Het stoefboek van McNally

Fotografie

The Moment It ClicksDrie maand geleden schreef ik dat ik enorm uitkeek naar The Moment It Clicks, het fotografieboek van Amerikaans topfotograaf Joe McNally. Het boek werd op voorhand al enorm bejubeld, en wordt ook nu nog op allerlei blogs (vooral Amerikaanse dan) de lucht in geprezen.

Sta me toe voor enig tegengewicht te zorgen in deze euforie. Ik ben namelijk nogal ontgoocheld in het boek. Wat aangekondigd werd als een kijk- en leerboek waarin McNally een blik achter de schermen van zijn fotografie gunt, en allerlei nuttige tips meegeeft voor meelezende fotografen, blijkt een stoefboek te zijn.

Let op: het is een zeer mooi boek om in te kijken. De getoonde foto’s zijn vaak erg sterk en mooi. Dus het kijkgedeelte stelt niet teleur, voor de liefhebbers. Het is het leesgedeelte waar het schoentje wringt.

McNally geeft bij elke foto het verhaal achter de foto. Hoe heeft hij een opdracht voor een foto gekregen, hoe is hij op het idee van een foto gekomen, hoe is hij te werk gegaan bij het maken van de foto? Daarbij stoeft hij maar al te graag over hoe belangrijk hij wel is als fotograaf, en hoeveel deuren daarom voor hem opengaan. Of voor welke belangrijke magazines hij mag fotograferen, of met welke bemanning en welke uitrusting hij mag werken. Of hoe geniaal hij wel is om een bepaalde foto op een bepaalde manier te maken. Het levert soms leuke verhaaltjes op, maar na 10 zo’n verhaaltjes, begint het serieus te vervelen. Zeer Amerikaans allemaal…

Interessanter lijkt de belofte om bij elke foto uit te leggen wat de technische opzet van de foto is. Maar die belofte komt hij maar zeer mager na: hij legt lang niet bij elke foto uit hoe de foto technisch in elkaar zit, en als hij dat al doet, zwaait hij maar al te graag met technische termen, of wordt er gebruik gemaakt van een professionele uitrusting van duizenden en duizenden euro’s, die volledig buiten bereik van de simpele, geïnteresseerde amateurfotograaf ligt. Niet echt wat je zoekt dus, als bijlerende hobbyist.

Kortom, mijn oordeel: als kijkboek is het geslaagd, maar als lees- en leerboek is het boek van McNally zwààr overroepen.

Maar da’s alleen maar mijn gedacht, natuurlijk…

Kleurenfilters voor flitsers

Fotografie

SJ-1Op deze weblog beantwoord ik regelmatig vragen over fotografie. Maar vandaag wil ik de rollen eens omdraaien, en zelf een vraag stellen, waar jullie – geëerd publiek – misschien wel een antwoord op weten.

In de Foto op zaterdag van afgelopen weekend kon je zien dat ik mezelf een closeup ring heb aangeschaft. Die aanschaf gebeurde op een uitje richting Konijnenberg in Turnhout, afgelopen donderdag. Ik heb mijn fotografie-uitrusting uitgebreid met een aantal spulletjes zoals lensfilters, een reflectiescherm en een nieuw geheugenkaartje.

Wat ik ook wilde kopen, was een setje kleurfilters voor mijn flitsers. Kleurfilters of gels zijn gekleurde plastiekjes die je voor je flitser plakt, om het flitslicht kleur te geven. Zo kan je speciale effecten bereiken, of gewoon flitsen met warmer of kouder licht.

Scott Kelby heeft het er voortdurend over in zijn boeken, Joe McNally verwijst er ook regelmatig naar in zijn boek, en in internationale fotografie-tijdschriften die ik geregeld koop, verschijnen ook vaak artikels waarin verwezen wordt naar kleurfilters en hun noodzaak.

Ik was overtuigd van het nut, en voor de prijs moest ik het niet laten, maar ik ben van een kale reis teruggekomen. Bij Konijnenberg in Turnhout keek de Nederlandse verkoper mij bijzonder verbaasd aan dat ik zoiets vroeg (“dat hebben we nooit op stock”), en na een tip van Dirk ben ik op mijn terugweg nog even binnengesprongen bij een fotowinkel in Wilrijk, en daar wisten ze niet eens wat het was. En ook een lokale fotoboer kon me er niet verder mee helpen.

Waar die dingen in de boekskes dus de hemel in geprezen worden, zijn ze in onze lokale winkels compleet onvindbaar. Natuurlijk kan ik die dingen zonder enig probleem bestellen, maar mijn grote vraag is: waarom? Waarom worden kleurfilters hier blijkbaar niet verkocht? Zijn ze onbekend? Onbemind? Zijn er betere alternatieven? Is het grote brol? Overroepen?

Ik weet het niet, en ik had graag van jullie gehoord of jullie er wat meer over wisten. Heeft iemand ervaring met kleurfilters, of weet iemand er meer van? Zodat ik weet wat ik bestel, als ik toch tot aankoop zou over gaan…

Het lijken me alleszins fijne, handige dingetjes…

Rollend materieel

Kobes autovloot

Donderdag heb ik mijn allereerste Canon-product gekocht. Neen, ik ben niet overgeschakeld van mijn vertrouwde Nikon naar Canon, maar ik heb het enige Canon-product gekocht dat ook op een Nikon past: een Canon 500D close-up ring voor mijn Nikon 18-200 objectief.

Zo’n close-up ring geeft een gewone zoomlens een klein beetje macro-capaciteiten. Het is niet hetzelfde als een peperdure macrolens, maar je kan verdomd dicht gaan bij het te fotograferen onderwerp (bv. bloemen) en heel veel detail vastleggen op de foto.

Ik heb gisteren een paar experimentjes gedaan. Op de foto zie je Kobes autovloot: een paar piepkleine autootjes op babyhandjesmaat, in zacht materiaal. De foto is getrokken met statief, met de lens op grootste zoomstand (200 mm), op amper 10 centimeter van de autootjes.

Zijn ze niet lief?

Tip van de dag

Fotografie

In onze huizen bevinden zich heel wat klokjes tegenwoordig. Bij de omschakeling van het winter- naar het zomeruur zijn er een aantal klokjes die zichzelf goed zetten, een aantal andere hangen zo in het zicht dat we ze zeker zullen verzetten, maar een aantal klokjes zijn wat gevaarlijker om te vergeten.

Vandaar deze kleine herinnering: vergeet niet de klok van je digitaal fototoestel goed te zetten. Zo weet je achteraf van elke foto precies wanneer hij getrokken is!

Halve verjaardag

Lachebekje

Het is vandaag 22 maart. Exact 6 maanden geleden werden Eveline en ik de trotse ouders van Kobe Titeca.

6 maanden, en er is al zoveel gebeurd. Onze jongen is al zo groot geworden. En hij heeft al zoveel geleerd. Zijn geboortegewicht (4 kg) is bijna verdubbeld, hij is zo’n 17 centimeter gegroeid (nu zo’n 70 centimeter), en hij kan ondertussen rollen, grijpen, trekken, zitten, tateren, lachen en kraaien. En hij drinkt melk en water, en eet groenten- en fruitpap. En elke dag opnieuw verrast ons klein wondertje ons.

De evolutie van 6 maanden Kobe kan je volgen in een speciale Flickr-fotoset, waarin een selectie van foto’s bij elkaar staat. Klik voor slideshow.

Kobes belevenissen kan je op de voet volgen op zijn eigen blog, Kobeweb.

Kobes grote pamperonderzoek

Vakantie in zicht

Rauwse meer

Joepie, joepie! Eveline en ik hebben deze week voor binnenkort een mini-vakantietje geboekt!

Het is van januari vorig jaar geleden dat we echt deftig weg geweest zijn, aangezien Eveline een moeilijke zwangerschap heeft gehad, en we sinds september een kleine baby in huis hebben. Maar nu die kleine baby niet zo heel klein meer is, gaan we over een paar weekjes nog eens een midweekje naar SunParks, aan het Rauwse Meer. Heel eenvoudig, niet spectaculair, maar we zijn vijf daagjes weg van huis!