Wie heeft er Statler en Waldorf uit The Muppet Show nog nodig, nu de bomma’s van Peter airplay krijgen in De Grote PVDV Ochtend Show?
Gewèèèldig en vetgeil!
Update: de bomma’s in mp3
Kleuren, bedenkingen, gedachten en verzinsels in de webstraat
Algemene informatie die niet in een andere categorie thuishoort
Wie heeft er Statler en Waldorf uit The Muppet Show nog nodig, nu de bomma’s van Peter airplay krijgen in De Grote PVDV Ochtend Show?
Gewèèèldig en vetgeil!
Update: de bomma’s in mp3
Ik had vanavond, toen ik in het stationswaarts gaan nog even door het centrum van Leuven passeerde, een liedje in mijn hoofd. Druk in Leuven. Van Noordkaap.
Want het ís weer druk in Leuven. Vanavond begint de herrezen Marktrock aan een nieuwe editie, en het is een drukte van jewelste in het stadscentrum. De Bondgenotenlaan was één rij bussen, van op het Fochplein tot aan het station.
Aan het station stroomde het volk naar buiten. Allemaal heel logisch.
Maar dan zag ik ook volk het station bínnenstromen. Een hele groep wilde precies ook weg uit Leuven. Volk dat allemaal naar mijn perron ging, het perron naar Mechelen – Sint-Niklaas/Antwerpen-Centraal. Tiens, waarheen gaat dat volk?
Op de trein kreeg ik het antwoord van een kennis (een toekomstige collega) die ik ontmoette. Mijn euro was nog niet gevallen dat al dat volk wandelschoenen aanhad, en dat het treingedeelte richting Sint-Niklaas stopt in Bornem.
Och juist ja. Het is weer Dodentocht, dit weekend. Het was me weer compleet ontglipt. Hoewel ik er in Mechelen moeilijk nog kon naastkijken, met een ondertussen bomvolle trein richting Sint-Niklaas. Respect.
Ik heb vorig jaar de 20 kilometer uitgelopen op karakter, ik zwéér u dat ik op een dag die 100 kilometer stap. Ik zal ze uitstappen, al liggen mijn voeten over het wegdek uitgesmeerd. Al moeten ze me den Duvel via een infuus ingieten.
Ooit. Op een dag. Karakter.
Ik doe mijn best om dagelijks een appeltje te eten. Lekker, gezond, goed voor de dorst, en wat weet ik nog allemaal.
Ik heb op mijn bureau een paar plantjes staan. Groen, gezond, goed voor de lucht, en wat weet ik nog allemaal.
Vorige week had ik tijdens het eten van mijn appel een lumineus idee: als ik nu eens wat van die appelpitjes uit het klokhuis haal en in één van mijn plantenpotten steek, wat zou dat geven? Niks, waarschijnlijk.
En kijk. Warempel, zoals ze in ‘t schoon Nederlands zeggen. Er komt een plantje uit de aarde gekropen.
Dames en heren, der groeit nen appelboom in mijnen bureau. Intekenen op de eerste vruchtexemplaren kan vanaf nu.
En hoeps, ik heb hem uit, het slotstuk van de Harry Potter-septologie.
Uiteraard kan ik niet te veel vertellen over de inhoud van Deathly Hallows, om de argeloze lezertjes te beschermen tegen spoilers, maar ik kan u zeggen dat ik genoten heb van dit boek, en van de hele serie, trouwens.
(Sorteer)hoedje af voor Rowling!
Als ik dan toch een punt van kritiek mag aangeven: iets te veel deus-ex-machina’s naar mijn goesting in dit boek.
Ja, dat ondermijnt het realisme van dit magische verhaal toch wel wat 8)
Vandaag heb ik op mijn bureau eens een zitbal uitgeprobeerd. U weet wel, zo’n Guido Pallemans achtige ronde opblaasbare bal waarop je zit achter je bureau.
Die dingen zouden veel beter zijn voor je rug, omdat ze je dwingen om netjes rechtop te zitten met een holle rug, en dat leek me wel interessant, omdat ik een zwakke rug heb.
Ik heb enkele collega’s die zo’n zitbal als bureaustoel gebruiken, en een ervan was er vandaag niet, dus heb ik de gelegenheid te baat genomen om even zijn bal te lenen.
Tien minuten heb ik het erop uitgehouden. Tien.
Ik was eerst van plan de hele namiddag uit te doen, daarna dacht ik “een uurtje moet lukken”, maar na tien minuten ging het echt niet meer. Niet dat ik slecht of onstabiel zat, maar je mag op zo’n bal niet in het midden gaan zitten, maar wat meer naar voor, en om te vermijden dat de bal wegspringt, hou je die min of meer tegen met je voeten. En bij mijn voeten zat het probleem: mijn hielen deden na tien minuten zo zeer als iets.
Ik geef toe: tien minuten is niet echt een flinke basis voor een langdurige en stabiele relatie, maar toch, ik had het gezien.
Wat was ik content van mij weer netjes neer te ploffen in mijn goeie, ouwe, ergonomische bureaustoel…
Phoe… Een knopje indrukken om een mailtje te versturen naar 9935 mensen tegelijk, ‘t is toch altijd een beetje stress. Vooral als je dat mailtje stuurt uit andermans naam, en die anderman een redelijk hoge piet is. Bonke bonke bonk.
Missie geslaagd, we kunnen met een gerust hart gaan slapen.
Ik zat gisteren met een aantal collega’s in de auto, toen we op het radionieuws hoorden dat de koning Jean-Luc Dehaene had aangesteld als bemiddelaar, dat Jean-Luc bij het binnenstormen van het ziekenhuis waar de koning verblijft de verzamelde pers onverstoord omver liep, en dat hij bij het buitenkomen niet veel meer te zeggen had dan het legendarische “Geen commentaar”.
Op dat moment slaakten we een zucht van zaligheid. “Haaaaaa den Jean-Luc is terug. Heerlijk!”.
Yup. Misschien een beetje boers en onothodox, maar geef toe, hij was gewéldig met de pers. Blij dat hij weer even terug is.
Zoals alle brave (en laattijdige) Belgen heb ik deze week netjes mijn belastingsbrief ingevuld en opgestuurd naar onze overheid.
Zoals alle techneuten heb ik die aangifte elektronisch ingediend, en dat al voor het zoveelste jaar op rij. En dus de volledige papierhandel die ik ontving van vadertje staat, is bij het oud papier beland. Zonde. En kijk, ik zat deze week nog te mijmeren “da’s nu de volgende stap: aangeven dat je geen aangifte op papier meer wenst te ontvangen”.
En weet je wat? Het kàn! Ik las het gisteren in De Standaard, het is vrij eenvoudig, maar ge moet het in godsnaam wel weten staan. Vandaar deze kennisdelende actie.

Here’s how:
En voila! Volgend jaar ben ik in blijde verwachting van geen bruine enveloppe!
Enige nadeel: ik kan hem nu niet meer op de rand van de tafel laten liggen om mij dag na dag te herinneren aan mijn nalatigheid en het feit dat ik weer tegen de deadline aan het lopen ben 🙂
Maar het milieu zal mij (en u) alvast dankbaar zijn.
Nu nog de optie beschikbaar maken binnen TaxOnWeb waar hij logischer zou zitten, en we zijn er helemaal!
Het is vandaag wereld anti-tabakdag. Vanaf vandaag zijn de vieze kleurenfoto’s van de kwalijke rookgevolgen verplicht op de pakjes.
Mijn oog viel alvast op deze zeer verdienstelijke reclame van een Belgische supermarkt in de krant:

Zeer smakelijk.
Dat krijg je dan, als je op vrijdag met een zaterdag-gevoel zit, wegens dagje verlof. Dan is je biologische kalender in de war, en dan post je per ongeluk op vrijdag een Foto op zaterdag.
Ach ja, ‘t is 24 uur uitgesteld. En er zijn ergere dingen te verzinnen die op het verkeerde moment online gaan…
Het ene plezier is het andere waard. 🙂
Op Askatasuna is vandaag dé langverwachte aankondiging van hun kleine garnaal verschenen, die er een maandje na onze Biebel aankomt. Na o.a. Lien en mezelve mag dus nog een verwachtingsvolle blogger het rijtje vervoegen.
Van Eveline, Biebel en mezelve een dikke proficiat aan Goya en Lies!
De voltallige redactie van Webpalet 😉 wenst al haar lezers van harte een Zalig en gelukkig Paasfeest toe!
Samen met de nieuwe layout, heeft ook een resem nieuwe functionaliteit zijn intrede gedaan op deze blog. Die nieuwe functionaliteit is trouwens een van de redenen van de nieuwe layout.
Het gebruikte thema, K2, laat namelijk toe om heel flexibel gebruik te maken van plugins en andere insteektoepassingen. Daarnaast is de motor onder de blog – WordPress – geupgradet naar de laatste nieuwe versie, 2.1.
De belangrijkste nieuwe functionaliteit op een rijtje:

Het een en ander staat hier en daar nog in de steigers, en is vatbaar voor verbeteringen en wijzigingen de komende weken. Ook hier weer zijn opmerkingen, kritiek en suggesties van harte welkom.
Volgend lente-bericht om 12 uur.