Tag archief van'huisje'

Instuif

Huisje

Ondertussen al vier maanden. Zo lang wonen we al in ons nieuwe huisje. En we voelen ons er heel erg goed. We genieten van elke dag.

Aan dat nieuwe huisje hebben heel wat fijne mensen meegewerkt. Heel wat vrienden zijn uurtjes komen opofferen om bij ons te schilderen, te plakken, te kappen, te breken, op te bouwen, …

Die vrienden wilden we afgelopen weekend bedanken met een klein instuifje. En dat was heel erg plezant, maar u zal het zonder foto’s moeten stellen. Want u weet hoe dat gaat, zo’n feestje: de hele tijd rondcrossen - is het niet om voor uw gasten te zorgen, het is om achter uw kleine te hollen - en die drukte maakt dat het fototoestel eigenlijk maar één keer is bovengekomen. Dus u kan verwateren over de desserttafel:

De dessert

Maar dat is het zowat. De heerlijke kaas-, wijn-, bier- en broodtafel is opgeslagen in onze magen, maar is niet op de gevoelige plaat vastgelegd. Net zomin als de gasten, op enkele flirtfoto’s van onze zoon na, en wat hangfoto’s van de jongste gast:

Rebel without a kous Simon relaxt

Maar dat het fijn was, da’s zeker! En dat ons huisje nu helemaal goed opgewarmd is, dat ook!

Doos vol dinges

Huisje

DoosJoepie jee, we zijn goed en wel verhuisd!

Alles raakt stilaan op zijn plooi: de dozen zijn al uitgepakt, de kasten zijn gevuld, zelfs de garage staat min of meer op orde, de toestellen zijn aangesloten, we hebben weer internet, telefoon en televisie, en we vinden onze draai stilaan.

Onze Kobe had wat meer moeite met de aanpassing, en is zijn kluts nog altijd een beetje kwijt, maar dat gaat ook elke dag beter en beter.

We voelen ons goed, en we voelen ons thuis!

Nu nog wat laatste afwerkingen hier en daar, en wachten op onze nieuwe eethoek, die over een tweetal weken arriveert. En ondertussen ons oude huisje opkuisen.

Ik zit de laatste dagen continu met een liedje in mijn hoofd. Want bij het verhuizen en het opkuisen is er onnoemelijk veel gerief gesneuveld. Niet gebroken, maar gerief dat buiten moest en voor een laatste reis naar het containerpark vertrokken is.

Daarbij is alles nog eens door mijn handen gepasseerd, en ben ik heel wat “dozen met dinges” tegengekomen. Dozen met allerhande spulletjes, die je nooit meer nodig hebt, maar toch nog wat bij houdt. En die eigenlijk beter naar het containerpark zouden gaan.

De fijne Vlaamse formatie ‘De Schedelgeboorten‘ heeft een prachtig lied over het fenomeen. Ik heb jammer genoeg geen clipje gevonden op Joetjoeb, maar de muziek vindt u op hun website, of op hun CD’s (CD ‘Bukken’). En van mij krijgt u de tekst. De zeer toepasselijke tekst.

gisteren bij de grote kuis
kwam ik ze weer tegen
ik denk ‘het is niet mogelijk
nu heb ik ze weer vast’
ik moest me zowa bukken
om wat vuil bijeen te vegen
en denk ‘tiens wat staat er daar
onder de kast’
een doos gevuld met dingen
die misschien nog kunnen dienen
een doos gevuld met dingen
die misschien nog ergens goed voor zijn
dingen van gekende en vreemde origine
een doos waarvan ge denkt
‘die hou ik bij’

ik wist totaal nie meer
dat die doos nu hier stond
z’heeft bij ons in huis
al overal gestaan
op de zolder in de kelder
en dan nu onder de kast hier in de keuken
ik heb er al die jaren
nooit iets mee gedaan
ik sleur die doos al mee
van toen ik jong was
altijd met het idee
ge weet maar nooit
die dingen in die doos
die komen ooit nog van pas
daarom heb ik ze nog nie weggegooid
er zit vanalles in
maar ge haalt daar nooit iets uit
er zit vanalles in

maar nu heb ik er
stilaan schoon genoeg van
die doos met dingen
hoeft niet meer voor mij
ge kunt zo blijven zeggen
‘ooit.’of ‘als.dan.’
maar als dan is ooit al voorbij
die doos met dingen
moet ik nie meer hebben
daarmee maak ik nu voorgoed komaf
die vieze doos vol stof en spinnewebben
ik smijt ze weg
héhé ‘k ben er vanaf
voorgoed vanaf
spijt achteraf

want op den duur
zoudt ge geloven
dat het waar is als ze zeggen
dat de duivel zich ermee heeft gemoeid
want ge weet nog wel dat lampje
in m’n keuken dat kapot was
had geen caouchouke meer
dat was verschroeid
en in’t containerpark ligt nu
een doos vol dingen die van mij zijn

ik ben echt waar
nie geboren voor ‘t geluk
want in die doos
zat als reserve
dat nergens-meer-te-krijgen-tussenstuk
ik had die doos wat langer moeten houden
ik voel hoe erg ik ze nu mis
iets kwijt zijn kunt g’u pas berouwen
vanaf ‘t moment dat het er nie meer is

(c) Tekst & Muziek: Wouter Van Lierde & Rik Tans

Zaterdag is het V-dag

Huisje

Nog twee nachtjes slapen (en voor Kobe zelfs maar één, hij is bezig aan zijn laatste nacht hier), en we verhuizen naar ons nieuwe huisje dat we vier maanden geleden gevonden hebben.

Vier maanden, en wat is er niet allemaal gebeurd in die vier maanden!! Wat een sneltrein is het geweest…

Met complete verwaarlozing van mijn lezerspubliek tot gevolg. Jullie hebben zelfs nog niet één foto van het huisje te zien gekregen. Mea culpa.

Maar zie, op de vooravond van onze verhuis, wil ik dat nog snel even goed maken, met enkele voor-na-foto’s. Er volgen later nog meer foto’s van tijdens de werken, en van het huis in afgewerkte en ingerichte toestand, maar nu alvast enkele zoethoudertjes…

Het flagrantste is misschien onze living. We hebben zowat onze volledige benedenverdieping volledig vernieuwd. Zo hebben we het huis vier maanden geleden gekregen:

En zo zag het er eergisteren uit:

… en ondertussen hangen zelfs de lampen al op. Wat jullie zien is een nieuwe vloer, herplakte en herschilderde muren, nieuwe deuromlijstingen, geschilderdschrijnwerk, en vooral een plafond waar tientallen uren in gekropen zijn, ontdaan van alle zware balken en volledig uitgeëffend tijdens vele lange avonden en nachten. Dit wordt onze nieuwe living!

Ook het zicht in de badkamer is drastisch gewijzigd. Een fotootje voor:

Een fotootje tijdens:

En een fotootje na:

Al is die ‘na’ met een korreltje zout te nemen; zoals jullie zien is het plafond nog niet helemaal afgewerkt.

En nog zo’n drastische verandering. De keuken. Een fotootje voor (welke keuken??):

En een fotootje gisteren:

Morgen zetten we de tegeltjes boven het werkblad, dus dat zal ook weer een heel ander zicht zijn.

En zo hebben we uren en uren geploeterd en gewerkt. En zijn we zelf al half vergeten wat we allemaal gedaan hebben. De schouw bijvoorbeeld, die compleet verdwenen en onzichtbaar geworden is, zag er enkele maanden geleden nog zo uit (in volle afbraak):

Of de vloer. Waar nu een mooie nette tegelvloer ligt, lag niet zo heel lang geleden nog dit:

Geploeterd hebben we. Gezweet. Armen verrokken, ruggen geforceerd, lichamen gekraakt. Maar het was het allemaal waard. Het resultaat mag er zijn.

En overmorgen verhuizen we er heen…

 

Gekocht!!!

Huisje

Het was al een tijdje zo goed als officieel, maar sinds vanavond is het helemààl officieel, met getekende papieren bij de notaris en al: we hebben een huis gekocht!!! Wiehoe!!!

Over minder dan drie weken de verhuis… Spannend.

Er is nog heel wat werk, maar we raken er wel. We zitten in afwerkingsfase; sinds vorige week staat de keuken er (en hij is prachtig), en we zijn volop aan het schilderen…

Maar dus: druk. Héél druk.

Vorderingen

Huisje

Dat het hier stil is op den blog. En dat dat nog een tijdje zo gaat zijn.

En dat het in ons nieuw huisje allesbehalve stil is. Dat er gewerkt wordt, tegen de sterren op.

Het gaat goed met onze werken. We zitten mooi op schema om over een goeie maand ons nieuwe huisje te betrekken. Maar de eindspurt is ingezet: de komende maand zal het eventjes tandenbijten worden, en gaat elk vrij momentje naar het huis. Is het niet om in het huis zelf te werken of op te kuisen, dan ben ik thuis wel bezig met papierwerk rond het huis, met plannen, met het voorbereiden van de verhuis, of dan bezoek ik doe-het-zelf-zaken.

Komt daar ook nog eens bij dat ik tegen begin februari op mijn werk met twee zware deadlines zit, en dat ik in januari nog enige dagen verlof gepland heb om te kunnen werken in het huis. En last but not least wil ik tijdens de schaarse vrije momentjes nog wel eens mijn zoon of mijn vrouw zien.

Er moeten slachtoffers vallen dus. En die slachtoffers zijn computeren, bloggen, en andere hobby’s, zoals mijn fotografie. Alle hobby’s gaan voor een dikke maand op een zéér laag pitje, om alle energie in ons nieuwe huisje te steken. Wat zal het deugd doen om achteraf alles in een fonkelnieuw gerenoveerd huisje te hernemen.

Maar goed, ik laat u niet volledig op uw honger, u hebt recht op een update. Waar staan we, wat staat er nog te gebeuren?

De vloer is gelegd, de muren zijn afgeschuurd, het plafond is ontdaan van alle ballast, alle overbodige muurtjes zijn afgebroken, de badkamer is afgebroken, het kapwerk is gebeurd, de waterleiding en verwarming is vernieuwd: zover waren we al bij de vorige update.

Vandaag wordt de laatste hand gelegd aan onze vernieuwde badkamer, de radiatoren zijn weer van de muur zodat de plakker deze week aan de slag kan, de elektriciteitskast is volledig vernieuwd, alle nieuwe circuits zijn in gebruik genomen.

En dan naderen we de afwerkingsfase: deze week worden de muren bezet met een dun laagje, volgende week beginnen we elders tasso te hangen, en kunnen we beginnen schilderen. De binnendeuren worden binnenkort terug geplaatst, de verlichting gaat stilaan zijn plekje krijgen, onze nieuwe eethoek is besteld, en eind januari wordt de keuken geplaatst.

Perfect op schema dus, maar met nog een druk programma voor de boeg. Maar we hebben er zin in!

Patronen

Huisje

De vloer in ons nieuwe huisje ligt er! 75 vierkante meters stof, vuil, beton en vooral buizen-buizen-buizen zijn na drieënhalf dagen vloeren bedekt met een goeie laag chape en 370 tegels. Welgeteld 5 (!) tegels hebben we over van wat we besteld hadden, da’s niet eens een volledig pak.

En het resultaat mag er echt wel wezen. We hebben een mooie, rechte, en vooral heel lichte vloer. Ons huisje is in één klap veranderd van een werf in een huis; ongelofelijk wat een verschil zo’n vloer maakt.

Foto’s volgen volgende week -beloofd!

Zo een kleine vier dagen in en rond je huisje staan werken, en vooral heel veel op straat staan zand van de vrachtwagen scheppen en mortel maken en gerief aandragen, zorgt voor een aparte kennismaking met je nieuwe buurt. Je komt heel wat mensen tegen waar je vriendelijk goeiedag tegen knikt, je slaat zelfs al eens een praatje, maar vooral: je begint patronen te zien in de dag.

Van dinsdag tot en met vrijdag heb ik er gestaan, op straat voor ons huisje. En op al die dagen zag ik de buurvrouw op hetzelfde moment de kleindochter naar school brengen, zag ik de overburen op hetzelfde uur de luiken openen, zag ik dezelfde mensen die dagelijks hun hond uitlaten langs ons huis, zag ik dezelfde fietsers op weg naar het station, zag ik dezelfde kinderen die met de fiets terugkwamen van de school, en zag ik op hetzelfde moment mensen uit de buurt thuiskomen van hun werk. Echte duidelijke, dagelijkse patronen. En daar is niets mis mee, maar het is gewoon grappig om zien.

Mensen zijn echt wel gewoontebeesten eh. In mijn nieuwe buurt zeker toch.

Gevloerd

Huisje

Vandaag had ik verlof, om de stielmannen te assisteren die in ons huisje aan de slag zijn gegaan. Het was de zoete inval der stielmannen! Op 1 dag tijd is de plakker, de vloerder, een timmerman, de mannen van het sanitair en een dakwerker gepasseerd.

Ik heb vandaag heel de dag mortel aangedragen voor de vloerder. 130 tegels zijn er gelegd vandaag, goed voor een 26 vierkante meter. Dat ging goed vooruit, morgen en overmorgen doen we verder. Maar ik voel het serieus in de spiertjes.

Geweldig wat zo’n bleke vloer doet met een huis, het klaart zo op. Jaja, ik weet het: foto’s dringen zich nu écht wel op. Ze staan op het toestel, maar ze verwerken is tijdens deze drukke dagen een andere zaak…

De badkamer is ondertussen ook volledig geïnstalleerd en functioneel. Na jaren afwezigheid (wegens douche) heeft het huis eindelijk weer een bad! Hoera!

Het gaat rap vooruit in ons huisje nu. Een uitgebreider verslag over de vorderingen én foto’s volgen. Beloofd.

Gekraakt

Huisje

Neen, niet mijn computer is gekraakt. Maar wel ikke.

Net het eerste echte werkweekend in ons nieuwe huisje achter de rug. Een heel weekend lang gekapt, gebroken, gehoffen en gedaan. De schouw is weg, alle dwarsbalken van het plafond zijn weg, de badkamer is voor een stuk afgebroken, de keuken is afgetekend, en er zijn gaatjes gemaakt voor de nieuwe stopcontacten. Een hele puinzak staat vol voor de deur. Ik heb meer stof en roet ingeademend dan een verstokte roker op een maand doet, en voor een sneeuwman heb ik geen tijd gehad. Het sinterklaasfeest van mijn werk is aan Kobes neus voorbijgegaan. Mijn lichaam kreunt, mijn jas aandoen is behoorlijk moeilijk.

Maar! Er is veel gebeurd, en dat is zeer goed! Hoera! Met héél veel dank aan de medekappers, brekers, bouwers.

Foto’s volgen nog wel. Als jullie braaf zijn.

Kniebel-knabbel-knuisje

Sprookjeshuisje

Een huisje in het Groot Begijnhof in Leuven

Living

Van het thuisfront

Vlaamse feestdag vandaag. Zowel voor Eveline als voor mezelf betekent dat een dag vrijaf. Ideaal moment dus om nog eens naar onze Zweedse meubelvrienden te vroemen, om daar een paar allerlaatste spulletjes voor ons huisje en onze living op te pikken.

En ja hoor, onze living is “af” (in zoverre een living ooit af is natuurlijk): onze nieuwe zetels staan er, ons tapijt ligt er, het salontafeltje staat er, er liggen kussentjes in de zetel, ja er staat zelfs al een park klaar voor kleine Biebel.

Onze living

En we zijn in de wolken met onze nieuwe living. Voor sommigen misschien wat traditioneel en saai, maar dit is een living zoals wij er graag een hebben. En die zetels, die zitten goéd man, goéd!

Klik hier om het artikel ‘Living’ verder te lezen

 



Welkom bij Webpalet, de weblog van Karel Titeca

Dit is het archief van Webpalet

Quote

I am a shrubber - shrubberies are my trade.
Roger the shrubber
maart 2010
M D W D V Z Z
« Feb    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Recente reacties

RSS