Kijk, mijn dochter:

Zoals je op de blog van de kindjes kan lezen: net als twee jaar geleden – toen Kobe net kon zitten – heb ik ons dochter op een rol wit papier gezet, en er wat fotootjes van getrokken.

• Zie het artikel op de blog van de kindjes
• Zie mijn artikel met uitleg over de fotoshoot van toen

In het artikel met uitleg over de fotoshoot van toen heb ik uit de doeken gedaan hoe ik toen tewerk ben gegaan om de foto’s met witte achtergrond te bekomen. De uitleg van toen blijft gelden, maar omdat ik er sindsdien heel wat vragen over gekregen heb, heb ik deze keer ook een foto van de opstelling zelf getrokken, met wat uitleg:

Je ziet onze living, met vanop het salontafeltje naar beneden gerold een rol wit printerpapier (van een A0-plotter). Dus gewoon papier, niets speciaals voor fotografen of zo.

Het papier is langs twee kanten vastgelegd met een gewicht, en Lore neemt plaats vlak tegen het salontafeltje. Er ligt speelgoed in de buurt, om ze gelukkig te houden. De flitser staat naast haar, het fototoestel op statief staat voldoende ver van haar weg, en de foto’s zijn getrokken met afstandsbediening, zodat je niet achter je toestel moet wegduiken terwijl je je dochter wil doen lachen. Verder staat er nog een reflectiescherm om wat licht te weerkaatsen, maar dat is optioneel.

Dat is het zowat qua opstelling. Het soort foto’s dat je dan bekomt, ziet er zo uit:

Wat volgt is het opkuisen van de foto in Lightroom, en die vervolgens doorsturen naar Photoshop, om hem netjes uit te knippen, en aan de hand van Levels de witwaarden omhoog te trekken. Enig knip-, gom- en retoucheerwerk later is dit dan het resultaat:

Voor de volledigheid vermeld ik erbij dat

1. ik absoluut geen specialist ben, en dit dus eigenlijk amateuristisch gepruts is met veel ruimte voor verbetering
2. ik zelf eigenlijk niet tevreden ben van het resultaat. De belichting zat slecht, ik zat met lastige schaduwen, en de instellingen van mijn toestel stonden niet optimaal. Maar het moest rap gaan, en ik ben uit vorm.

Succes als je er zelf mee aan de slag wil gaan, en geniet intussen nog wat van de vrolijkheid van onze dochter:

Een fijne ochtend/middag/avond.

Webpalet is terug van – euhm – nogal zeer erg lang weggeweest. Gekraakt, gecrasht, kapot, verdwenen, en afgezet, maar na veel inspanningen gered, teruggezet en opgefrist.

Moet zoiets twee maanden duren? Ja, als je gezin op de eerste plaats en je werk op de tweede plaats nogal veel energie van je vragen, en de blogmotivatie je even wat ontbreekt.

Maar hey, hier zijn we terug, klaar om er weer tegenaan te gaan. Bedankt om te wachten.

Welkom terug bij Webpalet.