Over reclame gesproken: contextgevoelige reclame is soms toch geweldig grappig, neen?
Als bij een filmpje over Hard Disk Domino een reclameke verschijnt met als tekst ‘Looking for a hard disk?’, dan vind ik dat wreed kluchtig…
Reclame
Reclame. Het is een raar beestje.
Vanochtend kreeg ik aan het station van Leuven een gratis donut in mijn handen gestopt, aangeboden door een autofabrikant. Ik had de lekkernij kunnen weigeren (wat ik meestal doe als er reclamejongens spulletjes staan uit te delen), maar ik heb ze aanvaard. En met smaak opgegeten. En erover geblogd.
In dat artikel heb ik bewust de naam van de autofabrikant niet genoemd. Niet omdat ik iets tegen het merk heb (integendeel), maar gewoon omdat de naam noemen me geen meerwaarde leek, en dat uiteindelijk ongevraagde reclame voor het merk is. Het is geen princiepskwestie, u mag gerust weten dat het over Renault ging.
In de comments van het artikel ontspon zich een piepkleine discussie met Henk, die graag de naam van het merk wilde weten. Ik weigerde die naam te noemen, waarop Henk vond dat ik een pessimistische kijk op reclame heb.
Ik ben niet gekwetst door die uitspraak, en ik heb niet het gevoel dat ik mezelf moet verdedigen, maar ik kreeg er wel zin door om mijn gedachten over reclame even op een rijtje te zetten.
Free breakfast
Aan het automerk dat vanochtend donuts stond uit te delen aan het station in Leuven:
Merci! ‘t heeft gesmaakt!
HDD: Hard Disk Domino
MacBook Air
Online waterstand
Vista updates en Comodo
Okee, hou u vast aan de takken van de bomen, want hier komt nog eens een post met een hoog nerd-gehalte, met een tip voor alle ongelukkigen wiens elektronisch typmachien voorzien is van de nieuwste Windows-spruit, Vista, en die dat machien bijkomend proberen te beveiligen aan de hand van de fijne vuurmuur Comodo Firewall Pro.
Windows Vista is een stuk software, en stukken software bevatten per definitie fouten. Die fouten worden regelmatig gedicht aan de hand van de Windows Updates die regelmatig ter beschikking komen. Elke brave Windows-gebruiker installeert die dingen netjes, zodat zijn Windows weer ietsje veiliger is.
Een bijkomende manier om je Windows-computer wat veiliger te maken, is het installeren van een persoonlijke firewall. Over het wat en hoe van persoonlijke firewalls heb ik een paar jaar terug al eens een hele uitleg geschreven voor mijn werk.
Een uitstekende gratis persoonlijke firewall is Comodo Firewall Pro. Let wel: Comodo is op de wat meer ervaren gebruiker gericht, en komt af en toe vervelende vragen stellen. Zorg dus dat je een beetje weet waarmee je bezig bent, voor je Comodo installeert.
Comodo werkt uitstekend op Windows Vista, maar veroorzaakt wat probleempjes met sommige updates. Sommige Windows Updates raken gewoon niet geïnstalleerd onder Vista, wanneer Comodo geïnstalleerd is op die computer. En dat is lastig. Gelukkig heb ik voor u de oplossing.
Wishful thinking wérkt!
U weet onderhand dat ik mezelf deze week in zelfmedelijden aan het wentelen ben. Vanochtend nog deed ik mijn beklag dat ik geen smoel heb om op foto te zetten, en eerder deze week kon je lezen wat voor pechweek ik mezelf vorige week vond hebben.
Dat laatste artikeltje sloot ik af met volgende hoopvolle woorden:
Omdat ik toch zo te beklagen ben (hum hum) kunnen steunbetuigingen uitgebracht worden in de vorm van een stem op de bwards, door veel te linken naar mijn sites en zo titeca.net weer op de Google-kaart te zetten, door mij een groot pak chocolade cadeau te doen, of door mij gewoon een muschi-muschi te geven.
Wel, het mag misschien een hoopje hoopvol zelfbeklag zijn, maar Рpotverdikke Рhet waren profetische woorden! Wishful thinking w̩rkt echt!
Jawel, want ik vroeg u om op mij te stemmen bij de bwards, en zie wie daar opduikt in de eerste tussenstand: Webpalet. Bedankt voor uw stem, beste lezer, wie u ook bent.
Jawel, want ik vroeg u om veel te linken naar mijn sites, en – ja mijne frak – er zijn nog nooit zoveel links naar Webpalet gelegd als in de afgelopen dagen. Tientallen blogs hebben mijn bannertjes voor deredactie.be opgepikt.
Jawel, want ik vroeg u om mij een muschi-muschi te geven, en toen ik diezelfde avond thuiskwam heb ik een dikke muschi-muschi gekregen van onze Kobe.
En vooral: Jawel, want ik vroeg u om mij een groot pak chocolade cadeau te doen, en kijk, collega M. wandelde vandaag mijn bureau binnen met – speciaal voor mij – een pak chocolade. Dankjewel, M.! Het smaakt!!
De volgende keer dat ik zielig doe, wens ik mezelf een zotte Amerikaan die drie miljoen biedt voor mijn blog, een Nikon D300, een massagekuur door Lien Van de Kelder, en een jaarabonnement voor het Hof Van Cleve in Kruishoutem.
Ik kan al niet meer wachten tot het me nog eens tegenzit!
Good times!
Portret
Niet dat ik mezelf wil op één lijn zetten met godsdienstige figuren die niet mogen afgebeeld worden uit eerbied, maar toch: ik kan niet geportretteerd worden. Nop. Niet. Vanochtend ontdekt.
De reden is eigenlijk niet zo flatterend. Ik heb teveel ‘facial challenges’.
Waar zijt ge nu eigenlijk over aan het zeveren?? Wel kijk, het zit zo. Mijn treinlectuur is momenteel The Digital Photography Book, volume 2 van Scott Kelby, dat ik overigens binnenkort uitgebreid bespreek op deze blog.
Daarin las ik vanochtend het stukje ‘Six Quick Tips for Fixing Facial Challenges’, waarin de auteur enkele tips aanhaalt voor het fotograferen van mensen met “faciale problemen”, zoals een dikke neus, een rond gezicht, grote oren, … De tips draaien rond het gebruiken van fotografische techniekjes om die onvolmaaktheden wat te camoufleren, zodat je een flatterender portret krijgt.
Bijvoorbeeld: iemand die wat begint te kalen fotografeer je best vanuit een wat lagere hoek, zodat de luizenpiste niet te veel te zien is op de foto. Maar iemand met een dubbele onderkin fotografeer je dan best weer niét vanuit een lage hoek.
En daar zit hem het probleem: ik heb te veel facial issues, en de oplossingen ervoor zijn niet te verenigen met elkaar.
Ik ben kalend, dus een foto van mij moet uit een lage hoek komen. Ik heb wat rimpeltjes, dus de belichting mag niet van opzij komen. Ik heb een dikke neus, dus ik moet recht in de camera kijken en mijn kin wat optillen. Ik heb een aanzet tot dubbele kin, dus ik moet mijn hoofd wat naar beneden houden, en de belichting moet van boven komen. Ik heb een rond gezicht, dus ik moet opzij kijken.
Sjah. Wordt sowieso technisch al geen gemakkelijke opgave, maar vooral: kijk maar ne keer spontaan terwijl ge naar boven kijkt, recht naar voor kijkt, uw kin optilt, uw hoofd naar beneden houdt en opzij kijkt!
Misschien is de beste tip nog: laat de dop op je lens zitten. Probleem opgelost.
(Pssst… Voor de slechte verstaander: ironie en gezonde zelfspot zijn me niet vreemd…)
De grote verdwijntruc
Och, terwijl we dan toch aan het lachen zijn met het VRT journaal… Nog een filmpje.
Aangezien ze daar in de Reyerslaan volop een nieuwe studio aan het bouwen waren, werd het journaal al enkele weken uitgezonden vanuit een kleine studio met een blue key, een blauwe achtergrond waarop achteraf het decor geprojecteerd werd. En dat liep technisch niet altijd even goed…
Bwa ja
Deze dag klokt af met 1323 bezoekjes aan deze blog. Heeft natuurlijk alles te maken met de populariteit van dit bericht, maar toch: de malaise lijkt voorbij.
(Mijn bannerkes zijn trouwens zichtbaar op de site van deredactie.be zelf)
Een niet zo geweldige eerste week
Week 2 van 2008 is begonnen. Dat deze week en de 50 volgende betere weken mogen zijn dan de eerste!
Want ik heb een niet zo leuke week achter de rug. Het begon heel onschuldig met wat gebroken glazen op nieuwjaarsdag, maar de gebarsten voorruit die Eveline ‘s anderendaags ontdekte, was heel wat minder leuk. Een lokale voorruitenboer plaatst een nieuwe voor 320 euro, Carglass doet het voor 462 euro. Wie doet beter?
En dan begon heel het spel met mijn domeinnaam die nog maar eens verdwenen was, en waar ik nog altijd de wonden van lik. Op sommige plaatsen is titeca.net drie dagen lang uit de lucht geweest, net als onze e-mail-adressen. Dat is niet alleen heel ambetant en frustrerend, maar het heeft ook een aantal zeer onaangename gevolgen van korte tot lange termijn:
- De e-mails die tussen 2 en 4 januari verstuurd werden naar een titeca.net-adres zijn onherroepelijk verdwenen in het zwarte gat van het internet. Als je mij vorige week een mail gestuurd hebt, en je hebt nog geen antwoord gekregen, dan stuur je je mailtje best eens opnieuw.
Intersoc
Vanavond hebben Goya, Bruno, Dries, yab en mezelve weer gezellig samengezeten, officieel om de tweede editie van een Leuvense BlogMeet te bespreken, officieus om nog eens gezellig samen te zitten.
Het was rustig in de Cosmopol, tot plots een bende kleine kinderen met enkele begeleiders binnenstruinde om 20.30 u. Onze rust was verdwenen, en we waren eigenlijk lichtjes verontwaardigd over het feit dat zo’n troep kindjes zo laat nog op café mag gaan. Kwamen ze van een studiereis? Een schoolreis? We hadden het gissen naar hun bestemming.
Tot Goya snugger opmerkte dat enkele kinderen precies een skipak droegen. En dat ze dus misschien wel van skireis kwamen. Bijvoorbeeld met Intersoc.
Wel, beste drinkbroeders, het definitieve antwoord kwam toen ik op weg was naar spoor 6 om mijn trein te halen: spoor 4: speciale trein Intersoc, 19.30 u., aangekondigd met een vertraging van… 2.31 u.
Een mens zou voor minder op café gaan met de kindjes.