Mission impossible

Man man man. Heverlee was weer in chaos vanochtend. Mijn werk is momenteel quasi onbereikbaar.

Er is een overweg vlak bij mijn werk. Die overweg is momenteel een heel belangrijke verkeersweg, omdat de naburige overweg (aan het Kantineplein) momenteel wegens wegenwerken afgesloten is.

Vanochtend kom ik met mijn fietsje aan die overweg toe, met de bedoeling erover te rijden en dan de laatste 100 meter naar mijn werk te rijden, wanneer ik zie dat het er krioelt van politiewagens, wagens van de gasmaatschappij en een ziekenwagen. Overweg afgesloten. Een groot gaslek. Geen doorgang. Ook niet voor voetgangers.

Geen doorgang. Terugkeren. Maar da’s natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan, met de dichtsbijzijnde overweg die eveneens afgesloten is. Met de fiets is het uiteindelijk een omweg van een kwartier geworden, een heel stuk terug, en uiteindelijk zelfs nog via binnenwegjes over de universitaire campus. Met de auto? Geen idee, maar ik denk: chaos. En ik dus weeral ‘ns blij dat ik hier met de fiets ben.

Het is trouwens te merken aan de hoeveelheid volk hier op het werk. ‘t Is magertjes 🙂

Cadeautje

Cadeautje

Afgelopen woensdag stond Eveline ‘s namiddags in de Brabanthal op de stand van haar werk, voor de Jobat Career Launch. En kijk eens wat elke standhouder kreeg? Een mooi doosje met daarin allerlei lekkers!

Netjes! En lekker!

Back to normal

Ik ben absoluut niet vaak ziek. Hout vasthouden natuurlijk, en hopen dat het nog lang zo mag blijven, maar één keer om de twee jaar volstaat voor mij. En als ik al ziek ben, ben ik turbo-ziek: een halve dag goed afzien, en we mogen onszelf weer tot de levenden rekenen.

Maandagavond was het van dat. Na de cursus Photoshop ben ik mij plots grellig mottig beginnen voelen, en ik heb maandagnacht een paar bijzonder ziekelijke uurtjes beleefd. Gelukkig (voor mij, maar ook voor mijn cursisten Photoshop van dinsdag) kon ik dinsdag alweer gaan werken, al was het op halve kracht. En Eveline had gisteren duidelijk ook een paar van de rondvliegende ziektekiemen opgevangen, en heeft een zware dag achter de rug.

Maar vandaag kan ik er weer in full force invliegen! En da’s goed ook, want ik heb een drukke dag voor de boeg. Hup hup, aan de slag!

Cursus Photoshop

Straks start alweer de eerste les van de cursus Photoshop die ik om het half jaar geef in het kader van mijn werk. 17 cursisten zitten straks voor mij, zeer begerig naar kennis over de wondere wereld van dit pareltje van een grafisch programma.

En elke keer opnieuw kijk ik naar die cursus uit. Want van Photoshop kan je nooit genoeg weten. En de beste manier om een programma te leren kennen, is er een cursus over geven. Elke keer opnieuw leer ik nieuwe snufjes, truukjes en kantjes van het programma kennen.

Benieuwd wat ik deze keer weer allemaal ga bijleren!

Foto op zaterdag

Een nieuwe rubriek, vanaf morgen op Webpalet: “Foto op zaterdag”.

De bedoeling is om wekelijks één foto uit mijn archief in de kijker te zetten. Dat kan een recente foto van de afgelopen week zijn, maar dat kan ook een oudere foto zijn. Daarom heet het bewust ook niet “Foto van de week”.

Morgen om 12 uur de kick-off, met een geurige foto uit Gent.

Bloedserieus

Ik hou écht niet van prikjes. Écht niet. Maar voor ‘t goeie doel doen we een efforreke. Dus vanmiddag samen met enkele collega’s 480 ml van mijn O+ sap gaan afstaan in het kader van “Bloedserieus“.

Mannekes toch, da’s toch wel een héél zenuwachtig zakske dat ze afgetapt hebben zunne. Ik ben niet van mijn stokske gedraaid – verre van – maar ik lag wel de hele tijd te rillen van de zenuwen. Ja, ik ben er écht geen held in.

Maar kom, alles is goed gegaan, en achteraf is er dan… de zak met productjeuhs. De oogst: een grote doos Appelsientje, een Knack, een Standaard, een Glamit (magazine), een doosje keelpastilles, een blikje bruiswater, een Zazoo-condoom met aardbeiensmaak, een zakje gummibeertjes van JimTV, een Oxfam-notenreep, een blikje Kriek-Agrum (iew!), een fles douchegel, een CD met liefdesliedjes van ene Roxane, een wafeltje, een IBM-stylo en een latje.

Het wordt een gevarieerde avond!

Concertfotografie: Bart Peeters

Vanavond (gisteren dinsdag eigenlijk, aangezien het nu al na middernacht is) met een groepje vrienden de nieuwe show van Bart Peeters – Slimmer dan de zanger – gaan bekijken in de stadsschouwburg van Leuven.

De show was goed. Heel goed. En kijk, we zàten goed. Héél goed. Op de vierde rij. Ideaal dus om mijn fototoestel mee te nemen, en wat concertfotografie te oefenen.

Bart Peeters

In het vervolg van het artikel vind je nog wat fotootjes, en je vindt ze allemaal netjes naast elkaar in een flickr set.

En het optreden zelf? Zoals gezegd heel goed. Heel wat nummers uit de nieuwe CD, een aantal gekende nummers uit de vorige CD’s, en hier en daar wat Nederlandstalige covers, zoals Ik hou van folk (naar I’m into folk) en een zeer gesmaakte cover van Bob Dylans I want you, herdoopt naar Ik wil je (nooit meer kwijt). En dat alles op Barts typische manier, met een vertellement en een kwinkslag tussendoor, en een constante saus van humor, enthousiasme, soberheid en intimiteit in een perfecte mix.

Continue reading “Concertfotografie: Bart Peeters”

Promotie

Amai amai, proficiat aan mezelf. Volgens studentenweekblad Veto van deze week ben ik Academisch Personeel:

Zelfs academisch personeel blogt. Karel werkt voor Ludit en moest in september voor auditoria vol nieuwe studenten ICT-infosessies geven. “Plots zie je de geboortedatum van die mannekes.” En dan voelt een mens zich oud… webpalet.titeca.net

Sjiek. Plezant. Nu eens met onze personeelsdienst bellen om te horen welke implicaties dat heeft op mijn loon, nu ik blijkbaar geen Administratief en Technisch Personeel meer ben. En ben ik nu een AAP, een BAPper of een ZAPper?

‘t Is maar hoe ge het noemt

Boeiend, hoe eenzelfde gebeurtenis op verschillende manieren omschreven wordt.

Wat yab een leuke vergadering noemt, noemt Goya een hevige discussie. Hoe zal ik het ‘ns noemen? Een geanimeerd gesprek? Een creatieve brainstorm?

Ach, ‘t was in ieder geval plezant, de cocktails waren goe en u hoort er nog meer van!

Modern papiertje nodig?

Gisteren op wandel in Gent. Plots passeerden we langs volgende etalage:

Behangpapierwinkel, anno 2006

En te zeggen dat dit nog maar één van de vijf etalages was. De etalages lagen vól met dergelijke retro-papiertjes, waarvan je direct high wordt. Handig als je een hoekje wil retoucheren bij bomma op de slaapkamer, maar om er nu heelder rollen van te gaan kopen?? Of is ouderwets het nieuwe modern? Ligt dat nu aan mij?? Op Google is het winkeltje in ieder geval geen onbekende…

Het ‘hipste’ papiertje dat ik wist te vinden, was deze beestenboel.

Behangpapier

Retrogaaf, maat!

Sint-Maarten

Sint-Maarten. Of Sint-Niklaas?11 november. Nen feestdag vandaag. En ongeveer iedereen zal wel weten dat dat is omdat 88 jaar geleden de eerste wereldoorlog zijn officiële einde kende.

Maar als klein manneke had ik dat niet door. Ha neen, 11 november, da was Sint-Maarten. Tuurlijk was da ne feestdag! Wanneer moesten we anders met ons gloednieuw speelgoed spelen?

Sint-Maarten? Jaja, da’s de goedheilige man die in Ieper, in Aalst en in sommige streken in Nederland de cadeautjes komt uitdelen. Dus “de sint” was voor mij Sint-Maarten. Pas jaren later heb ik gehoord over zijne concurrent, ene Sint-Niklaas. Niet verwonderlijk, want het sintenfeest kreeg in die tijd nog niet de mediageile aandacht die het nu kreeg. Dus 6 december was voor mij en mijn mede-Ieperlingen een dag gelijk een ander. Zielig eigenlijk, dat al die kindjes voor wie Sinterklaas komt, gene feestdag hebben 🙂

Continue reading “Sint-Maarten”

Creatief koken met kolen

Ik heb van Wiske van de Colruyt net de nieuwe Kookbrief in mijne mailbox gekregen. Onderwerp: “Creatief koken met kolen”.

“Ha,” denk ik dan, “tiens, tiens, ‘t is wat koud om te barbecue’en, dus ze zullen creatieve techniekskes hebben om uw vlees in den open haard te bakken, of ne zak steenkool in uwen frietpot leeg te schudden, zeker?

Ja, haha. “Kolen zijn een ware bron van vitamines. Bovendien is het nu volop kolenseizoen: het ideale moment dus om onderstaande culinaire tips uit te proberen.”

Rode kolen dus. En witte. En groene. Maar geen zwarte.