Een zeer leerrijk filmpje. Een must-see voor wie anno 2009 nog stééds Facebook gebruikt.
– via STEW
Archief van april 2009
Aha. Er was blijkbaar wat onduidelijkheid omtrent de titel en de bedoeling van het vorige bericht.
Een tip: Wikipedia is uw vriend.
Of nog: zoek de URL in de woordendril.
Alstublieft.
Bologna lijkt deze week een stad in Vlaams-Brabant te zijn
Leuven is het schouwtoneel waar de conferentie zich ontvouwt
Overal politie, overal versperringen, een belegerd terrein
Gezellig is anders, de stad is blauw en koud.
Maar de Dijlestad wordt ‘dra bevrijd
Eerstdaags, op vrijdag 1 mei is het opnieuw feest
Eerherstel aan de stad en de gezelligheid
Triomferend roepen alle dorstigen, één van geest:
…
Bloggers aller landen worden op d’Aa Met verwacht
En drinken, babbelen, knabbelen tot een ‘kot’ in de nacht!
Leuven is een belegerde vesting momenteel, wegens Bologna-onderwijstop deze week. De stad stikt van de gepantserde politievoertuigen, en overal zie je politie te paard patrouilleren. Ja, ik heb zelfs een gigantische paardentaart moeten ontwijken met mijn fietsje - het slibgevaar was groot en vies.
Er zijn diverse veiligheidsperimeters ingesteld, en handelaars en studenten klagen, niet geheel onterecht.
Maar ach, ik laat het persoonlijk niet aan mijn hart komen. Mijn fietsroute door de binnenstad is niet belegerd, dus ik kan mijn vrije weg gaan.
Elk gaat op zijn eigen manier met de conferentie om. Ikzelf heb dat culinair gedaan: door in het universiteitsrestaurant een spaghetti met Bologna-saus te gaan eten. Symbolisch, toch?
Smakelijk!
Allee, ‘t was alweer een paar maand geleden dat ik nog eens iets aan de hand had met de tjoek, het werd hoognodig tijd. Vanochtend, dus.
Maar veel woorden wil ik er eigenlijk niet aan vuil maken, zo spectaculair was het nu ook weer niet.
In het kort dus:
- trein stopt bruusk tussen Kapelle-Op-Den-Bos en Mechelen
- té bruusk naar mijn gedacht, dus ik had al door dat er iets niet pluis was
- na enige tijd: “Dames en heren wegens problemen met de tractie staat deze trein vast, we lossen het zo snel mogelijk op, blabla” - gemompel onder de reizigers
- enige tijd later: “Dames en heren, de machinist heeft onze trein officieel “in nood” verklaard, we wachten op stukken uit Mechelen” - alle GSM’s komen boven, iedereen belt
- weer enige tijd later: “Dames en heren, men deelt ons mee dat de stukken niet uit Mechelen maar uit Gent zullen komen, en dat kan nog wel een uur duren” - gemopper, weer GSM’s
- en weer enige tijd later: “Dames en heren, in overleg met Traffic Control hebben we beslist de trein te evacueren. We wachten nu op de brandweer en op de trein uit Dendermonde” - hilariteit, vooral bij de dames die visioenen krijgen over stoere brandweermannen die hen de trein uit dragen
- en nog weer enige tijd later stopt een trein naast ons, worden de deuren precies tegenover elkaar gezet, en mogen we allemaal met hulp van de stoere brandweermannen van trein naar trein springen, en een plaatsje zoeken op de al vrij volle trein
Eindresultaat: 2 uur vertraging en weer een ervaring rijker. Vooral zo van trein naar trein springen: ik had me al dikwijls voorgesteld dat ze dat eigenlijk konden doen, maar ik wist niet dat het ook effectief toegepast werd… 
U weet ondertussen al lang dat u op vrijdag 1 mei in Leuven moet zijn, voor de Blogmeet. Maar vriendelijk en agendabeherend als ik ben, geef ik u hierbij nog een uitgaanstip, voor een dikke week later dan. Op zaterdag 9 mei moet u in Mechelen wezen. Voor een avond luistergenot.
Ik heb er eigenlijk nog nooit echt iets over verteld op deze blog, maar na een jaar kooronderbreking (de eerste sinds 1986) zing ik sinds september opnieuw in een koor. Opnieuw een solidariteitskoor, zoals in Leuven destijds, maar deze keer in Mechelen: Boboto.
Een tante van Eveline heeft een hele ploeg mensen achter zich gesprokkeld om in Kameroen een school te bouwen. De funderingen liggen er al, maar er is nog heel veel werk, en nog veel geld nodig. Ons concert is een van de initiatieven om wat geld bijeen te rapen voor de bouw van dat college.
Kaarten zijn verkrijgbaar bij mij, of via de website. Alle andere steun is uiteraard ook van harte welkom.
der wort veel gezaagt over de sms jeugt die ni meer kan shreive ma as ge t gasteboek van delanoo van de vtm bekeikt valt da tog mee nee ?
keikoel prog joh !
Alle stokheid op een gekje: moet er daar bij VTM niet dringend iemand die gastenboeken gaan modereren??
Et voila, het is dinsdag 14 april, en zoals verwacht is Nikon met nieuw spul naar buiten gekomen. De voorspelde Nikon D5000 is er, Nikons eerste reflexcamera met een draaibaar schermpje. Voor de rest zijn de specificaties van dit dingetje niet mis: hoge ISO-gevoeligheid (wat wil zeggen dat je goede foto’s kan trekken in donkere omstandigheden), HD-video, 12 megapixel, en een uiterst compacte body: de camera is dan ook niet het nieuwe instapmodel zoals verwacht werd, niet de opvolger van de D40, maar wel de opvolger van de D60, die in de plaats van de D40 komt. De D60 is nu het instap-model, de D5000 komt ergens tussen de D60 en de D90 in.
Veel meer moet ik daar niet over vertellen, want het staat elders op tinternet al uitvoerig beschreven, bijvoorbeeld bij LetsGoDigital.
Zoals de gewoonte is bij Nikon, is er ook een nieuw lensje bij aangekondigd: de 10-24mm F3.5-4.5G ED, een breedhoek-lens.
Wat is er niét aangekondigd? Een nieuwe flitser, en vooral: de D400. Maar die kan niet lang meer op zich laten wachten…
We hebben reeds 36 uitermate boeiende mensen bereid gevonden om op vrijdag 1 mei een ongemeen interessante babbel te houden met u. Ja, u, daar achter de computer.
Geef toe, dan zou het zonde zijn als u niet zou komen. Dan staan die 36 mensen daar mooi te wezen.
Vervul uw plicht dus, schrijf u in op blogmeet.be en kom-kom-kom!
Van’t weekend is het Pasen. De verrijzenis van de Heer, eitjes rapen, chocolade fretten, en dat soort dingen. Pasen is nu niet direct een traditioneel cadeautjesmoment, maar toch: mocht u van plan zijn om uw geliefde of uzelf dit weekend een nieuwe camera cadeau te doen, wacht daar dan nog eventjes mee. Er zitten namelijk nieuwe Nikons aan te komen. Meervoud.
En waar haal ik die informatie? Nergens. Niks officieels. Niks bevestigd. Wilde internet-geruchten zijn het! Maar wel met een hoge waarschijnlijkheidsfactor: verwacht u dinsdag of zo maar aan een aankondiging. Maar schiet me niet dood als het een week later is. Of een maand. Of niet Hoedanook, ik vat de verwachtingen voor u eventjes samen.
Klik hier om het artikel ‘Nieuwe Nikons in aantocht’ verder te lezen
Ik kijk niet echt veel TV, en als ik al kijk, is het meestal niet naar VTM. Niet uit principe, maar omdat er daar weinig is dat me kan boeien.
Ik maak de laatste tijd op dinsdag en donderdag echter een uitzondering voor het nieuwe seizoen van ‘Mijn Restaurant‘. Alhoewel ik vorig jaar al geïnteresseerd was in het concept, heb ik het programma toen nooit gezien (om technische redenen die ik u hier ga besparen). Maar dit jaar volg ik het programma trouw, en leef ik mee met de belevenissen van de verschillende duo’s.
Vanavond worden de eerste nominaties bekend gemaakt: 2 kandidaten worden aangeduid, waarvan 1 koppel binnenkort al de deuren weer moet sluiten. Bijzonder hard, en ook een bijzonder grote verspilling van geld en moeite, vind ik, doch dit geheel terzijde.
De nominaties van de genaamde Sergio Herman, daarvoor moet u wachten tot vanavond, maar in afwachting geef ik u al waar niemand op zat te wachten: mijn persoonlijke top 5.
Klik hier om het artikel ‘Mijn restaurant-top 5′ verder te lezen
Woehoe! Vanaf vandaag in De Standaard: elke dag een Calvin & Hobbes!
Naast Garfield moet dit zowat de beste dagbladstrip zijn die er ooit bestaan heeft. De volledige collectie prijkt in mijn kast, maar een dagelijkse portie kan nooit kwaad
Allee, nu nog Suske en Wiske buiten krijgen, en we zijn er helemaal met de krantenstrips
Er heeft zich vanochtend aan de ontbijttafel een ontploffing voorgedaan te huize Titeca!
Ik was binnenkort van plan op deze blog eens de lofzang te zingen over ‘Choco Délice‘, de nieuwste spruit in de familie van Meli-producten: vloeibare choco met hazelnoten en honing. Manneke lieve deugd, ik kan u zeggen: hemelse lekkernij. De Choco Délice heeft alle andere potten van de ontbijttafel verbannen, en is door de zoon zelfs al omgedoopt tot “papasjoo”, hetgeen bewijst wat voor een liefhebber ondergetekende is.
Maar goed, dat lofdicht is voor een andere keer. Ik wijk af.
Die heerlijke lekkernij zit in een handige knijpfles. Zo van die flessen die met de dop naar beneden staan, en waar je gewoon de gewenste hoeveelheid (veel!) spuit over je boterham.
Vanochtend was er het nodige komische prrrrot-geluid bij het leegknijpen van een fles, dus het was tijd voor een nieuwe. Papa loopt naar de berging, papa neemt een nieuwe fles, papa denkt al bij zichzelf “tiens, die fles staat precies zo bol”, papa zet zich weer aan tafel bij vrouw en zoon, papa neemt een boterham, papa neemt de fles, papa opent het dopje, en….
*PLOTSJ!!*
Op 1 seconde tijd is de volledig boterham, het omringende bord, een stuk van de tafel, en de handen van papa voorzien van heerlijke papasjoo, dit tot groot jolijt van onze schaterende zoon. Een choco-ontploffing, voorwaar!
Het was dus geen gedacht van mij, dat die fles bol stond. Een vriendelijke Meli-werknemer heeft voor mij een fles éxtra vol gedaan, en daarna vlug het dopje erop gepropt. Met het nodige dip-, lek- en kuisplezier tot gevolg.
Hoed u voor bolle flessen choco! Ze bevatten een bonusportie, ze creëren een komisch effect, maar ze durven wel eens te bevuilen!
Recente reacties