Druk in Leuven. Druk in Bornem.

Ik had vanavond, toen ik in het stationswaarts gaan nog even door het centrum van Leuven passeerde, een liedje in mijn hoofd. Druk in Leuven. Van Noordkaap.

Want het ís weer druk in Leuven. Vanavond begint de herrezen Marktrock aan een nieuwe editie, en het is een drukte van jewelste in het stadscentrum. De Bondgenotenlaan was één rij bussen, van op het Fochplein tot aan het station.

Aan het station stroomde het volk naar buiten. Allemaal heel logisch.

Maar dan zag ik ook volk het station bínnenstromen. Een hele groep wilde precies ook weg uit Leuven. Volk dat allemaal naar mijn perron ging, het perron naar Mechelen – Sint-Niklaas/Antwerpen-Centraal. Tiens, waarheen gaat dat volk?

Op de trein kreeg ik het antwoord van een kennis (een toekomstige collega) die ik ontmoette. Mijn euro was nog niet gevallen dat al dat volk wandelschoenen aanhad, en dat het treingedeelte richting Sint-Niklaas stopt in Bornem.

Och juist ja. Het is weer Dodentocht, dit weekend. Het was me weer compleet ontglipt. Hoewel ik er in Mechelen moeilijk nog kon naastkijken, met een ondertussen bomvolle trein richting Sint-Niklaas. Respect.

Ik heb vorig jaar de 20 kilometer uitgelopen op karakter, ik zwéér u dat ik op een dag die 100 kilometer stap. Ik zal ze uitstappen, al liggen mijn voeten over het wegdek uitgesmeerd. Al moeten ze me den Duvel via een infuus ingieten.

Ooit. Op een dag. Karakter.

Appelboom

Ik doe mijn best om dagelijks een appeltje te eten. Lekker, gezond, goed voor de dorst, en wat weet ik nog allemaal.

Ik heb op mijn bureau een paar plantjes staan. Groen, gezond, goed voor de lucht, en wat weet ik nog allemaal.

Vorige week had ik tijdens het eten van mijn appel een lumineus idee: als ik nu eens wat van die appelpitjes uit het klokhuis haal en in één van mijn plantenpotten steek, wat zou dat geven? Niks, waarschijnlijk.

En kijk. Warempel, zoals ze in ‘t schoon Nederlands zeggen. Er komt een plantje uit de aarde gekropen.

Dames en heren, der groeit nen appelboom in mijnen bureau. Intekenen op de eerste vruchtexemplaren kan vanaf nu.

AdBlock Plus en Filterset.G

Tromgeroffel en grote kanonnen. De Firefox-plugin die u deze week in uw maag gespiest krijgt, is een grote, een hele grote. Niet letterlijk dan, maar van alle extensies die op mijn Firefox draaien, is dit een van de belangrijkste voor mij: AdBlock Plus.

AdBlock doet wat de naam zegt: het blokkeert advertenties op webpagina’s. En hamai, da’s een verademing. Pas wanneer ik eens op een vreemde computer aan het rondsurfen ben, waar ik mijn favoriete extensie niet bij de hand heb, besef ik hoe reclame-geïnfecteerd ons internet is.

Onderstaande animatie geeft een voorbeeld: je krijgt twee pagina’s te zien van een Vlaamse nieuwssite. Eerst zie je de pagina zonder AdBlock, daarna mét. Zoek de verschillen.

Voor en na Adblock Plus

Uiteraard is reclame onvermijdelijk – heel wat dingen worden ons gratis aangeboden omdat de sponsors ervoor betalen – maar daarom hoeven we het nog niet leuk te vinden. Zo’n artikel leest nu eenmaal vlotter zonder storende advertenties. En daarom ook heb ik altijd gezegd dat ik er hoegenaamd geen probleem mee heb als de advertenties op deze blog geblokkeerd worden door een of andere filter.

Maar niet iedere webmaster gaat daar op dezelfde manier mee om. Lees deze discussie maar eens, waarin een uitbater van een site flink tekeer gaat tegen adblockers, met als argument dat reclame blokkeren gelijk staat aan diefstal.

Is reclame blokkeren diefstal? Een moeilijke discussie, vind ik zelf. Ik zie het een beetje als de eeuwige wapenwedloop tussen spammers en spamblockers: voor elke anti-spam-maatregel verzinnen de spammers wel een nieuw truukje. Zo ook is het perfect mogelijk om reclames op je site te plaatsen die niet herkend worden door een adblocker, maar je moet er een beetje gewiekst voor te werk gaan.

En dat brengt ons natuurlijk bij het eeuwige probleem van de false positives: net zoals in een mailbox een legitieme e-mail per ongeluk als spam kan herkend worden, kan een normaal stuk van een website per ongeluk als een advertentie worden herkend, waardoor de site er misschien niet uitziet zoals bedoeld. Hoe strenger de regels, hoe groter de kans op zo’n valse positieven. Wat je daaraan kan doen, lees je verderop.

Op zich is AdBlock makkelijk te installeren, maar enige extra uitleg is welkom. Behold!

Continue reading “AdBlock Plus en Filterset.G”

Smelttemperatuur

Met temperaturen zoals die van dit weekend (tot 30 graden in sommige kamers van het huis), en een voorraad van 10 kilo doopsuiker in huis zou een mens zich al eens voor minder afvragen: Wat is de smelttemperatuur van doopsuiker?

Argh! Duimen voor een verfrissend briesje in onze voorraadkamer…

Geeky samenaankoop

Je bent een geek of je bent het niet. En ik beken: ik ben er een. Toch wel een beetje. Zou ik anders een eigen blog bijhouden? 😉

Maar kijk, je hebt geeks die zich schamen voor hun geekiness, en je hebt er die er voor uitkomen. En die laatste soort is dol op geeky T-shirts.

Neem eens een kijkje op ThinkGeek.com: een hele webwinkel vol met geeky spulletjes. Sommige er ferm over, maar andere bijzonder grappig. Als je geek-humor kan appreciëren tenminste.

Ik ben al jaren en jaren aan het loeren naar een aantal T-shirts uit hun shop. T-shirts met gevleugelde uitspraken zoals “Bow for me for I am root”, “There’s no place like 127.0.0.1”, of – wat dacht je – “I’m blogging this”. Of het exemplaar waar ik al jaren verlekkerd naar zit te kijken, wegens serieus subliem:

Die T-shirt wilde ik al jaren. En kijk, ik heb er eindelijk een. Getuige daarvan is bovenstaande foto, waarop je mijn gespierde torso (hum-hum) het T-shirt ziet dragen, met op de achtergrond ons overig bijzonder flashy behangpapier uit de inkomhal van ons nieuwe huisje.

Continue reading “Geeky samenaankoop”

Foutje

Foutje

Deze bloemenzuil prijkt aan een rond punt bij het binnenkomen van Dendermonde. Maar de groendienst van de stad heeft blijkbaar een klein foutje gemaakt bij het planten van de bloemetjes…

Uit!

HarryEn hoeps, ik heb hem uit, het slotstuk van de Harry Potter-septologie.

Uiteraard kan ik niet te veel vertellen over de inhoud van Deathly Hallows, om de argeloze lezertjes te beschermen tegen spoilers, maar ik kan u zeggen dat ik genoten heb van dit boek, en van de hele serie, trouwens.

(Sorteer)hoedje af voor Rowling!

Als ik dan toch een punt van kritiek mag aangeven: iets te veel deus-ex-machina’s naar mijn goesting in dit boek.

Ja, dat ondermijnt het realisme van dit magische verhaal toch wel wat 8)

Film-achterstand

Rat in de keuken!Dju toch. Ik lees vanmiddag in de krant dat Ratatouille, de nieuwe van Pixar, weer een pareltje is.

Ik ben een zeer grote fan van alles wat bij Pixar van de animatiepers rolt, en de meeste van de vorige films heb ik ook effectief in de bioscoop gezien.

Nu moet u weten dat de bioscoop zo’n plek is waar ik wel graag ‘ns heen ga, maar bijna nooit raak. En mijn huidige levenswijze en mijn toekomstig vaderschap brengen daar niet echt verbetering in. De laatste film die ik in de bioscoop gezien heb, is Pirates of the Carribean… 2. November vorig jaar dus ergens.

En dat terwijl er momenteel echt wel zoveel machtig goeie films spelen (en sommige al niet meer), die ik zou willen zien! Pirates 3, Shrek 3, Ratatouille, The Simpsons Movie, Harry Potter 5, Spider-Man 3, De laatste zomer, …

Maar ik vrees ervoor. Piraatjes, groene monsters, ratten, gele mannekes, tovenaars, spinnemannen, …: het wordt wachten op de DVD, vrees ik.

Homecinema, heet dat dan.

Zitbal

ZitbalVandaag heb ik op mijn bureau eens een zitbal uitgeprobeerd. U weet wel, zo’n Guido Pallemans achtige ronde opblaasbare bal waarop je zit achter je bureau.

Die dingen zouden veel beter zijn voor je rug, omdat ze je dwingen om netjes rechtop te zitten met een holle rug, en dat leek me wel interessant, omdat ik een zwakke rug heb.

Ik heb enkele collega’s die zo’n zitbal als bureaustoel gebruiken, en een ervan was er vandaag niet, dus heb ik de gelegenheid te baat genomen om even zijn bal te lenen.

Tien minuten heb ik het erop uitgehouden. Tien.

Ik was eerst van plan de hele namiddag uit te doen, daarna dacht ik “een uurtje moet lukken”, maar na tien minuten ging het echt niet meer. Niet dat ik slecht of onstabiel zat, maar je mag op zo’n bal niet in het midden gaan zitten, maar wat meer naar voor, en om te vermijden dat de bal wegspringt, hou je die min of meer tegen met je voeten. En bij mijn voeten zat het probleem: mijn hielen deden na tien minuten zo zeer als iets.

Ik geef toe: tien minuten is niet echt een flinke basis voor een langdurige en stabiele relatie, maar toch, ik had het gezien.

Wat was ik content van mij weer netjes neer te ploffen in mijn goeie, ouwe, ergonomische bureaustoel…

Kwaaak

Kikker. Of pad.

De laatste weken hebben we héél wat regen te verduren gekregen, dat hoef ik u niet te vertellen.

Het was op een bepaald moment zo erg, dat onze tuin in een vijver veranderd was. En wat springt er rond in vijvers? Kikkers. Of padden. Ik zie het verschil niet.

In ieder geval: deze dikke meneer bevond zich vorige week in onze tuin.

SysAdminDay

KabeltjesHip, hip, hoera! Het is vandaag SysAdminDay!

Denk voor één keertje vandaag ook eens aan al die hardwerkende systeembeheerders overal ter wereld die ervoor zorgen dat u uw favoriete blogs kunt volgen, dat u uw e-mails allemaal netjes in uw mailbox krijgt, dat er eerst de nodige spamfilters op losgelaten zijn, dat uw verlof netjes elektronisch aangevraagd raakt, dat uw computer netjes draait en virusvrij blijft, en dat uw probleempjes binnen afzienbare tijd opgelost raken.

En vergeet vooral die keren dat een website niet bereikbaar is, de minuten die soms verstrijken voor een mail in uw postvakje belandt, de hopen viagra-reclame die wel in uw brievenbus vallen, die keer dat je verlof achteraf gezien niet verwerkt bleek te zijn, dat ene virusje dat uw computer ooit om zeep heeft geholpen, en die zestien telefoontjes die u naar de helpdesk moest doen voor uw probleem bekeken werd.

Systeembeheerders zijn ook maar mensen 🙂

Happy SysAdminDay aan alle systeem- en netwerkbeheerders!

Doodjammer

Wielrennen is een fantastische sport om te volgen. Je hebt een hele groep renners die knokken om elke dag opnieuw de eindmeet van een Tour de France te halen, en af en toe springt er daar eentje tussenuit die voor sensàtie zorgt: uit het niets sprint een renner naar een eenzame ontsnapping, met een fantastisch zege op minuten voor het peleton. Of een renner valt, zakt terug naar diep in het klassement, en enkele dagen later werkt hij zichzelf weer naar de top. Of twee uren aan een stuk vindt aan de kop van een rit een spannende nek-aan-nek-race plaats tussen twee kopstukken, om uiteindelijk met een halve seconde verschil over de eindmeet te gaan. Prachtig! Geweldig mooi!

De dag dat er nog eens een wielrenner opstaat die een dergelijk huzarenstukje uithaalt met enorme wilskracht, en vooral zónder doping, is een zeer droevige dag voor die renner. Want niemand zal hem nog geloven.

En dat is jammer. Doodjammer.