Goh… Met zo’n weer…
Een mens zou geneigd zijn om zijn diepvriesgroenten gewoon uit het vuistje te eten, in plaats van ze eerst op te warmen en klaar te maken.
Of op een stokske!
‘t Zal wel weer niet mogen van de voedselinspectie zeker? Spelbrekers…
Actiefoto’s 20km
De 20 kilometer door Brussel… Het lijkt alweer een eeuwigheid geleden, maar in werkelijkheid is het nog geen twee maanden achter de rug. De eerlijkheid gebiedt me wel te bekennen dat ik sindsdien geen meter meer gelopen heb, en dit weer zal daar niet echt verandering in brengen.
Ik kreeg deze week een mailtje van de organisatie om te melden dat ik mijn diploma mocht afdrukken vanop hun site. Hoho, een diploma.
En daar vond ik een link naar de site van Interfot, een bedrijfje dat zich blijkbaar bezig houdt met het trekken van foto’s tijdens sportevenementen, om ze achteraf te verkopen (op basis van borstnummer).
Een heel leuk idee vind ik dat. Even op zoek gegaan, en voorwaar: mijn borstnummer (19780) werd teruggevonden in de databank en leverde deze foto op:
Echt overduidelijk is het niet, omdat ik mij wat op de achtergrond bevind, 
en niet bepaald in de lens aan het kijken ben, maar ik sta er op. Ik vermoed dat de foto vlak voor de aankomst getrokken werd, wat de gepijnigde gezichten kan verklaren, en mijn quasi-wandelhouding.
Een betere resolutie is niet beschikbaar, tenzij je 13,90 euro neertelt. En dat vind ik wat prijzig.
Maar het is wel leuk om toch een fotootje te zien van jezelf, of van je vrienden. Want je kan opzoeken wie je wil – het enige wat je nodig hebt is het borstnummer, en dat vind je netjes op de site van de 20 km van Brussel.
Zo kan je bijvoorbeeld Koen Fillet opzoeken (19274), alhoewel die zeer moeilijk te onderscheiden is op de foto. Of lopende blogger Lien (16924). Of winnaar Rik Ceulemans (8).
En zo weet ik dat ik op de foto verkeer in het gezelschap van Catherine, Hamid en Damian. Kijk ‘ns aan. Aangenaam!
De hel van Tanguy
Ai ai ai toch.
Het blijft woelig in het Vlaamse blogwereldje rond de 0110-concerten. De dEUS-blog post dagelijks een overzichtje van blogs die het over 0110 hebben, en VB’er Tanguy Veys zit als rode draad doorheen die blogpostjes.
De VB’er vindt dat zijn partij (en dus hij) nogal aangevallen zijn door de concerten, en reageerde daar bloggewijs op zijn website op. Hij diende onder andere een klacht in tegen een onbekende forumdeelnemer van Semtex en blogger Tomadde, omdat die er onrechtstreeks voor zorgden dat zijn website verpletterd werd onder het dataverkeer, en dus tijdelijk uit de lucht gehaald werd. Voor de rest probeert hij vooral woord en wederwoord te geven op alle reacties die hij en zijn partij in hun nek krijgen.
Uiteraard is actie gelijk aan reactie, en krijgt hij behoorlijk wat tegenwind uit het blogwereldje. Asfaltkonijn riep gisteren nog op tot een ludieke blog-banner-actie onder het motto “Ons maak je niks Veys!”. En ook deze open brief zou wel eens kunnen aan meneer Veys gericht zijn.
En vandaag is dan het onvermijdelijke gebeurd: de site van Tanguy is gehackt. Boem patat. Weg blog. Alleen nog leegte. En een boodschapje van ‘de Spykids Group’. Krapuul.
Arme Tanguy. Nu zal je nog meer in de slachtofferrol moeten kruipen. Zal dat lukken, denk je?
Arme, arme Tanguy.
Update 18h: De aanval zou wel eens veel minder persoonlijk kunnen bedoeld zijn dan de blogwereld vandaag dacht/hoopte. Volgens dit artikel op ZDnet zijn vandaag 144 sites gehackt door de Spykids, en is Tanguy dus een toevallig slachtoffer…
Afwachten of de Braziliaanse Spykids nu Vlaamse hackers op ideeën gebracht hebben 😯
Miauw
Soms vraagt een mens zich af:
Zouden er veel katten rondlopen in Vlaanderen en Nederland die de naam “Winnie” dragen?
Winnie De Poes, weet u wel…
Flauw – ik weet het, maar wat wil je met deze temperaturen?
Schandpaal
Het net is zich aan het sluiten rond Abdellah Aït-Oud, de vermoedelijke moordenaar en verkrachter van Nathalie Mahy en Stacy Lemmens.
De man is nu officieel in verdenking gesteld, nadat er dit weekend nieuwe, bezwarende, bewijzen gevonden werden voor zijn betrokkenheid bij de ontvoering, verkrachting en moord op de twee meisjes die op 10 juni verdwenen in Luik. Het ziet er dus meer en meer naar uit dat de speurders het direct bij het rechte eind hadden toen ze reeds op 13 juni op zoek waren naar Aït-Oud.
Nog diezelfde dag meldde de hoofdverdachte zich bij de politie. Nog dezelfde avond werd hierover verslag gemaakt in alle media, compleet met naam en foto.
En dat heeft mij vanaf dag 1 gestoord. De man mag dan misschien van het begin zo verdacht als iets geweest zijn, maar dat neemt niet weg dat je in België onschuldig bent tot het tegendeel bewezen is. En alle sporen gaan misschien in dezelfde richting, maar tot op vandaag is zijn schuld nog steeds niet zwart op wit bewezen.
Ik ben dus eerlijk gezegd blij dat het er sterk op lijkt dat hij effectief schuldig is. Blij voor hem. Want hij is levenslang veroordeeld sinds 13 juni. Misschien niet door het gerecht, maar wel door het publiek. Dankzij de media.
Bulle Rouge
U kent het wel, het drankje dat u vleugels geeft. Red Bull. Een drankje, maar ook een team in de Formule 1. En net daar gaat dit berichtje over.
De jongens van Red Bull zoeken namelijk bull met de Fransen. Ziet u, Red Bull en de Fransen hebben het niet zo op elkaar begrepen. Het drankje wordt zelfs niet verkocht bij onze zuiderburen. Daar wordt niet gevlogen – er wordt gelopen. En wijn gedronken.
En gereden! Want nu zondag vindt op het circuit van Magny Cours de Grote Prijs Formule 1 van Frankrijk plaats.
Vorig jaar gaf het Red Bull team een persbericht uit met een reeks beledigingen over het circuit. Dit jaar wil het team dit goedmaken, met een reeks verontschuldigingen. Enkele citaten:
Het spijt het team dat andere landen indrukwekkende emblemen hebben, zoals leeuwen en adelaars, maar dat Frankrijk het met een kip moet doen.
Of over het Franse Renault-team, dat het goed doet:
Sorry voor het feit dat jullie maar één F1-coureur hebben, die achteraan de grid staat, en voor het feit dat het team van Renault wordt geleid door een Italiaan die jullie ergert, net als zijn complete team van Engelse ingenieurs en monteurs.
Spam-experiment: stand van zaken
Hoe zou het nog zijn met onze honingpot? Goed, en met u?
Wel, de zoete lekkernij heeft in ieder geval aantrek bij de spam-bijtjes. Even een update van het grafiekje van exact 1 maand geleden, 14 juni:
De grijze lijn duidt de vorige post aan. In die post heb ik het adres honeypot@titeca.net gepost (zoals nu trouwens ook), waarna we ogenblikkelijk een duidelijke stijging zien in de spam-mailtjes. Momenteel zit ik aan 3,67 mails per dag, met pieken tot 10.
De puber in mij
Ik las vandaag een berichtje op De Standaard Online, over design-urinoirs in de vorm van een opengesperde vrouwenmond, in de McDonalds in Heerlen (Nederland).
Prompt begon de puber in mij te gniffelen en te grinniken. Aan mogelijke woordspelingen geen gebrek (“Ik ga niet zeiken over een paar pisbakken”), maar vooral: de uitbater van de vestiging heet Giel Pijpers.
Komaan! Het kruiste uw gedachten zelfs niet heel even? Ben ik echt zo erg? Ligt het aan mij? Dit is toch té mooi om niet op te merken?
Geef het maar toe! U dacht er ook aan.
Stelletje pubers…
(PS: Zelf kopen? Voor 600 euro heb je’r eentje!)
Auto’s onderhouden: hoe het niet moet
Hellep. ‘t Is klungelweek precies. Ik mag hier bijna een nieuwe rubriek beginnen, genaamd “Hoe het niet moet”.
Na mijn gebroken-ovenschotel-verhaal van vorige week is het tijd voor de volgende verstrooide stoot.
Zaterdagavond was het nog eens tijd voor een onderhoudsbeurtje van onzen Olaf, mijn auto. Mijn broer en ik hebben de bandenspanning van het beestje nog eens nagekeken, hebben de knaap van vier blinkend nieuwe bougies (ontstekingskaarsen!) voorzien, en hebben de olie ververst. En bij dat laatste is het een beetje fout gelopen.
Wanneer we klaar waren met het onderhoud, heb ik de moterkap dichtgesmeten. Zonder eerst nog alle dopjes en schroefjes te controleren. En de dop van de olietank, die lag er gewoon losjes op.
Gevolg: bij ons ritje van Ieper naar Waregem, gisteren, roken we plots – letterlijk – onraad. En onraad rook naar verbrand plastiek. Maar niet getreurd, want we waren bijna bij Evelines ouderlijk huis, dus nog effe doorrijden. Maar de geur ging niet weg, en bij het oprijden van de oprit van het huis, zagen we rook van onder de moterkap komen. Veel rook. Het ding dus onmiddellijk stilgelegd, vlug de moterkap opengezwierd, en daar kwam de aap uit de mouw: de kokende olie was lekker langs de losliggende dop heen geslipt, en had de helft van de moter ondergespat. Gevolg: een hete moter, druipend van de kokende en rokende vettigheid.
Enkele uren, een halve fles thinner, héél veel keukenpapier en veel geduld later zag de moter er weer proper uit. Tijdens de Leuvenwaartse rit van vandaag zijn de laatste restjes opgebrand, en de toestand lijkt weer genormaliseerd.
Maar vergeet nooit alle dopjes en schroefjes na te kijken, na je onderhoud. Nooit!
De wereldbeker
De wereldbeker. Niemand ontsnapt eraan.
Zelfs op de weblog van een notoir voetbalhater, is dit het derde berichtje op enkele weken tijd. Maar de finale, en dus het einde, zit er aan te komen.
Tijd om nog eens een vraag van een surfer te beantwoorden, in de nieuwe rubriek. Iemand Googlede
“Hoe wordt de wereldbeker gemaakt”
en kwam bij mij terecht.
Nu, ik weet niet zeker hoe hij zijn vraag bedoelde, maar ik ga het vrij letterlijk nemen. Ik ga me focussen op de eigenlijke beker, de trofee die de winnende ploeg in handen krijgt.
Wikipedia beantwoordt de vraag van mijn toevallige surfer namelijk zeer letterlijk: de wereldbeker wordt gemaakt van 5 kilogram 18-karaats-goud, met een basis die twee lagen Malachiet bevat. Het beeldje is 36,5 cm hoog, en weegt 6,175 kilogram.
Kuisheid
Voila se, vandaag weer één van de tien geboden geëerbiedigd:
“Doe nooit wat onkuisheid is”
Aha, we hebben vandaag zéér kuis geleefd. Een zomerkuisje! De temperaturen waren geschikt, ons dagske verlof was goedgekeurd, en we zijn alle stof, vettigheid en rommel zwaar te lijf gegaan. Ik vrees alleen dat er ook wat spinnen en huisstofmijten op het slagveld gesneuveld zijn. Ai, da’s dan zondigen tegen een ander gebod zeker?
Moge de spin Sebastiaan het goed hebben in onze stofzuigerzak. 😐
Vlaams konijn
Op De Standaard Online staat vandaag een artikel (link) over de open brief die Filip Dewinter, van het Vlaams Belang, gestuurd heeft naar de deelnemende artiesten van de 0110-concerten op 1 oktober.
Het kan toeval zijn, maar ik geloof van niet: de begeleidende foto toont de heer Dewinter, met achter hem een Vlaams Belang-affiche. De vingers die op de affiche staan, zijn vanuit camerastandpunt zeer strategisch gepositioneerd t.o.v. het hoofd van de geïnterviewde.
© WDK – De Standaard Online
Wijle deden dat in de lagere school stiekem achter elkaars rug, om dan luidop te lachen, en te zeggen: “Haha, ge zijt nen ezel!”.
Ik laat de heer Dewinter nog het voordeel van de twijfel. Het kan ook een konijn zijn. Een Vlaamsche Reus bijvoorbeeld.
Zes
Het zal wel aan mijn informatica-misvormde moi liggen dat ik bij al die blog- en nieuwspostjes over 0110 meer aan het getal ‘6’ denk, dan aan een concert op 1 oktober, zeker?
Enfin ja, surf naar 0110.be en ontdek met uw eigen ogen dat het niets met binaire getallen te maken heeft. En lees dit als je zo’n concert ook in Leuven wil.