Kleuren, bedenkingen, gedachten en verzinsels in de webstraat
Vandaag is het Stille Zaterdag, de dag voor Pasen. Bovenstaand tafereel is ook bijzonder stil, enkel verstoord door een groep vogels aan de horizon.
Een gelijkaardige (en erg mooie) foto is trouwens net deze week ook op drieduizend verschenen. Bovenstaande foto dateert van 10 december.
Zalig Pasen!
Een kleine tip voor de kassiersters van de Delhaize in Heverlee:
Als je onder elkaar wil zeuren over de werkdruk, en wil klagen over je directeur, doe dat dan niet terwijl er klanten aan je kassa staan. Dat maakt de wachtrij alleen maar langer (en de werkdruk hoger) dat geeft geen goede indruk bij je klanten, en dat ontstemt sommige klanten die graag op een goed voetje staan bij de directeur en er regelmatig eens een babbeltje mee slaan. Foei!
Alstublieft, nog een prettige dag verder.
“Water is water.” Niets van! Het ene water is het andere niet, en als u mij niet gelooft mag u de Zenne eens langs een Pacifisch strand laten stromen.
Sinds enkele jaren hebben we op het werk zo’n waterfonteintje, of oase, of hoe die broebelende bakken met warm en koud water uit flessen van 18,9 liter ook heten.
Het watermerk dat we tot nu toe hadden vond ik niet bijzonder lekker, maar het was goed drinkbaar, zeker als het koud was. Uiteindelijk: over smaken en kleuren valt niet te twisten, wat de ene lekker vind, is voor de andere een vies sopje.
Edoch, deze week is het ene water gegaan en het andere gekomen. Omdat mijn bedrijf graag heeft dat de verschillende diensten zich houden aan allerlei raamcontracten die centraal gesloten worden, zijn we overgeschakeld op een nieuwe leverancier. Die dankzij het raamcontract een stuk goedkoper kan leveren.
Helaas, de smaak valt bij velen niet in goede aarde, wegens te veel smakend naar aarde. Allemaal best aardig, maar dat maakt de drinkervaring nogal eigenaardig. Neen, ik vind het nieuwe water niet lekker.
Een collega jammerde “Als ik van het oude water dronk, getroostte ik mij met de gedachte dat we hetzelfde water dronken als dat waarvan den Duvel gebrouwen wordt.”
Een mooie troost, die we nu missen, nu ons water uit de Hoge Venen komt.
Dus: help ons, troost ons; iemand een idee welk hemels bier gebrouwen wordt in de Hoge Venen? Het gedacht alleen al zou ons goed doen…
Schol!
En hoe is het ondertussen nog met onze zwangerschap? Goed, dank u wel. U kan netjes volgen op Biebelweb dat we ondertussen nog eens langs geweest zijn bij de dokter, dat we een grote baby krijgen, dat we zwangerschapskleertjes gaan shoppen zijn, en nog deze week mag u een nieuwe echo verwachten.
Ondertussen komen ook de praktische dingetjes voortdurend om de hoek kijken. Eén van die praktische dingen bij een zwangerschap waar je gigantisch veel rampverhalen over hoort, is opvang.
Want ja, je wordt zwanger, en 9 maanden later krijg je een kind, en 3 maanden later ga je met z’n tweeën weer werken. En je kind dan?
Je kind krijgt een plekje bij een onthaalmama. Of een crèche. Maar daar moet natuurlijk wel een plaatsje vrij zijn.
De aprilvis die ik opgezet had – rijmelarij voor gratis muziek – heeft minder succes gehad dan ik gehoopt had.
Daar zijn natuurlijk een aantal mogelijke verklaringen voor te verzinnen:
Ik geef u het voordeel van de twijfel, en neem gewoon aan dat u allemaal zóóó slim was dat u natuurlijk al lang door had dat het om een aprilvis ging.
Cadeautjes! Ik mag cadeautjes uitdelen! Muziekcadeau’s nog wel! Hoera!
Geen cassetjes, geen LP’s, geen CD’s, geen CD-bonnen, maar downloadbonnen! Om legaal muziek te downloaden.
Ik was mijn rustige zondagochtend aan het spenderen aan het uitbreiden van mijn muziekcollectie, toen ik bij het downloaden van “Dagen van gras, dagen van stro” van Spinvis plots de melding kreeg dat ik tien cadeaubonnen verdiend had. Eén of andere actie van iTunes waar ik geen weet van had…
Allemaal zeer fijn, mà à r de cadeaubonnen mogen niet door mezelf opgesoupeerd worden, ze zijn bedoeld om cadeau te doen.
En daar komen jullie in het plaatje! Vijf van mijn tien bonnen geef ik weg aan de lezers van mijn weblog.
Zin in een downloadbon ter waarde van 4,95 euro, goed voor vijf nummers op iTunes? Grijp dan nu je kans, en laat een reactie na in de comments. We houden het leuk: om je kandidaat te stellen voor een bon, moet je een reactie op rijm achterlaten (bv. “Ik wil graag zo’n cadeaubon, want het is lang geleden dat ik nog iets won”).
Een onschuldige kinderhand loot vanavond vijf winnaars uit de reacties. Go!
Update 23.59h: Dit bericht is – zoals u misschien al vermoedde – een aprilvis. Met dank aan de drie mensen die zich laten vangen hebben, of zich de moeite genomen hebben om te reageren. Zie ook het volgende artikel.
Het STUKcafé in Leuven heeft een zeer goed beveiligde Hotspot. Met een zeer veilig wachtwoord. Dat zomaar achter de toog hangt.
Enfin, ik ben nog zo vriendelijk geweest om de letters door elkaar te Photoshoppen…
Jawadde! Er is een vervolg op ‘Koning van Katoren’ op komst!
De nostalgie! Koning van Katoren! De avonturen van Stach, twintig jaar geleden nog volledig door een van onze kampleiders voorgelezen op koorkamp, avond na avond. Fantastisch was dat!
Ik weet niet of ik een vervolg durf lezen. Volgens mij gaat dat de magie wat doorprikken…
Jawadde, jong. Jawadde…
Een paar weken geleden heb ik een artikeltje gepost over Speed Painting, filmpjes van prachtige afbeeldingen die in versneld tempo in Photoshop gemaakt worden.
Toen heb ik ook beloofd iets te vertellen over Hyperrealistic vector art.
Allereerst: bekijk onderstaande foto.
Foto? Of tekening?
U bent nog van de domste niet, en u hebt het natuurlijk al door: het gaat hier om een tekening. Jawel, een tekening, uit het niets gemaakt vanuit een grafisch vectorprogramma zoals CorelDraw of Adobe Illustrator dat zijn.
De afbeelding die u hier links ziet, is er zo nog een (© Henke Svensson): het lijkt net een foto, maar het is een tekening. Een hyperrealistische.
Een mooi overzichtje met veel meer voorbeelden vind je bij Basang Panaginip. Daar vind je verder ook links naar allerlei andere sites met veel meer voorbeelden.
Een speed-filmpje met het tot stand komen van zo’n afbeelding heb ik helaas niet gevonden (tips welkom in de reacties), maar wel een zeer mooie stap-voor-stap uitleg:
Eric Tranchefeux is een Franse graficus die een opdracht had gekregen om een kat te tekenen voor een verpakking. De afbeelding is uiteindelijk niet gebruikt door de opdrachtgever, maar Eric legt in een verhelderend artikel wel netjes uit hoe hij stap voor stap van schetsen naar een hyperrealistische afbeelding in Photoshop gaat. Let op, want voor u het weet bent u gekrabt!
Netjes!
Gisteren was het Shutdown Day.
Ik had de bedoeling om mee te doen, en mijn computer af te laten staan, voor een dag. Ik was het grootste deel van de dag toch niet thuis, dus dat kon niet echt een probleem zijn.
Maar (helaas)³, het is niet gelukt. En ik ben nog betrapt ook. Dus ik beken.
Ik moest ‘s voormiddags een opzoeking doen. En ik moest nog mijn karakterbladen afprinten voor mijn rollenspel van ‘s namiddags. En terwijl ik dan toch online was, ben ik nog even in mijn feedreader gaan piepen, waar ik een berichtje zag waarop ik wilde reageren, waardoor Goya me gespot heeft. Nen echte flik, die Goya.
Flauwe excuses allemaal natuurlijk maar het zegt natuurlijk wel veel over hoe afhankelijk we allemaal van onze technologische machientjes geworden zijn.
Nu, ik ben duidelijk niet de enige die zich niet aan het computerverbod gehouden heeft, aan de enorme hoeveelheid berichten over de blijkbaar zeer geslaagde bwards te zien. Iemand eigenlijk enig idee of het Shutdown-initiatief een succes geworden is of niet? Mij lijkt van niet, maar ik vind er online niet direct iets van terug.
Maar dat ligt misschien aan het feit dat al die nieuwsschrijvers hun computer af hebben staan…
Het is vandaag Shutdown Day. De computer gaat dus niet aan vandaag, en dat heeft ook zijn gevolgen voor de Foto op zaterdag. Dus hup-hup-hup, af die computer!
Enneuh… dit berichtje is voorgeprogrammeerd. Of wat dacht u?
Zoals ik vanochtend al schreef, had ik gisterenavond een feestje.
Na het voortreffelijke avondmaal trokken we met z’n allen naar het STUK, alwaar Gert Bettens en Ellroy respectievelijk liedjes van The Beatles en van Bob Dylan brachten, op een zeer intieme manier (in het kader van het mini-festivalletje Vadermoord).
De voor mij onbekende Ellroy was eerst aan de beurt.
De Leuvenaar had af te rekenen met serieuze technische storingen aan zijn versterker, waardoor het optreden continu verstoord werd door audiogezoem en onderbrekingen. Zeer chaotisch allemaal, maar hij ving het op met een enorme rust, en een aparte vleug humor.
Maar da’s allemaal onbelangrijk want: wat een stem heeft die gast! Een diepe, rauwe, schurende, maar zeer vaste stem om van te houden. Ik ga deze meneer en zijn muziek in de gaten houden!
Na de pauze was het de beurt aan Gert Bettens, in een vorig leven als broer van Sara helft van het duo K’s Choice.
