Webpalet

Dit is zo een van die kettingberichtjes die momenteel rond gaan, maar die wel degelijk nuttig zijn.

Als je betrokken raakt bij een ongeval, en het bewustzijn verliest, dan is het voor de hulpverleners niet altijd duidelijk wie ze best verwittigen. Niet iedereen heeft nog een agenda op zak met daarin “In geval van nood, verwittig …”, maar de meeste mensen hebben wel een GSM op zak. Maar daar is meneer de hulpverlener nog niet veel mee, want in zo’n GSM-adresboekje zitten snel meer dan 100 telefoonnummers.

Soms kan een hulpverlener daar al eens iets zinnigs uit opmaken, zoals “Thuis” of “Ma en pa”, maar soms ook helemaal niet.

Vandaar de wereldwijde oproep om in je GSM een telefoonnummer te programmeren onder de naam ICE. ICE staat voor In Case of Emergency, en de bedoeling is dus dat je het telefoonnummer van je geliefde, van je ouders, van je kinderen, … programmeert onder die naam. Als iedereen dit doet, weet een hulpverlener automatisch welk nummer hij of zij moet bellen om het ongeval te verwittigen.

Een goed idee. Programmeren, dat nummer!

Enig praktisch probleempje dat ik zie: als een telefoonnummer meerdere keren in een GSM geprogrammeerd is, dan laat het toestel het alfabetisch eerst gerangschikte nummer zien. Dat wil zeggen dat – als mijn nummer in Evelines GSM geprogrammeerd staat als ‘Karel’ en als ‘ICE’ – de GSM steeds ‘ICE’ laat zien als ik bel, en niet ‘Karel’. Niet echt leuk. Aan de GSM-fabrikanten dus om ICE standaard in te bouwen in de GSM’s.

En o ja, je geliefde hoeft niet frigide te zijn om als ICE in je telefoonboek te belanden…