Webpalet

31 december. 2009 loopt echt wel op zijn laatste benen. Terwijl ik dit schrijf zijn ze aan de andere kant van de wereld al 2010 aan het beleven.

Wat een jaar. Het jaar waarin we een pasgekocht huis verbouwd hebben, terwijl Eveline met de naweeën van een hersenvliesontsteking zat. Het jaar waarin we verhuisd zijn naar dat verbouwd huis, en waarin ik zowel op mijn werk als bij mijn familie thuis nog een aantal verhuizen gedaan heb. Het jaar waarin ik een nieuwe functie op mijn werk opgenomen heb, maar waarbij ik moeizaam de functie moest helpen uittekenen, en ondertussen mijn vorige functie moest afronden. Het jaar waarin Eveline de rottigste zwangerschap heeft gekend die je je maar kunt voorstellen. Maar ook het jaar waarin die zwangerschap op 23 november uitgemond is in de geboorte van Lore, onze pracht van een dochter, die hier nu naast me ligt.

In 2010 gaan we genieten van wat er in 2009 allemaal moeizaam in stelling is gezet. In ons nieuwe huisje, met ons nieuwe gezinnetje gaan we een hopelijk rustig jaar tegemoet. Een jaar waarin Eveline weer aan de slag kan, en waarin ik mijn draai gevonden heb op mijn werk. Een jaar waarin ik weer wat tijd heb voor fotografie, bloggen, en andere hobbies.

Wij hebben onze rust gevonden. We wensen iedereen die nog op zoek is naar rust, dat ze die mogen vinden in 2010. En we wensen iedereen vooral een gelukkig en gezond 2010!

Als scherven écht geluk brengen, wordt het een fantastisch jaar!

Gisteren - op nieuwjaarsdag - is er ’s middags een champagneglas gesneuveld in onze keuken, en ’s avonds een glazen Pyrex-maatbeker.

Geen twee zonder drie, zegt het spreekwoord dan, dus was het wachten op de derde breuk. Even dacht ik dat ik het had toen ik gisterenavond een deur van een keukenkastje uit zijn scharnieren getrokken had, maar het moest blijkbaar opnieuw glasbreuk zijn.

De ‘drie’ werd vanochtend ontdekt door Eveline, nadat ze de serieus aangevroren auto netjes had vrijgekrabt: een barst over de hele breedte van de voorruit.

Jochei, een nieuwe vooruit. Hoera voor mijn portemonnee.

Enfin, we gaan maar hopen dat het ons véél geluk brengt zeker?