Het mooie weer komt er aan. Naar het schijnt.
Bereid uw tuin alvast voor op al die zomerpret, en geef het gras dit weekend een stevige beurt…
Tag archief van'tuin'
We hebben er even moeten op wachten, maar de lavendel in onze tuin komt eindelijk in bloei. Weldra zal deze eenzame hoogschieter heel wat gezelschap krijgen.
De laatste weken hebben we héél wat regen te verduren gekregen, dat hoef ik u niet te vertellen.
Het was op een bepaald moment zo erg, dat onze tuin in een vijver veranderd was. En wat springt er rond in vijvers? Kikkers. Of padden. Ik zie het verschil niet.
In ieder geval: deze dikke meneer bevond zich vorige week in onze tuin.
Ha, en hoe is het vorige week dan nog afgelopen met uw paaltjes in uwen hof? Goed, goed, merci dat ge het vraagt.
Maar die ‘goed’ is enkel maar het resultaat, de ervaring tijdens het verwijderen van de ondingen was allesbehalve goed, prettig of wat dan ook. Het was frustrerend, tijdrovend, bezwetend, rugkrakend en krachtuitputtend. Maar de dekselse ondingen zijn eruit.
Dat de paaltjes geen paaltjes waren, maar serieuze palen, dat heb ik u al verteld. En dat kunt u bij deze ook zien:
Dat ik er met heel veel moeite de houten palen heb uitgekregen, dat heb ik u ook verteld. En dat er nog een paar ijzeren staken (T-profielen) overbleven waar geen beweging in te krijgen was, wist u ook al. Op onderstaande foto ziet u ook waarom er geen beweging in te krijgen was.
sta’ksjes (mv.) keurig West-Vlaams voor in de grond geslagen paaltjes, zie ‘Plant ne keer patatten’ (W. Vermandere)
Werken in de tuin. Het is iets nieuws voor mij. 18 jaar lang heb ik in hartje Ieper gewoond, in een huis met een koer, daarna heb ik zes jaar op kot gezeten zonder tuin, en nu komen we net van vier jaar appartement - uiteraard zonder tuin.
De tuin dus. Een nieuw gegeven. Schuilt er een groot tuinman in mij, of zijn groene vingers niet aan mij besteed? Geen idee, maar momenteel ben ik nog een groentje.
Onze tuin komt van een complete woestenij, en heeft ondertussen een leuk gazonnetje. De enige doorn in het oog: een ex-mestput, helemaal achterin de tuin. De mestput was omzoomd met allerlei sta’ksjes, de meeste in hout, sommige in metaal.
‘t Is properder als dat ding weg is, dacht ik, en bovendien zal het zo makkelijker gras afrijden zijn. Dus bibi vol goede moed de paaltjes te lijf, vandaag.
Ja hallo. Sta’ksjes mijn voeten! Waar ik paaltjes van 30-40 cm verwachtte, bleken het sloebers van anderhalve meter te zijn! Paaltjes met hun voeten in de klei dus, klei met grote zuigkracht.
Ik heb er een pijnlijke rug aan overgehouden, en de hele zone rond de put mogen omspitten, maar de houten exemplaren zijn er eindelijk uit. Vijftien houten palen, twee massieve stenen (10×30x60 cm³) en een boel fauna en rommel later is het eindresultaat een omgeploegde zone, en twee ijzeren smeerlappen (T-profielen) die geen centimeter verroeren. *zucht* Tot zover mijn moedige eerste tuin-ervaring.
Morgen een voorhamer opsnorren, en dan gaan we de ijzeren mormels opnieuw te lijf, met hernieuwde moed. Ik krijg ze nog wel, ik krijg ze nog wel!
(Alle tips zijn welkom, natuurlijk)
Recente reacties