Category: Algemeen

Algemene informatie die niet in een andere categorie thuishoort

3,7 cm – 620 gram

Het is niet omdat ik nauwelijks nog iets schrijf op deze blog dat ik me niet aan tradities mag houden eh 🙂

Net als bij de vorige drie verkiezingen heb ik de afgelopen weken keurig bijgehouden wat er allemaal in mijn bus gevallen is aan verkiezingsdrukwerk. Het resultaat: een stapeltje van 3,7 cm hoog en 620 gram.

Verkiezingsdrukwerk 2012

Vergelijk even met de vorige “metingen”:

Wat zien we daar duidelijk? Dat de gemeenteraadsverkiezingen veel meer busvoer genereren dan de nationale verkiezingen. Logisch natuurlijk, bij de nationale verkiezingen zijn er veel meer media voorhanden om de kandidaten voor te stellen, terwijl de lokale politici het echt wel via lokale kanalen moeten doen. Een duidelijke maar niet verrassende vaststelling, dus.

En hoe zit het met de verdeling van de foldertjes over de verschillende partijen heen? CD&V (één van de partijen uit de bestuurscoalitie) heeft met felle voorsprong het hardst zijn best gedaan om lokale figuren te promoten met aparte flyers en folders. Bestuurspartijen N-VA en SP-A hinken samen een eindje achterop. Oppositiepartijen Open VLD en Vlaams Belang hebben nog wat minder folders. En – teleurstellend – Groen heeft niks, nada in mijn bus gedropt.

  • CD&V: 17 stuks: 1 brochure met voorstelling van de ideeën, 1 brochure van nr. 3 op de lijst, 1 flyer met deelgemeente-kandidaten, 1 kaartje van de burgemeester, 1 brochure van de provincie, 9 brochures met voorstelling van 1 kandidaat, 3 kaartjes/brieven van buurtgenoten (waarvan 1 met handgeschreven mijn naam, en 1 met handgeschreven Evelines naam)
  • SP-A: 7 stuks: 1 brochure over het beleid in onze deelgemeente, 2 brochures waarin enerzijds kandidaten en anderzijds ideeën worden voorgesteld, 1 brochure voor de provincie, 1 brochure rond de lijsttrekker, 2 kaartjes/brieven van buurtgenoten
  • N-VA: 5 stuks: 2 voorstellingen van de lijst, 1 brochure van de deelgemeente, 1 brochure van de provincie, 1 brochure van nr. 1 en 2 op de lijst
  • Vlaams Belang: 4 stuks: 1 krant om mij een onveilig gevoel te geven, 1 voorstelling van de lijst, 1 voorstelling van de provincie, 1 voorstelling van het beleid
  • Open VLD: 3 stuks: 1 uitgebreid boekje met de voorstelling van de kandidaten en de ideeën, 1 boekje voor de provincie, en 1 “Lokale Burgerkrant” (die ik 2 keer gekregen heb)
  • LSP (Linkse Socialistische Partij): 1 krantje

Zowat elke partij heeft dus zijn vaste ingrediënten: brochures over de ideeën, brochures over de kandidaten van stad en provincie, brochures over de deelgemeente, en dan nog wat persoonlijke brochures.

Van Groen dus niets gekregen. Ze stonden wel één keer te flyeren aan het station, maar in mijn ochtendlijke haast neem ik daar nooit iets aan. Jammer, want Groen in Dendermonde staat sowieso al niet echt sterk, maar als ze zelfs niet om stemmen vràgen, zullen ze ze ook moeilijk krijgen :-/

Ik heb nog één nachtje de tijd om te slapen over mijn keuze. Aan de hand van 37 brochures en een hóóp tv- en internetinformatie.

Ik ga gewoon stemmen op de goeie.

Kerstboom

Ik ben de eerste echte werkdag van 2012 begonnen met het planten van een kerstboom!

Een zaadje voor een kerstboom.

Zo hebben we er op den bureau allemaal eentje. Gekregen van de baas voor onze kerst. En nu veel liefde en water geven. En groeicompetitie houden op den bureau.

En volgend jaar onze kerstboompjes versieren 🙂

Lactose-intolerant

Tiens tiens. Ik sta in de gazet.

Niet met naam en toenaam, maar geciteerd. Door Veerle Malschaert, stand-up-comedienne. Een beste wel goeie, trouwens.

Uit de krant van dit weekend:

Die man, dat was ik. En mijn huisdokter zat twee rijen voor mij. En die viel compleet uit de lucht, over mijn aandoening 🙂

Formulering is alles

Net een filmpje doorgestuurd gekregen van een collega-cursist van de schrijfcursus die ik volg.

Een heel mooi filmpje over de kracht van woorden. Over de kracht van de juiste formulering.

httpv://www.youtube.com/watch?v=CKvvSLC29Ws

Die keer dat ik een brief schreef voor Mercedes

En we zijn een copycursus-les verder. En dus een huiswerkje.

Twee weken geleden kon je al meelezen met mijn Bätibøw-brief, deze keer was het de beurt aan Mercedes. Een verkoopbrief gericht aan de eigenaars van een Mercedes-bedrijfsvoertuig, om de MercedesService Card aan te prijzen.

En hier zijn mijn schrijfsels dan:

Klik hier voor een PDF.

En dan nu de vette disclaimer: ik ben er zelf niet echt tevreden over. In de Bätibøw-brief heb ik heel veel werk en moeite gestoken, en was ik ook heel tevreden over het resultaat. Voor de Mercedes-brief daarentegen had ik niet veel inspiratie, en heb ik er dan ook niet te veel moeite in gestoken. Maar u krijgt hem toch. Voor de volledigheid.

Op naar de volgende les. Ik kan u al verklappen dat we een langetermijn-opdracht hebben gekregen om een brief voor een uitvaartcentrum te schrijven. En ik ben zelf benieuwd wat ik daarvan ga brouwen…

Bätibøw

Al méér dan een maand geleden dat ik hier nog iets geschreven heb. Maar dat is omdat ik elders aan het schrijven ben.

Wie mijn twitter volgt, weet misschien al dat ik sinds begin januari een schrijfcursus volg. Een copycursus meer bepaald, een opleiding tot copywriter. De Gouden Veer Copycursus. En dat het fijn en interessant is!

En dat we huiswerkjes krijgen ook! En dat jullie mogen meelezen!

Copywriting, dat is wervende teksten schrijven die mensen moeten doen verder lezen, en die ze vooral moet aanzetten om in te gaan op je voorstel. Direct marketing. De brieven van La Redoute die u in de bus krijgt, maar dan beter.

De vorige les kregen we als opdracht een brief te schrijven naar de organisator van Batibouw. Uit naam van een standenbouwer. Dus heb ik het bedrijf Stan & Co opgericht, en ben ik in mijn pen gekropen. Een brief naar meneer Batibouw. In een neutrale envelop, met een gadget in de envelop.

Klik hier voor een PDF’je. Ik ben zeer benieuwd naar het oordeel van de jury, maar ben evengoed benieuwd naar uw opmerkingen en suggesties. Hebt u hem uitgelezen? Was u geboeid? En vooral: mag ik bij u op bezoek komen?

Vijf

Dag beste lezer, welkom op webpalet, mijn hoogstpersoonlijke weblog. Het is dag op dag vijf jaar geleden dat u dit berichtje kon lezen op deze blog.

Yup yup, wat vliegt de tijd, zegt men dan. 5 jaar, 979 berichten, 2.999 reacties (dju toch, die éne!), 394.983 hits, 111 abonnees in Google Reader. Dat is meer dan ik vijf jaar geleden had kunnen verwachten. Bedankt daarvoor.

Het zal u als trouwe lezer ook niet ontgaan zijn dat het hier de laatste tijd héééél wat rustiger is op de blog. Daar heeft de familiale toestand enerzijds iets mee te maken, de veel grotere drukte op het werk anderzijds, maar zeker ook de natuurlijke gang van zaken op het internet: veel van de korte berichtjes die hier vroeger verschenen, vinden nu hun weg naar mijn Twitterpagina. Yup yup, den deze is eindelijk ook gezwicht voor het Twitteren, ondanks dit bericht uit het verleden. De laatste Twitter-berichtjes vind je ook in de rechterbalk terug op de blog.

Het waren vijf leuke jaren, niet? Met heel veel artikels over belspelletjes – jaren geleden reeds ontcijferde telsleutels, nu weer brandend actueel – (artikel 1 – artikel 2 – artikel 3), met het grote spam-experiment, met de parodie op deredactie.be, met mijn energietips, met het verslag vanop de eerste rij van een treinongeluk, met het pamperonderzoek, met een bloemlezing uit mijn fotografie-probeersels, met een verslag van de auto-ongeluk-perikelen die we met onze eerste auto hadden, met een tweede plaats in een Clickx-verkiezing, en met de nog steeds zeer succesrijke ‘Fotografie in Mensentaal‘ en de aanvulling over mijn workflow. En heeft u de 1 april berichtjes gelezen in 2008, 2009 en 2010? Of in 2007?

Nog vijf erbij? We zien wel. Zonder publicatiedruk gaan we gewoon rustig voort. Als het past, komt er een artikeltje. Als het niet past, niet. Fijn, toch? 🙂

Ik heb in ieder geval nog wel een paar ideetjes voor 2011. Hiep hiep hoera!

Zakje

Ik héb het hier al ooit gepost, maar ik post het gewoon nóg eens opnieuw.

Omdat het gewoon zóó goed blijft, en als eerbetoon aan de zopas overleden Albert Heijn.

Zakje.

httpv://www.youtube.com/watch?v=sWB_ev0dK8o

Fraukes vingers

Zeg mij, wie heeft er nu nog Frank Debooseres en Sabine Hagedorens nodig, wanneer je in de trein gewoon recht tegenover een voorspellend mirakel zit.

Het meisje dat deze ochtend tegenover mij zat – blijkbaar heet ze Frauke – was de jongen naast haar met handen en voeten aan het uitleggen dat ze aan haar vingers voelt welk weer het gaat worden vandaag. En haar vingers zeggen haar vandaag dat het gaat sneeuwen. Echt, echterecht!

Noteert het dus goed, en neemt uw voorzorgen: het gaat sneeuwen vandaag. In Mechelen en omstreken. Want Fraukes vingers hebben nooit ongelijk!