Photoshop Elements 5

Kijk eens aan! Een aankondiging van Adobe. Photoshop Elements 5 komt eraan.

Photoshop Elements 5

Photoshop Elements is het kleine broertje van het grote, boze maar o zo machtige Photoshop. Het programma heeft een andere focus dan de grote broer; Photoshop Elements is gericht op de huis-, tuin- en keukengebruiker voor wie Photoshop een groot, log, ingewikkeld en duur stuk software is, en die gewoon zijn digitale foto’s wil beheren, bewerken, afdrukken en publiceren.

In versie 5 hebben ze blijkbaar nog verder geschaafd aan de gebruiksvriendelijkheid, de interface en de wizards.

Voor pro-gebruikers is dit natuurlijk wat kinderlijk speelgoed, maar voor vele digitale camera-bezitters is dit fijne software. Ik gebruik het programma zelf naast de grote Photoshop, omwille van de ingebouwde Album-software, waarmee ik mijn digitale foto’s catalogiseer en er trefwoorden op plak.

Al ben ik op dat gebied the new kid on the block, Adobe Lightroom (momenteel nog in beta), goed in de gaten aan het houden…

Groen blaadje

Een groen blaadjeHmmm, ik worstel met mijn deontologie. Zou ik het bekend maken of niet?

Och, waarom niet. ‘t Is fun.

Als weblogger heb je serieuze inzage in het surf- en Googlegedrag van je bezoekers. Een beetje een goeie statistiek-tool geeft je namelijk van elk bezoekje via Google de zoektermen weer. Op die manier krijg je inzage in de meest bizarre zoekopdrachten – bij tijd en wijle publiceer ik misschien wel ‘ns een lijstje, als mijn deontologie het toelaat.

Wat je ook min of meer ziet bij die statistiekjes, is van wààr de bezoekers komen. Min of meer: alle Telenet-gebruikers zijn één pot nat, net zoals de gebruikers van andere commerciële providers. Maar als iemand van binnen een bedrijf surft, zie je meestal wel van welk bedrijf ze komen.

Zo zie ik bijvoorbeeld dat ik steevast bezoekjes van een bepaalde Vlaamse uitgeverij krijg, wanneer ik een link naar een artikel in een van hun kranten op mijn weblog plaats.

En zo stuitte ik vandaag op volgende zoekopdracht:

“Freya van den Bossche, naaktfoto’s, 15 juni 2006”

Ik heb géén idee wat Freya op 15 juni uitgespookt heeft, en ik moet het ook niet weten, maar ik weet wel… dat de zoekopdracht in kwestie vanop het computernetwerk van… Groen! kwam.

Jaja, verbroederen over de grenzen van partijen heen, noemen ze dat dan… De sloebers.

Vaderlandslievend

Euhm, wat moet ik me hier bij voorstellen? Op de website van de NMBS, onder Prijs berekenen:

[NMBS] Korting: Vaderlandslievende redenen

Conducteur: Goeiendag, mag ik uw kaartje alstublieft?
Reiziger: Ik heb er geen.
Conducteur: Hazo, dan ga ik u een boete moeten aanrekenen.
Reiziger: Neen hoor, ik ben immers op weg van onze prachtige Belgische kust naar het koninklijk paleis in Laken om er te gaan zwaaien met een vlaggetje! Een tricoloor vlaggetje nog wel!
Conducteur: Haha, dat horen we graag! Prettige reis nog!

(Hierbij verontschuldig ik mij bij de NMBS voor mijn taalgebruik; ik weet dat een conducteur tegenwoordig een ‘treinbegeleider’ is. Maar duidelijkheid voor alles!)

Vief la Belzjiek!

11 september 2001

Exact vijf jaar geleden zat ik achter mijn bureau. Te werken. Mijn collega was er die dag niet, dus de radio stond op.

Ik hoorde een extra nieuwsbericht om te melden dat een sportvliegtuigje een van de torens van het WTC in New York geraakt had.

Tien minuten later hoorde ik van het tweede vliegtuig, en toen wist iedereen dat er stront aan de knikker was. Wanneer even later het vliegtuig op het Pentagon volgde, was het hek helemaal van de dam.

Er heerste een speciaal sfeertje onder de collega’s. Er was een nogal onrustige bijeenkomst in de cafetaria. Iedereen was overtuigd dat W.O. III uitgebroken was.

Vijf jaar later blijkt dat we er eigenlijk niet zo heel ver naast zaten…

De jager

Een zaterdag zoals vandaag, zo zouden er meer moeten zijn in een weekend, zeg ik u!

We hebben een fijne, rustige dag achter de rug, met wat opruimen, wat eten klaarmaken, wat eten opeten (gourmet!), wat filmpje kijken, wat vanalles.

Maar bovenal zijn we vandaag de stad ingetrokken, op jacht. Er stonden namelijk enkele dingen op het nog-ne-keer-te-kopen-lijstje, en we hadden eigenlijk al een hele tijd cadeaubons liggen voor de Bilbo en de Fnac, die we eindelijk eens wilden opgebruiken.

De JagerOnze relatief goedkope jacht heeft ons een boek over fotografie, een boek over tekenen, wat tekenmateriaal voor Eveline, een nieuwe DVD en de laatste nieuwe Afrekening-CD opgeleverd, maar bovenal ‘De jager’, de debuutplaat van Eva De Roovere, in een vorig leven zangeres van Kadril.

Ik hou van mooie stemmen. En ik hou van mooie madammen. En van mooie liedjes.

Ewel, Eva is zo een mooie madam die mooie liedjes zingt met haar mooie stem. Na drie beluisteringen kan ik zeggen dat ik heel tevreden ben met mijn aankoop. Een fijne plaat, voorwaar, die verrassend vrolijk klinkt ondanks de relatief zware teksten.

Kopen, die schijf. Of downloaden, die handel!

Biep!

Een vertrouwd geluid biepte deze ochtend mijn oren in.

Mijn woonst hangt namelijk in de buurt van een school, en voorwaar – het geluid der Lichamelijke Opvoeding bereikte mij tijdens mijn ontbijt.

Want daar hoorde ik vanop de speelkoer af en toe een Biep! (mét hoofdletter!), gevolgd door snelle voetstappen, gevolgd door weer een Biep!. En het interval tussen de verschillende Biep!s werd kleiner en kleiner, tot enkel nog de snelste leerlingen de overkant van de speelkoer bereikten, en ten slotte zelfs zij het techno-ritme niet meer konden volgen.

Haaaa… de bieptest. Er zijn nog zekerheden in het leven.

(de auteur verontschuldigt zich voor het nostalgische gehalte van deze post)

Een ongrijpbare parel

DVD ParelvissersDie ochtend in mijn mailbox:

Beste Karel Titeca,

Vanaf 16 september kan u in [een Vlaamse krant] sparen voor De Parelvissers op dvd. De dvd-box bevat de 6 afleveringen, de volledige soundtrack en vele extra’s.

U kan de dvd-box ook winnen. Herinnert u zich nog hoe en waarom Jan De Ridder verdween? En wie iets te verbergen had? Speel dan het Parelvissers-spel en maak kans op de dvd-box van De Parelvissers.

Fijn zo. Mijn aandacht is getrokken. Ik ben namelijk zeer geïnteresseerd in De Parelvissers. Waarom? Omdat ik indertijd de hype volledig gemist heb. Ik heb het feuilleton niet gezien. Wegens geen tv (hoera!). Maar ik ben op zich wel geïnteresseerd.

Het nog niet gezien hebben en wel geïnteresseerd zijn vind ik dus op zich een goede motivatie om deze DVD-box graag te winnen. Maar helaas. Ik mag niet meedoen. Want neen, ik herinner mij niet hoe en waarom Jan De Ridder verdween. Ik weet zelfs niet eens wie Jan De Ridder is.

Neen, deze wedstrijd is alleen voor het clubje mensen dat het feuilleton al gezien heeft. En ik heb geen lidkaart.

Snif. 😥

U overdrijft, meneer!

Dirk DebeysDe halve Vlaamse blogosfeer loopt wild van het reclamespotje voor de 0110–concerten, dat recentelijk de internet-ether ingestuurd werd.

In de hoofdrol Tom Van Dyck en Jeroen Van Dyck. Tom neemt opnieuw zijn rol op als Dirk Debeys, bekend van de Humo liegt!-spotjes.

Ewel ee, ik vind het maar niks. Neh. Ik vind de scheldtirade van Debeys ferm overdreven, en allesbehalve grappig, net zoals alle Humo liegt!-spotjes.

Maar! Dat zal wel aan die saaie ik liggen, en iedere reden om reclame te maken voor 0110 is een goede reden, dus de jongens krijgen van mij toch een artikeltje. Als dat niet verdraagzaam is!

Google Image Labeler

Het zijn toch slimme jongens bij Google.

Hun laatste nieuwe uitvinding is een spelletje. Maar wel een spelletje dat hen vooruit helpt. Een win-win situatie dus.

Het heet Google Image Labeler, images.google.com/imagelabeler

Google biedt al sinds jaar en dag hun Image Search dienst aan, waarmee je op zoek kan gaan naar prentjes op het internet. Om te weten wàt er op die prentjes staat, en wat ze je dus moeten tonen wanneer je iets zoekt, zijn ze bij Google afhankelijk van de bestandsnamen van de afbeeldingen (het is zeer waarschijnlijk dat ananas.jpg een foto van een ananas toont), en van de context (de webpagina) waarin de afbeelding staat. Maar kijken naar de prentjes en de inhoud analyseren, dat kunnen zelfs de intelligente Google-computers nog niet.

Het is niet altijd even eenvoudig om trefwoorden te verzinnen voor sommige prentjesEn daarvoor roepen ze nu de menselijke intelligentie van de surfers in. Als je surft naar de Image Labeler, kan je meedoen aan het spelletje. Je neemt het op tegen één willekeurige surfer, elders op internet. Gedurende 90 seconden krijg je willekeurige prentjes voorgeschoteld, en daar mag je dan trefwoorden, tags op plakken (al is dat niet altijd even evident). Hebben jij en je spelpartner een gemeenschappelijk trefwoord genoemd, dan krijg je 100 punten en ga je door naar de volgende afbeelding.

Je hebt anderhalve minuut spelplezier gehad, en Google heeft trefwoorden gekregen, die gecontroleerd zijn op accuraatheid, waarmee ze hun zoekmachine kunnen verbeteren. Iedereen gelukkig! Van win-win gesproken!

Slimme jongens bij Google.

Ieks! Een muis!

Een vieze muisVandaag is het Leuven Kermis, want het is de eerste maandag van september, en de lokale traditie wil dat het in Leuven dan tijd is voor jaarmarkt, beestenmarkt, kermis en veel volk op straat.

Ik ben vandaag het volk met mijn eigen ogen gaan bekijken, want mijn werkgever is zo vriendelijk om jaarlijks van Leuven Kermis een verlofdag te maken, en ik moest voor een paar dingen nog in’tstad zijn.

En volk heb ik gezien, wees maar zeker! Man man, een opleiding als slangenmens had mij vandaag goed kunnen dienen, om tussen de gezellig rondhossende meute te kronkelen.

In de menigte zag ik plots een muis. Een bekende nog wel. Kindervriend Mickey Mouse liep er rond. U weet wel, zo van die levensgrote pluchen knuffels, zoals er in Disneyland 101 rondlopen (zoals de Dalmatiërs).

En de muis blijft maar lachen naar de kindjes, want het is zijn lot: de gulle lach staat in zijn masker gegrift.

Groot was mijn schrik dan ook toen ik Mickeyman even later zijn masker zag afzetten om hoogdringend een sigaret op te steken. Iew, het was écht geen zicht.

Weg gulle lach. Weg betovering. Poef!

Hatelijk

Grrrr… Een Mac, soms zou je ze al even hard uit het venster willen gooien als de PC’s die draaien onder het Vensters-besturingssysteem.

Okee, het Mac-besturingssysteem mag dan zeer intuïtief, netjes, krachtig en gebruiksvriendelijk zijn, maar wanneer je na een kopieeroperatie van een uur dit voorhebt, dan word je wel effe pissig.

The operation cannot be completed bacause the item

Watgeburt? Een kopieeroperatie van ettelijke duizenden items is vol goede moed gestart, en had zijn tijd nodig. Na een uurtje lekker kopiëren ontmoet mister Mac een bestandje dat hij niet direct kan kopiëren, dus het vriendelijke systeem geeft een foutmelding, en geeft er vervolgens de brui aan. Genoeg gewerkt voor vandaag! Boem, petat!

Gevolg? Een deel van de bestanden is gekopieerd, een deel niet. Welke bestanden wel gekopieerd zijn en welke niet? U heeft er het raden naar. Trek uw plan ermee, gebruiksvriendelijkheid heeft zijn grenzen, meneer.

Grmbl. In plaats van ijverig voort te werken, en achteraf een overzichtje te geven van bestanden die mislukt zijn. Onnozelaar! Ik zal u eens leren intuïtief zijn. Pak aan!

Hup hup hup

1 september, 8 uur.

Op een normale schooldag krioelt het hier voor de poorten van ons appartement van de krijsende schoolkinderen, toeterende auto’s, rondvliegende fietsers, en allerlei andere creaturen die de zeer dichte nabijheid van een van de grootste scholen van Leuven en omstreken bijzonder prominent maken.

Maar niets van dat, de laatste tijd. Neen, meneer, ‘t is vakantie! De rust, weet u wel?

Veilig naar de school, met de octopus!Alhoewel… hola, hola wacht ‘ns? ‘t Is 1 september! September! In mijne tijd wilde dat zeggen: “Terug naar school”. Gedaan vakantie! Boem petat!

Ik trek nog even naar mijn balkon om de marcherende troepen te aanschouwen, maar… de complete vakantierust schijnt toe te slaan in Heverlee. De flashy nieuwe octopuspalen aan de school staan er verlaten bij. Allee! Hup hup hup! De school gaat beginnen!

Ze zullen het vergeten zijn, zeker?
Als ge ook niet alles zelf doet ee…

To bol or not to bol

Een willekeurig atoomOp mijn werk is er “De Vriendenkring”. Vreselijke naam – i know – maar het achterliggende idee is wel leuk: uitstapjes en initiatieven om tijdens de weekends en ‘s avonds fijne dingen te doen met de collega’s en de gepensioneerden, en zo de banden aanhalen. Jaaaa, het mag misschien ouderwets klinken, maar dan ben ik maar ouderwets. Neh.

We proberen een keer per jaar een Belgische stad met een bezoekje te vereren, en voor onze najaarsactiviteit in oktober wordt dat onze hoofdstad, Brussel. Directe aanleiding voor het bezoek is het Atomium, dat we nu wel eens in zijn herstelde glorie willen aanschouwen. Ik zou graag een plaatje van het monument bij dit artikel zetten, maar dat mag helaas niet, wegens auteursrechtelijk beschermd. Too bad. Dan maar een willekeurig atoom. Ta-daah.

Nu – genoeg rond de pot gedraaid. Ik schrijf dit artikel namelijk met een missie. Ja, we zijn namelijk in dubio, wij organisatoren van de Brussel-uitstap. Want dat Atomium mag dan misschien wel ons nationaal monument zijn, en het mag dan misschien wel blinken lijk hel, en er is misschien veel moeite aan gedaan, maar wij horen zo ook wel eens van die rampverhalen. Over wachtrijen van een uur. Over ontgoochelingen binnen. Over lange, donkere, angstaanjagende trappen. En over een belabberd restaurant.

We zouden graag het bouwwerk bezoeken, en een hapje gaan eten in de bovenste bol. Voor de ervaring. Om te kunnen zeggen dat we in het hoogste restaurant van Brussel gegeten hebben. Maar is het zijn geld wel waard? Kloppen de rampverhalen?

Als u eigen ervaringen of tips heeft om ons dit bezoekje aan of af te raden, dan hoor ik het graag. Mijn collega’s en gepensioneerden zullen u dankbaar zijn!