Kleuren, bedenkingen, gedachten en verzinsels in de webstraat
Kijk eens aan, kijk eens aan, wie had dat gedacht?
Apple heeft vanavond aangekondigd dat het zijn browser Safari (standaard browser op Mac OS X) naar Windows brengt.
Een gedurfde gok. Ik denk niet dat ik er mijn Firefox voor aan de kant ga laten staan, maar het is boeiend om wat beweging in de browsermarkt te zien, en enige gezonde concurrentie voor Internet Explorer kan nooit kwaad…
Zoals vorige week al aangehaald, wil ik me zoveel mogelijk onthouden van politieke commentaren op deze blog. Alhoewel het serieus kriebelt na een verkiezingsuitslag als die van gisteren.
Maar het kriebelt vooral als ik de commentaren op alle andere blogs in mijn feedreader lees. Hoewel Vlaanderen gisteren heel rechts gestemd heeft, schreeuwt de hele blogosfeer zijn verontwaardiging uit voor deze verkiezingsuitslag, en de ontgoocheling voor de achteruitgang van paars.
Ik ben politicoloog, socioloog noch analist, maar ik vind dat op z’n minst opvallend. Hoe ik weinig tot geen reacties lees van mensen die blij zijn met de uitslag.
Dat kan vele verklaringen hebben.
Ik heb er geen idee van welke van bovenstaande verklaringen correct is, maar ik vind het zeer curieus.
Ik ben nog curieuzer naar de komende coalitie-onderhandelingen. Want dat wordt een héél moeilijke puzzel, zeker als CD&V/NVA op z’n tweederde-meerderheid staat.
En ik ben supercurieus hoe de nieuwe regering het er zal afbrengen. Of het goed bestuur vage woorden blijven, of concrete daden worden. Ik geef ze het voordeel van de twijfel, en een eerlijke kans.
En tenslotte nog dit: de afscheidsspeech van Verhofstadt was zeer professioneel. Knap.
Hoedje af voor onze ex-premier, veel succes voor onze toekomstige.
Voila se, vandaag voor de allerlaatste keer gestemd in Leuven. Daarmee zit het woonhoofdstuk Leuven er definitief op.
Ik vond wel dat ik serieus door mijn benen moest zakken om dat scherm te kunnen lezen. Toen ik achteraf aan de voorzitter terloops zei dat hun stemcomputers wel erg laag stonden voor grote mensen, volgde prompt een verontschuldiging:
Oei, we hebben u per ongeluk in een stemhok voor rolstoelgebruikers gezet!
Ik dacht al dat het niet voor de kinderen was…
sta’ksjes (mv.) keurig West-Vlaams voor in de grond geslagen paaltjes, zie ‘Plant ne keer patatten’ (W. Vermandere)
Werken in de tuin. Het is iets nieuws voor mij. 18 jaar lang heb ik in hartje Ieper gewoond, in een huis met een koer, daarna heb ik zes jaar op kot gezeten zonder tuin, en nu komen we net van vier jaar appartement – uiteraard zonder tuin.
De tuin dus. Een nieuw gegeven. Schuilt er een groot tuinman in mij, of zijn groene vingers niet aan mij besteed? Geen idee, maar momenteel ben ik nog een groentje.
Onze tuin komt van een complete woestenij, en heeft ondertussen een leuk gazonnetje. De enige doorn in het oog: een ex-mestput, helemaal achterin de tuin. De mestput was omzoomd met allerlei sta’ksjes, de meeste in hout, sommige in metaal.
‘t Is properder als dat ding weg is, dacht ik, en bovendien zal het zo makkelijker gras afrijden zijn. Dus bibi vol goede moed de paaltjes te lijf, vandaag.
Ja hallo. Sta’ksjes mijn voeten! Waar ik paaltjes van 30-40 cm verwachtte, bleken het sloebers van anderhalve meter te zijn! Paaltjes met hun voeten in de klei dus, klei met grote zuigkracht.
Ik heb er een pijnlijke rug aan overgehouden, en de hele zone rond de put mogen omspitten, maar de houten exemplaren zijn er eindelijk uit. Vijftien houten palen, twee massieve stenen (10x30x60 cm³) en een boel fauna en rommel later is het eindresultaat een omgeploegde zone, en twee ijzeren smeerlappen (T-profielen) die geen centimeter verroeren. *zucht* Tot zover mijn moedige eerste tuin-ervaring.
Morgen een voorhamer opsnorren, en dan gaan we de ijzeren mormels opnieuw te lijf, met hernieuwde moed. Ik krijg ze nog wel, ik krijg ze nog wel!
(Alle tips zijn welkom, natuurlijk)
Morgen is het verkiezingszondag. Dan kiest België zijn nieuwe politieke vertegenwoordigers. De uitslag is een raadsel tot morgen, maar het staat vast dat er klappen gaan vallen, en dat enkele gevestigde zetels zullen verdwijnen.
Volgens de voorspellingen zal Groen! dan weer enkele zetels winnen. Wat dacht u van bovenstaand model?
E-mail. Op gebied van e-mail ben ik een purist. Ja, ik gebruik e-mail zoals moedertje internet het bedoeld heeft: in platte tekst, zonder franjes. HTML? Ho maar, da’s voor webpagina’s, niet voor e-mails. Zakelijke communicatie, heet dat.
Daarbij volg ik een belangrijke en omstreden regel van de netiquette: niet quoten boven een e-mail, maar eronder en ertussen. Ik weet dat ik mij in een bijzonder kleine minderheid begeef, en dat veel mensen mijn manier van replyen vast vreemd vinden, maar ik blijf standvastig volhouden. Het is nu eenmaal veel leesbaarder!
Kom, ik ben in een vrolijke bui, ik zit op de trein en ik heb effe tijd zat dus ik ga het u eens in het lang en het breed uitleggen. En ik koppel er een leuke Thunderbird-plugin aan vast.
‘t Is er aan te merken dat het zondag bolleke-kleur is. Ge kunt de krant niet meer open slaan, ‘t internet niet meer aanzetten, den tv niet meer beloeren of geen blog niet meer lezen, of er is wel een debat te zien, er is een artikel te lezen over dat debat, of een blogger geeft zijn gedacht over dat debat en de deelnemende politici.
Veel bloggers hebben in de afgelopen weken deelgenomen aan de stemtest op VRTnieuws.net of destandaard.be, en hebben die resultaten ook gepost op hun blog. Ook ik heb dergelijke testjes wel eens doorlopen, maar die resultaten zult u niet zien op dit weblog.
Omdat ik bang ben om kleur te bekennen? Niet echt – wie mij kent zal mijn politieke overtuiging wel kunnen raden. Maar ik vind niet dat mijn politieke ideeën een meerwaarde bieden aan een blog als deze. Met het soort berichtjes dat hier verschijnt doet het er niet toe of ik purper, groen of blauw* zie. Dus ik hou de boel hier liever neutraal.
En toch kriebelt het om wat te schrijven. Want politiek interesseert me, en ik volg de peilingen en de debatten graag, maar het begint er toch wat over te zijn. Deze verkiezingen schijnen niet meer over waarden, ideeën en ideologieën te gaan, maar over persoonlijkheden, zwartmakerij en opportunisme. In de debatten worden de mensen met veel show en drama tegen elkaar uitgespeeld, en in de kranten en op het web wordt er gesmeten met zinloze statistiekjes en totaal niet-representatieve polls. Ik ben het non-nieuws stilaan beu.
Dat het maar gauw zondag is. Dan hoeft de schijn niet meer opgehouden te worden, kunnen de maskers afvallen en kunnen de echte onderhandelingen beginnen.
En dan maar hopen dat we er beter van worden…
Tot zover dit zinloze bericht.
Sinds we verhuisd zijn, hebben we een tuintje. Een verademing wordt dat deze zomer, wanneer het gras volgroeid is, het onkruid gewied is, en onze parasol opgesteld is.
Voorlopig is de tuin nog werk in uitvoering, en is er nog te veel werk in huis om te genieten van een heerlijk avondje tuin-met-boekje-in-de-zon.
Wat we wel al kunnen doen is ons droogrekje met de was in de tuin zetten. Met zo’n weer droogt dat geweldig lekker.
En zo hadden Eveline en ik dit weekend een was-afhaal-en-plooi-momentje samen op ons terrasje. Waarbij het me opviel dat we veel, maar dan ook véél meer spinnetjes, vliegjes en beestjes hebben dan in Heverlee. ‘t Zal wel, we komen van een appartement.
En kijk, daar komt dan een verschil in perceptie bovendrijven. Als Eveline een klein spinnetje aan ons wasrek ziet bungelen, denkt ze: oei, opletten met beestjes in de was, voldoende ons wasrek proper houden. Op datzelfde moment zei ik echter hardop “Hmmmm, macrolens!”
Wat doe je dan als vrouw? Nen keer goed met uw ogen draaien zeker? 🙂
Wees gerust, die nieuwe aankoop komt er nog lang niet hoor, ik heb net een nieuwe lens. Maar Eveline kreeg door de situatie wel goesting om eens een gastberichtje te posten op dit blog.
Doen, Eveline!
Het is vandaag wereld anti-tabakdag. Vanaf vandaag zijn de vieze kleurenfoto’s van de kwalijke rookgevolgen verplicht op de pakjes.
Mijn oog viel alvast op deze zeer verdienstelijke reclame van een Belgische supermarkt in de krant:
Zeer smakelijk.
Als plugin deze week nog eens een WordPress-extensie. Bloggers die WordPress gebruiken als software, weten hoe moeilijk het is om een YouTube-filmpje, of andere media, deftig in een blogpost te krijgen. Zonder speciale plugin moet je eigenlijk bijna in de databank gaan duiken (lekker ambachtelijk) om zoiets gedaan te krijgen.
Dankzij een plugin als WordPress Video Plugin wordt het invoegen van filmpjes van allerlei sites echter kinderspel. Om bv. een YouTube-filmpje in te voegen volstaat het om [ youtube id ] in te voegen in een bericht, waarbij id vervangen wordt door een uniek id van het filmpje.
Bijvoorbeeld:
Het resultaat:
Veel plezier met deze plugin, en met dit fijne filmpje; een klassieker. Skoll!
