Vreemd bericht in het radionieuws deze middag
“Alle renners in de Tour zijn vandaag gestart zonder oortjes.”
Curieus. Ze hebben allemaal een Van Gogh’ske gedaan of wat?
Gelukkig hebben ze hun beentjes nog. En hun voetjes. Voor op de trappertjes.
Lightroom workshop (bis)
Zoals beloofd een wat uitgebreider verslag van de Lightroom workshop van afgelopen woensdag.
Ik kreeg enkele weken geleden een mailtje van een vriendelijke dame van het PR-bureau van Adobe. Of ik zin had om met een aantal bloggers een workshop Lightroom te volgen. Lightroom is de workflow-tool voor fotografie van Adobe, waar ik al vrij lang mee werk. Tuurlijk was ik geinteresseerd, dus.
De workshop ging door afgelopen woensdagavond, in het hotel Bloom in Brussel, vlak bij het Noordstation. Leve de plooifiets!
Ik herkende vrij veel gezichten, maar per persoon die binnen kwam, kromp ik meer ineen. Want iedereen die ik herkende was stuk voor stuk professioneel of semi-professioneel fotograaf. Daar stond ik als groentje tussen. Wat zou ik daar gaan doen?
Het zelfvertrouwen groeide echter toen we het lokaal binnenkwamen, en ik het boek zag liggen, dat bij de workshop hoorde: “Lightroom 2 Ontmaskerd”, van Piet Van den Eynde. Op het boek prijkte namelijk het logo van Easy Computing. Niets tegen die uitgeverij, maar die uitgeverij staat voor mij synoniem voor ‘voor dummies’-achtige boeken. Die boeken moeten er ook zijn natuurlijk, maar ik hoopte op een hoger niveau.
Helaas. Piet bleek een charmante en enthousiaste gastheer te zijn, maar het rondzwerven door Lightroom bleef heel vrijblijvend, en ging nooit echt diep. Piet heeft zelfs ter plekke enkele truukjes bijgeleerd, ingefluisterd door het publiek of door de mensen van Adobe.
Artur poseert mooi voor de pasfoto’s die een voor een gemaakt werden.
Op Facebook zie je alle fotootjes netjes bijeen.
Wat maakte dat ik en de vele andere reeds-Lightroom-gebruikers in de zaal wat op onze honger bleven zitten. Als kennismaking met Lightroom of om de twijfelaars te tonen wat het programma in zijn mars heeft, was het een nuttige avond, maar om Lightroom écht uit te diepen is een workshop van 2 uur sowieso te kort, en zeker als de lesgever op hetzelfde niveau staat als de helft van het publiek.
De workshop werd afgesloten met een wedstrijdje. Je kreeg twee onbewerkte foto’s, en je moest ze naar eigen willekeur bewerken in Lightroom. Wat ik ervan gemaakt heb, zie je hier en hier. Ik heb mijn tijd vooral in de eerste foto gestoken, voor de tweede had ik weinig tijd over, dus vond ik het resultaat zeer mager, en dat heb ik ook laten blijken. Bekijk gerust ook de foto’s van mijn collega-workshoppers. Vind je een foto mooi, klik dan ‘Like‘ aan onder de foto. Doe je dat bij mijn foto’s, dan kan ik misschien nog een prijs winnen…
In ieder geval: thank you very much aan Adobe en aan Piet. We bleven misschien wat op onze honger zitten, maar het initiatief op zich was lovenswaardig, en smaakt naar meer. Dank je voor de organisatie, en voor de leuke gadgets!
Nikon roadmap gelekt
Groot nieuws in de Nikon-wereld. Er zou (let op de voorwaardelijke wijs) uitgelekt zijn wat Nikon het komende jaar van plan is om uit te brengen, qua camera’s en lenzen.
Productaankondigingen van fotomateriaal worden altijd tot het laatste moment geheim gehouden, om de concurrentie een stap voor te blijven. Want als Canon nu al weet wat Nikon volgend jaar gaat doen, kunnen zij daarop anticiperen, en sneller betere producten op de markt gooien. Dus dat is normaal gezien top secret, en voer voor geruchtensites.
Maar natuurlijk wordt er lang op voorhand beslist welke producten er zitten aan te komen. En nu zou er dus zo’n roadmap uitgelekt zijn. En er zit heel wat lekkers tussen.
Hier is een link met meer informatie. Maar vergeet niet dat het allemaal geruchten blijven.
En vergeet ook niet: als het écht is, is dit een kleine ramp voor Nikon, en is de kans niet denkbeeldig dat de roadmap wordt aangepast.
In ieder geval: dat er binnen enkele weken een kleine update voor de D300 zit aan te komen – de D300s – staat al een tijdje als een paal boven water. En dat er in het najaar of ten laatste in het voorjaar een update voor de D700 aankomt, staat ook in de sterren geschreven.
Naar de consumentenlijn toe: de D5000 is net geintroduceerd als vervanger voor de D40 en/of D60. Nu zou daar ook nog een D3000 bijkomen. D90-liefhebbers blijven nog wel even zoet met hun toestel: een update voor de D90 zal pas voor 2011 zijn.
Voila, genoeg geruchten. Hou u nu maar weer lekker met feiten bezig.
Lightroom workshop
Op dit moment zit ik samen met een hele reeks andere fotobloggers in Hotel Bloom in Brussel voor een Lightroom workshop, op uitnodiging van Adobe.
Uitgebreid verslag volgt. Bovenaan zie je Piet, de lesgever. Onderaan zie je een deel van het geïnteresseerde publiek, Pieter, Thomas en Serge.
Design Your Cup
Met alle drukte nog vergeten te zeggen…
Er stond vorige week een koerier aan de deur. Met een pakketje. Afkomstig van de sponsor.
In dat pakketje zaten een paar doosjes Nescafé: Espresso, Frappé en Cappucino. En twee mokken. Met een origineel design erop.
Dat alles als smaakmakertje voor de wedstrijd ‘Design Your Cup‘, waarmee je je eigen mok kan ontwerpen, en een vliegtuigreis kan winnen. Doen!
Een zeer sympathieke geste. Enig klein probleempje… Ik ben een geheelonthouder als het op koffie aankomt, en mijn vrouw mijdt koffie wegens zwanger zijnde. Dus de koffie staat hier een beetje zinloos te wezen 🙂
Maar de mokken zijn al veelvuldig gebruikt om thee te drinken. En ze drinken goed!
Kopje koffie, iemand?
Eternal moonwalk
Zeer leuk en goed gevonden van Studio Brussel: een eeuwigdurende moonwalk als hulde aan Michael Jackson. En ook u kan meedansen.
Sorry, van Kobe hebben we nog geen moonwalkende videobeelden, dus hij zit er niet bij. Maar dat doet me wel denken aan een Evian-filmpje dat toevallig net de dag van Michaels dood in mijn mailbox viel: filmpje. Slechte computeranimatie trouwens.
De slecht-nieuws-show
Ik heb bij de bakker vanochtend eens ‘De Zondag‘ meegegrabbeld, kwestie van wat lectuur te hebben bij het ontbijt.
Jawadde, had ik dat maar niet gedaan. De hele wereld is om zeep!
Even een grabbel uit de krantenkoppen van pagina 3 (inderdaad, van één enkele pagina):
- Zeven griepdoden per dag in augustus
- Helicopter crasht (let op de spelfout)
- Bestuurster van tandem gedood
- Paard ligt al dagen dood in weide
- Bejaarden dood aangetroffen
- Taxichauffeur keel overgesneden
Excuseer me als ik nu even al mijn deuren op dubbel slot doe, mijn ramen barricadeer, mijn internetstekkertje uittrek, en ergens in een hoekje van de kamer bang ga zitten wezen.
Stampjes
Het is de aandachtige lezer niet ontgaan. Dat we het druk hebben. En dat er weinig vrije tijd overblijft om bijvoorbeeld een blog bij te houden.
Sorry daarvoor. Maar we hebben goede redenen. Hele goede redenen.
Onze goede reden heeft als codenaam ‘Appeltje’ meegekregen, en verblijft momenteel in de buik van Eveline, om eind november hallo te zeggen aan de wereld. Een tweede zoontje of een eerste dochtertje voor ons, een broertje of zusje voor grote broer Kobe. Ons gezinnetje breidt uit!
Onze Kobe zal op dat moment twee jaar en twee maand zijn, en we vonden dat het tijd was voor een speelkameraadje. En we hebben nu zo’n mooi huis, met nog zo’n grote lege kamer 🙂
Nu, de aandachtige lezer blijft kritisch en vraagt zich af: “tijd heb je toch pas tekort als die kleine geboren is?” Klopt, normaal gezien wel, maar helaas hebben we het niet zo getroffen met de zwangerschap.
Evelines vorige zwangerschap liep niet van een leien dakje, maar deze zwangerschap is jammer genoeg nog een slag erger. De details smijten we liever niet op de blog (maar mailen mag altijd), maar Eveline ligt ondertussen bijna zes weken plat op doktersbevel, en de kans zit er dik in dat het tot het eind van de zwangerschap zo zal zijn.
Alle zware inspanningen zijn uit den boze, dus ook voor Kobe zorgen en hem optillen en zo. Dat wil zeggen dat ik momenteel Kobes belangrijkste babysit ben, en er grotendeels alleen voor sta in het huishouden, met zorg voor vrouw en kind. Gelukkig kan ik daarbij regelmatig rekenen op hulp van familie en vrienden. Maar tijd voor hobby’s is momenteel schaars. Vandaar.
En vandaar ook dat deze aankondiging aan de late kant is. Eigenlijk wilden we Kobes website in een volledig nieuw kleedje steken en lanceren op 21 mei, maar wegens tijdsgebrek zal die nieuwe website nog even op zich moeten laten wachten. In tussentijd sturen we nieuwtjes de wereld in via deze en vooral via Kobes blog.
Bijvoorbeeld om te zeggen dat onze kleine vent of meid zich als een vis in het water voelt! Het mag dan misschien niet goed gaan met Eveline, maar ons kleintje doet het prima. Appeltje groeit goed, en is al weken aan het stampen dat het een lieve lust is. Dat we nog een actieveling in huis krijgen, is duidelijk 🙂
We kijken er in ieder geval enorm naar uit.
Welkom, Appeltje!
Bedrieg eens een haan
Terwijl u gewapend met uw laptop en draadloos internet in een frigo kruipt om even afkoeling te zoeken, bent u op zoek naar entertainment.
Bekijk bijvoorbeeld onderstaand filmpje eens. Een zeer geestig filmpje waarin men een haan probeert te bedriegen met een Philips WakeUp Light. Zo een wekkerradio die je geleidelijk aan wakker laat worden. Dat lijkt me écht iets voor mij.
Enfin, het filmpje:
— via pietel
De iTunes album top 10
Een tip voor artiesten die getroffen worden door de crisis, en nauwelijks nog plaatjes aan de straatstenen gesleten krijgen: val eens dood.
Zeer goed voor uw verkoop is dat.
Als je mijn gouden commerciële tip in de wind slaat, en op zoek wil naar tips met meer toekomstperspectieven, moet je bij Moby zijn…
Plat
Allee nu, TaxOnWeb ligt plat.
Schandalig eigenlijk. Al die Belgen die het laatste gat hun aangifte indienen en zo het systeem plattrekken.
Schandalig. Al die laatkomers beletten dat ik mijn aangifte het laatste gat kan indienen.
Schandalig.
😉
Respect
Politici’s, BV’s, wereldsterren. Je kent ze niet persoonlijk, maar ze zijn toch een deel van je leven. Ze bepalen je jeugd voor een stuk. Je vormt je een beeld van hen op basis van wat de media je voorhouden. En op basis van hun daden. Van hun werk.
Soms heb je bewondering voor wat iemand doet, maar heb je tegelijkertijd een afkeer van andere dingen die die ster doet. Prince – of hoe heet ie tegenwoordig – is zo’n voorbeeld. Waarschijnlijk een klootzak van een mens, maar zijn muzikaal genie is onmiskenbaar.
Michael Jackson was ook zo iemand. Er zat bij die mens meer dan een schroef seriéus los, en door de negatieve manier waarop hij de laatste jaren in het nieuws gekomen is, voelt zijn dood nauwelijks als een verlies aan. Maar de man heeft een onuitwisbare handtekening nagelaten op mijn jeugd, op het leven van zoveel anderen, op mijn muzieksmaak, en op de muziek- en showbizzwereld in het algemeen. Een wereldster op eenzame hoogte, die diep gevallen is.
‘t Is ook niet makkelijk, als de hele wereld aan je voeten ligt. Het is wat eenvoudiger om met je voeten op de grond te blijven als je gewoon een gerespecteerde klassemadam in Vlaanderen bent. De goedkope popdeuntjes waarmee Yasmine indertijd doorgebroken is, kon ik niet echt smaken, maar ik heb haar stem en zangtalent altijd prachtig gevonden, en haar latere zangwerk – toen ze de commerciële deuntjes niet meer nodig had – kan ik meer dan appreciëren, en ook als televisiediva had ze een hoge klasse. Het verlies van iemand die nog lang niet over haar toppunt is, voelt veel meer als een onverwachte schok aan.
De showbizz-wereld spreekt veel makkelijker tot de verbeelding dan de “ernstige” wereld van de politiek, zeker politiek op Europees ver-van-mijn-bed-niveau. En politiek komt anno 2009 over als een groot circus. Maar ondanks mijn politieke desinteresse in mijn jeugd, viel Karel Van Miert mij op, toen in de jaren ’80. Een Humo-cover met een levensgrote close-up van de man in een zorgelijke denkhouding staat in mijn geheugen gebrand. Misschien is dat omdat het een naamgenoot van mij was. Of misschien is het omdat ik ondanks mijn jeugdige naïeviteit toch besefte dat dit een groot man was. Een belangrijk man. En zijn overlijden deed me deze week dus echt wel iets.
Vlaamse diva, Europees icoon of wereldster. Geen van de drie kende ik persoonlijk, maar voor elk van de drie voelde ik een verschillende vorm van respect. Ik wens ze een boeiende verdere tocht toe.
Instuif
Ondertussen al vier maanden. Zo lang wonen we al in ons nieuwe huisje. En we voelen ons er heel erg goed. We genieten van elke dag.
Aan dat nieuwe huisje hebben heel wat fijne mensen meegewerkt. Heel wat vrienden zijn uurtjes komen opofferen om bij ons te schilderen, te plakken, te kappen, te breken, op te bouwen, …
Die vrienden wilden we afgelopen weekend bedanken met een klein instuifje. En dat was heel erg plezant, maar u zal het zonder foto’s moeten stellen. Want u weet hoe dat gaat, zo’n feestje: de hele tijd rondcrossen – is het niet om voor uw gasten te zorgen, het is om achter uw kleine te hollen – en die drukte maakt dat het fototoestel eigenlijk maar één keer is bovengekomen. Dus u kan verwateren over de desserttafel:
Maar dat is het zowat. De heerlijke kaas-, wijn-, bier- en broodtafel is opgeslagen in onze magen, maar is niet op de gevoelige plaat vastgelegd. Net zomin als de gasten, op enkele flirtfoto’s van onze zoon na, en wat hangfoto’s van de jongste gast:
Maar dat het fijn was, da’s zeker! En dat ons huisje nu helemaal goed opgewarmd is, dat ook!