Het mooie weer komt er aan. Naar het schijnt.
Bereid uw tuin alvast voor op al die zomerpret, en geef het gras dit weekend een stevige beurt…
Author: Karel
Bijslapen
Weet je wat ik peins eh?
Dat Yves gewoon moe is. En graag eens een paar dagen wil bijslapen.
Ondertussen mag Albert effe de show stelen, en over een paar dagen gaat hij weer aan de slag, fris als een hoentje.
‘t Is eens iets anders dan een ziekenhuisopname.
De oude is versleten
Zoals ik eerder deze week al schreef, steekt er een nieuwe SIM-kaart in mijn GSM. Op de foto zie je de oude, in de houder van de nieuwe, en zie je hoe het ding na negen jaar trouwe dienst letterlijk tot den draad versleten is.
SimCity
O ja. Met al dat gedoe met die Sim-kaart gisteren, ben ik gisterenavond in een zeer nostalgische bui vervallen en weer vollen bak SimCity 3000 beginnen spelen…
Ik waande mij precies weer in de examens. Ik speelde namelijk enkel computerspelletjes tijdens de blok en de examens. Wreed eh.
Maar ‘k heb veel schoon steden gebouwd!
Hakkeuuu!
Kijk ‘ns aan. De internetschuimers van De Morgen zijn gisteren blijkbaar op mijn blog terecht gekomen, en hebben zich de vrijheid gepermitteerd een citaat te ontlenen uit mijn artikel over de iPhone. Niet spectaculair, maar kijk, hier is een snelle scan (met dank aan Goya). Gisteren nog op Webpalet, vandaag in De Morgen.
Weet je wat ik grappig vind aan heel dat artikel in De Morgen? Of neen, niet grappig. Erg eigenlijk.
Dat hacken en cracken een nationale sport is geworden. Heel gewoon, zonder probleem. Laten we dat gewoon openlijk in de krant zetten, da’s cool.
De vorige iPhone was exclusief verkrijgbaar in Amerika. In België werkte het toestel niet zonder te kraken. Dat was zeer jammer, maar een restrictie die opgelegd was door Apple, en zij hebben dat recht, als ontwerpers en eigenaars van het concept ‘iPhone’. Dus dat recht breken, is kraken, is diefstal, is illegaal.
Onze GSM-operatoren zien duizenden iPhones op hun netwerk. Duizenden illegalen. Op Blogmeetings en andere tech-meetings zie je her en der iPhones. Allemaal illegalen. Minister Q heeft een iPhone. Een illegale minister. In de krant staat “ik vind de Belgische iPhone te duur, ik koop hem wel in het buitenland en kraak hem wel”. Illegaal. En we komen daar openlijk voor uit, we moedigen dat zelfs aan.
Laten we dat meer doen, zo openlijk onze inbreuken op de wet toegeven. Laat ons een voorbeeld nemen aan Walter Grootaers, die toegeeft ‘s nachts aan 200 over de autostrade te scheuren. Welke getuigenissen kunnen er zo allemaal in de krant verschijnen?
- “Ik koop die dure vuilzakken niet meer, ik dump mijn vuilnis in de gracht, of ik brand het op.”
- “De nieuwe versie van Photoshop is schandalig duur, maar gelukkig weet ik waar ik hem illegaal kan downloaden.”
- “CD’s? Bestaat dat nog? Sinds internet er is, download ik enkel nog illegale MP3’s. Ik wist niet dat er nog CD’s gemaakt werden…”
- “De aardbeien staan schandalig duur, maar gelukkig mag je ze in Delhaize zelf wegen. Ik weeg dan een half bakje, en steek drie bakjes in mijn zakje.”
- “Mijn pa zijn grasmaaier was kapot, maar gelukkig heeft mijn buurman het zijne laten buitenstaan toen hij niet thuis was. Onze pa is heel content met zijn nieuw machien, mijn buurman heeft het nog niet eens door.”
- “Apple maakt prachtige computers, maar veel te duur. De eerstvolgende keer dat ik in de Fnac ben, pik ik er wel een mee; ik weet hoe je die beveiliging kan omzeilen.”
Overdreven vergelijkingen? Ik vind van niet. Hoe onrechtvaardig de hoge prijs van de iPhone ook mag lijken, het is het recht van Apple en Mobistar om die prijs aan te houden, en hem in het buitenland kopen en kraken, is regelrechte diefstal, aangezien de goedkope Amerikaanse iPhones gesubsidieerd worden door de operatoren die rekenen op inkomsten uit de abonnementen.
En afkomen met “die mannen hebben geld genoeg” is ook een zeer flauw excuus.
Of is iedereen plots Robin Hood?
iPhone: de hype, het geld en het gadget
Nog één iPhone-berichtje om het af te leren… Sorry, maar deze Joy of Tech-cartoon is té goed om te laten liggen.
Lik op stuk voor allen die beweren dat de iPhone goedkoper is in Amerika dan hier. Lik op stuk voor de gadgetfreaks zoals mezelve…
Sim
Gisteren liet ik even vallen dat mijn GSM het had laten afweten.
Dat euvel is ondertussen van de baan. Het probleem lag niet bij mijn GSM, maar bij mijn SIM-kaartje, blijkbaar. Na 9 jaar trouwe dienst en de nodige GSM-wissels was het ding tot de draad versleten, en konden mijn login-gegevens blijkbaar niet meer gelezen worden.
Maar bon, de hinder is beperkt tot het minimum: even langs bij de Samenaankoop-dienst van mijn werk, een nieuw kaartje opgepikt, en een uur later was ik weer mobiel. En ik heb direct een nieuw kaartje met de moderne mogelijkheden, meneer!
Nu nog een GSM die die moderne mogelijkheden ondersteunt 🙂 Maar da’s voorlopig niet aan de orde! No iPhone for me.
Voorlopig 🙂
iPhone in België: tóch vrijdag 11 juli
Wel heb ik ooit! Bij Aiphonia, de godin der telefoontoestellen!
De iPhone in België komt tóch op 11 juli – nu vrijdag dus – naar België. Dat heeft Mobistar vandaag bekend gemaakt.
En zoals verwacht gaat hij bijzonder prijzig zijn. 525 euro. Dat is een pak meer dan de 199 dollar die in de VS moet neergeteld worden voor het gadget, en natuurlijk krijg je op diverse fora nu weer roepers en brullers die staan te schreeuwen dat België een apenland is, dat Mobistar zakkenvullers zijn, en dat het een regelrechte schande is.
Wat die schreeuwers schijnen te vergeten, is dat het toestel in België wel simlockvrij verkocht wordt, wegens onze wetgeving. M.a.w.: de Belgische iPhone kan je gebruiken met om het even welke provider, om het even welk abonnement. Terwijl je in de VS vasthangt aan een abonnement van 1 provider voor 2 jaar. En die provider legt dus zelf maar al te graag een deel van de prijs bij. Maar waarom zou Mobistar Proximus-gebruikers gaan subsidiëren? Vandaar dus de prijs. (En aan allen die denken dat hij over een jaar ferm gezakt gaat zijn in prijs: dream on…)
Het geroep en geschreeuw heeft natuurlijk ook te maken met de hype. Toen ik zeven jaar geleden de allereerste iPod in voorverkoop bestelde, heb ik daar 555 euro voor betaald. 30 euro meer dan voor deze iPhone, en ik had in de plaats een baksteen met zwart-wit-schermpje en een harde schijf van 5 GB. Maar er schreeuwde niemand moord en brand, want niemand kende de iPod, niemand wilde de iPod. Zeven jaar later wil iedereen een iPhone, en is er dus verontwaardiging alom omdat het ding een gangbare prijs heeft voor een smartphone met die mogelijkheden. Aaah, le peuple.
Soit, nu zien wat bibi gaat doen. De timing is, euhm, grappig. Mijn GSM schijnt het namelijk net vandaag begeven te hebben…
Stappeeeeuh!
Als onze vastberaden vent wil stappen, dan zà l hij stappen! Zo gaat dat hier te huize Titeca. Onze nieuwe baas bepaalt waar wij gaan en staan. Om zijn handjes vast te houden 🙂
Aaifoon
Voor het geval u het elders nog niet gehoord of gelezen zou hebben: de lancering van de iPhone in België door Mobistar is voor onbepaalde tijd uitgesteld, nog vóór er een lanceerdatum was aangekondigd. Dat moet je kunnen!
Of hoe Mobistar het dezer dagen nogal lastig heeft met de Apple hype fans…
En o ja, als u het nog niet door had: als hij dan toch eindelijk gelanceerd wordt in België, zal dat waarschijnlijk aan 599 euro of zo zijn, met een abonnement van 49 euro per maand. Of zoiets. Beter nu het ergste verwachten, dan achteraf ontgoocheld te zijn.
Ondertussen kraakt en piept mijn oude GSM verder en wordt er langs de kant van het de weg in het vuistje gelachen.
Prft! Wacht maar, ik ga direct voor de iPhone 4G. Neh!
Spetterend
Zoals elk jaar was het deze ochtend weer duidelijk zichtbaar op de treinen en in het Leuvense station dat het Werchter-festival er weer aankomt.
Het was dan ook bijzonder sympathiek van de conducteur treinbegeleider om bij aankomst in Leuven door de luidprekers de volgende boodschap te verspreiden:
Dames en heren, we komen aan in Leuven. We wensen alle festivalgangers een spetterend weekend toe!
Goh zeg. Nu nog alle pendelaars dagelijks een spetterende werkdag toewensen, en we kunnen helemà à l met de brede glimlach de dagtaak aanvangen! 😀
33 rondjes
Ik ben een muziekliefhebber. Ja, dat kan ik wel zeggen. Ik kan enorm genieten van muziek in zijn puurste vorm. Van de manier waarop een liedje opgebouwd is. Van de kleine details die alleen met een goede hoofdtelefoon te horen zijn. Van verschillende genres. Ik heb een hele brede muzieksmaak en een ruime muziekkennis.
Die passie voor muziek deel ik met twee kompanen, waarmee ik wel eens plaatjes pleeg te draaien op fuiven (Discobarrrrr James), en waarmee ik soms ook wel eens deelneem aan quizzen. En ik denk dat ik mag zeggen dat we met ons gedrieën redelijk onklopbaar zijn in de muziekrondes.
Ik bekeek dan ook geboeid het artikel in De Standaard van gisteren, naar aanleiding van de 60ste verjaardag van de LP, de 33-toerenplaat. Het zwarte glimmende muzikale goud werd 60 jaar geleden op de markt gebracht, en naar aanleiding daarvan bracht de krant een top 33 met de best verkochte albums aller tijden.
Het was een interessant, maar enigszins verrassend overzicht. Ik heb een enorm uitgebreide muziekcollectie, maar ik moest vaststellen dat ik eigenlijk maar één plaat van de hele top zelf in mijn muziekcollectie heb (Greatest Hits van Queen). Okee, de eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik de soundtrack van The Bodyguard ook in mijn collectie heb, maar da’s enkel omdat ik die CD ooit gewonnen heb, en ik heb die sindsdien nooit nog opgelegd. Dus ja.
Naast Queen zijn er nog een aantal platen die bij mijn broers in de collectie zitten, en die ik dus niet aangeschaft heb, zoals Nevermind van Nirvana en Jagged Little Pill van Alanis Morissette. En dan heb ik tenslotte van een aantal grote artiesten uit de top nog een best-of liggen, zoals van Michael Jackson en The Beatles. Maar die tellen niet mee, want Best-ofs zijn voor softies die de echte platen niet kopen…
Dus het was een al bij al verwonderende ervaring dat ik eigenlijk uit heel die top maar beschikking heb over een drietal platen. Aan de andere kant: verkoopcijfers zeggen niets over kwaliteit. Toch wel een aantal verrassingen in de top: twee keer (!) The Backstreet Boys, Britney Spears, de soundtrack van Titanic, de soundtrack van The Bodyguard op 3 (!), enzovoort. Dus zo erg hoef ik me nu ook weer niet te schamen over die top en mijn gebrek aan platen eruit.
Tenslotte nog één vaststelling: de nummer 1 is onbetwist. U wist net als ik misschien al langer dat Thriller van Michael Jackson de best verkopende schijf aller tijden is. Maar wat ik niet wist is de absolute dominantie van dat record: 108 miljoen verkochte exemplaren, tegenover 42 miljoen voor de tweede plaats uit de top (AC/DC). Toen Wacko Jacko nog bruin was en nog geld en een neus had, was alles nog mogelijk…
Nikon D700 en SB-900
Mijn feedreader (het lijstje met blogs dat ik volg) staat al wéken bol van de geruchten over een nieuwe Nikon-camera en een bijhorende flash, en kijk: de geruchten zijn bewaarheid geworden.
Nikon heeft gisteren de nieuwe D700 camera en SB-900 flash voorgesteld.
De D700 positioneert zich tussen de D300 (voor serieuze amateurs en semi-pro’s) en de D3 (het peperdure toestel voor professionals). Een goedkoper alternatief voor professionals dus, of een uit de kluiten gewassen Zwitsers zakmes voor hele serieuze amateurs.
Aangezien mijn lezerspubliek vooral uit de gewone amateurs bestaat (aanhangers van de D40, de D60, de D80 en de D90 die er dit najaar aankomt) maak ik er verder geen woorden aan vuil; het internet staat vól met info. Bijvoorbeeld bij Pietel.