Webpalet

U weet dat ik gisteren ben gaan winkelen. Culinair winkelen, remember?

Wat ik u toen niet gezegd heb, is dat ik heksentoeren heb moeten doen om de Colruyt te bereiken. De vaste baan ernaartoe was afgesloten door de politie om een mij toen onbekende reden, en omrijden in Dendermonde is niet altijd evident, met al die waterkes en spoorlijnen.

Maar kijk, vandaag las ik in de krant wat er aan de hand was. De Colruyt in Dendermonde is gelegen naast de beroemde gevangenis, bekend van zijn loopse bewoners. En net die gevangenis was de oorzaak van de problemen.

In dit filmpje van de regionale tv zie je hoe een verdacht, trillend pakket met een draad erin gevonden werd tussen de ochtendpost, en door de ontmijningsdienst ter ontploffing werd gebracht. Geen bom, maar een scheermachien dat in werking was getreden. De sloebers.

De hele buurt rond de gevangenis werd afgezet en geëvacueerd, maar blijkbaar lag de Colruyt net buiten die perimeter.

Een mens vraagt zich wel eens af: wat als dat niét zo was? Wat als de Colruyt mee geëvacueerd moest worden? Hoe begin je daaraan, een supermarkt ontruimen, zonder dat alle mensen beginnen hun bakjes en winkelzakken beginnen uit hun karren te halen, of per se nog snel willen afrekenen aan de kassa? En hoe laat je die massa rustig naar buiten stromen zonder dat ze hun zakken volsteken? En hoe vermijd je dat iedereen op de parking naar zijn auto’s spurt, om toch maar vierwielig de zone te verlaten? En hoe trek je zo’n supermarkt weer op gang, met tientallen verlaten karren in de gangen, en bergen bedorven diepvries- en slagerijgerief in die karren?

Een mens vraagt zich ‘t een en ‘t ander af…

Er is de afgelopen weken nogal wat te doen rond de Kindle, een product van de grote internetboekhandel Amazon. Of zoals het wel eens genoemd wordt: de iPod van de eBooks.

Wat is de Kindle? Een elektronische boekenlezer. De Kindle is een bakje met een groot scherm met een zwart-wit-scherm dat bijzonder weinig verbruikt, en zo enorm lang meegaat (tot een week). Op de Kindle kan je elektronische boeken lezen die je aankoopt bij Amazon, maar ook kranten, blogs en andere internet-content. Het ding heeft een wireless verbinding, en biedt een soort primitieve browser om te surfen naar bepaalde websites.

Okee, tot zover de beschrijving. En kijk, het moest er eens van komen in deze elektronische tijden: een deftige eBook-lezer voor onderweg. Niets boven een goed boek op de trein, maar als dat een grote klepper is die je liever niet wil meesleuren en/of enkel in elektronisch formaat bezit, is een goede eBook-lezer een mooi alternatief voor een charmant papieren boek, en een stuk handiger dan een laptop. Dus er zit zeker iets in het idee.

Alleen vind ik de uitvoering niet echt geslaagd. Het speeltje toont wat ouderwets, maar da’s persoonlijk, maar vooral: het vreet geld. Het beestje zelf kost 399 dollar (met de huidige dure euro is dat zo’n 270 euro), maar daar stopt het niet. Elk nieuw boek gaat zo’n 10 dollar kosten, een klassieker gaat over de elektronische toonbank aan de schappelijke prijs van 1,99 dollar, maar kranten- en magazine-abonnementen kunnen oplopen tot 15 dollar per maand, en vooral: blogs kosten 0,99 dollar per maand, en wil je (je eigen!) documenten mailen naar je Kindle, dan kost dit je 10 cent! Betalen voor dingen die anders gratis zijn, dus. Met dit in het achterhoofd, slaat deze aflevering van The Joy of Tech – waarin de draak wordt gestoken met Jeff Bezos van Amazon – de nagel op de kop.

Bovendien biedt de Kindle niet echt ondersteuning voor standaardformaten zoals PDF, en dat is toch een gemiste kans.

Maar goed, het ding is voorlopig alleen nog maar verkrijgbaar aan de andere kant van de oceaan, en de Amerikaanders zullen dus wel testpubliek spelen en er de kinderziektes uithalen zeker? En vooral: het is soms belangrijk om een pionier te hebben, om de rest wakker te schudden. Als de Kindle een beetje aanslaat, reken dan maar dat concurrerende bedrijven binnen de kortste keren een tegenhanger voor de Kindle zullen klaarhebben, die heel wat van de kritische punten aanpakt.

Geef mij ondertussen maar een goed papieren boek om vast te pakken. Dank u, Gutenberg.

Hoera! Of Oei!

Ik weet niet goed welk van de twee ik nu moet denken. Maar Music for Life, de benefietactie van Studio Brussel vanuit een glazen huis aan het station in Leuven, komt terug. Van 19 tot 24 december later Peter Van de Veire, Thomas de Soete en Siska Schoeters (Lambi-Bambi is er dit jaar niet bij) zich opsluiten in het glazen huis, van waaruit ze aangevraagde plaatjes draaien en leuke radio maken, allemaal ten voordele van zuiver water dit jaar.

Kijk, ik vond het vorig jaar gewéldige radio. En een gewéldig succes. En een gewéldige sfeer aan dat glazen huis in Leuven. Ik herinner me hoe Eveline en ik vol spanning in de auto zaten te luisteren naar de slotshow, wachtend op het bedrag dat bijeengesprokkeld was. En met een spijtig gevoel omdat het afgelopen was, want we hadden echt wel graag geluisterd.

Op zich leuk dus dat het terugkomt, maar een mens vreest toch voor een doorslagje, niet? Ik hoop dat het weer heel leuke radio wordt, en ik ga zeker weer een kijkje nemen, en we zetten onze radio die week extra veel aan, maar hopelijk is de bedoeling niet “Waah dat was leuk, laten we dat gewoon nóg een keer doen!”

Hopelijk weten de programmamakers (en het publiek!) genoeg creativiteit aan de dag te brengen om van deze tweede editie een even geslaagde als de eerste te maken!

Positief denken! Voordeel van de twijfel! Hoera!