Tag Archive for kobe at Webpalet

« Ouder

Laden Nieuwer »

Meer

Minder

Excerpts Headlines Volledige lengte

Tag archief van'kobe'

Het thuisfront

Gepubliceerd door Karel - 30 januari 2010 in Van het thuisfront. 0 Reacties

Voor de lezers die een beetje geïnteresseerd zijn in mijn thuissituatie, maar niet geïnteresseerd genoeg om de blog van onze kindjes te volgen: even een update van hoe het hier nog gaat met de zoon en de ondertussen 2 maand oude dochter.

Ewel: goed eigenlijk. Onze Lore is heel alert, is vaak content, huilt dus niet vaak, eet bijzonder goed (de slokop), komt dus goed bij, en vooral: ze slaapt door. In principe geef ik haar om 22h haar laatste flesje, leg ik haar tegen 22.30h in de wieg, en maakt ze tegen 6h mama wakker wegens honger. U zou dus kunnen besluiten dat we hier volledige nachten hebben te huize Titeca, maar helaas beslist de zoon daar anders over. Hij slaapt momenteel zelden nog een nacht door, en heeft 2-3 keer per nacht troost en een knuffel nodig.

Sjah, de jongen moet dan ook veel verwerken op korte tijd. Eerst de komst van een klein zusje die de aandacht komt afpakken, momenteel de potjestraining waar we volop mee bezig zijn, en ‘t is nog niet gedaan, want binnenkort verhuist hij van babybed naar kinderbed, en gaat hij van de onthaalmoeder naar de school. En dat allemaal op een half jaar tijd. Ge zout voor minder slecht slapen.

Maar ook hij is héél goed bezig: tellen tot 15 doet hij ondertussen moeiteloos, en geen enkel prentenboek bevat nog geheimen voor hem die hij niet kan opnoemen. Klaar voor de school, zoveel is duidelijk.

Yoghurt

Gepubliceerd door Karel - 18 augustus 2009 in Fotopalet. 0 Reacties

Een intiem voedingsmomentje tussen moeder en zoon.

Schommel

Gepubliceerd door Karel - 31 maart 2009 in Fotopalet. 0 Reacties

Tijd voor nog eens een fotootje op deze blog. En het is nog eens eentje van de zoon.

Eentje uit de vakantiecollectie. Domweg gelukkig, op de schommel.

Valse start

Gepubliceerd door Karel - 10 maart 2009 in Fotografie. 5 Reacties

Nu onze verhuis achter de rug is, wordt ons leven eindelijk stilaan weer wat rustiger. We leven niet meer op het hectische ritme van enkele weken geleden, maar kunnen weer af en toe tijd maken om - tussen het werk dat nog overblijft - te relaxen, en we kunnen ons sterk verwaarloosd sociaal leven weer revitaliseren; stilaan gaan de etens-uitnodigingen weer de deur uit.

Ik had jullie hier graag ook met trots en vreugde meegedeeld dat ik ook mijn fotohobby weer ten volle opgenomen heb, maar ik moet al beginnen met slecht nieuws op dat vlak.

Ik had effectief vorig weekend vol enthousiasme mijn fototoestel weer ter hand genomen, om weer met het betere amateurwerk bezig te zijn, en was begonnen met een hele reeks foto’s van onze Kobe, want onze meest recente dateerden ondertussen uit de kersttijd.

Op mijn kaartje stonden nog foto’s van ‘den bouw’, van begin januari tot nu, want het was er in tussentijd niet van gekomen die ervan te halen. En tussendoor stonden er nog foto’s van een feest op. Er was dus werk aan de winkel.

En zondagavond had ik me dan ook enthousiast achter mijn pc gezet, om eindelijk eens aan die berg foto’s te beginnen.

En toen liep het fout. Eén verkeerde handeling. En roesj - heel mijn kaartje leeg. Boem patat. Weg. Alles. Verdwenen in het grote digitale gat.

Dé fout die ik toen gemaakt heb, is om te panikeren, en vanalles van undo-toestanden en zo te proberen, tegen beter weten in, waardoor er vanalles van verkeerde bestanden op het kaartje geschreven werd.

Was ik kalm gebleven, ik had éérst en vooral een recovery-tooltje losgelaten op het kaartje, en vermoedelijk nog zowat alles kunnen recupereren. Maar doordat ik nu eerst gefoefeld en geschreven had, en pas daarna aan de recovery was begonnen, waren heel wat bestanden reddeloos verloren.

Heel wat, dus niet allemaal. Ik heb een behoorlijk deel foto’s kunnen recupereren. Van elke fotoreeks waren er nog wel een aantal exemplaren over. Bijvoorbeeld deze foto van Kobe die het startschot gaf van een nieuw fotografie-seizoen.

Anticommercieel als hij is, bedekt hij de merknaam. Maar de boodschap is duidelijk.

Een valse start dus. Met veel verloren foto’s en enkele gerecupereerde. Maar er zijn geen rampen gebeurd. Het motiveert me alleen maar om die schade des te beter in te halen.

De komende weken komen er dus weer foto’s aan.

Ik ben daar alvast blij over. En Kobe ook, eigenlijk.

Zalig Kerstfeest

Gepubliceerd door Karel - 24 december 2008 in Fotopalet. 0 Reacties

Dit kleine kerstmannetje - dat liever anoniem wil blijven, strooit kaartjes rond, bij gebrek aan sneeuw.

Eveline, Kobe en ik wensen alle lezers van harte een zalig en gelukkig Kerstfeest toe. Maak er een hele warme kersttijd van.

Grote vent

Gepubliceerd door Karel - 11 oktober 2008 in Fotopalet. 0 Reacties

Onze Kobe stapt sinds deze week alleen. Een nieuwe mijlpaal in zijn kleine leventje.

Vorige week heb ik wat stapfoto’s getrokken van onze vent, terwijl hij aan één handje stapt. Met zijn nieuwe mutsje en zijn wintervestje.

Als je hem zo ziet, op de rug, zo gewoon op stap aan de hand van zijn mama, dan ziet het er toch al zó’n grote kerel uit. Onze vent.

Koekjes bakken met mijn zoon

Gepubliceerd door Karel - 9 oktober 2008 in In de keuken en Van het thuisfront. 1 Reactie

Koekje iemand? Krijgt u al zin? Tenzij je een collega van mij bent, moet ik je teleurstellen, want ze zijn voorbehouden voor op mijn werk, morgen. Omdat er zondag een verjaring van mijn geboortefeiten plaatsvindt.

De koekjes zijn vandaag gebakken, en Kobe mocht wat helpen. Er zijn veel dingen waar ik naar uit kijk sinds ik een papa ben, maar één van de dingen waar ik toch het meest naar uitkijk, is samen koekjes bakken.

Het koekjes bakken van vandaag was slechts een voorsmaakje. Zoals je op Kobes blog kan lezen, bleef de ‘hulp’ beperkt tot een beetje met de handjes in het deeg zitten. Maar onze kleine kapoen is dol op toekijken in de keuken, en wil alles zien wat er in de potten, pannen en kommen gaat.

Geef het nog een klein jaartje, en we staan samen ingrediënten af te wegen, deeg te kneden, vormpjes te maken, en voorzichtig bakplaten in en uit de oven te schuiven.

Ik kijk er geweldig naar uit. Net zoals mijn collega’s geweldig uitkijken naar de koekjes.

Clown Kobe

Gepubliceerd door Karel - 20 september 2008 in Fotopalet. 1 Reactie

Een rood stuk speelgoed nonchalant voor de neus, en je hebt een clowntje.

Dit ventje wordt overmorgen één jaar oud, en dat vieren we straks met de meters en de peters. Wat een jaar is het geweest!

Deze foto komt uit een recente fotosessie in onze living. Na de fotosessie op witte achtergrond van een tijd geleden, wilde ik het eens proberen op een zwarte achtergrond. Ik ben niet onverdeeld gelukkig met het resultaat (ik heb technisch nog veel te leren), en de volgende keer krijgt onze vent gewoon weer kleren aan. Maar deze clownfoto vond ik wel leuk…

aaiFoon

Gepubliceerd door Karel - 23 augustus 2008 in Fotopalet. 1 Reactie

De ultieme wekker

Gepubliceerd door Karel - 13 augustus 2008 in Humor. 12 Reacties

Ikke en slapen. Het is altijd al iets moeilijks geweest. Al van kindsbeen af raak ik ’s avonds niet in mijn bed, maar eens ik er in lig, raak ik er ’s ochtends ook niet uit. De nacht valt voor mij met andere woorden gewoon op het verkeerde moment.

Soms hebben we een zeer goede wekker. Uit de kamer naast ons komt soms een vrolijk “Ta! Da! Tata! Da!”. Of een jammerlijk gehuil. En dat is een effectieve wekker.

Helaas loopt die babywekker niet altijd op het goede moment af. Om 5.45h is pijnlijk. Om 7.30h is leuk, maar een te laat begin van de werkdag. En om 2h is gewoon nefast voor de slaap.

Enfin, dat allemaal maar om te zeggen dat het onverbiddelijke begin van een werkdag niet altijd even makkelijk loopt. Als Kobe al eens doorslaapt, dan wordt de gewone wekker nogal vaak afgedrukt, met haast, spoed en telaatkomingen tot gevolg.

Dat wekker-afdrukken behoort tot het verleden met dit geweldige gadget:

Puzzelklok

Een puzzelklok! Het idee is simpel, maar briljant: wanneer het tijd is om op te staan, gaat de wekker luid af, en tegelijkertijd springen de vier puzzelstukken de hoogte in. De énige manier om de wekker af te krijgen (zonder hamer) is om de vier puzzelstukken weer op hun plaats te steken. En dan ben je wakker!

Ik vind het briljant gevonden, en ik wil er zo een op mijn nachtkastje Al zal ik daar vast anders over denken de eerste keer dat hij afloopt…

Stappeeeeuh!

Gepubliceerd door Karel - 5 juli 2008 in Fotopalet. 0 Reacties

Als onze vastberaden vent wil stappen, dan zàl hij stappen! Zo gaat dat hier te huize Titeca. Onze nieuwe baas bepaalt waar wij gaan en staan. Om zijn handjes vast te houden

Kobifant

Gepubliceerd door Karel - 31 mei 2008 in Fotopalet. 0 Reacties

Niet alleen Kobe, maar ook zijn olifant mocht meedoen aan de fotoshoot.

Fotoshoot op wit papier

Gepubliceerd door Karel - 22 mei 2008 in Fotografie. 13 Reacties

Nu onze Kobe acht maanden oud is, en hij stilaan heel stevig op zijn poep blijft zitten, kan ik stilaan een ander soort foto’s van hem beginnen trekken dan tot nu toe het geval was. In plaats van liggende foto’s en foto’s in iemands handen of op iemands schoot, kan ik nu foto’s trekken van Kobe in zijn eentje, op zijn poep. En zonder achtergronden dus.

Vorige vrijdag heb ik een fotoshoot gemaakt van Kobe op een witte achtergrond. De foto’s verschenen eerder al op zijn blog, en op mijn Flickr-account.

Ik heb deze week een paar mailtjes gekregen van mensen die mijn vragen hoe die foto’s gemaakt zijn, en hoe ik mijn achtergrond zo wit krijg.

Bij gebrek aan tweede fototoestel kon ik geen foto’s maken van de volledige opstelling, maar ik kan wel een foto laten zien zoals hij uit het toestel gerold is:

Fotoshoot-opstelling

De foto is gewoon in onze living getrokken. Op de achtergrond zie je het salontafeltje, waarop een rol wit papier rust. Het wit papier rolt van het tafeltje tot een meter of 2 voor het tafeltje. Tussen het tafeltje en het papier ligt een worstkussen, als beveiliging voor als onze vent achterover toetert.

Aan de rechterkant van de foto zie je onderaan een fijn, blauw lijntje. Dat is de rand van een Spa-fles die net niet op de foto staat. Aan beide kanten stonden Spa-flessen om het papier op zijn plaats te houden. Meer moet dat niet zijn.

De camera staat op een statiefje, op ooghoogte met Kobe, en een drietal meter voor hem. Die afstand is zo groot om Kobes aandacht niet te laten afleiden door de camera, en om de foto’s op 70mm zoom te kunnen trekken, wat een goede brandpuntsafstand voor portretten is.

Om de foto’s te trekken, is een flitser gebruikt. De flitser staat los van de camera op een apart statiefje. Op de bovenstaande foto staat dat statiefje nét buiten beeld, rechts van de foto. De flitser staat ter hoogte van Kobe, en is volledig naar boven (naar het witte plafond) gericht. Op die manier stuitert het licht netjes terug naar beneden, en krijg je mooie schaduwen onder Kobe, maar geen storende schaduwen achter hem.

De foto’s zijn getrokken met afstandsbediening. Dat is iets wat ik meestal doe als mijn camera op een statief staat, maar wat hier heel belangrijk was om met Kobe bezig te kunnen zijn zonder mezelf achter de camera te verstoppen. Door de foto’s met afstandsbediening trekken kon ik Kobes aandacht van allerlei kanten trekken, zonder dat hij recht in de camera kijkt. Dat levert spontane foto’s op.

Da’s alles voor wat het trekken van de foto’s betreft. Dan begint de naverwerking. Zoals je ziet op bovenstaande foto is de achtergrond van de getrokken foto niet sprankelend wit, maar eerder grijs.

Ik ben begonnen met de foto’s te importeren in Lightroom, zoals ik steeds doe. Wat ik daar ook steeds doe, is de kleuren en de helderheid wat bijwerken. Ik heb de helderheid een stuk verhoogd, waardoor de achtergrond al een stuk witter zag, en de kleurverzadiging een stuk opgetrokken; het gaat om kinderfoto’s en die mogen kleurrijk zijn. Vandaar ook het rode T-shirtje.

Eens ik mijn eerste werk in Lightroom gedaan had, schoof de foto door naar Photoshop, om de achtergrond spierwit te krijgen. Om dat te doen, maak ik gebruik van het Levels commando, waarbij ik de kleuren doorschuif tot de achtergrond wit is.

Eens dat gebeurd is, is het nog een kleintje om de rest van de achtergrond weg te gommen, en de ideale compositie te maken.

Webpalet