Kleuren, bedenkingen, gedachten en verzinsels in de webstraat
“Hahaa, een verlengd weekend met schoon weer! Laten we barbecue houden!”, dachten die drie triljoen mensen die vanochtend door de Colruyt zwermden.
Vandaag naar de supermarkt gaan om de gewone, wekelijkse boodschappen te gaan doen: het was géén goed idee…
Wat leest mijn lodderig oog vanochtend in de krant? 6 op 10 Belgen kent Fair Trade niet.
Sta me toe dat toch redelijk straf te vinden. En een beetje beschamend. En daar moet dus iets aan gedaan worden.
Fair Trade producten, of eerlijke producten, zijn producten waar de garantie aan vasthangt dat de boeren die de basisstroffen leveren, hier een eerlijke prijs voor krijgen, en dus niet uitgebuit worden.
Fair Trade producten zijn vooral bekend van de koffie en de bananen, maar het aanbod gaat veel verder.
Fair Trade producten worden ook automatisch gelinkt (bij 40% dan toch) aan de Oxfam Wereldwinkels, maar ook daar gaat het verder: heel wat supermarkten doen tegenwoordig inspanningen om eveneens Fair Trade producten in hun gamma op te nemen. Zo kan je bij Delhaize Max Havelaar-koffie kopen, of heeft Colruyt de Collibri-lijn van producten, stuk voor stuk kwalitatieve, eerlijke koopwaar.
Er zijn weinig excuses om Fair Trade producten niet een keer uit te proberen: de producten zijn niet noodzakelijk duur, ze zijn goed bereikbaar (dankzij de supermarkten), en vooral: ze zijn kwalitatief en lekker.
Om u te overtuigen, enkele van mijn persoonlijke favorieten. Om eens uit te proberen.
Tot zover een selectie van lekkernijen. Maar ga zeker ook eens langs in je Wereldwinkel voor de leuke T-shirts, kommetjes, schaaltjes, stoffen, cadeautjes, …
Welkom in het niemandsland van het kalenderjaar.
Hoedanook, maak er een fijne vrijdag van!
U weet dat ik gisteren ben gaan winkelen. Culinair winkelen, remember?
Wat ik u toen niet gezegd heb, is dat ik heksentoeren heb moeten doen om de Colruyt te bereiken. De vaste baan ernaartoe was afgesloten door de politie om een mij toen onbekende reden, en omrijden in Dendermonde is niet altijd evident, met al die waterkes en spoorlijnen.
Maar kijk, vandaag las ik in de krant wat er aan de hand was. De Colruyt in Dendermonde is gelegen naast de beroemde gevangenis, bekend van zijn loopse bewoners. En net die gevangenis was de oorzaak van de problemen.
In dit filmpje van de regionale tv zie je hoe een verdacht, trillend pakket met een draad erin gevonden werd tussen de ochtendpost, en door de ontmijningsdienst ter ontploffing werd gebracht. Geen bom, maar een scheermachien dat in werking was getreden. De sloebers.
De hele buurt rond de gevangenis werd afgezet en geëvacueerd, maar blijkbaar lag de Colruyt net buiten die perimeter.
Een mens vraagt zich wel eens af: wat als dat niét zo was? Wat als de Colruyt mee geëvacueerd moest worden? Hoe begin je daaraan, een supermarkt ontruimen, zonder dat alle mensen beginnen hun bakjes en winkelzakken beginnen uit hun karren te halen, of per se nog snel willen afrekenen aan de kassa? En hoe laat je die massa rustig naar buiten stromen zonder dat ze hun zakken volsteken? En hoe vermijd je dat iedereen op de parking naar zijn auto’s spurt, om toch maar vierwielig de zone te verlaten? En hoe trek je zo’n supermarkt weer op gang, met tientallen verlaten karren in de gangen, en bergen bedorven diepvries- en slagerijgerief in die karren?
Een mens vraagt zich ‘t een en ‘t ander af…
De eindejaarsdagen komen eraan, zoveel is duidelijk. De supermarkten doen hun best om hun koopwaar zoveel mogelijk aan de man te brengen, en dat doen ze onder andere door proevertjes in de winkel.
Deze voormiddag ben ik gaan winkelen in de Colruyt, en ik ben met een volle maag teruggekeerd. Het ene proeverke achter het andere! En allemaal lekker genoeg om nog eens op mijn stappen terug te keren en “toevallig” nog een keer te passeren.
Onderstaand lijstje is tussen het winkelen door in mijn mond en maag beland:
Ik miste enkel een begeleidend glaasje wijn 
Ik geef toe dat de combinatie misschien niet altijd even geslaagd was (de salami stond op 2 meter van de rijstpap), maar desalniettemin: zeer smakelijk allemaal.
Gezellig winkelen, zo.
Ik heb van Wiske van de Colruyt net de nieuwe Kookbrief in mijne mailbox gekregen. Onderwerp: “Creatief koken met kolen”.
“Ha,” denk ik dan, “tiens, tiens, ‘t is wat koud om te barbecue’en, dus ze zullen creatieve techniekskes hebben om uw vlees in den open haard te bakken, of ne zak steenkool in uwen frietpot leeg te schudden, zeker?
Ja, haha. “Kolen zijn een ware bron van vitamines. Bovendien is het nu volop kolenseizoen: het ideale moment dus om onderstaande culinaire tips uit te proberen.”
Rode kolen dus. En witte. En groene. Maar geen zwarte.
Wij houden wel van de kookboeken van de Colruyt. Ze staan vol met lekkere, eenvoudige en steeds geslaagde recepten.
Overlaatst hebben we ons in de genoemde supermarkt gewaagd aan de aankoop van een (diepvries)zak visvinkjes: hetzelfde als blinde vinken, maar dan in visvorm: rolletjes kabeljauw, met rondom een lapje Atlantische zalm. Zag er lekker uit.
En kijk, vanavond had ik daar zin in. Maar wat vertelt de culinaire index van de Colruyt-kookboeken ons? Geen één recept met visvinkjes! Een gat in de markt!
Niet getreurd echter, leve de creativiteit - weg met die kookboeken! Ja, ik heb mijn eigen recept gefabriceerd. En weet u wat? Het was nog lekker ook! Zo lekker dat ik mijn receptuele kookkunsten graag met u wil delen. Lees verder, kook en smul!
Suggesties, opmerkingen, ervaringen of aanvullingen zijn steeds welkom!
Klik hier om het artikel ‘Visvinkjes met prei en soja’ verder te lezen
Recente reacties