Kleuren, bedenkingen, gedachten en verzinsels in de webstraat
Afgelopen woensdag trad CPeX - de formatie rond de Antwerpse popkenner Clement Peerens - op in jeugdhuis Zenith in Dendermonde.
Het was een fijne avond met Clement, met zijn bassist Sylvain Aertbeliën en nieuwkomer aan de drums Dave Depeuter, een waardige vervanger voor de Swa.
Toen Sylvain ook eens een nummerke mocht schrijven en zingen, is dat “There is only one Sylvain” geworden. Een waarheid als een koe, en hij had er heel de zaal mee op zijn hand.
Ik ben een muziekliefhebber. Ja, dat kan ik wel zeggen. Ik kan enorm genieten van muziek in zijn puurste vorm. Van de manier waarop een liedje opgebouwd is. Van de kleine details die alleen met een goede hoofdtelefoon te horen zijn. Van verschillende genres. Ik heb een hele brede muzieksmaak en een ruime muziekkennis.
Die passie voor muziek deel ik met twee kompanen, waarmee ik wel eens plaatjes pleeg te draaien op fuiven (Discobarrrrr James), en waarmee ik soms ook wel eens deelneem aan quizzen. En ik denk dat ik mag zeggen dat we met ons gedrieën redelijk onklopbaar zijn in de muziekrondes.
Ik bekeek dan ook geboeid het artikel in De Standaard van gisteren, naar aanleiding van de 60ste verjaardag van de LP, de 33-toerenplaat. Het zwarte glimmende muzikale goud werd 60 jaar geleden op de markt gebracht, en naar aanleiding daarvan bracht de krant een top 33 met de best verkochte albums aller tijden.
Het was een interessant, maar enigszins verrassend overzicht. Ik heb een enorm uitgebreide muziekcollectie, maar ik moest vaststellen dat ik eigenlijk maar één plaat van de hele top zelf in mijn muziekcollectie heb (Greatest Hits van Queen). Okee, de eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik de soundtrack van The Bodyguard ook in mijn collectie heb, maar da’s enkel omdat ik die CD ooit gewonnen heb, en ik heb die sindsdien nooit nog opgelegd. Dus ja.
Naast Queen zijn er nog een aantal platen die bij mijn broers in de collectie zitten, en die ik dus niet aangeschaft heb, zoals Nevermind van Nirvana en Jagged Little Pill van Alanis Morissette. En dan heb ik tenslotte van een aantal grote artiesten uit de top nog een best-of liggen, zoals van Michael Jackson en The Beatles. Maar die tellen niet mee, want Best-ofs zijn voor softies die de echte platen niet kopen…
Dus het was een al bij al verwonderende ervaring dat ik eigenlijk uit heel die top maar beschikking heb over een drietal platen. Aan de andere kant: verkoopcijfers zeggen niets over kwaliteit. Toch wel een aantal verrassingen in de top: twee keer (!) The Backstreet Boys, Britney Spears, de soundtrack van Titanic, de soundtrack van The Bodyguard op 3 (!), enzovoort. Dus zo erg hoef ik me nu ook weer niet te schamen over die top en mijn gebrek aan platen eruit.
Tenslotte nog één vaststelling: de nummer 1 is onbetwist. U wist net als ik misschien al langer dat Thriller van Michael Jackson de best verkopende schijf aller tijden is. Maar wat ik niet wist is de absolute dominantie van dat record: 108 miljoen verkochte exemplaren, tegenover 42 miljoen voor de tweede plaats uit de top (AC/DC). Toen Wacko Jacko nog bruin was en nog geld en een neus had, was alles nog mogelijk…
Aaaah, de keerzijde van het fandom.
Mijn tweede grootste fan (Kobe is mijn grootste) sprak me vanavond aan: “Wanneer verschijnt er nog eens een artikel op Webpalet?”
Eveline vindt dat het hier al veel te lang stil is. En uw fans moet ge swanjeren, en uw vrouw nog veel meer, dus: u vraagt, wij draaien.
En dat kan je letterlijk nemen, want over twee dagen is het weer zo ver: mijn dj-projectje Discobarrrrr James draait dan weer ten dans voor een fijne fuif. En bij deze herhaal ik graag dezelfde oproep die ik één jaar geleden ook al deed: als er fijne schijven zijn die momenteel zeer fuifwaardig zijn, en die donderdagavond dus moéten gedraaid worden, dan mag u mij dit gerust laten weten. Ik heb vanavond en morgenavond uitgetrokken om de fuif muzikaal voor te bereiden en waar nodig de nodige fuiviteiten in huis te halen.
Dus laat die schijven maar komen! Aaaaaaaambiaaaaaance, dames en heren!
En het volgende plaatje zou ik graag opdragen aan mijn vrouw en mijn zoon, aan wie ik bij deze de groetjes doe. Dada!
Vanavond is het zover, dan brengt Solidariteitskoor Caminhando zijn jaarlijkse concert, getiteld ‘Korika’. En er is hard voor gerepeteerd.
U kunt nog steeds kaarten krijgen voor dit concert in Wijgmaal, dus haast u! Een culturele en solidaire avond wacht u!
Zittend op de trein razen er wel eens hersenkronkels door een mens zijn hoofd.
Vorige week donderdag was ik per trein op weg naar de fuif (die overigens een succes was), en ondertussen was ik bij wijze van voorbereiding nog wat muziek aan het beluisteren vanop mijn MP3-speler.
Nu, ik ben zo een van die nozems die soms zijn muziek wel eens luid durft te zetten, die later gehoorklachten zal hebben hierdoor, en die soms de rest van het treinstel wel eens ongevraagd laat meegenieten van de muziek. Soms. Zelden, eigenlijk, maar kom.
Nu was ik verzeild in een luide beluistering van de recentste plaat van Milow, toen ik me plots bedacht dat de man Leuvenaar is, en bv. wel eens op dezelfde trein kon zitten. In hetzelfde treinstel bijvoorbeeld, en dus ongevraagd meeluisterend naar zijn eigen muziek.
Wat zou er op zo’n moment door zo’n aanstormend muzikant heengaan? Je zit rustig op de trein, en iemand verkiest om naar jouw muziek te luisteren. Gaaf, jong!
Of je bent een beginnend schrijver, je wandelt door een park, en iemand zit op een bankje jouw boek te lezen. Met een glimlach op de mond. Stap je dan fluitend verder, en maak je er een huppelsprongetje bij?
Of je bent een jong mode-ontwerper, die de weg naar de catwalk nog moet vinden, en op een zomerse dag zie je iemand met een van jouw creaties aan zijn of haar lijf door de stad kuieren.
Het moet wat zijn. Roem. En de kick ervan. En het is ze gegund, die jonge leeuwen. Het is ze gegund.
Over een tweetal weken brengt Caminhando - het solidariteitskoor waar Eveline en ik onze stem laten horen - naar jaarlijkse gewoonte een muzikale avond.
Het concert van dit jaar kreeg de titel ‘Korika’ mee, wat Hoop betekent.
Zoals elk jaar gaat de opbrengst van dit concert naar een goed doel, en dit jaar is dat de Mucherla Global School, een school in Zuid-Centraal Indië, die elk financieel duwtje goed kan gebruiken.
Klik hier om het artikel ‘Caminhando brengt ‘Korika’’ verder te lezen
Cadeautjes! Ik mag cadeautjes uitdelen! Muziekcadeau’s nog wel! Hoera!
Geen cassetjes, geen LP’s, geen CD’s, geen CD-bonnen, maar downloadbonnen! Om legaal muziek te downloaden.
Ik was mijn rustige zondagochtend aan het spenderen aan het uitbreiden van mijn muziekcollectie, toen ik bij het downloaden van “Dagen van gras, dagen van stro” van Spinvis plots de melding kreeg dat ik tien cadeaubonnen verdiend had. Eén of andere actie van iTunes waar ik geen weet van had…
Allemaal zeer fijn, mààr de cadeaubonnen mogen niet door mezelf opgesoupeerd worden, ze zijn bedoeld om cadeau te doen.
En daar komen jullie in het plaatje! Vijf van mijn tien bonnen geef ik weg aan de lezers van mijn weblog.
Zin in een downloadbon ter waarde van 4,95 euro, goed voor vijf nummers op iTunes? Grijp dan nu je kans, en laat een reactie na in de comments. We houden het leuk: om je kandidaat te stellen voor een bon, moet je een reactie op rijm achterlaten (bv. “Ik wil graag zo’n cadeaubon, want het is lang geleden dat ik nog iets won”).
Een onschuldige kinderhand loot vanavond vijf winnaars uit de reacties. Go!
Update 23.59h: Dit bericht is - zoals u misschien al vermoedde - een aprilvis. Met dank aan de drie mensen die zich laten vangen hebben, of zich de moeite genomen hebben om te reageren. Zie ook het volgende artikel.
Recente reacties