Nu de wensen per post ongeveer allemaal ter bestemming zijn, kunnen we onze wensen ook elektronisch de wereld in sturen. We wensen iedereen een spetterend 2011!
Winters bezoek
Met extra grote letters
De nieuwe maatschappij levert toch meer en meer bevreemdende ervaringen op. Niet dat ik er iets op tegen heb, maar bevreemdend is het wel.
Ik zit deze ochtend op de trein Mechelen-Leuven, en tegenover mij zit een kranig oud dametje van rond de 75 te babbelen met haar vriendin die er iets jonger uit zag. Over koetjes en kalfjes. Oude-dametjes-babbeltjes.
In Haacht stapt haar vriendin af, en blijft de 75-jarige alleen achter. Niet getreurd echter, want ze grijpt in haar handtas en haalt… een iPad boven. Om vervolgens de eBook-reader op te starten en een boek te beginnen lezen.
Respect.
De vervelende, geïnformeerde reiziger
Dat krijg je dus met al die nieuwerwetse mobiele media: dat een treinreiziger op den duur beter geïnformeerd is dan het treinpersoneel.
Vanochtend had ik voor het vertrek thuis op RailTime al gezien dat er een trein vaststond tussen Mechelen en Haacht – in Hever – en dat daardoor alle treinverkeer tussen Mechelen en Leuven in de soep lag. Dus ik wist op voorhand al dat ik miserie ging hebben vanochtend als ik over Mechelen ging, maar ik had met dit weer ook geen zin om over Brussel te gaan.
In Dendermonde station heb je om kwart over zeven twee treinen kort na elkaar richting Leuven: de IR-trein van elk uur, en de P-trein van ‘s ochtends. Normaal neem ik de P-trein, maar ik vroeg aan het stationspersoneel welke trein er het meest kans had om doorgelaten te worden richting Leuven, door de chaos.
“Ah, staat er een trein vast? Wij weten van niets meneer.”
Okee, laat maar. De IR-trein leek me belangrijker, dus heb ik die maar genomen. Vlot in Mechelen aangekomen, en toen we daar even stilstonden vroeg ik aan de passerende treinbegeleider “Is de miserie tussen Mechelen en Leuven al opgelost? Gaan we mogen vertrekken?”
“Aaaaah? Staat er een trein in nood in Hever? Dat verklaart waarom we niet mogen vertrekken. Ik ga direct eens informeren meneer.”
Een kwartier later rolt de P-trein – die ik niet genomen had – het station van Mechelen binnen, netjes naast ons. Ondertussen hebben we 20 minuten vertraging, en komt de treinbeleidster me zeggen dat wij zeker en vast als eerste gaan vertrekken, en dat ze het zeker en vast zal omroepen als dat zou veranderen. En er stappen effectief ook mensen over van de P-trein op de onze. Goed gekozen, dacht ik.
Vijf minuten later zie ik de P-trein naast ons netjes vertrekken. Ik ben zeker van mijn stuk dat het die trein is, ik herken namelijk de trein, de samenstelling, en het volk dat erop zit. Ik verifieer toch op RailTime, en ik zie inderdaad dat de P-trein gemarkeerd staat als ‘vertrokken’. Met een tiental minuutjes vertraging. Dju!
Ik wijs de treinbegeleidster er vriendelijk op, en die bezweert mij
“dat dat onmogelijk is meneer! Er is niéts van treinverkeer tussen Mechelen en Leuven, en wij zijn de eersten die erdoor gaan gaan. Dat kan zijn dat u een trein hebt zien vertrekken maar dat moet een andere trein zijn die niet richting Leuven ging hoor. Neen, dat kan echt niet.”
Sjah, dan is het toch een spooktrein die op RailTime te volgen is, en even later in Haacht, en uiteindelijk een half uur vroeger dan wij in Leuven arriveert. De spooktrein met een half uurtje vertraging, wij met een uur.
Kijk, ik neem die treinbegeleidster niets kwalijk – zij geeft ook maar door wat ze zelf hoort, en ze is de hele tijd vriendelijk en informatief gebleven. Ze heeft in Leuven trouwens aangegeven dat ze klacht ging neerleggen bij het verkeerscontrolecentrum over de gang van zaken. En ik wilde er nu vooral ook niet te hard op doorgaan, want er moet niets hatelijker zijn voor een treinbegeleider dat een reiziger die denkt dat hij het beter weet, en het personeel zit af te snoeven.
Maar misschien moet de spoordirectie er maar eens conclusies uit trekken. Heel leuk dat reizigers tegenwoordig beter geïnformeerd zijn, maar als reizigers meer info krijgen dan het treinpersoneel zelf, dan zit er iets grondig scheef.
Dat levert vervelende betweters op als mezelve. En dàt is het laatste wat we willen, niet?
Music For Life 2010: gokje wagen!
De details over Music For Life 2010 sijpelen stilaan door, en morgen (1 december) wordt de puzzel compleet, en maakt Studio Brussel bekend wie er dit jaar een week in het glazen huis opgesloten wordt.
De locatie, dat was pure logica. Na twee jaar Leuven en twee jaar Gent was het logisch dat het dit jaar (en volgend jaar) aan een volgende grote Vlaamse stad was, en nu Antwerpen nog negeren zou stilaan in het verkeerde kielgàt geschoten zijn bij de Sinjoren.
Zit er ook logica in de bemanners van het huis? Tot nu toe wel. Het begon met Peter Van de Veire, Tomas de Soete en Christophe Lambrecht. Het jaar erop werd Christophe Lambrecht vervangen door Siska Schoeters, het jaar daarop Peter door Sofie Lemaire, en het jaar daarop Tomas door Sam De Bruyn. Dus de oudst gediende in het huis is momenteel Siska, dus het is logisch dat zij er niet meer bij is. Ze is bovendien zwanger, en vermoedelijk vindt haar baby het niet zo leuk om een week op sapjes te overleven.
Dus de logische gang van zaken is dat we dit jaar Sofie Lemaire, Sam De Bruyn en een nieuwkomer krijgen. Welk aanstormend talent van StuBru mag dit jaar de grote aandacht in het Glazen Huis opzoeken?
Mijn gok gaat naar Linde Merckpoel, Tomas’ sidekick in de ochtend.
Music For Life 2010? Sofie Lemaire, Sam De Bruyn en Linde Merckpoel vanuit Antwerpen. Zeg dat ik het gezegd heb.
Update 1 december: Helaas helaas, ik had het mis. Blijkbaar krijgt Tomas een herkansing. Ik had het nog gepeinsd eigenlijk 🙂
Wat er kapot is aan mijn computer
Zoals de aandachtige lezer uit eerdere berichten al kan afleiden, heeft mijn thuispc de geest gegeven, en dat een week nadat de garantie verstreken is.
Omdat ik zelf niet onhandig ben met computers en het probleem niet kan oplossen, en omdat er ondertussen al 10 techneuten zich met het probleem bezig gehouden hebben en het allemaal even bizar en onbegrijpelijk vinden, en omdat er op internet niets terug te vinden is over het probleem, post ik het hier even voor de geïnteresseerden. Het is namelijk een vrij exotisch probleem, blijkbaar.
Bent u niet technisch aangelegd of helemaal niet geïnteresseerd in de binnenkant van de computers, dan kan u hier stoppen met lezen. De anderen lezen gerust verder, en wie weet komen er zelfs nog zinvolle suggesties uit de bus, maar ik heb de strijd opgegeven, en ben aan het uitkijken naar een vervanger.
Fraukes vingers
Zeg mij, wie heeft er nu nog Frank Debooseres en Sabine Hagedorens nodig, wanneer je in de trein gewoon recht tegenover een voorspellend mirakel zit.
Het meisje dat deze ochtend tegenover mij zat – blijkbaar heet ze Frauke – was de jongen naast haar met handen en voeten aan het uitleggen dat ze aan haar vingers voelt welk weer het gaat worden vandaag. En haar vingers zeggen haar vandaag dat het gaat sneeuwen. Echt, echterecht!
Noteert het dus goed, en neemt uw voorzorgen: het gaat sneeuwen vandaag. In Mechelen en omstreken. Want Fraukes vingers hebben nooit ongelijk!
Toeval
Zeg nu toch zelf…
Dat een computer kapot gaat, één week nadat de garantie verstreken is, dat kan nu toch geen toeval zijn? Daar moét toch een chip ingebouwd zitten, die de bom doet ontploffen op het juiste moment?
Mijn laptop, die mij al drie jaar en een week trouw dienst bewijst, gaat voortaan door het leven met een zwart scherm. Deprimerend, vind ik dat.
En de nieuwe zangeres is…
Oh kijk, wat zien we nu?
De videoclip met de dertien Hooverphonic-madammen is offline gehaald (jammer, want het was een leuk clipje) en vervangen door de officiële clip…
… met zangeres 11! Genaamd Noémie.
httpv://www.youtube.com/watch?v=L612KcXirBs
Mijn gokje was dus correct…
De nieuwe Hooverphonic
Juicht, Hooverphonic-liefhebbers aller landen!
Want 2 jaar nadat Geike liet weten dat het genoeg was geweest bij Hooverphonic voor haar, heeft Alex Callier eindelijk zijn nieuwe frontzangeres gevonden.
De nieuwe single is vandaag voorgesteld, en hij mag er best wel wezen! Fijn zo.
De videoclip en de voorstelling van de nieuwe zangeres, die is voor volgende week. Maar ondertussen is er al een teaser-clip, en die is wel leuk: een hele reeks potentiële zangeressen passeert de revue, en waarschijnlijk zit “de nieuwe” er ergens tussen.
Half internet hoopt op nummer 4, ik gok op nummer 11. En nummer 12 wint de schattigheidsprijs…
httpv://www.youtube.com/watch?v=ly8PO6EvAL8
Een land zonder premier is een verloren land
Hoe vreselijk beklagenswaardig zijn wij als Belgen wel niet. Zo lang al zonder regering! Zo lang zonder leiders die belangrijke beslissingen nemen!
Zeker als je ziet welk nuttig werk en welke zware onderhandelingen de premiers in het buitenland wél doen.
De Standaard Online – Nieuw-Zeelanders krijgen hun ‘Hobbit’
‘The Hobbit’ zal toch in Nieuw-Zeeland verfilmd worden. Die beslissing is het resultaat van twee dagen van intense onderhandelingen tussen premier John Key en de producenten.
Arme, arme Belgen.
De ware toedracht
Als men ooit nog eens een assisenjury zoekt: wend u tot het personeel van Delhaize in Heverlee.
De broodjessmerende dames waren vanochtend in een drukke discussie over de parachutemoord verwikkeld, en waren – nu het verdict gevallen is – elkaar haarfijn uit de doeken aan het doen wat er nu eigenlijk écht gebeurd is!
“Da is diejen enen ee, diejen minnaar. Die vrouw die kreeg wroeging en die wilde terug naar hare vent, en die ging dus hare minnaar dumpen, en toen dacht diejen: als ekkik haar nie kan krijgen, dan kan niemand haar krijgen!”
“Ajaaa, natuurlijk!”
Voila, ge hebt het gehoord eh allemaal. Zeg dat de madammen van den Delhaize het gezegd hebben!
Telenet-cookies
Aangezien vandaag een verjaring van mijn geboortefeiten gaande is, was ik gisterenavond druk in de weer met het bakken van koekjes, om te trakteren op het werk.
Straks heb ik een vergadering met Telenet, en toen we op de vorige meeting een datum aan het zoeken waren, en 12 oktober voorgesteld werd, heb ik al lachend gezegd: “Ah, dan trakteer ik.”
Wel, op zo’n gebieden ben ik echt wel van mijn woord. Méér nog, ik heb een specialleke voor de Telenet-mannen: echte Telenet-cookies.
Njam njam, dat wordt een smakelijke vergadering!





