Gepubliceerd door Karel - 27 mei 2008
in Bedenkingen en hersenkronkels.
Ik weet het, ik weet het: ik kies er zelf voor om te bloggen, en ik heb dus geen recht om te klagen. En ik wil ook niet klagen, eigenlijk. Maar het is soms raar. Het is soms wennen.
Wat? Iets gelijkaardigs als wat Goya onlangs beschreef.
Vorige zaterdag op de Blogmeet vroeg iemand me of ik met mijn Volvo gekomen was. “Euhm… ja ja. Ah ja, ge hebt van het ongeval gelezen op mijn blog”.
Even later stond ik met iemand anders te babbelen, toen plots twee onbekende dames binnenkwamen, en de een naar mij begon te wijzen, terwijl ze tegen de andere mompelde “Kijk, da’s die mens van die schone witte foto’s met het zoontje en de leuke olifant.” Ik wuifde effe en knikte bevestigend “Jaja, de olifant!”
Wat later op de avond kwam iemand me vragen of alles nog goed ging met mijn zoontje. En of hij al tandjes kreeg. Neen, tot nu toe nog niet. Maar hij knaagt overal al goed op.
En daarnet, op het perron in Brussel-Noord, liep iemand langs me, om even op zijn stappen terug te keren en te vragen “Bent u Karel?” Het bleek een lezer van mijn blog te zijn. Dag lezer!
Eveneens raar is het wanneer je vrienden ontmoet, en met een nieuwtje wil uitpakken, en je begint te vertellen en je wordt onderbroken met de reactie: “Ja inderdaad, ik heb het gelezen op je blog.” “Oh boe, ik dacht ‘ns iets te vertellen…”
Nogmaals: ik klaag niet eh. Ik vind het aan een kant zelfs flatterend dat mensen mij advies vragen, mensen mij herkennen, mensen naar mij informeren, vrienden mijn blog lezen. Maar het blijft soms gek.
Het publieke leven. Een beetje.
Gepubliceerd door Karel - 25 mei 2008
in Weblogs.
Yup yup, al zeggen we het zelf: het was een fijne Blogmeet gisteren.
Ondergetekende is bijzonder tevreden over de Alma-catering, over de locatie, over het weer, over de opkomst, over de gratis Carlsberg, over de gespreksonderwerpen, over het niet-gebruik van het aanwezige draadloze netwerk, over wat hij bijgeleerd heeft over assistentiehonden, over de nieuwe ontmoetingen, …: kortom, een geslaagde avond!
En achteraf heb je dan altijd spijt dat je met bepaalde mensen niet wat langer hebt staan babbelen, maar kijk, om dat euvel op te heffen organiseren we volgend jaar gewoon een nieuwe editie!
Foto’s volgen zeker nog, maar bij deze alvast een oproep aan de aanwezige fotografen (en die waren manifest aanwezig) om alle foto’s in de daarvoor voorziene Flickr-pool te plaatsen.
Gepubliceerd door Karel - 24 mei 2008
in Weblogs.
Bibi springt in zijn auto richting Blogmeet.
Wees daar of wees vierkant!
Gepubliceerd door Karel - 16 oktober 2007
in Weblogs.
Een mens zit rustig op de trein, op weg naar zijn werk, de gazet te lezen. Net voor het binnenrijden in Leuven ben ik bij de taalbijlage beland die deze week elke dag bij de krant zit. “Schrijven voor het beeldscherm”. Ha, da’s interessant, we gaan dat nog vlug ne keer openslaan.
Niet persoonlijk pakken, Bruno, maar ‘t is verschieten om direct een paginagrote foto te zien van BVLG, van zijn anonimiteit ontdaan door De Standaard. Bruno is een kritisch en becijferd medeblogger, is mede-organisator van de eerste BlogMeet dit voorjaar in Leuven (en ongetwijfeld van toekomstige edities), en onze Kobe mocht gisteren nog een cadeautje van hem in de bus vinden.
In het artikel vertelt Bruno wat over blogs in het algemeen, de do’s en don’ts, en zijn visie op de blogwereld. Een leuk artikeltje, en een fijne erkenning voor Vlaanderens blogwatcher.
Proficiat, Bruno!
Gepubliceerd door Karel - 11 juni 2007
in Bedenkingen en hersenkronkels.
Zoals vorige week al aangehaald, wil ik me zoveel mogelijk onthouden van politieke commentaren op deze blog. Alhoewel het serieus kriebelt na een verkiezingsuitslag als die van gisteren.
Maar het kriebelt vooral als ik de commentaren op alle andere blogs in mijn feedreader lees. Hoewel Vlaanderen gisteren heel rechts gestemd heeft, schreeuwt de hele blogosfeer zijn verontwaardiging uit voor deze verkiezingsuitslag, en de ontgoocheling voor de achteruitgang van paars.
Ik ben politicoloog, socioloog noch analist, maar ik vind dat op z’n minst opvallend. Hoe ik weinig tot geen reacties lees van mensen die blij zijn met de uitslag.
Dat kan vele verklaringen hebben.
- bloggend Vlaanderen is links
- ik heb een linkse selectie van blogs in mijn feedreader
- rechtse bloggers hullen zich in stilzwijgen omtrent hun politieke kleur
- linkse bloggers roepen het hardst
- de ontgoocheling bij links is groter dan de euforie bij rechts
- Vlaanderen heeft verkeerd gestemd
Ik heb er geen idee van welke van bovenstaande verklaringen correct is, maar ik vind het zeer curieus.
Ik ben nog curieuzer naar de komende coalitie-onderhandelingen. Want dat wordt een héél moeilijke puzzel, zeker als CD&V/NVA op z’n tweederde-meerderheid staat.
En ik ben supercurieus hoe de nieuwe regering het er zal afbrengen. Of het goed bestuur vage woorden blijven, of concrete daden worden. Ik geef ze het voordeel van de twijfel, en een eerlijke kans.
En tenslotte nog dit: de afscheidsspeech van Verhofstadt was zeer professioneel. Knap.
Hoedje af voor onze ex-premier, veel succes voor onze toekomstige.
Gepubliceerd door Karel - 4 juni 2007
in Bedenkingen en hersenkronkels.
‘t Is er aan te merken dat het zondag bolleke-kleur is. Ge kunt de krant niet meer open slaan, ‘t internet niet meer aanzetten, den tv niet meer beloeren of geen blog niet meer lezen, of er is wel een debat te zien, er is een artikel te lezen over dat debat, of een blogger geeft zijn gedacht over dat debat en de deelnemende politici.
Veel bloggers hebben in de afgelopen weken deelgenomen aan de stemtest op VRTnieuws.net of destandaard.be, en hebben die resultaten ook gepost op hun blog. Ook ik heb dergelijke testjes wel eens doorlopen, maar die resultaten zult u niet zien op dit weblog.
Omdat ik bang ben om kleur te bekennen? Niet echt - wie mij kent zal mijn politieke overtuiging wel kunnen raden. Maar ik vind niet dat mijn politieke ideeën een meerwaarde bieden aan een blog als deze. Met het soort berichtjes dat hier verschijnt doet het er niet toe of ik purper, groen of blauw* zie. Dus ik hou de boel hier liever neutraal.
En toch kriebelt het om wat te schrijven. Want politiek interesseert me, en ik volg de peilingen en de debatten graag, maar het begint er toch wat over te zijn. Deze verkiezingen schijnen niet meer over waarden, ideeën en ideologieën te gaan, maar over persoonlijkheden, zwartmakerij en opportunisme. In de debatten worden de mensen met veel show en drama tegen elkaar uitgespeeld, en in de kranten en op het web wordt er gesmeten met zinloze statistiekjes en totaal niet-representatieve polls. Ik ben het non-nieuws stilaan beu.
Dat het maar gauw zondag is. Dan hoeft de schijn niet meer opgehouden te worden, kunnen de maskers afvallen en kunnen de echte onderhandelingen beginnen.
En dan maar hopen dat we er beter van worden…
Tot zover dit zinloze bericht.
Klik hier om het artikel ‘Bollekeskoorts’ verder te lezen
Recente reacties