het werk zo’n waterfonteintje, of oase, of hoe die broebelende bakken met warm en koud water uit flessen van 18,9 liter ook heten.
Het watermerk dat we tot nu toe hadden vond ik niet bijzonder lekker, maar het was goed drinkbaar, zeker als het koud was. Uiteindelijk: over smaken en kleuren valt niet te twisten, wat de ene lekker vind, is voor de andere een vies sopje.
Edoch, deze week is het ene water gegaan en het andere gekomen. Omdat mijn bedrijf graag heeft dat de verschillende diensten zich houden aan allerlei raamcontracten die centraal gesloten worden, zijn we overgeschakeld op een nieuwe leverancier. Die dankzij het raamcontract een stuk goedkoper kan leveren.
Helaas, de smaak valt bij velen niet in goede aarde, wegens te veel smakend naar aarde. Allemaal best aardig, maar dat maakt de drinkervaring nogal eigenaardig. Neen, ik vind het nieuwe water niet lekker.
Een collega jammerde “Als ik van het oude water dronk, getroostte ik mij met de gedachte dat we hetzelfde water dronken als dat waarvan den Duvel gebrouwen wordt.”
Een mooie troost, die we nu missen, nu ons water uit de Hoge Venen komt.
Dus: help ons, troost ons; iemand een idee welk hemels bier gebrouwen wordt in de Hoge Venen? Het gedacht alleen al zou ons goed doen…
Schol!
Recente reacties