Gepubliceerd door Karel - 9 oktober 2008
in In de keuken en Van het thuisfront.
Koekje iemand? Krijgt u al zin? Tenzij je een collega van mij bent, moet ik je teleurstellen, want ze zijn voorbehouden voor op mijn werk, morgen. Omdat er zondag een verjaring van mijn geboortefeiten plaatsvindt.
De koekjes zijn vandaag gebakken, en Kobe mocht wat helpen. Er zijn veel dingen waar ik naar uit kijk sinds ik een papa ben, maar één van de dingen waar ik toch het meest naar uitkijk, is samen koekjes bakken.
Het koekjes bakken van vandaag was slechts een voorsmaakje. Zoals je op Kobes blog kan lezen, bleef de ‘hulp’ beperkt tot een beetje met de handjes in het deeg zitten. Maar onze kleine kapoen is dol op toekijken in de keuken, en wil alles zien wat er in de potten, pannen en kommen gaat.
Geef het nog een klein jaartje, en we staan samen ingrediënten af te wegen, deeg te kneden, vormpjes te maken, en voorzichtig bakplaten in en uit de oven te schuiven.
Ik kijk er geweldig naar uit. Net zoals mijn collega’s geweldig uitkijken naar de koekjes.
Gepubliceerd door Karel - 20 september 2007
in In de keuken en Van het thuisfront.
Geweldig om thuis te komen als je hoogzwangere vrouw bij wijze van verrassing lekkere zandkoekjes heeft gebakken, en op de koop toe nog eens een lekkere maaltijd bereid heeft.
Minder geweldig om te gaan slapen met een veel te zware maag.
Too much cookies.
Dom.
Gepubliceerd door Karel - 8 maart 2007
in Van het thuisfront.
Vandaag was het weer bloedgeefmoment in Leuven! Zoals steeds heb ik mijn angsten overwonnen en mij met knikkende knieën richting sportkot begeven, alwaar het bloedbad plaats vond.
En achteraf krijg je altijd een zak productjeus van sponsors. Maar deze keer hebben ze blijkbaar niet veel sponsors gevonden. De oogst: een blikje Fanta, een krant, een Glamit magazine, een fles douchegel, een doos paarse rijst, een zakje JimTV-gummies, en een FotoKnack. Punt.
Gene vette dus, in vergelijking met sommige andere keren. Maar ik kan niet klagen. Want ze hebben mij volgepropt met koekskes. Ik was net klaar met het afstaan van mijn half literke, toen ik plots effe wat zwarte vlekken voor mijn ogen kreeg, en het wat benauwd kreeg. 
Geen probleem, snelle interventie: mij wat platter gelegd en mij een cola gegeven, en ik voelde me ineens een pak beter. Maar daar lieten ze het niet bij. Neen, ik moest en ik zou een kwartier blijven liggen, en het ene koekske na het andere naar binnen werken.
Och, mij horen ze niet klagen hoor. Superlekkere Bretoense galetjes gegeten. Njam, ik denk dat ik weet wat gekocht de volgende keer ik de Colruyt met een bezoekje vereer…
Leve de zwarte vlekken!
Recente reacties