Category: Bedenkingen en hersenkronkels

Draaien met de wind. Dat doen mensen.

Exact één week geleden was iedereen in massale bewondering voor het prachtige staaltje wielerkunst dat Floyd Landis had neergezet in de Ronde. Na een inzinking op woensdag, had hij op donderdag zo maar even negen en een halve minuut goedgemaakt; de gele trui was weer binnen handbereik. Hah! Take that!

Lovende reacties alom. Deze man mocht de Tour winnen, hij had het verdiend!

Eén week later wordt bekendgemaakt dat de tourwinnaar na zijn heroïsche rit een positief plasje heeft gemaakt. Weg magie. En nu plots heeft iedereen het zien afkomen, was het wel te verwachten, was zijn prestatie bovenmenselijk, en is de wielersport rot.

Tjah, het is nog even een tegenexpertise afwachten, maar ik vrees ervoor. En misschien weet Landis zelf van niets, maar is er een “pilleke in zijn eten gedaan”. Maar hoe dan ook: er is stront aan de knikker.

Er schiet helaas inderdaad niet veel geloofwaardigheid meer over voor de wielersport, door al die schandalen. Jammer, want het is zo’n mooie sport.

Ik ben al heel blij dat ze Landis’ naam pas bekend gemaakt hebben nadat ze vrij zeker waren. Op die manier werd hij niet voortijdig aan de schandpaal genageld, al werd er ondertussen natuurlijk lustig op los gespeculeerd.

Ach ja, we hebben Tom Boonen nog, Vlaanderens hoop in bange wielerdagen.

Soms vraagt een mens zich af:

Zouden er veel katten rondlopen in Vlaanderen en Nederland die de naam “Winnie” dragen?

Winnie De Poes, weet u wel…

Flauw – ik weet het, maar wat wil je met deze temperaturen?

Het net is zich aan het sluiten rond Abdellah Aït-Oud, de vermoedelijke moordenaar en verkrachter van Nathalie Mahy en Stacy Lemmens.

De man is nu officieel in verdenking gesteld, nadat er dit weekend nieuwe, bezwarende, bewijzen gevonden werden voor zijn betrokkenheid bij de ontvoering, verkrachting en moord op de twee meisjes die op 10 juni verdwenen in Luik. Het ziet er dus meer en meer naar uit dat de speurders het direct bij het rechte eind hadden toen ze reeds op 13 juni op zoek waren naar Aït-Oud.

Nog diezelfde dag meldde de hoofdverdachte zich bij de politie. Nog dezelfde avond werd hierover verslag gemaakt in alle media, compleet met naam en foto.

En dat heeft mij vanaf dag 1 gestoord. De man mag dan misschien van het begin zo verdacht als iets geweest zijn, maar dat neemt niet weg dat je in België onschuldig bent tot het tegendeel bewezen is. En alle sporen gaan misschien in dezelfde richting, maar tot op vandaag is zijn schuld nog steeds niet zwart op wit bewezen.

Ik ben dus eerlijk gezegd blij dat het er sterk op lijkt dat hij effectief schuldig is. Blij voor hem. Want hij is levenslang veroordeeld sinds 13 juni. Misschien niet door het gerecht, maar wel door het publiek. Dankzij de media.

Continue reading “Schandpaal”