Kleuren, bedenkingen, gedachten en verzinsels in de webstraat
Toen ik vanmiddag het zwembad betrad, hoorde ik – tussen het geklots van het water – het liedje Orchard Road van Leo Sayer door de luidsprekers schallen.
Een glimlach verscheen op mijn gezicht want ik moest spontaan aan Michiel Hendryckx denken.
Kijkers van De Bende van Wim weten waarom.
‘t Is precies bijna een quizvraag.
Ik heb van ‘t weekend goed in de verf gezeten. ‘t Was verfweekend in ons nieuwe huisje in Dendermonde. De living is in een fris nieuw kleurtje gestoken. Ik had voor- en na-foto’s gepland, maar ik ben een na-foto vergeten te trekken 🙂
‘t Was een weekend hard doorwerken, maar het resultaat mag gezien worden. Volgend weekend nog een paar finishing touches, en nog een tweede laag voor een klein stukje plafond (stomme verf die nét ontoereikend was), en dan zijn we helemaal klaar voor onze verhuis.
Ondertussen zijn we hier in Heverlee al goed aan het inpakken, en zijn er al een viertal auto’s met dozen richting Dendermonde verhuisd. De verhuistrein is vertrokken, zoveel is duidelijk. Onze living hier zal nooit meer opgeruimd raken 🙂
Ja, over twee weken ben ik een verhuisd man. Ondertussen is het nog even doorbijten. U vergeeft me dan ook vast enige blogstiltes, als die vallen.
Volgende week is het de Heen-en-weer-week. De heen-en-weer-week is de opvolger van de week van de zachte weggebruiker. In Antwerpen krijgen de fietsers op het vernieuwde Astridplein (aan het Centraal station) alvast hun duidelijke strookaanduidingen.
Gisteren heb ik meer dan alleen maar kat- en hondachtigen gesignaleerd.
Een Rolls Royce, dat is zoiets wat je in je leven niet echt vaak tegenkomt.
En toch. Gisteren heb ik er op één dag maar liefst twee gezien. Een nagelnieuwe Phantom in onze wijk over de middag, en een vrij oud model op weg naar Dendermonde ‘s avonds.
Ineens is trouwens bewezen dat Brompton de Rolls Royce onder de fietsen is, want ‘s middags passeerde ik de Rolls terwijl ik op mijn nieuwe vouwfiets aan het rijden was. Ik was de wagen in kwestie aandachtig aan het bestuderen, maar de chauffeur van de Rolls was op zijn beurt mijn fiets zeer geïntrigeerd aan het bestuderen.
Jaja, wij Rolls-bestuurders onder elkaar eh…
Vandaag las ik in de krant dat er lynxen in België gesignaleerd zijn.
In de avondspits heb ik een paar Jaguars op de autostrade gezien.
Vanavond heb ik op weg naar huis (omdat mijn benzine bijna op was) een tijger in mijn tank gestoken.
En vanavond laat zag ik in de industriezone van Haasrode een vos op vrije voeten.
Wat is het volgende? Een puma op de trein? Een zwarte panter in de winkelstraten?
Update: Oeps… een vos is een hondachtige natuurlijk. Maar ik heb er toch maar mooi ene gezien!
Onze zwangerschap is halfweg. Nog 20 weken te gaan.
Een kleine stand van zaken vind je op Biebelweb.
Bloghumor: You know you are addicted to blogging when…
Eerlijk gezegd valt het bij mij nog mee. Ik verwijs effectief wel eens mensen naar mijn blog als ze vragen hoe het er nog mee gaat, en ik word behoorlijk kribbig als mijn site onbereikbaar is, maar aan de andere kant converseer ik niet met mijn vrouw via mijn blog, weet ik langs geen kanten wie Darren Rowse is, is een papiertje met blogideeën niet mijn dierbaarste bezit (want ik stockeer mijn ideeën online, haha :-)), en ik kan enkel berichtjes posten vanop mijn computer.
Maar kijk, het feit dat een mens berichtjes als deze op zijn blog zet, zal waarschijnlijk ook al een veeg teken aan de wand zijn dat een therapiecheque geen slecht cadeau-idee is…
Ik weet dat ik al vaak heb zitten afgeven op De Standaard en hun foute keuzes, en dat ik ne keer moet ophouden met daar altijd maar over te zagen, en dat als het mij niet aanstaat ik maar niet moet kijken, maar ik blÃjf het er moeilijk mee hebben om helemaal bovenaan de website van Vlaanderens kwaliteitskrant #1 dergelijke items te zien:
Mjah. Het zal wel verkopen zeker?
Amai amai, het is alweer woensdag. De tijd vliegt als je een verhuis aan het plannen bent.
Een hele kleine, korte plugin zonder veel uitleg dus, deze week. Maar wel een handige, als je een beetje met webdesign of grafische toestanden bezig bent: ColorZilla.
ColorZilla is een uitbreiding voor de internet-browser Firefox. Dankzij de uitbreiding verschijnt linksonder in je browservenster een klein icoontje, het bekende pipetje uit grafische programma’s zoals Photoshop. Dit pipetje kan je gebruiken om gelijk welke kleur van een webpagina aan te duiden, en de kleurcode te weten te komen.
Zeer handig en snel als je een design wil maken, gebaseerd op een kleur die je ergens ziet. Een handig pop-up-menu geeft je de mogelijkheid om de pas gesampelde kleur te kopiëren in allerlei formaten, zodat je ze direct kan gebruiken in je favoriete programma.
707 spamberichten op één nacht. En ze komen nog steeds vlotjes binnen.
Of dat het een beetje ferm de spuigaten begint uit te lopen 🙁
Maandag, brugdag. Eveline en ik hebben vandaag de brug geslaan tussen het weekend en 1 mei, en hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om een aantal boodschapjes te doen om ons voor te bereiden op onze nakende verhuis.
Zo zijn we vandaag ook op zeteljacht gegaan. Da’s geen spreekwoordelijke manier om te zeggen dat we aan politieke propagande hebben gedaan, maar gewoon letterlijk te nemen: we hebben onze karabijn genomen, we zijn naar het grote zetelbos gegaan, en we hebben daar proberen een schone zetel te schieten. Want in ons nieuwe huisje willen we wel wat comfort, en daar hoort een zetel bij.
In het zetelbos zijn we Zweedse degelijkheid tegengekomen, maar onder andere ook de Seats and Sofas. Waar Рin onze ogen Рheel wat slechte zetels stonden, en vooral ook heel wat dure zetels. E̩n van de enige zetels die ons aanstond, was onbetaalbaar. Maar dat belette een opdringerige, verkoper niet om ons toch te komen lastig vallen met zijn bijzonder irritant gemompel. Ik heb niets tegen verkopers die hun werk proberen te doen, maar wel iets tegen dit type weekdieren die pretenderen je beste vriend te zijn, en het allerbeste met je voorhebben, en je daarom dit uit-zon-der-lij-ke aanbod doen.
Neen dank u, meneer. Of toch: dankuwel. Dankuwel om ons het ultieme argument te geven om uw winkel links te laten liggen en er nooit nog een voet binnen te zetten.
Vanavond is het zover, dan brengt Solidariteitskoor Caminhando zijn jaarlijkse concert, getiteld ‘Korika’. En er is hard voor gerepeteerd.
U kunt nog steeds kaarten krijgen voor dit concert in Wijgmaal, dus haast u! Een culturele en solidaire avond wacht u!
Hoera, hoera!
Vandaag over drie weken verhuizen Eveline en ik. En vanaf dan treed ik het pendelbestaan binnen. En zoals aangekondigd zal ik dat vouwfietsgewijs doen.
Die vouwfiets, dat is een Brompton geworden. En ik mocht hem deze week afhalen bij Fietsen Koen. Ik ben vanaf nu een Bromptoniaan, of hoe dat mensenras ook mag heten.
Voor foto’s heb ik nog geen tijd gehad, ik heb er zelfs nog maar twee beperkte testritten opzitten, maar dat volgt allemaal nog wel.
Ik heb van de gelegenheid ook gebruik gemaakt om mezelf een fietshelm aan te schaffen. Het is misschien geen zicht, maar het voelt alsof het geen overbodige luxe is, als je weet dat een collega van mij een tijdje geleden met zijn gloednieuwe vouwfiets een vooroverkanteling-met-vliegmaneuver-over-het-stuur gemaakt heeft, en daarbij zijn kaakbeen gebroken heeft. Veiligheid voor alles, en zo, en een gewaarschuwd man die er twee waard is, maar allee, toch heb ik maar één fietshelm gekocht.
En waarom uiteindelijk een Brompton, en niet bv. een A-bike zoals in de commentaren van het vorige artikel aangeprezen?
Goh… feeling. Een Brompton is het ideale compromis tussen supercompactheid en een stevige, zéér deftige fiets waarmee je hoge snelheden haalt.
Als er nog twijfelaars in de zaal zijn, dan heb ik nog twee linkjes voor u.