Wilde zwanen

Gisteren gezien in De Laatste Show: dikke lol met de acteurs van het hoorspel ‘Wilde zwanen’.

Wilde zwanen

Een hoorspel! Had u als kind ook elpee’s thuis met daarop ingesproken sprookjes? Al dan niet met een Hollands accent? Een sprookje om naar te luisteren! Geweldig was dat. Pure nostalgie.

Maar sprookjes mogen dan misschien niet meer op elpee verschijnen, maar luisterspelen zijn allerminst dood. Neen, nu verschijnen ze gewoon op CD. En technisch en kwalitatief zijn sprookjes zoals Wilde zwanen werkelijk top!

Wilde zwanen is gebaseerd op een sprookje van Hans Christian Andersen, maar er is veel werk, tijd en liefde in gestoken om het hoorspel vol met leuke stemmetjes, geluidjes, grapjes en personages te steken. Het leverde in De Laatste Show in ieder geval een leuke boel op.

Van de demo in De Laatste Show staat (nog) geen filmpje online, maar deze VTM-uitzending van november geeft in ieder geval ook al een heel leuk sfeerbeeld.

(link naar het filmpje)

Plezàànt!

I spy with my little eye

Thomas en Christophe Haha, zonet – iets voor 9 – gespot op de tv-uitzending van Music for Life: Dirk van Dikkie.net, schermvullend in beeld, met zijn fototoestel in de aanslag.

Yup yup, Music for Life is van start gegaan, ze zijn eraan begonnen daar in het glazen huis in Leuven. Voor een fotoverslag kan je binnenkort ongetwijfeld terecht bij Dikkie, en vast en zeker bij een triljoen andere Vlaamsche blogs.

Goeiemorgen!

Vernieuwend, vernieuwender, vernieuwendst

Wat lezen we vandaag in de krant?

Met een nieuwe naam, een nieuw logo, een nieuw decor, een nieuwe website en drie nieuwe programma’s begint op 7 januari 2008 de grootste vernieuwingsoperatie ooit van de VRT-nieuwsdienst.

De grootste vernieuwingsoperatie ooit. Zeiden ze dat bij de grote vernieuwingsoperatie van zes jaar geleden niet ook al?

Het lijkt wat op Windows… Elke nieuwe versie is éindelijk veilig, de veiligste ooit, véél veiliger dan zijn o-zo onveilige voorganger…

Marketing.

Wussie

Vanavond op de trein: een man en zijn dierentuin.

In de zetel tegenover mij zat een jonge kerel, met op zijn schouder zijn rat, op zijn schoot zijn kat, en aan zijn voeten zijn hond. De rat snuffelde vrolijk in het rond, het jonge poesje was nieuwsgierig aan het rondkijken en -kruipen, en de hond lag gewoon braaf te wezen. De man had naast zich een kooi voor de kat en een doos voor de rat.

Het was een zicht. Vooral toen hij telefoon kreeg, en de rat ondertussen een aantal toevallige ontsnappingspogingen ondernam. Het was een zicht…

Ik was op weg van een babybezoekje (bij sinterklaasbaby Jonathan) naar huis, en ik had dus toevallig mijn fototoestel in mijn rugzak zitten. Ik had de man kunnen aanspreken en hem kunnen vragen of ik een foto van hem mocht trekken, of ik het koddig zicht mocht vereeuwigen.

Ik heb lang getwijfeld en overleg gepleegd met mezelf, maar ik heb het niet gedaan. Ik heb het gewoon laten passeren. Ik heb het lef niet om wildvreemden aan te spreken om ze te fotograferen, en stiekem trekken, dat wil ik al helemaal niet. Dus heb ik geen foto.

Dan denk ik aan fotografen zoals Herman Horsten, die daar allemaal geen problemen rond maken, en dat gewoon doen. Wat leuke foto’s oplevert.

Maar helaas, die zijn niet aan mij besteed.

Man, ik ben een wussie.

Keicool

Conversatie tussen twee jongedames, deze ochtend op de trein.

– Maane vriend heeft siends kort ne làptop van’t werk.
– Echt? Kaikoel!
– Joa, mor ij kan er eigenlik nieks mee doen da nie voor ‘t werk ies.
– Hoeda?
– Joa, ij kan er niets op installeren en zo en iek kan ni im is innen dermee…
– Hoe?? Ge kuunt daar gene im is in op doen of wa? Da kan ni!!!
– Joa, en toch ies het zo.
– Jama, da kàn toch ni??? Als ge Wiendows ebt, en ge hebt ienternet, dan kunde toch im is innen!
– Joa, mor hier gaat da ni.
– Mor allee! Da kàn ni! Echt jong! Tenzai dat da een héél primitieve laptop ies van de jaren stielekes.
– Joa, da zal het dan zaain eh.
– Allee, de loesers zeg. Genen im is in…

FindSounds

We weten al lang dat zoekmachines op het internet meer kunnen dan alleen maar tekst zoeken. Google Images kan bijvoorbeeld het web afzoeken op zoek naar afbeeldingen. Zoek je bijvoorbeeld een afbeelding van een olifant, dan kan je op Google Images een zoekopdrachtje proberen.

Wat Google (nog) niet kan, is het zoeken van geluiden. Je bent op zoek naar het geluid van een lachende baby, een blaffende hond, stromend water of bedorven geitekaas? Dan kan FindSounds.com je helpen bij je zoektocht.

Zeer simpel en straightforward: je geeft een zoekterm in, je geeft eventueel parameters op over het soort bestand dat je wil vinden, en je zoekt.

Je krijgt van elk gevonden geluid een directe afspeelknop, en een visuele preview van de gevonden geluidsgolven.

Voorbeeld

Best wel een leuke toepassing. Het is slechts een kwestie van tijd voor Google dit kunstje ook kan…

Urbanus Vobiscum

Urbanus VobiscumIk heb mezelf nog eens een plaatjen aangeschaft.

Ik ben niet vies van Vlaamsche Muzieck. Een goed Nederlandstalig nummer van een goede Nederlandstalige artiest gaat er altijd in bij mij.

Een goede cover van een Nederlandstalig nummer weet ik ook meestal te smaken. Zo heb ik jaren terug (hamai, het blijkt al 17 jaar te zijn) enorm genoten van ‘Turalura’, een hulde-album voor Will Tura, waarin allerlei artiesten de beste nummers uit het Tura-repertoire coverden, wat vaak een nummer opleverde dat beter was dan het origineel. Arme Joe van Noordkaap komt uit die verzameling, en is een grote hit geworden voor de Limburgse groep.

En zo is er nu Urbanus Vobiscum, een hulde-album voor Urbanus Van Anus, een album waarop 14 van zijn liedjes gecoverd worden door o.a. Flip Kowlier, Will Turalura, Bart Peeters, Axelle Red, …, en waarop Urbanus zelf ook een nummertjen ten berde mag brengen.

Een zeer fijne CD, voorwaar! Vooral De Aarde door Jan De Wilde en Sarah Bettens, Publiciteitsjaren door Clouseau en Een rustige ouwe dag door een verrassende K3 kon me wel bekoren. Elke artiest of groep neemt een Urbanus-nummer, en haalt daar door zijn eigen mallemolen, waarbij zowel de eigenheid van het nummer als de eigenheid van de artiest/groep bewaard blijven. Luister zelf maar om te weten wat ik bedoel.

Als ge u dus afvraagt wat de kerstboom hoort te schaffen dit jaar; ‘t is maar een tip…

Mooooo!

Moooo!

Ik kreeg vorige week een postpakketje uit Amerika in de bus, met daarin de Moo-kaartjes die ik besteld heb, met mijn Flickr-foto’s. Op de voorkant een detail van één van mijn foto’s, op de achterkant mijn contactgegevens. Een leuk uitwisselgadget onder fotografen, ideaal voor fotomeetings!

Voor de gelegenheid heb ik ineens ook mijn persoonlijke website in een nieuw kleedje gestoken, met meer focus op mijn fotografie…

Bongo fotosessie

Er is in de Vlaamse blogosfeer de laatste tijd nogal veel geschreven over Bongo, de cadeaubon om iemand een ‘belevenis’ cadeau te doen.

Dat heeft alles te maken met het feit dat de mensen van Weekenddesk een reeks nieuwe Bongo’s gelanceerd hebben, een marketingbureau onder der arm genomen hebben, en dat dat marketingbureau bloggers heeft aangesproken om in ruil voor een gratis bon iets te schrijven over de belevenis.

En zo belandde een van de marketingjongens bij mij. Ik schrijf over fotografie, en ik ben net papa geworden, en dat maakte mij de geknipte kandidaat voor een ‘Fotosessie’ bon. Wij waren sowieso al fans van het Bongo-concept, en zeker deze bon sprak ons wel aan. Hoera, laat maar komen, meneertjes!

Familie Titeca - De Vos
© Foto Linde

In het Bongo-boekje stond een ruime selectie fotografen van over heel het land, met bij elke fotograaf een reeks voorbeeldfoto’s. Leuk was dat, en vooral handig: de dichtsbijzijnde fotograaf schrok ons wat af wegens overwegend foto’s van halfnaakte vrouwen in het boekje – niet echt waar we naar op zoek waren voor een familieportret.

Uiteindelijk zijn we beland bij Foto Linde in Harelbeke, aangezien dit dicht bij onze ouderlijke thuis is, haar foto’s ons wel aanstonden, en ze een interessant aanbod binnen de bon had (een shoot, een boekje en een vergroting).

En kijk, hierboven en hieronder ziet u het resultaat. We zijn langsgegaan met onze Kobe, die zich drie kwartier lang heel flink gedragen heeft in de fotostudio. Onze jongen heeft zich in flink wat houdingen en bochten moeten wringen voor de foto’s, en hij was wat moe, maar hij was desalniettemin een beeldig model. Het hielp natuurlijk dat fotografe Linda op een rustige manier met kindjes omkon, en ons ook heel erg op ons gemak stelde, het was een leuke fotoshoot!

Kobe
© Foto Linde

Een weekje later mochten we langsgaan om de contactjes en ons boekje op te halen, en het resultaat is beeldig! Uiteraard kregen we geen digitale beelden mee, dus bovenstaande foto’s zijn lage-resolutie-scans die het origineel oneer aandoen.

Kortom: tevreden mensen hier. De Bongo-bon werd met plezier opgesoupeerd, we hebben mooie familiefoto’s, en het was voor mij als amateur-fotograaf ook wel eens leuk een echte studio binnen te stappen en zelf voor de lens te staan in plaats van erachter.

Meer van dat! 🙂

Update: Ondertussen heeft mijn vrouw Eveline ook haar bevindingen neergepend.

Verdacht pakket

ScheermachienU weet dat ik gisteren ben gaan winkelen. Culinair winkelen, remember?

Wat ik u toen niet gezegd heb, is dat ik heksentoeren heb moeten doen om de Colruyt te bereiken. De vaste baan ernaartoe was afgesloten door de politie om een mij toen onbekende reden, en omrijden in Dendermonde is niet altijd evident, met al die waterkes en spoorlijnen.

Maar kijk, vandaag las ik in de krant wat er aan de hand was. De Colruyt in Dendermonde is gelegen naast de beroemde gevangenis, bekend van zijn loopse bewoners. En net die gevangenis was de oorzaak van de problemen.

In dit filmpje van de regionale tv zie je hoe een verdacht, trillend pakket met een draad erin gevonden werd tussen de ochtendpost, en door de ontmijningsdienst ter ontploffing werd gebracht. Geen bom, maar een scheermachien dat in werking was getreden. De sloebers.

De hele buurt rond de gevangenis werd afgezet en geëvacueerd, maar blijkbaar lag de Colruyt net buiten die perimeter.

Een mens vraagt zich wel eens af: wat als dat niét zo was? Wat als de Colruyt mee geëvacueerd moest worden? Hoe begin je daaraan, een supermarkt ontruimen, zonder dat alle mensen beginnen hun bakjes en winkelzakken beginnen uit hun karren te halen, of per se nog snel willen afrekenen aan de kassa? En hoe laat je die massa rustig naar buiten stromen zonder dat ze hun zakken volsteken? En hoe vermijd je dat iedereen op de parking naar zijn auto’s spurt, om toch maar vierwielig de zone te verlaten? En hoe trek je zo’n supermarkt weer op gang, met tientallen verlaten karren in de gangen, en bergen bedorven diepvries- en slagerijgerief in die karren?

Een mens vraagt zich ‘t een en ‘t ander af…

Photoshop (bis)

Hmmmm… Tiny little problem.

Een héél klein beetje lastig om Photoshop cursus te geven in een PC-klas als blijkt dat Photoshop niet geïnstalleerd staat op de pc’s…

Een kleine vergetelheid (missen is menselijk), die onze PC-klas-administrator gelukkig zo snel mogelijk opgevangen heeft.

Resultaat: bibi die twee uur uit de nek aan het kletsen is, terwijl de klas braafjes luistert.

Maar kijk, na wat gefoefel met licentiesleutels en trials die moeilijk deden, hebben we er uiteindelijk nog 2 uur Photoshop kunnen doordraaien.

Morgen beter!

Photoshop

PhotoshopOver een dik uur gaat mijn halfjaarlijkse cursus Photoshop weer van start.

Photoshop is zo’n cursus die ik geef, waar ik iedere keer weer naar uit kijk. Omdat les geven over een programma een fijne manier is om zelf actief bezig te zijn met het programma, en nieuwe mogelijkheden te ontdekken.

Het is ook steeds fijn om met de cursisten in dialoog te treden, en zo eventueel ook nieuwe inzichten te ontdekken.

Voor mijn cursus van dit najaar heb ik voor het eerst een intake gehouden. Een groot woord om te zeggen dat ik alle cursisten een mailtje heb gestuurd met daarin een aantal vraagjes over hun kennis van Photoshop en van grafische programma’s en concepten in het algemeen. Ik heb die vraagjes net verwerkt, en ik zie de groep goed zitten! Hoera, da’s al goed begonnen!

Enkele vaststellingen:

  • De meesten geven aan dat ze “een beetje” ervaring hebben met Photoshop, al is dat een rekbaar begrip. Er geeft gelukkig niemand aan dat ze het programma heel goed kennen, al denk ik dat sommigen misschien te bescheiden zijn in het inschatten van hun eigen kennis.
  • Adobe kan niet klagen, versie CS3, die nochtans nog zo oud niet is, is al goed ingeburgerd bij de klanten. Uiteraard zijn dat allemaal legale installaties.
  • Er zijn minder “digitale fotografen” in de groep dan ik verwacht had – een groot deel komt effectief voor het bewerken van webafbeeldingen, het maken van collages of het verbeteren van scans en wetenschappelijke tekeningen. Degenen die wel aangeven actief fotograaf te zijn, trekken allemaal met Canon. Toeme toch, geen ene Nikon.

Yup yup, we hebben er zin in!