Nu, dÃt vind ik wél geweldig aan deredactie.be. Een nostalgiesch fimmelke met de verschillende begingeneriekjes van het BRT-journaal! Jahoho!
Ik ben herinneringsgewijs mee vanaf 1’37”. Et vous?
Het excuus van de redactie
De Vlaamsche blogosfeer is vandaag goed gevuld met reacties over de nieuwe website van VRTnieuws.net, omgedoopt tot deredactie.be, de meeste negatief. Zie ook de-red-actie.be.
Maar heeft nog niemand de visuele link gelegd tussen de nieuwe stijl van het VRT-nieuws en de campagne watisuwexcuus.be, bekend van de autostrades?
De eerste ziet er zo uit:
(overigens walgelijk slecht gephotoshopt, die gezichtjes daarop)
De tweede zo:
En tesamen geeft dat zoiets eh:
Neen?
Jesus luvs u!
Gespot aan het Van Dalecollege in Leuven.
L’histoire se répète
Nonde nonde nonde! Nonde!!
Een mens mag niet vloeken eh, maar ge zoudt voor minder chagrijnig worden. Chagrijnig? Woest! Van dat glasgeluk is voorlopig niet veel te merken…
Vorig jaar kende het jaar voor mijn online identiteit niet zo’n goede start. Door een fout bij mijn hosting-firma, was mijn domeinnaam verstreken, en was titeca.net compleet verdwenen: mijn websites, mijn e-mail, … Als u wil, kan u het verhaal van vorig jaar nogmaals nalezen.
Ik zat enkele dagen geleden – bij het opstellen van mijn jaaroverzicht – nog te denken: het zal toch niet weer gaan gebeuren zeker, maar die gedachte verliet me al gauw, want zo’n onnozele blunders lopen in het wild niet rond.
En toch. Het ongelofelijke is gebeurd. Gisterenochtend was het gewoon weer van dattum. Boem patat, titeca.net van de virtuele aardbodem geveegd. Dezelfde generieke zoekpagina als vorig jaar op al mijn sites. Mijn mailbox compleet verstoken van spam en andere mails.
Ik dacht: doordat het voorval zich dit jaar op een werkdag voordoet (één dag later dan vorig jaar), zal het euvel binnen enkele uren verholpen zijn. Ja, tarara! Pas nu, meer dan 24 uur later, beginnen de zaken een beetje op hun plooi te komen, maar zoals dat gaat in DNS-land kan het nog 24 uur duren tegen dat deze website weer van overal bereikbaar is.
Ik weet dat mijn hosting-bedrijf dit niet volledig zelf in handen hadden, en dat ze de nodige inspanningen geleverd hebben, maar toch: u kan zich voorstellen dat ik bepaald not amused was… Grmbl.
Als compensatie voor het geleden leed, en om mij te troosten, mag u mij allemaal een stem geven in de bwards-verkiezing. Snif.
Zal uw dienaar ooit nog met een gerust hart nieuwjaar kunnen vieren? U leest het volgend jaar op Webpalet.
Hopelijk.
Glasgeluk
Als scherven écht geluk brengen, wordt het een fantastisch jaar!
Gisteren – op nieuwjaarsdag – is er ‘s middags een champagneglas gesneuveld in onze keuken, en ‘s avonds een glazen Pyrex-maatbeker.
Geen twee zonder drie, zegt het spreekwoord dan, dus was het wachten op de derde breuk. Even dacht ik dat ik het had toen ik gisterenavond een deur van een keukenkastje uit zijn scharnieren getrokken had, maar het moest blijkbaar opnieuw glasbreuk zijn.
De ‘drie’ werd vanochtend ontdekt door Eveline, nadat ze de serieus aangevroren auto netjes had vrijgekrabt: een barst over de hele breedte van de voorruit.
Jochei, een nieuwe vooruit. Hoera voor mijn portemonnee. 🙁
Enfin, we gaan maar hopen dat het ons véél geluk brengt zeker?
Gelukkig nieuwjaar!
Het palet van 2007 [jaaroverzicht]
Nen gelukkigen oudejaarsdag aan u allen. Over een kleine 24 uur hebben we 2007 voorgoed in de geschiedenisboekskes ingeschreven, dus is het de hoogste tijd om even terug te blikken op de laatste 12 maanden, waarin u van mij niet minder dan 300 berichten in uw maag gespiest kreeg.
Geen hond zit er op te wachten, maar toch krijgt u van mij – net als vorig jaar – het jaaroverzicht van deze blog.
Het is een speciaal jaar geweest voor Webpalet. Deze blog bestaat ondertussen bijna twee jaar, en is zijn kinderschoentjes stilaan ontgroeid. Dat is ook te merken aan het aantal lezers en reacties, dat dit jaar de hoogte is ingeschoten (73.000 bezoekjes in 2007). En in maart kreeg deze blog ook een serieuze opfrisbeurt, met een nieuwe layout en nieuwe functionaliteit.
Maar toch. Ondanks al die veranderingen en groei is het een vrij rustig jaar geweest voor deze blog. Geen grote experimenten zoals het spam-experiment van vorig jaar. Geen vervolgreeks zoals het succesvolle ‘Fotografie in mensentaal’. Waarvoor mijn excuses. Dat rustiger tempo had natuurlijk alles te maken met het drukke tempo dat mijn eigen leven dit jaar gekend heeft: koophuisje zoeken, tekenen voor huurhuisje, verhuizen, en vooral: kindje kopen. En zo maak ik toch nog iets goed: dankzij Biebelweb/Kobeweb kreeg u dit jaar 2 blogs voor de prijs van 1 🙂
Maar goed. Tijd voor chronologie!
Dampende hoop
De pastinaak, een vergeten smaak
Deze week kwam Eveline thuis van de supermarkt met een zowel voor haar als voor mij onbekende groente, met als opschrift:
De Pastinaak, een vergeten smaak, vitamines voor morgen
Eveline had er iets over gelezen in de krant, over deze wortelachtige wintergroente. En dus heeft ze een pakje gekocht, om pastinakensoep van te maken. Ik vond de naam in ieder geval al geweldig (de pastinà à k!), nu nog de smaak;
Wikipedia weet het volgende te vertellen over de pastinaak:
Pastinaak (Pastinaca sativa subsp. sativa), pinksternakel of witte wortel is een circa 20 cm lang wortelgewas met een zoete anijsachtige smaak en een crème-witte kleur.
Dit is het recept dat we gevolgd hebben:
600 gram pastinaken, 2 wortels, 1 ui, 1 aardappel, 1 koffielepel plantaardige olie, 70 cl bouillon, 35 cl melk, bieslook
Snij de wortelen, pastinaken, ui en aardappel in stukken. Doe de olie in een pan en voeg de gesneden stukken toe. Voeg 1 liter water toe en laat het geheel 20 minuten garen op een zacht vuurtje. Voeg al roerend de bouillon toe en laat nog 10 minuten koken zonder deksel. Mix daarna alles fijn, voeg de melk toe en verwarm opnieuw zonder het te laten koken. Werk af met bieslook.
Het resultaat: een stevig maar glad wintersoepje met een zoetachtige maar zeer lekkere smaak. Het geslaagde soepje had voorwaar iets feestelijks! En dat in deze feestelijke winterdagen!
Smakelijk!
De sterre bleef staan
Tics
Allemaal leuk voor die radiopresentatoren, de tijdelijke tv-bekendheid van de Music for Life-tv uitzending, maar het nadeel voor de mensen in kwestie is dat we extra veel tijd hebben om hun tics te bestuderen terwijl ze achter de micro staan.
Van Peter heb ik niet echt nieuwe dingen ontdekt, behalve dat hij de hele tijd staat te roepen en te springen (maar dat wisten we al), maar bij Tomas valt me op dat hij zijn micro enorm knuffelt (vastnemen met beide handen en continu van plaats veranderen), en Siska zit continu aan haar haar te frunikken.
Ambetant eh, zo van die mensen die op uw vingers zitten te zien? 🙂
Maar ze doen dat goed…
Sneeuwtapijtje
Gisteren ben ik gaan werken zonder plooifiets. Ik wilde me niet teveel riskeren op de gladde wegen met mijn niet zo wegstabiele fietsje. Dus ik ben te voet van het station van Heverlee naar mijn werk gegaan. En ik heb me kóstelijk geamuseerd, want ik had mijn fototoestel bij om later nog even langs het Glazen Huis te gaan, en Leuven lag bedekt onder een wit sneeuwtapijt(je).
Mijn sneeuwfoto’s vind je in een Flickr-set, mijn Music for Life-foto’s in een andere set.
Leuven in je living
Best wel leuk, het digitale tv-kanaal waarop StuBru’s Music for Life 24 uur op 24 te bekijken is (post 903 op Telenet DTV). Je kijkt radio, wat in het geval van Music for Life heel leuk is (vooral als Peterke verkleed als pak friet of hamburger de studio binnenwandelt), maar je maakt ook alles mee alsof je zelf in Leuven staat, met dat verschil dat je tenen niet afvriezen, maar je knus in je warme zetel kan blijven zitten.
Zo ook tijdens de technische panne waar ze op dit eigenste moment (half twaalf ‘s avonds) mee te kampen hebben. Der is iets kapoet, en op de radio krijg je in tussentijd non-stop plaatjes, maar op tv kan je lekker meevolgen hoe Siska en Peter technisch werkloos zijn, en hoe Peter ondertussen soundcheckt door schunnigheden in de micro te brullen en de plaatselijke fanfare oproept om “Broek af tetten bloot” te zingen voor Siska.
Boeiende radio. 🙂