Kleuren, bedenkingen, gedachten en verzinsels in de webstraat
Wat ziet mijn lodderig oog in de gazet van vandaag?
Volgende foto:
Jean-Luc die - naar eigen zeggen - een stem op zichzelf uitbracht. Maar als je goed kijkt (het is beter te zien in de papieren krant), dan zie je dat de man verkeerd aan het stemmen is. De magneetstrip moet volgens de tekening naar voor gericht zijn, weg van de camera. Hij is het kaartje dus omgekeerd in de bus aan het steken.
En dan verwonderd zijn dat Guy meer voorkeursstemmen heeft. Puh!
Foutje in De Standaard van vandaag? Onoplettendheidje? Speculatie?
In een interview met Veerle De Wever - vrouw van - staat te lezen dat Bart De Wever de finale van De Slimste Mens speelt. Maar die finale vindt pas morgen plaats, eerst moet hij vanavond de halve finale nog door.
Dus ofwel is het een slordigheidje in het artikel, en speelt hij de finale misschien toch niet, ofwel is het artikel een dag te vroeg afgedrukt, en heeft de krant daarmee verklapt dat Johan Vande Lanotte of Freek Braeckman vanavond moeten afdruipen, terwijl het N-VA-fort blijft zitten.
Wie zal het zeggen? Het doet er ook niet zoveel toe. ‘t Is gewoon spannend 
Een krant moet informeren. Zo hoort het. De mensen willen goed geïnformeerd zijn. Dus je kan de mensen niet genoeg informeren, denken ze bij De Standaard. Laten we vooral veel details geven!
In Brussel zijn vannacht zeven auto’s uitgebrand. Uiteraard brandt u van nieuwsgierigheid om te weten welke auto’s dat waren.
Het ging om een Citroën Berlingo, een Renault Megane, een Alfa Romeo, een Toyota RAV, een Honda Civic een Volvo V50 en een Mercedes A. Twee ruiten van een nabijgelegen gebouw waren door de hitte ook gebarsten.
Dankuwel voor deze informatie. Helaas echter… alles kan beter. Want ik ben ook nieuwsgierig naar de kleur van de uitgebrande wagens. Voor én na de brand. En naar de opties. En het bouwjaar. Of de gebruikte brandstof. En ik wil eigenlijk ook wel weten of er airbags spontaan zijn afgegaan door de hitte. En of er papieren in die wagens lagen. Of kinderzitjes. En of de brandblusser nog niet vervallen was. En die gebarsten ruiten, was dat enkel of dubbel glas? Hittebestendig?
De heren journalisten timmeren ijverig aan de weg van de alwetendheid, maar er is nog werk aan de winkel!
Gisterenochtend geen krant in de bus. Vreemd, maar kan gebeuren. Effe melden aan de klantendienst, en de weekendkrant lezen op de trein - no harm done.
’s Avonds bleek dat vrienden van een paar straten verder ook geen krant hadden ontvangen. En dat vrienden van nog een paar straten verder óók niets in de bus hadden gekregen. Geen nieuws voor Sint-Gillis, gisteren.
Deze ochtend zaten er twéé kranten in de bus: die van gisteren en die van vandaag. Praktisch gezien van de krantenman: één ronde met twee kranten gaat vlotter dan twee rondes.
Maar sta me toe de situatie op zijn minst toch een beetje bizar te vinden.
Enfin, nu weet ik tenminste welk weer het gisteren gaat worden. Handig!
Allee het circus zit er weer op. En kijk, België heeft uiteindelijk nog twee medailles mee naar huis, als dat niet mooi is van onze atletiek-vrouwen. Een welgemeende proficiat en dergelijke meer.
Maar toch. Ondanks de goudzilveren euforie staat de krant vandaag vol met artikels over hoe belabberd België er wel uit komt, en hoe de doelstellingen niet gehaald zijn, en hoe er iets serieus mis is, en hoe we alles op alles gaan zetten om het in 2012 beter te doen en dat het zo echt niet verder kan en si en la.
Ik heb er de zoekfunctie van de online krant op nageslagen: de Olympische gedachte “Deelnemen is belangrijker dan winnen” is nérgens terug te vinden in die artikels.
Blijkbaar is winnen dus belangrijker dan deelnemen. Spijtig.
Als weerwerk van een kleine blogger sluit ik daarom bij deze graag af met een Samsonburgemeestereske slotspeech:
Aan alle Belgische atleten die medailles gewonnen hebben: proficiat!
Aan alle Belgische atleten die géén medailles gewonnen hebben: ook proficat!!!
Kijk ‘ns aan. De internetschuimers van De Morgen zijn gisteren blijkbaar op mijn blog terecht gekomen, en hebben zich de vrijheid gepermitteerd een citaat te ontlenen uit mijn artikel over de iPhone. Niet spectaculair, maar kijk, hier is een snelle scan (met dank aan Goya). Gisteren nog op Webpalet, vandaag in De Morgen.
Weet je wat ik grappig vind aan heel dat artikel in De Morgen? Of neen, niet grappig. Erg eigenlijk.
Dat hacken en cracken een nationale sport is geworden. Heel gewoon, zonder probleem. Laten we dat gewoon openlijk in de krant zetten, da’s cool.
De vorige iPhone was exclusief verkrijgbaar in Amerika. In België werkte het toestel niet zonder te kraken. Dat was zeer jammer, maar een restrictie die opgelegd was door Apple, en zij hebben dat recht, als ontwerpers en eigenaars van het concept ‘iPhone’. Dus dat recht breken, is kraken, is diefstal, is illegaal.
Onze GSM-operatoren zien duizenden iPhones op hun netwerk. Duizenden illegalen. Op Blogmeetings en andere tech-meetings zie je her en der iPhones. Allemaal illegalen. Minister Q heeft een iPhone. Een illegale minister. In de krant staat “ik vind de Belgische iPhone te duur, ik koop hem wel in het buitenland en kraak hem wel”. Illegaal. En we komen daar openlijk voor uit, we moedigen dat zelfs aan.
Laten we dat meer doen, zo openlijk onze inbreuken op de wet toegeven. Laat ons een voorbeeld nemen aan Walter Grootaers, die toegeeft ’s nachts aan 200 over de autostrade te scheuren. Welke getuigenissen kunnen er zo allemaal in de krant verschijnen?
Overdreven vergelijkingen? Ik vind van niet. Hoe onrechtvaardig de hoge prijs van de iPhone ook mag lijken, het is het recht van Apple en Mobistar om die prijs aan te houden, en hem in het buitenland kopen en kraken, is regelrechte diefstal, aangezien de goedkope Amerikaanse iPhones gesubsidieerd worden door de operatoren die rekenen op inkomsten uit de abonnementen.
En afkomen met “die mannen hebben geld genoeg” is ook een zeer flauw excuus.
Of is iedereen plots Robin Hood?
In het artikel waar ik gisteren over schreef, staat te lezen:
In de nacht van 2 op 3 juni was hij samen met een leerling op vermaakuitstap geweest.
Vermaakuitstap. Wat een geweldig woord!
En u? Gaat u dit weekend op vermaakuitstap? Of doet u een uitrustthuisblijving?
Morgen staakt de NMBS. Er zullen geen treinen rijden, en dus ook geen reizigers op en van treinen stappen. Er zal dus ook geen pendelverkeer in de Belgische stations zijn.
Bij mijn weten staakt de gratis krant Metro morgen niet. En zullen er morgen dus gigantische oplages gratis kranten liggen wachten op lezers, op reizigers.
Doe die kranten een plezier. En de redacteurs, die vandaag weer pennevruchten uit hun toetsenbord zullen persen, om die kranten gevuld te krijgen. Woont u in de buurt van een station, of passeert u er morgen op weg naar uw werk of de supermarkt, spring dan even binnen in het station of de tunnel, en pik een Metro mee. En neem er direct nog een mee voor uw vrienden of collega’s.
U maakt er een boel lettertjes heel gelukkig mee.
Welkom in het niemandsland van het kalenderjaar.
Hoedanook, maak er een fijne vrijdag van!
Vandaag - woensdag - staat te lezen, in de krant - De Standaard -, dat er, ergens, een komma ontbreekt, in de wet, met als gevolg: een verkeerde interpretatie van die tekst - die wet. Of: hoe een leestekentje - een komma, in dit geval - een wereld van verschil kan maken!
Dit ‘verhaal’ heeft een duidelijke moraal: onderschat de kracht van leestekens niet! Een leesteken, zoals een punt, een komma, een puntkomma of een gedachtenstreep, is belangrijk - cruciaal! - voor communicatie - schriftelijke communicatie.
Het is - natuurlijk - allemaal de schuld van de S.M.S.-generatie. Dat jonge volkje - ja, u daar! - typt maar tekstberichtjes - weinig poëtisch, kan ik u vertellen - die van het ene G.S.M.-toestel naar het andere rondvliegen - niet letterlijk, met vleugeltjes a.h.w., maar figuurlijk, onzichtbaar door onze ether; aan de hand van stralingen. Die tekstberichtjes moeten compact zijn - beperkt in omvang - en snel ingetoetst kunnen worden. Daarbij wordt een turbo-taal - verbasterd Nederlands! - gebruikt, waarbij klinkers en leestekens - de betreurden! - de eerste slachtoffers zijn. En aldus, door toedoen van deze griezelige - wat zeg ik: afstotelijke! - S.M.S.-gewoontes, verliezen wij ons respect voor het gëeerde, en onderschatte, leesteken.
Maar! Daar kunnen wij met zijn allen - als blogosfeer, bijvoorbeeld - iets aan doen. Door u aan te sluiten bij de V.T.B.V.H.L. - de Vereniging Ter Bevordering Van Het Leesteken, als u het graag voluit geschreven ziet - en in uw blogberichten - of “commentaren”, voor mijn part - leestekens zo veelvuldig mogelijk te gebruiken, en alzo het leesteken - hoera! - in ere te herstellen.
Ikzelf draag alvast, zoals het hoort, mijn steentje bij, spreekwoordelijk alweer, met dit berichtje; het is doorspekt van punten, gedachtenstrepen, komma’s, dubbele punten, puntkomma’s en uitroeptekens.
Daarmee heb ik - naar mijn bescheiden mening - de belangrijkste op een rijtje staan, denk ik dan.
Of ben ik een arm, vergeten en eenzaam leesteken schromelijk aan het vergeten?
Recente reacties