Kleuren, bedenkingen, gedachten en verzinsels in de webstraat
‘t Is er zo mooi in gedachten, gedachten…
Regen, regen en regen. In juli. En hittegolf in april.
Ik ben hier niet om te zagen over het weer, maar om te zeggen dat ik ontdekt heb wat er mis is. Niets klimaatopwarming, gewoon een bug in het softweersysteem!
Iemand hierboven heeft gewoon april en juli omgewisseld! Woeps!
Met een beetje geluk sneeuwt het in augustus…
Ge moet ne keer nen hélen dag, van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat, met dezelfde twee zinnekes van één en hetzelfde liedje in uw kop zitten. Om zót van te worden.
Na vier maanden Fixkes hebben we het wel gehad met de Stabroekse nostalgie. Hup, anders en beter! Afvoeren!
Mijn toekomstig-vaderlijk hart bloedde vandaag toen ik de Blokken-reclamefilmpjes zag die geweigerd zijn door de VRT, maar wel in New York in de prijzen gevallen zijn.
Peuters speelgoed geven om het vervolgens af te pakken, zodat je een goede huilbui op film krijgt, het doet sterk denken aan de omstreden lollyfoto’s van vorig jaar, waarbij fotografe Jill Greenberg kinderen een lolly gaf, even later weer afnam, en zo de meest intrieste huilportretten schoot.
Of nog: twee vrienden die me wilden laten zien hoe schattig hun dochter van 6 maand met haar lipje begon te trillen als ze huilde, en ze vervolgens even aanporden om te huilen.
Kunst, entertainment of een brug te ver? Geen idee, maar persoonlijk ben ik in ieder geval van plan om mijn dochter/zoon het leven zo prettig mogelijk te maken. Lachende babyfoto’s, verre van origineel, i know.
Call me oldfashioned.
Zoals vorige week al aangehaald, wil ik me zoveel mogelijk onthouden van politieke commentaren op deze blog. Alhoewel het serieus kriebelt na een verkiezingsuitslag als die van gisteren.
Maar het kriebelt vooral als ik de commentaren op alle andere blogs in mijn feedreader lees. Hoewel Vlaanderen gisteren heel rechts gestemd heeft, schreeuwt de hele blogosfeer zijn verontwaardiging uit voor deze verkiezingsuitslag, en de ontgoocheling voor de achteruitgang van paars.
Ik ben politicoloog, socioloog noch analist, maar ik vind dat op z’n minst opvallend. Hoe ik weinig tot geen reacties lees van mensen die blij zijn met de uitslag.
Dat kan vele verklaringen hebben.
Ik heb er geen idee van welke van bovenstaande verklaringen correct is, maar ik vind het zeer curieus.
Ik ben nog curieuzer naar de komende coalitie-onderhandelingen. Want dat wordt een héél moeilijke puzzel, zeker als CD&V/NVA op z’n tweederde-meerderheid staat.
En ik ben supercurieus hoe de nieuwe regering het er zal afbrengen. Of het goed bestuur vage woorden blijven, of concrete daden worden. Ik geef ze het voordeel van de twijfel, en een eerlijke kans.
En tenslotte nog dit: de afscheidsspeech van Verhofstadt was zeer professioneel. Knap.
Hoedje af voor onze ex-premier, veel succes voor onze toekomstige.
‘t Is er aan te merken dat het zondag bolleke-kleur is. Ge kunt de krant niet meer open slaan, ‘t internet niet meer aanzetten, den tv niet meer beloeren of geen blog niet meer lezen, of er is wel een debat te zien, er is een artikel te lezen over dat debat, of een blogger geeft zijn gedacht over dat debat en de deelnemende politici.
Veel bloggers hebben in de afgelopen weken deelgenomen aan de stemtest op VRTnieuws.net of destandaard.be, en hebben die resultaten ook gepost op hun blog. Ook ik heb dergelijke testjes wel eens doorlopen, maar die resultaten zult u niet zien op dit weblog.
Omdat ik bang ben om kleur te bekennen? Niet echt – wie mij kent zal mijn politieke overtuiging wel kunnen raden. Maar ik vind niet dat mijn politieke ideeën een meerwaarde bieden aan een blog als deze. Met het soort berichtjes dat hier verschijnt doet het er niet toe of ik purper, groen of blauw* zie. Dus ik hou de boel hier liever neutraal.
En toch kriebelt het om wat te schrijven. Want politiek interesseert me, en ik volg de peilingen en de debatten graag, maar het begint er toch wat over te zijn. Deze verkiezingen schijnen niet meer over waarden, ideeën en ideologieën te gaan, maar over persoonlijkheden, zwartmakerij en opportunisme. In de debatten worden de mensen met veel show en drama tegen elkaar uitgespeeld, en in de kranten en op het web wordt er gesmeten met zinloze statistiekjes en totaal niet-representatieve polls. Ik ben het non-nieuws stilaan beu.
Dat het maar gauw zondag is. Dan hoeft de schijn niet meer opgehouden te worden, kunnen de maskers afvallen en kunnen de echte onderhandelingen beginnen.
En dan maar hopen dat we er beter van worden…
Tot zover dit zinloze bericht.
Beste Leuven,
We staan op een keerpunt. Na 10 jaar in deze stad rondgelopen te hebben – eerst als student, daarna als werkmens op kot en de laatste vier jaar als volwaardige inwoner – trekken we verder. De roots roepen, en laten ons stranden in Dendermonde. Een nieuw hoofdstuk begint, een oud wordt afgesloten.
Hoewel we uitkijken naar ons nieuwe leven in Dendermonde, voelt het toch wat gek aan om na 10 jaar uit deze stad weg te trekken. Want ik kan terugblikken op heel wat mooie herinneringen.
We hebben altijd een haat-liefde-verhouding gehad, jij en ik. 10 jaar geleden kwam ik hier toe als groen studentje, aan de start van een nieuw leven. En die start was zonder meer fantastisch. Hier in Leuven heb ik een fantastische vriendenkring opgebouwd, heb ik de vrijheid geproefd, heb ik zelfstandigheid aangeleerd, en mooie studies volbracht. Ik wist al snel: deze stad heeft me te pakken. En na mijn studies heb ik dan ook een job gezocht in datzelfde Leuven. Een mooie job, die ik nog steeds uitoefen.
Als werkmens leerde ik ook de keerzijde van Leuven kennen: de drukke stad, met een duizelingwekkende bevolkingsdichtheid. De stad waar je tijdens de Kerstmarkt en de solden over de koppen kan lopen. De stad waar de studenten de nacht regeren. De stad waar je met je auto beter uit blijft.
Maar de liefde tussen ons bleef. Want deze stad heeft me niet alleen een mooie vriendenkring opgeleverd, maar liet me ook kennismaken met mijn vrouw. Het was hier, in Leuven, dat ik op 30 januari 2001 het meisje ontmoette waarmee ik zou trouwen. En waarmee ik samen een appartementje zou zoeken… in datzelfde Leuven.
Wonen in een appartementje deed ons dromen van een huisje. En daar leerden we weer een zwarte kant van je kennen, Leuven. Want wonen hier is onbetaalbaar, zo hebben we moeten ondervinden. We hebben gezocht, en de ruime streek afgekamd, maar de immo-prijzen zijn schandalig. Crimineel. Onverantwoord.
Wat heb je aan een stad, als je je de rest van je leven moet blauw betalen om er te kunnen wonen, beste Leuven? Neen, je immo-markt heeft ons weggejaagd. Heeft ons doen terugkijken naar het verre West-Vlaanderen waarvan we komen.
Maar onze band is bestaand, en onherroepelijk. Je bent getuige geweest van een heel belangrijke fase uit mijn leven, en dat is iets blijvends. Ik heb hier een goede job, en we hebben hier een fijne vriendenkring. Dus we houden onszelf binnen bereikbare afstand van je.
Vandaag verhuizen we. Dendermonde wordt vanaf nu onze nieuwe thuis. En ook daar starten we een nieuw leven, deze keer met ons drietjes. En ook daar staan er ons vast mooie tijden te wachten. En ook daar zullen we de mindere kantjes ongetwijfeld ontdekken.
Drie kwartier. Per trein. Zo ver zitten we uiteen. Da’s nu niet bepaald onoverkomelijk, niet? Wees gerust, ik breng je dagelijks nog een werkbezoekje, en ook in de weekends zullen we een fijne selectie van je inwoners en je andere troeven nog weten te vinden.
Bedankt voor 10 mooie jaren. En op naar de volgende jaren samen!
Genegen groeten,
Karel
Gezien in een van de advertenties op deze blog:
GPS flitspaal verklikkers – Volkomen legaal geld besparen!
Euhm juist, dat moet ge me dan toch eens uitleggen, hoe ge met een flitspaal verklikker legaal geld uitspaart. Door overal legaal te snel te rijden, en legaal in de remmen te gaan staan voor de palen, zodat je bespaard blijft van illegale boetes?
Vieze praktijken vind ik het. En bibi overweegt dus nog maar eens zeer sterk om zijn blog wederom reclamevrij te maken – weg met die onzin!
Alweer een losse bedenking in het warrige hoofd van Karel Titeca:
Hoe noem je de berijder van een vouwfiets? Een vouwfietser?
En is die dan opplooibaar?
Toen ik vanmiddag het zwembad betrad, hoorde ik – tussen het geklots van het water – het liedje Orchard Road van Leo Sayer door de luidsprekers schallen.
Een glimlach verscheen op mijn gezicht want ik moest spontaan aan Michiel Hendryckx denken.
Kijkers van De Bende van Wim weten waarom.
‘t Is precies bijna een quizvraag.
Gisteren heb ik meer dan alleen maar kat- en hondachtigen gesignaleerd.
Een Rolls Royce, dat is zoiets wat je in je leven niet echt vaak tegenkomt.
En toch. Gisteren heb ik er op één dag maar liefst twee gezien. Een nagelnieuwe Phantom in onze wijk over de middag, en een vrij oud model op weg naar Dendermonde ‘s avonds.
Ineens is trouwens bewezen dat Brompton de Rolls Royce onder de fietsen is, want ‘s middags passeerde ik de Rolls terwijl ik op mijn nieuwe vouwfiets aan het rijden was. Ik was de wagen in kwestie aandachtig aan het bestuderen, maar de chauffeur van de Rolls was op zijn beurt mijn fiets zeer geïntrigeerd aan het bestuderen.
Jaja, wij Rolls-bestuurders onder elkaar eh…
Vandaag las ik in de krant dat er lynxen in België gesignaleerd zijn.
In de avondspits heb ik een paar Jaguars op de autostrade gezien.
Vanavond heb ik op weg naar huis (omdat mijn benzine bijna op was) een tijger in mijn tank gestoken.
En vanavond laat zag ik in de industriezone van Haasrode een vos op vrije voeten.
Wat is het volgende? Een puma op de trein? Een zwarte panter in de winkelstraten?
Update: Oeps… een vos is een hondachtige natuurlijk. Maar ik heb er toch maar mooi ene gezien!
Ik weet dat ik al vaak heb zitten afgeven op De Standaard en hun foute keuzes, en dat ik ne keer moet ophouden met daar altijd maar over te zagen, en dat als het mij niet aanstaat ik maar niet moet kijken, maar ik blÃjf het er moeilijk mee hebben om helemaal bovenaan de website van Vlaanderens kwaliteitskrant #1 dergelijke items te zien:
Mjah. Het zal wel verkopen zeker?
Vanavond op de radio gehoord: de vereniging ter bevordering van de opwarming van de aarde.
Een vereniging die het best wel fijn vindt dat het tegenwoordig zo heet is, en dat ze niet meer moeten krabben in de winter, en dat we een tropisch klimaat krijgen. Dus roepen ze op om zo kwistig mogelijk met energie om te springen, om zoveel mogelijk spuitbussen te gebruiken, en voor elke korte afstand de auto te nemen.
Als je hun website bekijkt (bewust geen link), kan je nog denken dat het als grap bedoeld is, maar de anonieme woordvoerder met vervormde stem (lafbek!!!) op de radio vanavond beweerde dat het bittere ernst was. Dat mensen in andere werelddelen sterven van de opwarming, en dat onze kleinkinderen later met een uitgeputte aarde gaan zitten, dat was hun probleem niet.
Wel, meneren en madammen van de vereniging ter bevordering van de opwarming van de aarde: ik heb het veel te warm, ik speel graag eens in de sneeuw, ik vind dat u een bijzonder egoïstische en kortzichtige visie heeft, en ik hoop dat het vlees op uw barbecue aanbrandt.
Alstublieft.